Irrawaddy News, 27th February 2010
ျမန္မာျပည္ ေက်ာက္မ်က္ စီးပြားေရးေလာက၏ ဗဟုိျဖစ္ေသာ မုိးကုတ္ၿမိဳ႕မွ ေဒသခံမ်ား အၾကား ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္မႈမ်ား မၾကာေသးမီက ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ၿပီးခဲ့ေသာ သီတင္းပတ္က ၿမိဳ႕၏ လူေနရပ္ကြက္မ်ား၏ အနီး ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ေျမထုိးစက္မ်ားႏွင့္ စက္ယႏၱရားႀကီးမ်ား ႐ုတ္တရက္ ေရာက္ရွိလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
အေစာပိုင္းက ေဒသ အာဏာပုိင္မ်ား၊ သတၱဳတြင္း ဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီ ၂ ခုတုိ႔ ဆာေဗးဆင္း ေလ့လာခဲ့ၿပီးေနာက္ ယခုကဲ့သုိ႔ ယႏၱရားမ်ား ေရာက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီ ၂ ခု ျဖစ္ေသာ အစုိးရ၏ ေရာင္းရင္း ဦးေတဇပုိင္ ထူးကုမၸဏီႏွင့္ ပတၱျမားနဂါး ေက်ာက္မ်က္ ကုမၸဏီတုိ႔မွာ ရာထူးႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကုိ ရွယ္ယာဝင္အျဖစ္ ထည့္သြင္းထားေသာ ကုမၸဏီမ်ား ျဖစ္သည္။
"အခု ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အိမ္ေတြ၊ ေျမေတြ အသိမ္းခံရမွာကုိ အရမ္း စုိးရိမ္ေနရတယ္" ဟု မုိးကုတ္သား တစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။ မုိးကုတ္ၿမိဳ႕သည္ မႏၱေလးၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ေျမာက္ဖက္ ကီလုိ မီတာ ၂၀၀ အကြာတြင္ ရွိေသာ ပတၱျမားေျမ ျဖစ္၍ ခုိေျခေသြးေရာင္ ပတၱျမားမ်ားႏွင့္ အျပာေရာင္ နီလာမ်ားေၾကာင့္ ေရွးကပင္ ေက်ာ္ၾကားေသာ ေဒသ ျဖစ္သည္။
ဤသည္မွာ ပုဂၢလိကပုိင္ ျပဳလုပ္ေရးဟု အမည္တပ္ထားေသာ ျမန္မာ့နည္း ျမန္မာ့ဟန္ အႀကံအဖန္ လုပ္ရပ္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ နာမည္ခံမွ်သာ ျဖစ္ဖြယ္ ရွိေသာ ေရြးေကာက္ပဲြမ်ား နီးကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် တစ္ႏုိင္ငံလံုးတြင္ ယခု ရက္ပုိင္းမ်ားအတြင္း စစ္ဖက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား အေလာတႀကီး လုပ္ကိုင္ေနေသာ လုပ္ငန္းမွာ ပုဂၢလိကပုိင္ ျပဳလုပ္ေရး အစီအစဥ္ ျဖစ္သည္။ ကမၻာေပၚတြင္ သဘာဝ သယံဇာတ ရင္းျမစ္မ်ား ႂကြယ္ဝသေလာက္ စီးပြားေရး နိမ့္က်ေနသည့္ ႏုိင္ငံအေပၚတြင္ ၎တုိ႔၏ အလံုးစံု ထိန္းခ်ဳပ္ထားမႈ အဆံုးသတ္ေတာ့မည္ ျဖစ္၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား အေလာသံုးဆယ္ ျဖစ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
တန္ဖုိးရွိေသာ ပုိင္ဆုိင္မႈ မွန္သမွ် ေတာင္းဆုိတတ္ၾကသည့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ၎တုိ႔၏ စီးပြားဖက္မ်ားေၾကာင့္ မုိးကုတ္တြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ကိစၥမ်ားမွာ အျခား ေနရာတုိင္းတြင္လည္း အလားတူ ျဖစ္ပြားေနသည္။ ဓာတ္ေငြ႕ အေရာင္းဆုိင္မ်ားမွသည္ ေရအား လွ်ပ္စစ္စက္႐ုံမ်ား၊ ႐ုပ္ရွင္႐ုံမ်ားမွသည္ တယ္လီဖုန္း ဆက္သြယ္ေရး ကုမၸဏီမ်ား၊ စက္႐ုံမ်ား၊ ဂုိေဒါင္မ်ားမွသည္ ေလေၾကာင္းလုိင္းမ်ားအထိ သပိတ္ဝင္ အိတ္ဝင္ ပုဂၢလိကပုိင္ ျပဳလုပ္ေရးအစီအစဥ္ကုိ ေဆာင္ရြက္ေနသည္မွာ "လုိခ်င္တာကုိ ႀကိဳက္သလုိယူ အစီအစဥ္ (ျပည္သူမ်ား မပါဝင္)" ျဖစ္သည္။
