Posts
yangonchronicle2010.googlegroups.com
ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ အျမန္ဆုံး လႊတ္ေပးရန္ ေမာ္လဒုိက္ႏုိင္ငံက ေတာင္းဆုိလုိက္ေၾကာင္း အြန္လုိင္းသ တင္းမ်ားကေဖာ္ျပသည္။ မၾကာေသးမီ က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ နယူး ေယာက္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပသြားေသာ ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံ၌ ေမာ္လဒုိက္ႏုိင္ငံသမၼတ နာရွပ္က စစ္အ စုိးရအေနျဖင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အ ပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အားလုံးကုိ အျမန္ဆုံးေစလႊတ္ေပးရန္ ေဆာ္ၾသလုိက္သည္။ ေမာ္လဒုိက္သမၼတ သည္ တစ္ခ်ိန္ကႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ ယခုအခါကုလ သမဂၢလုံၿခံဳေရးေကာင္စီသုိ႔တင္သြင္းမည့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအစီရင္ခံစာကုိလည္း ေမာ္လဒုိက္ႏုိင္ငံက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ ခဲ့ေၾကာင္း ကုလသမဂၢမွရရွိေသာသတင္း ကဆုိသည္။
ယခုတစ္ႀကိမ္ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီက ထုတ္ျပန္လုိက္ေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အား ျခြင္းခ်က္ မရွိ အျမန္ဆုံးေစလႊတ္ေပးရန္ထုတ္ေဖာ္ ထားသည္။ထုိ႔ျပင္ မတရားဖမ္းဆီးထိန္း သိမ္းခံထားရေသာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မ်ားအားလုံးကုိ ေစလႊတ္ၿပီးလာမည့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ျပဳရန္လည္းေတာင္းဆုိထား ေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားအားလုံး ႏွင့္ ဒုိင္ယာေလာ့ခ္ျပဳလုပ္ၿပီး အမ်ိဳးသားျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရးကုိ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္လည္း ေရးသားထားေၾကာင္းသိ ရသည္။
ေမာ္လဒုိက္ႏုိင္ငံကယင္းသုိ႔ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥ တုိ႔အတြက္ ေဆာ္ၾသခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေမာ္လဒုိက္အစုိးရကုိ ဂ်နီဗာအေျခစုိက္ လူ႔အခြင့္အေရးသမားမ်ားက ခ်ီးမြမ္းေ႒ာ ပနာျပဳၾကသည္။
ေမာ္လဒုိက္ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး အာ မက္ရွာဟစ္က ျမန္မာႏုိင္ငံ၏လက္ရွိ ႏုိင္ငံေရးသမိုင္းေၾကာင္းကုိၾကည့္လွ်င္ လြတ္လပ္မႈဟူသည္ မွာပါ၀ါရွိေသာ လူနည္းစုတစ္စု၏ ဖိႏွိပ္မႈေၾကာင့္ေပ်ာက္ ုဆုံးလ်က္ရွိေၾကာင္း၊ ေမာ္လဒုိက္ႏုိင္ငံ သမၼတႀကီး နာရွပ္ကလည္း ဒီမိုကေရစီ ေရးလႈပ္ရွားရာတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္း သားတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ျမန္မာ့အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိလည္း အျမန္ဆုံး ေစလႊတ္ေပးရန္ဆႏၵျပင္းျပလ်က္ရွိ ေၾကာင္း၊ ေမာ္လဒုိက္သည္ ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀ုိင္းတြင္ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီ အေရးကိစၥအတြက္ တက္ၾကြစြာေဆာ္ၾသ သူတစ္ဦးအျဖစ္ ထင္ရွားလာသည္ ကုိေတြ႕ရေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
“လုံၿခံဳေရးေကာင္စီကဆုံးျဖတ္ခ်က္ ကုိကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏုိ္င္ငံက ပူးေပါင္းကူညီ ခဲ့တာဟာ ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ ေနာက္ထပ္သရုပ္ျပေဆာင္ရြက္မႈတစ္ ခု ပါ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံဟာ လုံၿခံဳေရး ကေကာင္စီနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရးနဲ႔ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားမွာပါ။ ဒါဟာ သမၼတနာရွပ္ရဲ႕အေရးပါတဲ့ေဆာင္ရြက္ ခ်က္ေတြျဖစ္မွာပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ေမာ္ လဒုိက္အစုိးရဟာ ရာသီဥတုေျပာင္းလဲ မႈ၊ ဒီမုိကေရစီျမႇင့္တင္မႈနဲ႔ လူ႔အခြင့္အ ေရးထိန္းသိမ္းမႈ အစရွိတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ျပႆနာေတြကုိ အေသအခ်ာေဆာင္ ရြက္သြားမွာပါ” ဟုသူကဆုိသည္။
Miadhu News မွ Maldives Calls for release of Suu Kyi သတင္းကုိဘာသာျပန္ထားျဖင္းျဖစ္ပါသည္။
Welcome
Blog Archive
- ► 2024 (319)
- ► 2013 (1051)
- ► 2012 (1188)
- ► 2011 (1025)
- ► 2010 (2008)
Labels
- Op-Ed (4)
eaglecentre.blogspot.com မွကူယူေဖာ္ျပသည္။- 5th Oct, 2009
Newspaper Section
အိုဘားမားအစိုးရ၏ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚထားရွိသည္႔ လမ္းႏွစ္သြယ္ (Dual Track) မူဝါဒကို ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားႏွင္႔ ဆန္႔က်င္သူမ်ားက လက္ခံလိမ္႔မည္မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါမူဝါဒသည္ လက္ရွိအေျခအေနအတြက္ အသင္႔ေတာ္ဆံုး ျဖစ္ပါသည္။ အာဆီယံ သေဘာထားႏွင္႔လည္း ကိုက္ညီသည္႔အတြက္ အေမရိကန္ အစိုးရမွ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ လြယ္ကူေစပါသည္။
သံတမန္ေဟာင္းတစ္ဦးႏွင္႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ေဝဖန္သူ Asda Jayanama က အာဆီယံသည္ ျမန္မာအစိုးရႏွင္႔ တိုက္ရိုက္ဆက္ဆံမႈကို လိုလားသျဖင္႔ အဆိုပါ မူဝါဒအားျဖင္႔ အေမရိကန္-အာဆီယံ ဆက္ဆံေရးကို ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစႏိုင္ပါသည္။ အာဆီယံႏွင္႔ အေမရိကန္တို႔ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ခဲ႔ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္မူဝါဒ ေျပာင္းလဲမႈသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အလားအလာေကာင္းေသာ အေလ်ာ္အစား တစ္ခုျဖစ္သည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာႏွင္႔ ဆက္ဆံေရးတြင္ ပါဝင္ႏိုင္ရန္ မိတ္ေဆြတရုတ္ႏိုင္ငံအျပင္ အဓိကႏိုင္ငံတစ္ခုလည္း ပါဝင္ရန္လိုအပ္သည္။ အေမရိကန္အေနျဖင္႔ ယခုအေရးကိစၥေၾကာင္႔ ပိုမိုလႈပ္ရွားႏိုင္သည္႔ အေနအထားကို ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ဒီမိုကရက္တစ္ဦးေဆာင္ေသာ ထိုင္းအစိုးရမွာ မွန္ကန္ေသာ ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးရွိထားၿပီးျဖစ္သည္ဟု မစၥတာအာ႔စ္ဒါက ေျပာၾကားခဲ႔သည္။ အျပဳသေဘာေဆာင္သည္႔ ေစ႔စပ္ေဆြးေႏြးမႈအေပၚ အိမ္နီးခ်င္းထိုင္းမွ အျငင္းပြားမႈမရွိခဲ႔ပါ။
အျခားသူမ်ားက မူဝါဒေျပာင္းလဲမႈအေပၚ အေကာင္းျမင္ျခင္း မရွိဘဲ အာဆီယံ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ၁၀ ႏွစ္ၾကာ မေအာင္ျမင္ေသာ ေစ႔စပ္ ေဆြးေႏြးမႈအတြက္ တစ္ပတ္လွည္႔ လုပ္ေဆာင္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္ဟု ခံယူထားသည္။
ေဂ်ာ႔ေတာင္းတကၠသိုလ္၊ ႏိုင္ငံျခားေရးဌာနမွ ပါေမာကၡ ေဒးဗစ္ စတင္ဗတ္က အေမရိကန္ဆီးနိတ္ အာရွႏွင္႔ ပစိဖိတ္ေရးရာ ဆပ္ေကာ္မတီသို႔ တင္ျပရာတြင္ အေမရိကန္၏ ျပဳလုပ္ခဲ႔သည္႔ ပိတ္ဆို႔မႈႏွင္႔ အာဆီယံ၏ အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ ေစ႔စပ္ေဆြးေႏြးမႈသည္ မေအာင္ျမင္ခဲ႔ဟု ေျပာၾကားခဲ႔သည္။
အေမရိကန္ မူဝါဒေျပာင္းလဲမႈသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံအား ထြက္ေပါက္ရရွိသြားေစခဲ႔သည္။ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ရံုးတင္မႈအတြက္ ထုတ္ျပန္ရန္ရွိသည္႔ ေၾကညာခ်က္ႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ထိုင္းႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ကာဆစ္မွာ အခက္အခဲ ေတြ႕ခဲ႔ရသည္။ အာဆီယံ ၁၀ ႏိုင္ငံအတြင္း ဆႏၵရယူခဲ႔ရာ ၅ ႏိုင္ငံမွ ဆန္႔က်င္ခဲ႔၍ ျဖစ္ပါသည္။ အေမရိကန္၏ ေၾကညာခ်က္ေၾကာင္႔ မစၥတာကာဆစ္ အေနႏွင္႔ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ရန္ ကိစၥကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ခဲ႔သည္။
ခ်င္းမိုင္တြင္ ရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးေလ႔လာသူ ကိုမင္းမင္းက အေမရိကန္ေပၚလစီ အသစ္သည္ ၎တို႔ ယခင္က က်င္႔သုံးခဲ႔ေသာ ေပၚလစီမေအာင္ျမင္ခဲ႔ေၾကာင္းကို ျပသျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေဝဖန္ခဲ႔သည္။ အျခားေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္း ေလ႔လာသူတစ္ဦးက အေမရိကန္၏ မူဝါဒအသစ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို မည္သို႔ ေျပာင္းလဲေစမည္ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ေစာင္႔ၾကည္႔ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္တစ္ႀကိမ္အတြက္ အာဆီယံအဖြဲ႔ဥကၠဌ ျဖစ္မည္႔ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံကလည္း မည္သို႔တုန္႔ျပန္မည္ကို မွန္းၾကည္႔ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ အိုဘားမား၏ မူဝါဒေျပာင္းလဲမႈကို လက္ခံရမည္ျဖစ္ၿပီး အဆိုပါကိစၥေၾကာင္႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ပီကင္း၏ အာဏာသက္ေရာက္မႈ ေလ်ာ႔နည္းသြားမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ေရရွည္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပိုပိုခ်မ္းသာလာေလေလ တရုတ္ေဈးကြက္ပိုႀကီးလာေလေလ ျဖစ္မည္ျဖစ္သည္။
တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရင္းႏွီးမႈ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံျဖစ္ေၾကာင္း၊ အထူးသျဖင္႔ စစ္လက္နက္ႏွင္႔ အေျခခံအေဆာက္အဦ ရိကၡာတြင္ ပိုမ်ားေၾကာင္း၊ ထို႔အတြက္ေၾကာင္႔ အနာဂတ္တြင္ အစုိးရကို မထိန္းခ်ဳပ္ေစႏိုင္ေသာ္လည္း တရုတ္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လႊမ္းမိုးႏိုင္သည္႔ အေနအထားတြင္ ရွိပါေၾကာင္း မစၥတာအာစ္ဒါက ေျပာပါသည္။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အေနျဖင္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဆက္လက္၍ အစဥ္အဆက္ လႊမ္းမိုးလိုလွ်င္ ပညာေရးက႑တြင္ ရင္းႏွီးမႈ ျပဳလုပ္ၿပီၤး ျမန္မာစစ္တပ္အရာရွိမ်ားကို တရုတ္ႏွင္႔ ကိုရီးယား ပံုစံမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အေနာက္ႏိုင္ငံအေတြးအေခၚမ်ား ေလ႔က်င္႔ေပးရန္လိုေၾကာင္း ေျပာၾကားပါသည္။
အာဆီယံအဖြဲ႕မ်ားမွာ အေမရိကန္ မူဝါဒအသစ္ေၾကာင္႔ စိတ္သက္သာရာ ရရွိခဲ႔ေသာ္လည္း ဥေရာပသမဂၢအဖြဲ႕အစည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ အသစ္ေသာပံုစံျဖင္႔ မည္သို႔ ဆက္ဆံရမည္ကို မည္သို႔ ဆက္ဆံရမည္ကို ႀကိဳးစားေနဆဲျဖစ္သည္။ ဆြီဒင္ႏိုင္ငံ စေတာ႔ဟုမ္းတြင္ ဥေရာပသမဂၢ ဥကၠဌ ဆြီြဒင္ႏွင္႔ ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႔ဝင္မ်ား အစည္းအေဝးျပဳလုပ္၍ ညွိႏိႈင္းခဲ႔ေသာ္လည္း တိုက္ရိုက္ဆက္ဆံေရးအေပၚ ၿဗိတိန္ႏွင္႔ ျပင္သစ္တို႔ သေဘာထားကြဲလြဲေနေသာေၾကာင္႔ ေအာင္ျမင္မႈမရရွိခဲ႔ပါ။ ထို႔ေၾကာင္႔ ပိတ္ဆို႔မႈသည္သာ ဥေရာပသမဂၢ၏ လက္ရွိသေဘာထားအျဖစ္ တည္ေနေသးသည္။
ဘန္ေကာက္ရွိ ဥေရာပသမဂၢ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ရံုးမွ ပိတ္ဆို႔မႈ၏ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈႏွင္႔ ျဖစ္ႏိုင္သည္႔ အစားထိုးမူဝါဒကို သီးျခားတင္ျပခဲ႔ေသာ္လည္း စေတာ႔ဟုမ္း အစည္းအေဝးတြင္ ထူးျခားမႈမရွိခဲ႔ပါ။
ဥေရာပသမဂၢသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင္႔ ပတ္သက္၍ အမ်ားဆံုးအလႉရွင္ျဖစ္သည္႔အေလွ်ာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး တိုးတက္မႈအတြက္ ရွင္းလင္းျပတ္သားေသာမူျဖင္႔ ကမၻာ႔ကုလသမဂၢႏွင္႔ အေမရိကန္တို႔ႏွင္႔ အတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲကို လာမည္႔ႏွစ္တြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ၿပီး အခ်ိန္နီးကပ္လာမည္ ျဖစ္သည္။ မည္သူႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ အနာဂတ္အတြက္ စီမံလုပ္ေဆာင္ရေတာ႔မည္ ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ေရာ အာဆီယံမွ ယခုကိစၥအတြက္ ရည္မွန္းခ်က္ကိုယ္စီရွိလိမ္႔မည္ဟု ယူဆရၿပီး အေမရိကန္က အစိုးရေျပာင္းလဲေရးကို ဦးတည္ေသာ္လည္း အာဆီယံက ယခုအစိုးရက ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ အစိုးရအျဖစ္ ျမင္လိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ မတူညီေသာ နည္းဗ်ဴဟာေၾကာင္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရည္မွန္းထားသလို ျဖစ္ေစေရးအတြက္ ေႏွာင္႔ေႏွးေစမည္ ျဖစ္ၿပီး အာဆီယံႏွင္႔ အေမရိကန္ၾကား ဆက္ဆံေရးကို ခက္ခဲေစပါသည္။
ဗီယက္နမ္က လူ႔အခြင္႔အေရးခ်ိဳးေဖာက္သူမ်ားကို ကာကြယ္ေျပာၾကား-ျမန္မာႏွင္႔ ကေမၻာဒ္ီးယားဆိုင္ရာ အေနအထားမ်ားကို ေဆြးေႏြး
eaglecentre.blogspot.com မွကူးယူေဖာ္ျပသည္။
Oct 5,2009(VNA Hanoi)
ေအာက္တိုဘာ ၂ ရက္ေန႔က က်င္းပၿပီးစီးခဲ႔သည္႔ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင္႔အေရး ေကာင္စီ၏ ၁၂ ႀကိမ္ေျမာက္ အစည္းအေဝးတြင္ ကုလသမဂၢဆိုင္ရာ ဗီယက္နမ္ကိုယ္စားလွယ္က ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင္႔ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံတို႔တြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ အေျခအေနမ်ားႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးခဲ႔ေၾကာင္း သိရသည္။
လူ႔အခြင္႔အေရးေကာင္စီ၏ နည္းပညာဆိုင္ရာ အကူအညီမ်ားႏွင္႔ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံတြင္း စြမ္းအားအရင္းအျမစ္မ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးတို႔ႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ေျပာၾကားရာတြင္ ဗီယက္နမ္သံအမတ္ႀကီး Vu Dung က ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးႏွင္႔ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ အစိုးရႏွင္႔ ျပည္သူမ်ားက ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏိုင္ေသာ လက္ရွိ ေအာင္ျမင္မႈရလဒ္မ်ားႏွင္႔ ႏိုင္ငံတြင္း လြတ္လပ္၍ အေျခခံက်ေသာ လူ႔အခြင္႔အေရးစံႏႈန္းမ်ား တိုးတက္ထူေထာင္ႏိုင္မႈကို ခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုလိုက္သည္။
ကုလသမဂၢ ဒဗလ်ဴတီအို(WTO)ႏွင္႔ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားဆိုင္ရာ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံ အၿမဲတမ္းသံအမတ္ႀကီး Dung က ေကာင္းမြန္ေသာ ရလဒ္မ်ား အပါအဝင္ ကေမၻာဒီးယား အစိုးရ ရင္ဆိုင္ေနရေသာ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ေဖာ္ျပေျပာဆိုခဲ႔ၿပီး ၎အခက္အခဲႏွင္႔ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ရန္ လူ႔အခြင္႔အေရးေကာင္စီႏွင္႔ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို တိုက္တြန္းလိုက္သည္။
ျမန္မာအတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင္႔ အျခားႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကိစၥႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ေျပာဆိုရာတြင္ ႏိုင္ငံတြင္းရွိ ျပည္သူမ်ားအေပၚ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ျခင္းသည္ ႏိုင္ငံမ်ား၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာႏွင္႔ နယ္ေျမပိုင္ဆိုင္မႈကို ခ်ိဳးေဖာက္ စြက္ဖက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ႔သည္။
Dr Alison Vicary and Dr Sean Turnell ေရးသည့္ Burma Economic Watch ကို ဘာသာျပန္ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။
eaglecentre.blogspot.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။ 6- 10- 2009
မၾကာေသးမီက ဝါရွင္တန္၊ ကင္ဘာရာႏွင္႔ ကမၻာ႔ေနရာမ်ားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံေပၚ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈႏွင္႔ ပတ္သက္၍ အေခ်အတင္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ႔ၾကသည္။ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ႔ေသာ ကိစၥတစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ပိတ္ဆို႔မႈကို ဆန္႔က်င္မႈမ်ား ပိုမိုမ်ားျပားလာခဲ႔သည္။ ဆန္႔က်င္မႈအမ်ားစုမွာ သေဘာထားမွန္ကန္ၿပီး တခ်ိဳ႕မွာ မိမိကိုယ္က်ိဳးအတြက္ ျဖစ္သည္။ ပိတ္ဆို႔မႈကို ဆန္႔က်င္မႈမ်ားသည္ သက္ေရာက္မႈမ်ားစြာကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ႔သည္။ ပိတ္ဆို႔မႈေၾကာင္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပိုမို၍ဆင္းရဲသြားျခင္းမွာ တိက်ေသာ ယူဆခ်က္တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။
တစ္ခ်ိန္က အေရွ႕ေတာင္အာရွ၏ အခ်မ္းသာဆံုးႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ခဲ႔သည္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ယခုအခါ အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္ေနေပၿပီ။ သို႔ေသာ္လည္း ဤျဖစ္ေပၚလာေသာ အႏၱရာယ္ကပ္ဆိုးသည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ အေမရိကန္၊ ဥေရာပသမဂၢ၊ ကေနဒါ၊ ၾသစေၾတးလ်ႏွင္႔ အျခားေသာ ပါဝင္ပတ္သက္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ပိတ္ဆို႔မႈေၾကာင္႔ မဟုတ္ပါ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကတည္းက ျမန္မာႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔ေသာ စစ္အစိုးရ၏ သက္တမ္းၾကာျမင္႔လာမႈႏွင္႔အတူ မွားယြင္းေသာ စီးပြားေရးစီမံခန္႔ခြဲမႈေၾကာင္႔သာ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာစစ္တပ္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈယႏၱရားသည္ ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးႏွင္႔ သယံဇာတအရင္းအျမစ္မ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္လုယူခဲ႔သည္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ (၅) စုတိုင္ရွိခဲ႔ၿပီျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ က်င္႔သံုးရမည္႔ ေဈးကြက္အေျခခံသေဘာတရားမ်ား (Basic Market Institution) ကို ပ်က္စီးေစျခင္း၊ တားဆီးျခင္းႏွင္႔ လစ္လ်ဴရႈျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ႔ပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ နာမည္ႀကီးေကာ္ပိုေရးရွင္း အမ်ားစုကို စစ္တပ္မွ ပိုင္ဆိုင္သည္။ ျမန္မာသည္ ထင္ရွားေသာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ျခစားမႈမ်ားကို ေဖာ္ျပသည္႔ အညႊန္းကိန္း (Transparency International’s Corruption Perception Index) တြင္ ကမၻာေပၚ၌ ဒုတိယအဆိုးဆံုးေသာ ႏိုင္ငံအျဖစ္ ရပ္တည္ေနပါသည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ အိမ္နီးခ်င္းႏွင္႔ ပတ္ဝန္းက်င္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲမႈမ်ားကဲ႔သို႔ စီးပြားေရးတိုးတက္မႈအတြက္ ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းဖန္တီးေပးမည္ ဆိုျခင္းမွာ ျဖစ္ႏိုင္ဖြယ္မရွိေခ်။