အကယ္၍ အထက္ပါ ကိစၥမ်ားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၂၀ အတြင္း ကတိေပးခဲ့သလုိ အစုိးရက စီးပြားေရး ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကုိ အမွန္တကယ္ ေစတနာျဖင့္ ျပဳလုပ္သည့္ လကၡဏာ ျဖစ္ခဲ့ပါက ေထာက္ခံ ႀကိဳဆုိရမည့္ သတင္း ျဖစ္သည္။ ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းသည္မွာ ျပည္သူမ်ား ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို ျဖစ္မလာျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အမွန္တကယ္ ျပည္သူမ်ား ေတြ႕ျမင္ေနရသည္မွာ ႏုိင္ငံပုိင္ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကုိ ခုိင္မာစြာ အျမစ္တြယ္ေနသည့္ ေရေပၚဆီ ငါးသေလာက္ေပါင္းမ်ားလက္သုိ႔ တရားဝင္ လဲႊေျပာင္းေပးေနျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ၎တုိ႔သည္ ယခုအခ်ိန္အထိ ၎တုိ႔ လုိခ်င္တာ မွန္သမွ်အား အၿပိဳင္ အဆုိင္မရွိ အလြယ္တကူ ယူႏုိင္စြမ္းရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္။
ေရြးေကာက္ပဲြ ၿပီးသြားလွ်င္မူ အရာအားလံုးမွာ ဤမွ် လြယ္ကူေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ စစ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားႏွင့္ ၎တုိ႔၏ စီးပြားဘက္မ်ားသည္ စီးပြားေရးက႑တြင္ ၾသဇာေညာင္းေသာ အေနအထားကုိ ဆက္လက္ ဆုပ္ကိုင္ထားၾကမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အေျခခံဥပေဒသစ္ စတင္ အက်ံဳးဝင္လာသည့္အခါတြင္ အျခားသူမ်ားသည္လည္း သီအုိရီအရ ပိုင္ဆုိင္ခြင့္၊ လုပ္ပုိင္ခြင့္ အေနအထားမ်ား အနည္းဆံုး ရရွိလာမည္ ျဖစ္သည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ ၎တုိ႔အတြက္ အရာရာကုိ အလကားနီးပါး ရေနသည့္ အေဆာက္အဦးမ်ား၊ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေနာက္တစ္ခ်ိန္ တန္ရာတန္ဖုိး ေပးေခ်ရသည့္ အျဖစ္မ်ဳိး မေရာက္ခင္ တုိင္းျပည္အတြင္းရွိ အရာရာကုိ အတားအဆီးမရွိ သိမ္းႀကံဳး ရယူေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံပိုင္ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ယခုလတ္တေလာ ေရာင္းခ်ရာ၌ အစုိးရက ျပည္သူလူထုကုိ တင္ဒါ ေခၚယူျခင္းလည္း မရွိပါ။ ပုဂၢလိက ပုိင္ရွင္မ်ားက မည္သုိ႔ လုပ္ကုိင္မည္၊ ေရာင္းခ်မႈမ်ားမွ ႏုိင္ငံေတာ္က အက်ဳိးအျမတ္ မည္မွ် ရရွိသည္ စေသာ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ားကုိလည္း ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိပါ။ ပုဂၢလိကပုိင္ ျပဳလုပ္ေရး ဆုိသည္မွာ ပုိမုိ ပြင့္လင္းျမင္သာေသာ အေနအထားတြင္ ျပဳလုပ္ရမည္ ျဖစ္ၿပီး မ်ားေသာအားျဖင့္ ျပည္သူလူထုကုိ အက်ဳိးျပဳႏုိင္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ား က်ဆင္းျခင္း၊ အရည္အေသြး တုိးတက္ျခင္း၊ ေရြးခ်ယ္စရာ မ်ားလာျခင္း၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ နည္းသြားျခင္း၊ ႀကိဳးနီစနစ္ ေလ်ာ့သြားျခင္း၊ ေဆာင္ရြက္မႈ ျမန္ဆန္လာျခင္း စေသာ ရလဒ္မ်ား ထြက္ေပၚလာရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္မူ ျပည္သူမ်ားမွာ အႀကီးမားဆံုး အ႐ႈံးသမားမ်ားအျဖစ္ ထပ္မံ ေပးဆပ္ၾကရဦးမည္ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာစစ္ဖက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားသည္ ၎တုိ႔ေျပာေလ့ ရွိေသာ တံခါးဖြင့္ စီးပြားေရး မူဝါဒ၏ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္းအျဖစ္ ၁၉၈၉ မွ စ၍ ႏုိင္ငံပုိင္လုပ္ငန္းမ်ားကုိ မၾကာခဏ ေရာင္းထုတ္ခဲ့သည္။ သုိ႔ရာတြင္ ယခင္ အာဏာရွင္ ဦးေနဝင္း၏ ျမန္မာ့ဆုိရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ အမွားမ်ားကုိ ေရွာင္ရွားရမည့္အစား စစ္ဖက္အစုိးရသစ္က လက္ဝါးႀကီးအုပ္ အာဏာရွင္ အရင္းရွင္စနစ္ကုိ အစားထုိး က်င့္သံုးခဲ့သည္။
ထုိ႔အျပင္ ျမန္မာအစုိးရသည္ အထူးသျဖင့္ အႏၱရာယ္ႀကီးလွေသာ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ပံုစံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ရာတြင္ သူတစ္ဦးတည္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္း မဟုတ္ဘဲ တုိင္းျပည္အတြင္း အထူး အခြင့္အေရးရ၊ အဆက္အသြယ္ေကာင္း၊ ၾသဇာႀကီး လုပ္ငန္းရွင္မ်ားပါ ပါဝင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
မၾကာေသးမီက BBC ၏ "ဒူးတုိက္ေဆြးေႏြးခန္း" အစီအစဥ္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးေဟာင္း၊ အာဆီယံ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဆူရင္ပစ္ဆူဝမ္က ျမန္မာ ေရြးေကာက္ပဲြႏွင့္ ပတ္သက္၍ အာဆီယံ အဖဲြ႕၏ အေနအထားကုိ ကာကြယ္ ေျပာၾကားေနခ်ိန္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံအေျခစုိက္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူမ်ား အုပ္စုတစ္စုက ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ ေလ့လာခဲ့သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ သီတင္းပတ္ အနည္းငယ္ခန္႔ကလည္း အလားတူ ဗီယက္နမ္ကုိယ္စားလွယ္ အဖဲြ႕တစ္ဖဲြ႕က ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံႏိုင္မည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကုိ လာေရာက္ ေလ့လာခဲ့ၾကသည္။
သုိ႔ရာတြင္ အကယ္၍ စီးပြားေရး ပြင့္လင္းမႈႏွင့္ တာဝန္ ယူတတ္မႈအေပၚ ျမန္မာအစုိးရ၏ ဂ႐ုမစုိက္မႈသည္ ခက္ခဲသာ အေျခအေနတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္ ဆုိေစကာမူ၊ ႏုိင္ငံ၏ အဆင့္အတန္းသည္ ကမၻာ့ အဆုိးဝါးဆံုးမ်ားတြင္ ပါဝင္သည္ ဆုိသည္ကုိမူ ျငင္းဆုိျခင္း မရွိပါ။