ျမန္မာ၏ အိမ္နီးခ်င္းအမ်ားစုမွာ ထင္ရွားေသာ လြတ္လပ္သည္႔ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ား မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း အဆိုပါႏိုင္ငံမ်ားတြင္ မိမိ၏ ရပ္တည္မႈ ခိုင္မာေရးႏွင္႔ တိုင္းျပည္အက်ိဳးစီးပြား ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး၏ တိုးတက္မႈကို အသိအမွတ္ျပဳသည္႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားက ဦးေဆာင္ေနပါသည္။ အဆိုပါ အစိုးရမ်ားသည္ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား မဟုတ္သလို မိမိတို႔ကို အက်ိဳးျပဳေနေသာ စီးပြားေရးကို ပ်က္စီးေစသူမ်ားလည္း မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာအစိုးရသည္ တိုင္းျပည္အက်ိဳးစီးပြားကို လုယူသူသက္သက္ျဖစ္ၿပီး အေျခအေနအရပ္ရပ္ကိုလည္း နားလည္ေအာင္ မႀကိဳးစားဘဲ ဖန္တီးမႈအရပ္ရပ္ကိုလည္း ဖ်က္ဆီးပစ္ေနပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးမႈ အနည္းငယ္သာ ဖိတ္ေခၚထားၿပီး သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ႏွင္႔ ေရနံထုတ္လုပ္မႈက႑ႏွင္႔ အျခားေသာ ဝင္ေငြရလြယ္သည္႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္သာ မ်ားစြာ ျမွဳပ္ႏွံထားသည္။ မၾကာေသးမီကာလအတြင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ေဒသအတြင္း ထင္ရွားေသာ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕တင္ပို႔ေရာင္းခ်သူအျဖစ္ ရပ္တည္ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ဤမေမွ်ာ္လင္႔ဘဲ ရလာေသာ ဝင္ေငြမ်ားကို တိုင္းျပည္အတြက္ အနည္းငယ္သာ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ႔သည္။
အမွန္တကယ္ေတာ႔ သူတို႔၏ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းေသာ သမားရိုးက် ပံုစံမ်ိဳးျဖစ္သည္႔ “သယံဇာတမ်ားကို အလြဲသံုးစားျခင္း” (Resource Curse) ျဖင္႔ တိုင္းျပည္အေျခအေနကို ပို၍ဆိုးေစခဲ႔သည္။ ေငြေၾကးက်ပ္တည္းေနေသာ ျမန္မာစစ္အစုိးရသည္ ကမ္းလြန္သဘာဝဓာတ္ေငြ႕မွ ရရွိေသာ အခြန္ေငြမ်ားကို မိမိအက်ိဳးအတြက္သာ သံုးခဲ႔သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ဂုဏ္ေဆာင္သည္ဟု သူတို႔ယူဆေသာ စီမံကိန္းမ်ားတြင္သာ သံုးခဲ႔သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အစုိးရရံုးစိုက္ရာ ၿမိဳ႕သစ္ေနျပည္ေတာ္အတြက္ သံုးခဲ႔သည္။ ရုရွားမွာ ႏ်ဴကလီယာဓာတ္ေပါင္းဖို ဝယ္ယူျခင္းႏွင္႔ ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုင္ငံမွ ေဖာ္ျပႏိုင္ျခင္းမရွိသည္႔ တန္ဖိုးရွိသည္႔ လက္နက္မ်ား ဝယ္ယူခဲ႔သည္။ ဤကိစၥအားလံုးအတြက္ စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ ျဖစ္ေနသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံေပၚ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈမ်ားႏွင္႔ ပတ္သက္သည္႔ ျငင္းခံုမႈမ်ားသည္ အၿမဲတမ္းအေၾကာင္းအရာတစ္ခုအေပၚတြင္ အေျခခံေပသည္။ အဆိုပါ အေၾကာင္းအရာ (Idea) အရ စီးပြားေရးကို ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေအာင္ ေထာက္ပံ႔အားေပးျခင္းျဖင္႔ အာဏာ၏ ဗဟိုခ်က္မ (Centre of Power) လာရာ သည္ စစ္အစိုးရတစ္ခုတည္းမကဘဲ အျခားအာဏာ ဗဟိုခ်က္မတစ္ခု ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သည္။ အဆိုပါ ျဖစ္ေပၚမႈအရ ဆရာျဖစ္လာေသာ စီးပြားေရးအတန္းအစား (Business Class) သည္ ေျပာင္းလဲမႈကို ေတာင္းဆိုေသာ အားတစ္ခုျဖစ္လာေပလိမ႔္မည္။ စီးပြားေရးေၾကာင္႔ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အာဏာ၏ ဗဟိုခ်က္မသည္ စီးပြားေရးကို ထိန္းခ်ဳပ္ေနသူအေပၚတြင္သာ မူတည္သည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္မူ အျခားလူမဟုတ္ဘဲ စစ္အစိုးရကိုယ္တိုင္ ျဖစ္ေနေပသည္။
ထင္ရွားေသာ ျပည္ပပို႔ကုန္မ်ားျဖစ္သည္႔ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕၊ ဓာတ္ဆီ၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ၊ သတၱဳ၊ ကၽြန္းသစ္ႏွင္႔ ေရထြက္ကုန္အားလံုးကို အစိုးရက ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည္။ အစိုးရက အထက္ပါက႑မ်ားတြင္ ပုဂၢလိကမွ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ားကို ေသခ်ာစြာ ထိန္းခ်ဳပ္ထားၿပီး အဆိုပါက႑မွ လက္ရွိႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို စိန္ေခၚသူမ်ား ေပၚမလာေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားပါသည္။
အေမရိကန္၊ ဥေရာပသမဂၢ၊ ကေနဒါႏွင္႔ ဩစၾတးလ်ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေငြေၾကးဆိုင္ရာ ပိတ္ဆို႔မႈသည္ ျမန္မာအစိုးရႏွင္႔ ၎တို႔ၾကား ေငြေၾကးစနစ္ ဆက္ဆံမႈမရွိရန္ စစ္အစိုးရႏွင္႔ ပတ္သက္ ဆက္ႏြယ္သူ အမည္စာရင္းေပါက္ တစ္ဦးခ်င္းအေပၚ ျပဳလုပ္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ၿပီး အထူးရည္ရြယ္၍ ခ်မွတ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။
သာမန္လူတစ္ေယာက္အေနျဖင္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေငြေၾကးစနစ္ ပတ္သက္ျခင္း သို႔မဟုတ္ လိုအပ္ျခင္း မရွိပါ။ ဤကိစၥမ်ိဳးသည္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင္႔ ၎တို႔ႏွင္႔ ဆက္စပ္လ်က္ရွိေသာသူမ်ားသာ ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကးႏွင္႔ ပတ္သက္ေနသည္။ ဤအဖြဲ႕ဝင္မ်ားက အေနာက္ႏိုင္ငံေငြေၾကးစနစ္သို႔ ဝင္ေရာက္ႏိုင္ျခင္း မရွိေအာင္ တားဆီးျခင္းသည္ လံုးဝဥႆံု မွန္ကန္ပါသည္။ ယခင္မူလက ျပဳလုပ္ခဲ႔ေသာ ပိတ္ဆို႔မႈကို သေဘာတူညီမႈရွိသလို သေဘာမတူမႈလည္း ရွိေပမည္။ ယခုလက္ရွိပိတ္ဆို႔မႈတြင္ ဘဏ္တြင္ ရွိေသာ ေငြမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မွန္ကန္ေသာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမွသာ သံုးစြဲခြင္႔ျပဳရန္အတြက္ ရည္မွန္းထားပါသည္။ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ ရုတ္သိမ္းေပးျခင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိေျပာင္းလဲမႈ တု႔ံေႏွးေနေသာ စစ္အစိုးရကို အားေပးရာ ေရာက္ၿပီး အေမရိကန္၊ ဩစေၾတးလ်ႏွင္႔ အျခားသေဘာတူႏိုင္ငံမ်ား၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ အနာဂတ္တြင္ လႊမ္းမိုးမႈ ပါဝါကို ေလ်ာ႔နည္းေစပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေျခအေနမ်ား ေျပာင္းလဲမႈသည္ ျပည္တြင္း အေနအထားမ်ားႏွင္႔ အဓိက ဆက္ႏြယ္လ်က္ရွိၿပီး ေျပာင္းလဲမႈ မက္လံုးမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳမည္႔ ျပည္တြင္းအင္အားစုမ်ားေပၚ မူတည္ေနပါသည္။ ေလာေလာဆယ္တြင္ က်န္ကမၻာ႔ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ေျပာင္းလဲမႈအတြက္ မက္လံုးမ်ားရရွိလာေအာင္ အေကာင္းဆံုးလုပ္ေဆာင္ေပးရမည္။
ျပည္တြင္း အင္အားစုမ်ား၏ နားလည္သေဘာေပါက္မႈကို ခြင္႔ျပဳရမည္ျဖစ္ၿပီး၊ သူတို႔၏ ၾကြယ္ဝမႈ၊ လြတ္လပ္မႈတို႔ကို အေျခခံၿပီၤး ထြက္ေပၚလာေသာ မူဝါဒမ်ား၊ အမူအက်င္႔မ်ား ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ ဆုေပးသည္႔ စနစ္မ်ိဳးျဖင္႔ ဆြဲေဆာင္ၾကရလိမ္႔မည္။ သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္အထိ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ျပည္သူမ်ား ဘာမွ် မရၾကေသးပါ။
Dr Alison Vicary and Dr Sean Turnell ေရးသည့္ Burma Economic Watch ကို ဘာသာျပန္ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။
eaglecentre.blogspot.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
ရန္ကုန္၊ေအာက္တိုဘာ ၇
နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္သင္႔ ေဒသ အႏွံ႔အျပားတြင္ ၾကြက္ၿမီးတစ္ေခ်ာင္းလွ်င္ ၂၅၀ က်ပ္ႏွင္႔ ၅၀၀ က်ပ္ၾကား အေရာင္းအဝယ္ ျဖစ္လ်က္ရွိေၾကာင္း လပြတၱာခရိုင္အတြင္းရွိ ေက်းရြာမ်ားမွ ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကားသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္း ျဖစ္ပြားၿပီး တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔အၾကာ၌ အဆိုပါ ေဒသတြင္ လယ္ၾကြက္မ်ား သိသိသာသာေပါမ်ားၿပီး စပါးခင္းမ်ားကို ဖ်က္ဆီးေနသျဖင္႔ စစ္ေဒသမွ အိမ္ေထာင္စုတစ္စုလွ်င္ ၾကြက္ၿမီး ၅ ေခ်ာင္းမွ ၁၀ ေခ်ာင္းခန္႔အထိ စုေဆာင္းေစၿပီး ေက်းရြာအုပ္စုအလိုက္ ၾကြက္ၿမီး မီးရိႈ႕ပြဲမ်ား က်င္းပရန္ ညႊန္ျပထားသျဖင္႔ ၾကြက္ၿမီးမ်ား ေစ်းကြက္ဝင္လာျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေလွ်ာ္ေခ်ာင္းေက်းရြာအုပ္စုမွ ရြာသားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
“ရြာေတြေရာက္လို႔ ဥကၠ႒ကို ေမးလို႔ရွိရင္ ၾကြက္ၿမီးရိႈ႕ပြဲသြားေနတယ္လို႔ ရြာတိုင္းေျပာၾကတယ္” ဟု NGO တစ္ခုမွ စားနပ္ရိကၡာေဝျခမ္းေရး ဝန္ထမ္းတစ္ဦးက ၎အေတြ႕အႀကံဳကို ေျပာၾကားသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင္႔ ၾကြက္ကို စားသံုးေသာ ေျမြမ်ား ေသဆံုးသြားၿပီး ေျမြေပါက္ဖြားႏႈန္းႏွင္႔ ၾကြက္ေပါက္ဖြားႏႈန္း အခ်ိဳးမညီသျဖင္႔ ၾကြက္မ်ား ေပါမ်ားလာသည္ဟု ဆိုသည္။ ၾကြက္သည္ တစ္ႏွစ္ကို ၄ သား ခန္႔ ေပါက္ၿပီး တစ္ခါေပါက္လွ်င္ ၅ ေကာင္အနည္းဆံုးရွိသည္။ နာဂစ္ေၾကာင္႔ ေသဆံုးရသူမ်ား၏ ပိုင္ရွင္မဲ႔ လယ္ေျမလြတ္မ်ားတြင္ စပါးထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးသူမ်ား မရွိ၍ ၾကြက္မ်ား သိသိသာသာေပါမ်ားရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ကညင္ကုန္းရြာသားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
ပံုမွန္အားျဖင္႔ လယ္ၾကြက္ဆိုသည္မွာ စပါးမွည္႔ခ်ိန္က်မွ ေပါေပါမ်ားမ်ား ေတြ႕ရေၾကာင္း၊ ယခုစပါးစတင္စိုက္ပ်ိဳးခ်ိန္ ပ်ိဳးႀကဲစဥ္ကပင္ ၾကြက္မ်ား ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရကာ ၿပီးခဲ႔သည္႔ႏွစ္က နာဂစ္ေၾကာင္႔ လယ္အၿပီး မစိုက္ႏို္င္မည္ကို စိုးရိမ္ခဲ႔ရေၾကာင္း ယခုႏွစ္တြင္ လယ္အၿပီးစိုက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ၾကြက္ရန္ေၾကာင္႔ စပါးမရမွာကို စိုးရိမ္ေနရေၾကာင္း ကတၱီပါေက်းရြာမွ လယ္သမားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
ၾကြက္ဖမ္းဆီးရန္ ကၽြမ္းက်င္ေသာ မိသားစုမ်ားအေနျဖင္႔ ၾကြက္ၿမီးကို ဝယ္ယူစုေဆာင္းေနသျဖင္႔ ၾကြက္ၿမီးမ်ား ထူးထူးျခားျခား ေဈးကြက္ဝင္လာသည္ဟု ၎က ဆက္လက္ရွင္းျပသည္။
yangonchronicle2010.googlegroups.com
Burma Polls 2010 Sans Suu Kyi!
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေဘးဖယ္ထားမည္ေလာ!
တပ္မေတာ္အစိုးရက အဆိုျပဳထားေသာ ၂၀၁၀ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ႏွင့္အျခားႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ပါ၀င္ခြင့္မေပးဘဲ ထိန္းသိမ္းထားခဲ့လွ်င္ အဓိပၸါယ္ေကာရွိပါေသးရဲ႕ လား! ဟု ေဆာင္းပါးရွင္က ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ၿပီး ဒီမုိကေရစီအေရးလႈပ္ရွားသူ ျပည္ပေရာက္ျမန္မာမ်ား သာမက ထင္ရွားေသာ ႏိုင္ငံတကာလူ႔အခြင့္အေရးအုပ္စုႀကီးမ်ားက လက္ရွိအစုိးရသည္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကို ေဘးဖယ္ထားပါက ႏိုင္ငံတြင္း တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေသာေျပာင္းလဲမႈမ်ား ေဖာ္ေဆာင္ရန္အလြန္ခက္ခဲ လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုထားပါသည္။
ကႏၵီဂ်ာယမ္တီ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္တြင္ မ်ားျပားလွစြာေသာ ဒီမုိကေရစီဘက္ေတာ္သား အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ား ႏွင့္ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕မ်ားသည္ ထက္ျမက္စူးရွသည့္ အယူအဆမ်ားျဖစ္သည့္ “စုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ပါ၀င္ခြင့္ရရန္ အခ်ိန္မီလႊတ္မေပးပါက လာမည့္ ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲသည္ အဓိပၸါယ္ကင္းမဲ့ေနေပလိမ့္မည္။ ၎ေရြးေကာက္ပြဲသည္ လက္ရွိတပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအာဏာကို ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကုိင္ရန္ခင္းေပးေသာလမ္းသာျဖစ္လိမ့္မည္” အစရွိေသာအခ်က္မ်ားကို ကိုင္စြဲရန္ထြက္ေပၚလာခဲ့ ၾကသည္။
ေအာက္တိုဘာ၂ရက္ေန႔က နယူးေဒလီတြင္ အိႏၵိယႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းေပါင္း ၅၀ေက်ာ္ကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ ဘားမားစင္တာေဒလီက အိႏၵိယႏိုင္ငံလံုးဆုိင္ရာကြန္ဂရက္ေကာ္မတီဥကၠဌ ဆိုနီယာဂႏၵီထံ အယူခံလႊာတင္သြင္းခဲ့ၾကၿပီး ၎စာထဲတြင္ “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား၂၁၀၀ေက်ာ္ကို လႊတ္မေပးပါက မည္သူမဆို ပါ၀င္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္တည္မႈလမ္းစဥ္တစ္ခု ပိုလာမည္မဟုတ္သလို လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲလည္း မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးစံႏႈန္းဆိုင္ရာ ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားလည္း ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းစြာေဖာ္ျပထားသည္။
၎စာတြင္ ဆက္လက္၍ ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒပါ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း မ်ားကို ဒီမုိကေရစီစံႏႈန္းမ်ားႏွင့္ကိုက္ညီေအာင္ ျပန္လည္သံုးသပ္ျပင္ဆင္ျခင္းႏွင့္ ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရးႏွင့္ ပါ၀င္ပတ္သက္ခြင့္ျပဳေရးတို႔ကို ေဖာ္ေဆာင္မည္မဟုတ္ဘဲ တပ္မေတာ္အစိုးရအာဏာ ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားႏိုင္ေရးကိုသာ ေဖာ္ေဆာင္လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္။
အဆိုပါဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ဒီမုိကေရစီဆိုင္ရာ စံႏႈန္းမ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လႊတ္ေပးေရး စေသာအခ်က္မ်ား ေထာက္ခံေတာင္းဆုိခဲ့ၾကသည္။
ယေန႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ(၂)ရက္သည္ ႏုိင္ငံတကာအၾကမ္းဖက္မႈပေပ်ာက္ေရးေန႔ ျဖစ္ၿပီး မဟတၱမဂႏၵီႀကီး၏ အႀကိမ္၁၄၀ေျမာက္ ေမြးေန႔ျဖစ္ပါသျဖင့္ မဂၤလာရွိေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္လည္းျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ သင္၏သနားၾကင္နာေသာ အေလးဂ႐ုထားမႈႏွင့္အတူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား အမွတ္ရေစျခင္းအလို႔ငွာ ယခုေကာင္းခ်ီးမဂၤလာမ်ားကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ေဆာင္ၾကည္းခဲ့ပါေၾကာင္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခ်ီးျမႇင့္ျခင္း ခံရေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆု အပါအ၀င္ အျခားေသာႏုိင္ငံတကာမွ ဆုမ်ားအေၾကာင္းကို ၎စာထဲတြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားပါသည္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကာလကတည္းကပင္ တရားမွ်တေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရေပၚထြန္းေရးစသည့္ အခ်က္မ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေတာင္းဆိုခဲ့ေသာ ျမန္မာဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားသည္ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ျခင္း၊ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ ညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္ျခင္းႏွင့္အသက္ဆံုး႐ႈံးျခင္း မ်ားကို ခံစားခဲ့ၾကရသည္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၁၀၀ေက်ာ္ကို ဖမ္းဆီးထားၿပီး ၎တို႔အနက္ အမ်ားစုမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေထာင္ဒဏ္က်ခံေနရၿပီး အခ်ိဳ႕မွာ ႐ံုးတင္စစ္ေဆးျခင္းမရွိဘဲ ေထာင္ဒဏ္၁၀၆ႏွစ္ခန္႔ ခ်မွတ္ခံရသူမ်ားျဖစ္သည္။
“မိမိတို႔သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေၾကာင္း၊သူမႏွင့္ သူမ၏ NLD ပါတီတို႔သည္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အျပတ္အသတ္အႏိုင္ ရရွိခဲ့ေသာ္လည္း တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္မရခဲ့ေၾကာင္း၊ တပ္မေတာ္အစိုးရသည္ ျပည္သူလူထု၏ ရပိုင္ခြင့္ မ်ားကို ႀကိတ္ေျခပစ္ခဲ့ၿပီး သူမအား ၁၄ႏွစ္ေနအိမ္တြင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေဆာင္းပါးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
၁၉၈၈ခုႏွစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဆႏၵျပလႈပ္ရွားမႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့စဥ္ကပင္ထိုစဥ္က အိႏိၵိယ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာဂ်စ္ဂႏၵီက ေထာက္ခံအားေပးခဲ့ၿပီး ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားကိုလည္း လက္ခံ ကာကြယ္ခဲ့ ေၾကာင္းႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အိႏၵိယသံ႐ံုးကပင္လွ်င္ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒီမ်ား အိႏၵိယသို႔ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ႏုိင္ရန္ ေငြေၾကးကူညီပံ့ပိုးခဲ့ေၾကာင္း နယူးေဒလီအေျခစိုက္ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာဒီမုိကေရစီအေရးလႈပ္ရွားမႈ အဖြဲ႕သား တစ္ဦးက သတိတရျပန္လည္ေျပာျပခဲ့သည္။
အထက္ေဖာ္ျပပါ အယူခံစာလႊာကို ႏိုင္ငံတကာ NGO ႏွင့္ Advocacy အဖြဲ႕အစည္းေပါင္း ၅၈ဖြဲ႕က ေထာက္ခံလက္မွတ္ထိုးခဲ့ၾကၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ ဒီမုိကေရစီျဖစ္ေပၚထြန္းကားေရးစေသာ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရန္ နယူးေဒလီကို တုိက္တြန္းထားသည္။
ယခုေနာက္ဆံုး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ ခ်မွတ္ထားေသာ တရား႐ံုးဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တရားမွ်တမႈေပ်ာက္ဆံုးေနျခင္းကို ညႊန္ျပ႐ံုသာမကဘဲ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ သူမပါ၀င္ႏိုင္ ျခင္းမရွိေစရန္ တားျမစ္ထားေသာ တပ္မေတာ္အစိုးရ၏ ႀကိဳးပမ္းမႈပင္ျဖစ္ေၾကာင္း နယူးေဒလီအေျခစိုက္ ဘားမားစင္တာေဒလီမွ ေဒါက္တာ အလာနာဂိုလ္မီးက ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
သူမကဆက္လက္၍ ယခုကိစၥသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရး ျဖစ္တည္မႈလမ္းစဥ္ တြင္ တားဆီးပိတ္ဆို႔မႈတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ၏ သေဘာထားကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒကို ဖိႏွိပ္ေသာ ၎တို႔၏ စိတ္ရင္းကိုျပသျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံတြင္းစစ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို အျမစ္တြယ္ေစမည့္ အတုအေယာင္ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ အေယာင္ေဆာင္ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံျခင္းမျပဳရန္ အိႏၵိယအစိုးရအား အေလးအနက္တိုက္တြန္းအပ္ပါေၾကာင္း စသျဖင့္ ေျပာၾကားကာ သူမ၏ စကားကို အဆံုးသတ္ခဲ့ပါသည္။
Source: http://eaglecentre.blogspot.com/
အစိုးရမဟုတ္ေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားရဲ့ ဖြံ႔ျဖိဳးေရးလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ရႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးကေန ေျပာဆိုတင္ျပၾကတာေတြကို စုစည္းထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လူထုစိန္၀င္းေရးတဲ့ အတၱပရဟိတလုပ္ငန္း၊ အဲဒါကို ျပန္ေျပာထားတဲ့ ကိုေအာင္သူျငိမ္းရဲ့ counter perspective နဲ႔ ေခတ္ျပိဳင္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အင္ဂ်ီအိုဆိုတဲ့ အစိုးမရ တို႕ကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