Heritage Foundation ႏွင့္ Wall Street Journal တုိ႔ ပူးေပါင္း တင္ျပေသာ "၂၀၁၀ စီးပြားေရး လြတ္လပ္ခြင့္ ညႊန္းကိန္း" အစီရင္ခံစာအရ ကမၻာေပၚရွိ ၁၇၉ ႏုိင္ငံ၏ စီးပြားေရး လြတ္လပ္ခြင့္ရွိမႈ အတုိင္းအတာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံက နံပါတ္စဥ္ ၁၇၄ တြင္ ရွိေနသည္။
ယခုကဲ့သုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေအာက္ဆံုးအဆင့္သုိ႔ ေရာက္ရွိေအာင္ ဖန္တီးသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားကုိ အစီရင္ခံစာ၌ စိစစ္တင္ျပထားရာတြင္ စီးပြားေရး ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား၌ အစုိးရက ၾကားဝင္စြက္ဖက္ျခင္း၊ ဘ႑ာေရး စီမံခန္႔ခဲြမႈ ညံ့ဖ်င္းျခင္း ကဲ့သုိ႔ေသာ တည္ေဆာက္ပံု ျပႆနာမ်ား၊ ႏုိင္ငံပုိင္လုပ္ငန္းမ်ား ဆက္တုိက္ အ႐ႈံးေပၚမႈမ်ား၊ အားနည္းေသာ ဥပေဒႏွင့္ စည္းကမ္း ထိန္းခ်ဳပ္မႈမ်ားႏွင့္ ညံ့ဖ်င္းေသာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ စေသာ အခ်က္မ်ား ပါဝင္သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ပုိင္ဆုိင္ခြင့္ အခြင့္အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ "ပုဂၢလိက ပိုင္ဆုိင္မႈႏွင့္ အသိဥာဏ္ပညာ ဆုိင္ရာ ပုိင္ဆုိင္ခြင့္ကုိ အကာအကြယ္ ေပးမထား" ဟု တုိတုိႏွင့္ လုိရင္းကုိ ေဖာ္ျပထားသည္။
ယခု ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လုိအပ္ေနသည္မွာ လက္ရွိ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား၏ ကုိယ္အားကုိယ္ကုိး ေျပာင္းလဲေရး မဟုတ္ပါ။ ဒီမုိကေရစီ နည္းက် တင္ေျမႇာက္ေသာ အစုိးရ၏ ဥပေဒအရ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေအာက္သုိ႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိေရး ျဖစ္သည္။ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပဲြ မ်ားသည္လည္း အမွန္အကန္ ေျပာင္းလဲမႈကုိ ျဖစ္ေပၚေစမည္ မဟုတ္သျဖင့္ မုိးကုတ္ၿမိဳ႕ လူထုသည္လည္း က်န္တစ္တုိင္းျပည္လံုး ကဲ့သုိ႔ပင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား တစ္ခုမက်န္ ယူငင္ေနသည္ကုိ ေနာက္ဆုတ္ လက္ပုိက္ၾကည့္ေန႐ုံမွ တစ္ပါး အျခား မရွိေတာ့ပါ။
--
Yangon Chronicle သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းရွိ ဖတ္သူမ်ား ေဒါင္႔စုံ သတင္းရေအာင္ ေဖာ္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ျပီး ဘာသာျပန္ ဆိုေဖာ္ျပခ်က္ အားလုံးသည္ မူရင္းမီဒီယာ မ်ား၏ အာေဘာ္သာ ျဖစ္၍ Yangon Chronicle ၏ သေဘာထား မဟုတ္ပါေၾကာင္း။
The information from this group yangonchronicle2010 were allowed to be reposted on the website named
http://transparencymyanmar2010.blogspot.com/ upon their request.
Posts