အတၱပရဟိတလုပ္ငန္း
လူထုစိန္၀င္း
အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းလုိ႔ေခၚၾကတဲ့ “အင္ဂ်ီအို” ေတြ “အိုင္အင္ ဂ်ီအို” ေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔အစည္းလို႔ဆုိတဲ့ အဖြဲ႔ေတြအေၾကာင္း မ ၾကာခဏဆိုသလို ေရးခဲ့ပါတယ္။ အခုတေလာေတာ့ ခပ္စိပ္စိပ္ကေလး ကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴးေတြလည္း ေျဖခဲ့ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အ ေၾကာင္းမသိသူတခ်ဳိ႕က ဘာေၾကာင့္ ဒါေလာက္မ်က္ မုန္းက်ဳိးေနတာ လဲလို႔ ေမးၾကပါတယ္။ “ျမန္မာေတြ ေမ်ာက္ျဖစ္ကုန္မွာစိုးလို႔” လုိ႔ပဲ လုိ တိုရွင္းေျဖေလ့ရွိပါတယ္။
အတုျမင္ အတတ္သင္မွာစိုး
ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်။ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းသူေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ လူမ်ဳိး မသိမသာနဲ႔ ေမ်ာက္ျဖစ္ေနၾကတာေတာ့ အေတာ္ေလးၾကာေန ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွမေျပာခဲ့ပါဘူး။ အခုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ကိုယ္တုိင္က ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို ေမ်ာက္အျဖစ္လက္ညိႇဳးထုိးျပၿပီး ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းသူ ျဖစ္လာၾကတာမ်ဳိးေတြ တေန႔တျခား မ်ားသထက္ မ်ားလာေနတာေၾကာင့္ ခပ္စိပ္စိပ္ေလး ေျပာေနေရးေနရတာျဖစ္တယ္။ ေစတနာရွင္းသန္႔တဲ့ လူငယ္ေလးေတြ “အတုျမင္ အတတ္သင္” ျဖစ္ကုန္ၾကမွာစိုးလုိ႔ပါ။ တႏွစ္ကို တႀကိမ္ေလာက္၊ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ သတိေပး ေရး သားေနရင္းကေတာင္ တန္႔သြားမယ့္အစား ပိုပိုၿပီး က်ယ္ျပန္႔လာတာေၾကာင့္ ခုလုိ ခပ္စိပ္စိပ္ ေျပာရေရးရတာ ျဖစ္တယ္။
ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးနဲ႔
ဘယ္ထိ အေျခအေနဆုိးတယ္ဆုိတာ ေျပာျပပါမယ္။ မွတ္မွတ္ရရေျပာရရင္ ဒီလုိအဖြဲ႔အစည္းေတြ အေၾကာင္းစ ၿပီး ေဝဖန္ေရးသားခဲ့တာ ပထမအႀကိမ္က ကုလသမဂၢနဲ႔ပတ္သက္တာျဖစ္ၿပီး ေနာက္တႀကိမ္ကေတာ့ အိုင္အင္ ဂ်ီအိုတခုနဲ႔ ပတ္သက္တာျဖစ္တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးႏွစ္ေလာက္က “ဂမ္ဘာရီ” ဆုိတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ႀကီး ျမန္မာ့ႏုိင္ ငံေရးကိစၥ ၾကား၀င္ ေျဖရွင္းဖုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာမယ္ဆုိတုန္းက ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏိုင္ငံေရးေလ့လာသူေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဂု႐ုေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီးေတြက ဂမ္ဘာရီလာမွာကိုပဲ သိၾကားမင္းႀကီး ဆင္းလာသလုိ အူျမဴးေနၾက တာေတြကို ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့အတြက္ ျမန္မာ့ကိစၥကို ျမန္မာေတြ ကိုယ္တုိင္ရွင္းမွရမယ္။ ကုလသမဂၢလည္း မ ကယ္ႏိုင္ဘူး။ အေမရိကန္လည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ အီးယူလည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးနဲ႔၊ ကိုယ့္ အားကိုယ္ကိုးၿပီး ကိုယ္ဟာကိုယ္ ေျဖရွင္းၾကလုိ႔ ေရးလုိက္ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းကလည္း စာဖတ္ပရိသတ္နဲ႔ လူငယ္ေတြက သေဘာက် ေထာက္ခံၾကပါတယ္။
ဆရာေကာင္း တပည့္ေတြ
အဲဒီတုန္းက “ဆရာေရးတာ သိပ္မွန္တာပဲ” တို႔၊ “ေရးတာ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္” တို႔ ေျပာခဲ့ၾကတဲ့ လူ ငယ္တခ်ဳိ႕ေတာင္ အခုေတာ့ အင္ဂ်ီအို ဆုိင္းဘုတ္ကိုယ္စီနဲ႔ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရး ရေျပာရျပန္တာပါ။ ဒီလူငယ္ေတြဟာ အစကေတာ့ သန္႔ရွင္းတဲ့ အျဖဴထည္ေတြပါ။ ေနာက္က်မွ ဟိုႏိုင္ငံ ဒီႏိုင္ငံ ေတြမွာ ဟိုသင္တန္း ဒီသင္တန္း ဆုိတာမ်ဳိးေတြ တပတ္ေလာက္၊ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ သြားတက္္ခဲ့ၾကၿပီး ျပန္ ေရာက္လာေတာ့ သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္ ဆုိင္းဘုတ္ေထာင္ကုန္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ တပတ္ႏွစ္ပတ္ သင္တန္းတက္ၿပီး ဘာေတြတတ္လာတယ္ဆုိတာေတာ့ မသိဘူး။ လက္ေတြ႔ျမင္ရတာကေတာ့ သူတို႔ကိုယ္တုိင္ “အင္ဂ်ီအို” ကုန္ ၾကတာပဲျဖစ္တယ္။ မျဖစ္ဘဲေန႐ိုးလား၊ သူတုိ႔ကိုေခၚၿပီး သင္တန္းေပးသူေတြကိုယ္တုိင္က သူတုိ႔ကို ေမ်ာက္အ ျဖစ္ လက္ညႇဳိးထုိးျပၿပီး ဆန္လည္းေတာင္းသူေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကိုး။ အတုျမင္ အတတ္သင္ပဲ ေျပာမလား။ “ဆ ရာေကာင္း တပည့္ပဲ” ေျပာမလား မသိေတာ့ပါဘူး။
ဂိုရင္းအဘေရာ့ဒ္
ဆရာေကာင္း တပည့္ေတြ ပန္းေကာင္းပန္ေနၾကတာေတြကေတာ့ မျမင္ခ်င္အဆံုးပါပဲ။ တခ်ဳိ႕က ေအ့ဒ္စ္ဆိုင္း ဘုတ္ ကိုင္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က သဘာဝပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ဆုိင္းဘုတ္ေထာင္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္ဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က မိေက်ာင္းထိန္းသိမ္းေရးဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ဒီေရေတာဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ပလတ္စတစ္ဆုိင္းဘုတ္ စသျဖင့္ ... စသျဖင့္ ဆုိင္းဘုတ္ေတြကေတာ့ စံုသလား မေမးနဲ႔။ အမယ္ ... ဆုိင္းဘုတ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား အားလံုးပဲ “လန္း” ၾကသဗ်။ “ဝပ္ေရွာ့” ဆုိတာေတြ တက္ဖုိ႔ “ဂိုးရင္းအဘ ေရာ့ဒ္” ဆုိတာေတြလည္း ခဏခဏ ျမင္ေနရ၊ ေတြ႔ေနရ၊ ၾကားေနရသဗ်။ ေနာက္တက္လာတဲ့ ကေလးေတြ ဆက္ၿပီး ဆရာေကာင္းတပည့္ ျဖစ္ကုန္ၾကမွာေတာင္ စိုးရိမ္ရတဲ့ အေျခအေနလုိ႔ေျပာရင္ မလြန္လွဘူးလုိ႔ ထင္ ပါတယ္ခင္ဗ်။
စံျပပုဂိၢဳလ္လုိတယ္
ကေလးေတြအတြက္ ေမတၱာအပို႔ခံၿပီး ဒီလုိ ေရးေနေျပာေနရတာပါ။ အင္ဂ်ီအိုအားလံုး မေကာင္းဘူးလုိ႔ ဆုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေစတနာအစစ္၊ ေမတၱာအစစ္၊ က႐ုဏာအစစ္နဲ႔ လုပ္ေနၾကတဲ့ အင္ဂ်ီအုိေတြနဲ႔ ရွင္းသန္႔တဲ့ လူ ငယ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစစ္အမွန္သမားေတြက ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းသူေတြလုိ “ေျပ (ျပည္) ေပၚမွာ ေရႊေၾကာ္ျငာထုတ္” တဲ့အလုပ္မ်ဳိးေတြ လုပ္ေလ့မရွိေတာ့ သူတုိ႔အေၾကာင္း ကေလးေတြက မသိၾကဘူး။ ကေလးတုိ႔၊ လူငယ္တို႔ဆုိတာ သူတုိ႔အားက် အတုယူရတဲ့ “စံျပဳပုဂိၢဳလ္” (Role Model) ေတြ ရွိဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ရွာၿပီျဖစ္တဲ့ လူ႐ိုးလူေကာင္းႀကီး ျမန္မာ့အလင္း ဦးတင္ အေၾကာင္းကို ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္ ေလာက္ ေရးျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ တုိက္အုပ္ ဦးတင္က ဘုိးဘြားရိပ္သာကို မူလေနရာ ႏွင္း ဆီကုန္းကေန စစ္ၿပီးေတာ့ လက္ရွိေနရာကို ေရႊ႕ေျပာင္းႏိုင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရႊ႕ၿပီးတဲ့ ဘုိးဘြားရိပ္သာမွာ မနက္တုိင္း ႐ံုးလာထုိင္ပါတယ္။ ၿပီးမွ ျမန္မာ့အလင္းတုိက္ကို သြားပါတယ္။
ပရဟိတသမားစစ္စစ္
ဦးေလးတင္ ဘုိးဘြားရိပ္သာ ႐ုံးခန္းေရာက္ေတာ့ ဝန္ထမ္းေတြက ေကာ္ဖီတုိ႔၊ မုန္႔တုိ႔ ယူလာၿပီး ဧည့္ခံပါတယ္။ အဲဒီအခါ ဦးေလးတင္က သူ႔ျခင္းထဲ အျမဲပါေနက် ေကာ္ဖီ ဓာတ္ဘူးနဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းဘူးကို ထုတ္ၿပီး “ငါ့မွာ အ ကုန္ပါတယ္။ ဧည့္ခံစရာ မလုိဘူး။ အလွဴရွင္ေတြ လွဴတာက ဘုိးဘြားေတြအတြက္ လွဴတာ၊ တုိ႔အတြက္မပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ငါလည္း မစားဘူး။ မင္းတုိ႔လည္း မစားၾကနဲ႔” လုိ႔ ဆံုးမပါတယ္။ ဦးေလးတင္ဟာ သူ႔ေကာ္ဖီေလး သူ ထည့္ေသာက္၊ သူ႔ေရေႏြးၾကမ္းေလး သူ ထည့္ေသာက္တာပါ။ ဦးေလးတင္ရဲ႕ စည္းကမ္းတိက်မႈနဲ႔ သမာဓိကို သိတာေၾကာင့္ ဖဆပလအမႈေဆာင္ ေရြးတဲ့အခါမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ႏိုင္ငံေရး ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့ တဲ့ ဦးတင္ကို မရရေအာင္ေခၚၿပီး ေငြကိုင္ရတဲ့ ဘ႑ာေရးမွဴး ခန္႔ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဦးႏုက သူ႔ကိုပဲ ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီး ခန္႔ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရပါတယ္။ ပရဟိတသမား ဆုိတာ အဲဒီလုိပုဂိၢဳလ္မ်ဳိးကိုမွ ေခၚႏိုင္တာပါ။ ကိုယ္က်ဳိးတစံုတရာ ရယူခံစားၿပီး လုပ္တယ္ဆုိကတည္းက ပရဟိ တသမား မစစ္ေတာ့ပါဘူး။ (အတၱဟိတ+ ပရဟိတ) ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီး “အတၱပရဟိတ” သမား “အတၱပရဟိတ လုပ္ငန္း” လုိ႔ပဲ ေခၚသင့္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အတၱဟိတအတြက္ ပရဟိတလုပ္ငန္း လုပ္တာမဟုတ္လား။
လူထုစိန္၀င္း
(Weekly Eleven Journal - September 9 - 2009 ထုတ္မွ ...)
................................................
လမ္းသစ္ (တုံ႔ျပန္ေခ်ပခ်က္ေဆာင္းပါး)
ေအာင္သူၿငိမ္း
ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ဘာသာျပန္ထားတဲ့ “မိုးၾကယ္မို႔လားနဲ႔ လမ္းသစ္၀တၳဳတို မ်ား” ထဲက ‘လမ္းသစ္’ ဆိုတဲ့ ၀တၳဳကေလးကို တခါတေလ သတိရမိ ေသးတယ္။ အေသးစိတ္ေတာ့ မမွတ္မိေပမယ့္ မ်ဳိးဆက္ကြာျခားလာ တဲ့ သူေတြအၾကားက ျပႆနာေတြ၊ ပဋိပကၡေတြကို ေဖာ္ျပတာလို႔ အ မွတ္ရေနမိတယ္။ ဒီ ‘လမ္းသစ္’ ဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးက တ႐ုတ္ျပည္ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ေျပာင္းကာလ ၁၉၅၀ ကာလမ်ားကို အေျခခံထား တာပါ။ ၿမိဳ႕ကေလးတခုမွာ လမ္းသစ္ႀကီးတခု ျဖတ္ေဖာက္ဖို႔လုပ္ေတာ့ ျပႆနာရွိလာပါတယ္။ အဖိုးအိုတေယာက္ရဲ႕ ႐ိုးရာစဥ္ဆက္ အသက္ ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္စားလာတဲ့ (ေရေႏြးဆိုင္လို႔ထင္တယ္) လုပ္ငန္းပါ လမ္းေဖာက္လို႔ ဖ်က္ရမယ့္အထဲပါလာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအဖိုးရဲ႕သား လို႔ထင္တယ္၊ လူငယ္ကေလးကေတာ့ လမ္းေဖာက္တာကို ေထာက္ခံ တယ္။ သူ႔အိမ္တစိတ္တပိုင္း ဖ်က္ေပးလိုက္ရမွာကိုေတာင္ စြန္႔လႊတ္ဖို႔ အသင့္ရွိေနပါတယ္။ သူကေတာ့ ဒီလမ္းမႀကီးဟာ ေခတ္မီေရး၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးေတြကို ေဆာင္ၾကဥ္းလာ မယ့္အရာလို႔ ျမင္ထားသလို သူ႔ဘ၀အနာဂတ္နဲ႔လည္း ယွဥ္ျမင္ထားပါတယ္။ အဖိုးအိုကေတာ့ ေျမႀကီးထဲမွာ ႏွစ္ ရွည္ၾကာ အျမစ္စြဲေနတဲ့ သူ႔ေရေႏြးအိုးႀကီးနဲ႔ ဆိုင္ကို မဖ်က္ခ်င္ဘဲ ခင္တြယ္ေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းပါ။
ျခံဳေျပာရရင္ မ်ဳိးဆက္ေတြ ကြာျခားလာတဲ့အေလ်ာက္ ႐ႈျမင္ပံု၊ သံုးသပ္ပံု၊ ေတြးေခၚပံုေတြ ကြာျခားလာတာပါပဲ။
က်ေနာ္ ဒီလိုအစခ်ီေရးရတာက ဆရာလူထုဦးစိန္၀င္း ေ၀ဖန္ေရးသားတဲ့ အဲန္ဂ်ီအို၊ ႏိုင္ငံတကာ အဲန္ဂ်ီအိုအ ေပၚ အျမင္မေကာင္းတဲ့ကိစၥ ေဆာင္းပါး “အတၱပရဟိတလုပ္ငန္း” အေပၚ တုံ႔ျပန္ေရးသားခ်င္လို႔ပါ။ ေယဘု ယ် သူ႔ေဆာင္းပါးအေပၚ ေကာက္ခ်က္ခ်ရရင္ ...
(၁) ျမန္မာေတြ ေမ်ာက္ျဖစ္ကုန္မွာ စိုးတယ္။ အဲန္ဂ်ီအိုေတြက ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းေနၾကတယ္။
(၂) ဘယ္သူ႔အားမွမကိုးနဲ႔။ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ေျဖရွင္းၾက။
(၃) အဲန္ဂ်ီအိုေတြ ဆိုင္းဘုတ္စံုလာတယ္။ ေျပာေနရင္းနဲ႔ မ်ားလာတယ္။ ႏိုင္ငံျခားခဏသြား၊ ခဏ သင္တန္း တက္ၿပီး အဲန္ဂ်ီအို ျဖစ္လာၾကတယ္။
(၄) ပရဟိတသမားအစစ္ ျမန္မာ့အလင္း ဦးတင္လို ႐ိုးသားသမာဓိရွိတာကို အတုယူၾကလို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါ တယ္။
ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ ျပန္လည္ေျဖရွင္းစရာ၊ ေထာက္ျပေဆြးေႏြးစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိလာပါတယ္။ ခင္ဗ်ားက အဲန္ဂ်ီအိုကို ကိုယ္စားျပဳလို႔ ေျဖရတာလားဆိုရင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မိတ္ေဆြတဦးက ဒီေဆာင္းပါးနဲ႔ ပတ္ သက္လို႔ အဲန္ဂ်ီအိုလူငယ္ေတြအၾကား ေျပာဆိုပြဲဆူျဖစ္ၾကရတာေလးေတြကို ေပးပို႔လာေတာ့ က်ေနာ္အတြက္ စဥ္းစားစရာ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူျဖစ္ရပါတယ္။ ျပန္လည္ေျဖရွင္းသင့္တယ္ ထင္လို႔လည္း ေရးရတာပါ။
ဒီေဆာင္းပါးမွာ လူမႈေရးကို အေၾကာင္းျပလို႔ လုပ္စားေနၾကတာေတြ သေဘာမေတြ႔လို႔ ေထာက္ျပတာဆိုရင္ ေတာ့၊ ၾကံ႕ဖြံ႔တို႔၊ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္တို႔၊ မိခင္နဲ႔ကေလးေစာင့္ေရွာက္ေရး စသျဖင့္တို႔ရဲ႕ လူမႈေရးလုပ္ငန္း ေတြကိုလည္း ေထာက္ျပဖို႔သင့္တာေပါ့၊ ဒါမွ မွ်မွ်တတျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ အဲန္ဂ်ီအိုေတြကို တင္း တင္းက်ပ္က်ပ္ ကိုင္တြယ္ရမယ္ဆိုတဲ့ စစ္အစိုးရရဲ႕မူအေပၚမွာလည္း ေထာက္ခံရာေရာက္ေနသလားလို႔လည္း အေတြးပြားစရာပါ။
က်ေနာ္တင္ျပခ်င္တဲ့ အခ်က္ေတြကေတာ့ ဒါေတြပါ။
(၁) ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း
ဆရာလူထုဦးစိန္၀င္းက အဲန္ဂ်ီအိုလို႔ ေယဘုယ်သမုတ္တဲ့၊ ႏိုင္ငံတကာစာေပေတြမွာ civil society အရပ္ဖက္ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းလို႔ ေခၚၾကတဲ့ အင္အားစုေတြက ကမၻာလႊမ္းပတ္ဆက္သြယ္မႈမွာ အင္အားႀကီးတခုလို ျဖစ္လာ ပါတယ္။ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းကို ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ တြန္းအားတခုလို႔ ေျပာၾကသလို ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာခဲ့တဲ့ ရလဒ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။
အခုအခါ အရင္းရွင္စီးပြားေရးအင္အားစုနဲ႔ အစိုးရေတြအၾကား ထိန္းညိႇေပးႏိုင္မယ့္ အင္အားစုအျဖစ္ အရပ္ဖက္ လူထုထူေထာင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို အင္အားႀကီးတရပ္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံလာၾကရပါၿပီ။ Global civil society လို႔ ေခၚဆိုလက္ခံၾကရတဲ့ အဆင့္ထိေတာင္ ရွိလာခဲ့ပါၿပီ။
ဒီအဖြဲ႔ေတြက ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြသာမက အျခား အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားမႈ ေခါင္းစဥ္ေပါင္းစံု လႈပ္ရွားမႈေတြမွာလည္း ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အရင္က မရွိ ဘူးတဲ့ ႏိုင္ငံတကာစာခ်ဳပ္စာတမ္းအမ်ားက (လက္ေတြ႔အားကိုးမရသည္ထားဦး) ကမၻာေပၚမွာ ရွိလာပါတယ္။ အဲဒါအျပင္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္းေတြ ကိုယ္ႏိႈက္ကလည္း အဲန္ဂ်ီအိုေတြကို ေနရာေပးဆက္ဆံေနၾကရပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုး ကမၻာ့ဘဏ္၊ အိုင္အမ္အက္ဖ္မွာေတာင္ သူတို႔စီမံကိန္း၊ ပေရာဂ်က္ေတြအတြက္ ေဒသခံလူထု၊ အဲန္ ဂ်ီအိုေတြ၊ စိတ္၀င္စားသူ အုပ္စုေတြ (concerned groups) ေတြရဲ႕ အသံကို နားေထာင္ရမယ္လို႔ ေနရာေပး လာတာ၊ သူတို႔ကို စင္ျမင့္ေပးလာရတာေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး အာဆီယံပဋိညာဥ္စာတမ္းကိုယ္ႏိႈက္ မွာက အဖြဲ႔၀င္အစိုးရေတြက အဲန္ဂ်ီအိုေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ အသိအမွတ္ျပဳထားၾကပါၿပီ။ ဒါကို ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္းေနၾကတဲ့အဖြဲ႔ေတြ၊ ဆိုင္းဘုတ္စံုလြန္းတယ္လို႔ ျမင္ရင္ေတာ့ မသင့္ေလ်ာ္လွပါလို႔ ထင္ပါတယ္။
(၂) ျပႆနာမ်ားက ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္ကို ဂ႐ုမစိုက္ၾကပါ။
အခ်ဳိ႕ျပႆနာေတြက ႏိုင္ငံအစိုးရေတြေတာင္ သူတို႔ခ်ည္းသက္သက္ မေျဖရွင္းႏိုင္ၾကဘူး ျဖစ္လာပါတယ္။ အ ခု ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါ၊ ၀က္တုပ္ေကြးေရာဂါ အပါအ၀င္၊ လူကုန္ကူးေရာင္းခ်မႈ၊ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီ/ေအအိုင္ဒီ အက္စ္ျပႆနာေတြ၊ သဘာ၀၀န္းက်င္ျပႆနာေတြက ႏိုင္ငံအစိုးရတခုတည္း ေျဖရွင္းရလို႔ ရႏိုင္တာမဟုတ္ ေတာ့ပါဘူး။ ႏိုင္ငံစံုပူးေပါင္းေျဖရွင္းၾကရသလို၊ ႏိုင္ငံအစိုးရမဟုတ္တဲ့ ကြၽမ္းက်င္သူအဖြဲ႔ေတြ၊ အဲန္ဂ်ီအိုေတြနဲ႔ပါ ပူးေပါင္းေျဖရွင္းေနၾကရတာေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဆိုတာ အစိုးရေတြရဲ႕ တာ၀န္ပဲ၊ သူတို႔လက္ထဲမွာခ်ည္း ထားမွာလား၊ အဲန္ဂ်ီအိုလို႔ေခၚ တဲ့ အဖြဲ႔ေတြအခ်င္းခ်င္းေရာ ႏိုင္ငံတကာပူးေပါင္းဆက္ဆံမႈေတြ မလုပ္ရေတာ့ဘူးလားလို႔ ဆရာဦးစိန္၀င္း ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ ေမးခြန္းပြားစရာပါပဲ။ ကမၻာႀကီးမွာ ျပႆနာေတြ မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် အဲန္ဂ်ီေတြ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ေရးလည္း တိုးမ်ားလာစရာရွိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ဆိုင္းဘုတ္စံုလာစရာလည္းရွိပါတယ္။
(၃) ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပႆနာဟာ ျပည္တြင္းက ေျဖရံုနဲ႔ လံုေလာက္ႏိုင္ပါသလား
အခ်က္အလက္ေတြအရ ျမန္မာႏိုင္ငံျပႆနာက သူ႔ဘာသာ မေျဖရွင္းႏိုင္ေတာ့တာ အေသအခ်ာပါပဲ။ အခု ထိုင္းႏိုင္ငံထဲမွာတင္ ႏိုင္ငံေရးဒုကၡသည္ေတြ သိန္းခ်ီရွိေနသလို၊ စီးပြားေရးအရ ခိုး၀င္ေ႐ႊ႕ေျပာင္း အလုပ္လုပ္ ၾကသူေတြလည္း (၄) သန္းေလာက္ ရွိေနပါတယ္။ အရင္က က်ေနာ္တို႔က ဗီယက္နမ္ေလွစီးေျပး ဒုကၡသည္ဆို တာမ်ဳိး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက ႐ိုဟင္ဂ်ာ ေလွစီးေျပးဒုကၡသည္ ဆိုတာေတြလည္း ႏိုင္ငံတကာ အစည္းအေ၀းေတြမွာ ေဆြးေႏြးရတဲ့အဆင့္ ျဖစ္လာပါတယ္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ နာဂစ္မုန္တိုင္းမွာတင္ လူတသိန္းေလးေသာင္းေက်ာ္ အသက္ဆံုးရၿပီး၊ (၂.၄) သန္းေက်ာ္ အိုးအိမ္ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုကပ္ေဘးဒုကၡေတြကို ျမန္မာ့အလင္းဦးတင္လို တပိုင္တႏိုင္ ေစတနာရွင္ေတြ ေလာက္နဲ႔ေတာ့ ေျဖရွင္းလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ ေလ့လာခ်က္ေတြအရ လူေပါင္း ၂၄၀,၀၀၀ ေလာက္က အိပ္ခ်္အိုင္ဗီြ ကိုယ္ခံအားက်ေရာဂါပိုး ရွိေနတယ္။ HIV ေရာဂါရွင္ ၇၆,၀၀၀ ေလာက္ ေဆးေသာက္ဖို႔ လိုအပ္ေနတယ္။ အဲဒါအျပင္ တီဘီ၊ ငွက္ဖ်ား၊ အာဟာရခ်ဳိ႕တဲ့မႈ၊ အျခားကူးစက္ေရာ ဂါေတြအတြက္ အေျခအေန အစီရင္ခံစာေတြကလည္း စိုးရိမ္စရာခ်ည္းပါပဲ။ ဒီလိုအစီရင္ခံစာေတြကလည္း မ ဟုတ္မဟတ္လုပ္ဇာတ္ခင္းၿပီး ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြကို ေမ်ာက္အျဖစ္ျပေနၾကတာလားလို႔ ေစာေၾကာဖြယ္ရွိလာ ေတာ့တာေပါ့။
(၄) ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဲန္ဂ်ီအိုေတြ သိပ္မ်ားေနၿပီလား
ျမန္မာႏိုင္ငံက ေဒသအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီရတာ အနည္းဆံုးပါ။ စာရင္းေတြအရ ျမန္မာႏိုင္ငံက ရတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီဟာ လူတဦးကို တႏွစ္မွာ (၃) ေဒၚလာပဲရပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဗီယက္နမ္ ႏိုင္ငံက လူတဦးခ်င္းကို (၂၃) ေဒၚလာရၿပီး၊ လာအိုႏိုင္ငံကေတာ့ လူတဦးကို ေဒၚလာ (၅၀) ရပါတယ္။ တႏွစ္ ကို (၃) ေဒၚလာရတာနဲ႔ေတာင္ အဲန္ဂ်ီအိုေတြ သိပ္မ်ားလာၿပီ၊ စိုးရိမ္စရာျဖစ္ေနၿပီလို႔ ထင္ရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ပြင့္လင္းလာလို႔ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီေတြ ပိုမိုရရွိလာတဲ့အခါ ဘယ္လို က်ေနာ္တို႔ ခန္႔မွန္းထားရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။
တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအဲန္ဂ်ီအိုေတြ၊ အဲန္ဂ်ီအိုေတြ၊ အကူအညီေတြနဲ႔အတူ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ၊ အျခား ကြၽမ္းက်င္မႈပိုင္းဆိုင္ရာ ကိစၥေတြလည္း အတူကပ္ပါလာေလ့ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး အေတြ႔အၾကံဳ ကစလို႔၊ အရည္အေသြးျမႇင့္ သင္တန္းေတြကတဆင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈ စသျဖင့္ ကြၽမ္းက်င္မႈအရည္အ ေသြးေတြကိုလည္း ရလာေလ့ရွိၾကပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပုဂၢလိက စီးပြားေရးက႑ကလည္း မပြင့္လင္း၊ ပညာေရးကလည္း ခက္ခဲ၊ အစိုးရလုပ္ငန္းေတြ မွာလည္း ေနရာနည္းေနတဲ့ကာလမွာ လူငယ္ေတြက အဲန္ဂ်ီအိုက႑မွာ ျပံဳတိုးေနတာ၊ အခြင့္အလမ္းတခုလို ျမင္ေနၾကတာကေတာ့ နားလည္မႈေပးႏိုင္ပါတယ္။ သိပ္မ်ားေနၿပီလို႔ မဆိုေလာက္ေသးဘူး ထင္ပါတယ္။
(၅) လူမႈအရင္းအႏွီး
လူမႈအရင္းအႏွီး (social capital) ဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႔ အခ်ဳိ႕ေသာသူေတြက က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အဲန္ဂ်ီအိုပဲေခၚေခၚ၊ လူထုထူေထာင္အဖြဲ႔အစည္းပဲေခၚေခၚ တိုးပြားေစဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကပါတယ္။ လူဆိုတာက တဦးတည္းေနရင္ အားမရွိလွပါ။ ဒီလူေတြကို ေပါင္းကူးဆက္စပ္ၿပီး စုစည္းေပးတဲ့အခါ Bridging and bonding အားျဖစ္လာပါ တယ္။ ဒီအားဟာ အခုကာလ လူမႈေရး၊ ကယ္ဆယ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြအတြက္သာမက တခ်ိန္ျပန္ လည္ ႏိုင္ငံထူေထာင္ေရးကာလေတြအတြက္ပါ အားျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။
လူမႈအရင္းအႏွီးအားေကာင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ပဋိပကၡေျဖရွင္းဖို႔ လြယ္သလို၊ ဒီမိုကေရစီအျမစ္ခိုင္ဖို႔၊ တိုးတက္မႈ ရေစဖို႔လည္း ျမန္ေစပါတယ္။
"ခဏ သင္တန္းေလးတက္ၿပီးေတာ့ ျပန္လာတဲ့အခါ အဲန္ဂ်ီအို ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္" ဆိုတဲ့ ေ၀ဖန္ခ်က္ကလည္း မသင့္လွဘူးထင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီသင္တန္းေတြမွာ အဖြဲ႔အစည္းတခု လည္ပတ္စီမံပံု၊ ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ၊ စီမံခ်က္တခုကို ဘယ္လိုရလဒ္ရွိရွိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမယ္ဆိုတဲ့ Logical framework ဆိုတာမ်ဳိး အနည္းနဲ႔အမ်ား ရရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ယခင္ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ေ၀းေနခဲ့တဲ့ gender လိင္ကြဲျပားမႈအ ေပၚ အျမင္ကိစၥေတြ၊ ပဋိပကၡေျဖရွင္းနည္းေတြ၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ သေဘာတရားေတြကိုလည္း သူ တို႔ ေလ့လာရရွိခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီသင္တန္းေတြက ဘာမွတတ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုတာမ်ဳိးကေတာ့ အထင္အ ျမင္ေသးရာက်ပါတယ္။
(၆) ေခတ္ေျပာင္းခဲ့တယ္
ပထမအခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ကိုယ့္ဘာသာ တံခါးပိတ္ေနလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔က ဘာျဖစ္ လို႔ ေမ်ာက္လို႔ အထင္မခံခ်င္ရတာလဲဆိုတာလည္း ေမးခြန္းျဖစ္မိပါတယ္။ ႏိုင္ငံ့သိကၡာက်ေစတယ္၊ လူမ်ဳိး သိကၡာက်ေစတယ္၊ အရွက္ရေစတယ္လို႔ ျပန္ေျဖမယ္ထင္မိပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အ လားတူ မေကာင္းတာ၊ ဆင္းရဲေနတာ၊ ဆိုးရြားေနတာေတြ ႏိုင္ငံတကာက မျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ တခါက ႏိုင္ငံတ ကာအစည္းအေ၀းတခုမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ အကူအညီ (၁) ဘီလီယံေဒၚ လာေပးမယ္ ကမ္းလွမ္းေတာ့ ျမန္မာေတြက ေမ်ာက္ေတြမဟုတ္ဘူးလို႔ အဲသည္အခ်ိန္က ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ျဖစ္သူက ျပန္ေျပာတာ အမွတ္ရမိပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဆင္းရဲတယ္ဆိုတာ ရွက္စရာမဟုတ္ပါ။ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံႀကီးကေတာင္ သူ႔ဆီမွာ လူမႈေရးမညီမွ်တာ၊ အခ်ဳိ႕ဆင္းရဲက်န္ေနတဲ့ ေဒသက ျပႆနာေတြကို ဦးစားေပး ေျဖရွင္းရမယ္ေျပာေနတာ ဖတ္ရပါတယ္။ အိႏၵိယကလည္း သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးလို႔ ေျပာေန တုန္းပါ။ အရွက္နဲ႔ လူလုပ္ၿပီး ကိုယ္ဆင္းရဲေနတာ ဖံုးဖိေန၊ ကိုယ့္ျပႆနာေတြ လူမ်ားမသိေစနဲ႔ဆိုတဲ့ ေခတ္က ေတာ့ ကုန္ၿပီထင္ပါတယ္။
ျမန္မာ့အလင္း ဦးတင္လို ပရဟိတ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ လူမႈေရးေဆာင္ရြက္သူေတြကေတာ့ ေလးစားစရာပါ။ သို႔ ေသာ္လည္း ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳးေရးသေဘာတရားနဲ႔ ၾကည့္တဲ့အခါ သူ႔လုပ္ငန္းက အလွဴေပးေရး (charity) အဆင့္မွ် သာပဲရွိပါတယ္။ အကယ္၍ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ သူ႔လိုလူေတြေပၚလာ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ထူေထာင္ကူညီၾကတယ္ ပဲထားဦး၊ Gender လို႔ေခၚတဲ့ လိင္ကြဲျပားမႈကိစၥေတြ စဥ္းစားမိဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကိစၥ ေတြလည္း လုပ္ေဆာင္မိၾကပါ့မလား။ Empowerment လို႔ေခၚတဲ့ လူထုအင္အားဖြံ႔ၿဖိဳးလာေစေရး ကိစၥေတြ ကိုလည္း စဥ္းစားမိၾကဖို႔ရွိသလား။ ဒီလိုျပည္တြင္းက အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ ေခတ္သစ္ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ စီမံခန္႔ခြဲ ေရးပညာေတြကို ဘယ္သူေတြက ေပးမွာလဲ။ ဒီလို ျပည္တြင္းေစတနာရွင္အဖြဲ႔ေတြက ပညာေရးကို ဘယ္ပံုနဲ႔ သစ္ၾကမွာလဲ။ နာဂစ္မုန္တိုင္းအၿပီး ေဆာင္ရြက္ၾကသလို စစ္တမ္းေကာက္ယူတာေတြ၊ စီမံခ်က္ ေသခ်ာဆြဲၿပီး ေဆာင္ရြက္တာေတြ ရွိမွာလား။ ျပည္တြင္းက အရင္းအျမစ္ေတြကေရာ တခ်ိန္ျပန္လည္စုစည္းလိုက္ရင္ လုပ္ ငန္းႀကီးေတြ လုပ္ေလာက္ေအာင္ ေလာက္ေလာက္လားလားက်န္ေသးရဲ႕လား။ ႏိုင္ငံတကာက စာခ်ဳပ္စာတန္း ေတြ၊ ပဋိညာဥ္ေတြ၊ ကမၻာ့အဖြဲ႔အစည္းေတြက ေနရာေပးထားတဲ့ အဲန္ဂ်ီအိုေတြအတြက္ စင္ျမင့္ေတြကို ျပည္ တြင္းအဲန္ဂ်ီအိုေတြက ၀င္ယူၾကမွာလား။ တို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူးဆိုၿပီး ထားၾကမွာလား … က်ေနာ္ကေတာ့ ဦးတင္တို႔ ေခတ္ အေျခအေနနဲ႔ အခုအေျခအေန ကြာခဲ့ၿပီလို႔ ျမင္မိပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ သမာဓိကို အတုယူစရာျဖစ္ေပမယ့္ အလွဴေပးလုပ္ငန္းေလာက္နဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူးလို႔ထင္ပါတယ္။
အဲန္ဂ်ီအိုေတြမွာ မူမမွန္တာ၊ ျခစားေနတာ၊ ပ်ံ႕က်ဲလြန္းေနတာ အားမရစရာေတြရွိေကာင္းရွိေနႏိုင္ပါတယ္။ တ ကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ မထိေရာက္တာေတြလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြကိုလည္း ေထာက္ ျပဖို႔လိုသလို သူတို႔ လိုက္နာက်င့္သံုးရမယ့္ က်င့္၀တ္ (code of conduct) ေတြကိုလည္း ျပန္လည္ ေထာက္ျပဖို႔ လိုပါတယ္။ ေ၀ဖန္စရာရွိရင္လည္း ေ၀ဖန္ဖို႔လိုပါတယ္။ အခုကာလမွာ လူငယ္ေတြက တေယာက္ၿပီးတ ေယာက္ အဲန္ဂ်ီအိုဆိုင္းဘုတ္ေတြ ေထာင္လာၾကတယ္ဆိုတာ မေကာင္းတဲ့ကိစၥလို႔ မျမင္မိပါ။ မုဒိတာပြားသင့္ပါ ေၾကာင္း တင္ျပလိုပါတယ္ခင္ဗ်ား။
ေအာင္သူၿငိမ္း
.................................................................--
မိမိကုိယ္ကို ႏွိမ့္ခ်ျပီး ရိုးသားၾကိဳးစားမႈအစြမ္းျဖင့္ အမိျမန္မာျပည္သာယာ၀ေျပာေအာင္စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါေစ။
စိုးမုိးသူ
အန္ဂ်ီအို ဆိုတဲ့ အစိုးမရ
ဂါမဏိ
၅ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉
ေဆာင္းရာသီေရာက္ရင္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ကို ႏိုင္ငံျခားသားပညာရွင္ေတြ၊ အလြတ္သတင္းေထာက္ေတြ၊ သာသနာျပဳေတြ၊ ရန္ပံုေငြရွာသူေတြ ဖံုးလႊမ္းသြားတတ္ပါတယ္။ တည္းခိုခန္းေတြ၊ ဟုိတယ္ခန္းေတြ မအားေတာ့သလို အေနာက္တိုင္း စားေသာက္ဆိုင္ေတြ၊ အေနာက္တိုင္း ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြ ဘားဆိုင္ေတြလည္း ျပည့္ကုန္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္စခန္း၊ မယ္ေတာ္ေဆးခန္း၊ (အက်ဥ္းသားကူညီေရးအဖြဲ႔တို႔လို) တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြဆီ မျဖစ္မေနသြားၾကလို႔ ေခ်ာင္းေပါက္မတတ္ ျဖစ္ရပါတယ္။ တိုင္းတပါးသား ကူညီကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႔သားေတြ၊ ျမန္မာ့အေရး သို႔မဟုတ္ လူသားခ်င္းစာနာေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ၊ ေစတနာ့ဝန္ထမ္းသမားေတြ၊ စြန္႔စြန္႔စားစား ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ဝါသနာပါသူေတြဟာ အေနာက္တိုင္းအႀကိဳက္ ေကာ္ဖီဆိုင္ ဘားဆိုင္ေတြထိုင္ရင္း ေခါင္းျဖတ္လူသတ္မႈေတြအေၾကာင္း၊ ဒုကၡသည္စခန္းရန္ပံုေငြေတြ ဘံုးခံရတဲ့အေၾကာင္း၊ နအဖ-ထိုင္း-စီအိုင္ေအ ေထာက္လွမ္းေရးေတြအေၾကာင္း၊ မိုက္ေၾကးခြဲေငြညႇစ္မႈ၊ ေလာင္းကစားမႈ၊ လက္နက္ခဲယမ္း မူးယစ္ေဆးဝါး ျပည့္တန္ဆာနဲ႔ လိင္မႈကိစၥ အႀကံအဖန္႐ိုက္ ျခစားမႈေတြအေၾကာင္း တေယာက္ထက္ တေယာက္သာေအာင္ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုး အဆိုးဆံုးျဖစ္ရပ္ေတြကို ေဖာက္သည္ခ်ၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ဒီအန္ဂ်ီအိုေတြ၊ အေနာက္တိုင္းသားေတြမွာ ဘာမွေၾကာက္စရာမရွိပါဘူး။ နအဖနဲ႔ ထိုင္းေထာက္လွမ္းေရး ႏွစ္ဖက္စလံုးက ဘယ္အေနာက္ႏိုင္ငံသားဟာ ဘာအဖြဲ႔အတြက္ လုပ္တယ္ဆိုတာ သိေနပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြကို စာသင္ေပး၊ ေဆးကုေပး၊ ထမင္းေကြၽးတဲ့အတြက္ ဒီအန္ဂ်ီအိုေတြကို ရန္သူလို႔ ဘယ္သူမွ မသတ္မွတ္ပါဘူး။ ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ရဲ႕ မယ္ေတာ္ေဆးခန္းကို ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ေနတဲ့ ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ အေနာက္တိုင္း အန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႔ႀကီးတဖြဲ႔က ေဆးခန္းရဲ႕ ေငြေၾကးသံုးစြဲပံုကို လာေရာက္စစ္ေဆးရာမွာ ႐ံုးခန္းထဲထိုင္ၿပီး ဆရာမႀကီးကို လုပ္ငန္းတာဝန္ ေၾကညာစာတမ္း (Mission Statement)၊ ဦးတည္ခ်က္ (Objectives)၊ မဟာဗ်ဴဟာ (Strategy) ေတြအေၾကာင္း ႏႈိက္ႏႈိက္ခြၽတ္ခြၽတ္ အခ်ိန္အမ်ားႀကီးယူ ေမးျမန္းစစ္ေဆးခဲ့ေပမယ့္ ေဆးခန္းထဲကိုေတာ့ ဒါေလာက္အခ်ိန္ယူ လွည့္လည္စစ္ေဆးတာ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ေငြေၾကးသံုးစြဲမႈ ထိေရာက္ေရးအတြက္ လာစစ္ေဆးၾကပ္မတ္တဲ့ အဲဒီအန္ဂ်ီအို ကိုယ္စားလွယ္ မိန္းမ (၄) ေယာက္ဟာ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕က ေစ်းအႀကီးဆံုးဟုိတယ္မွာ တည္းသြားခဲ့ပါတယ္။ အန္ဂ်ီအို ႐ံုးခ်ဳပ္ေတြကေန နယ္စပ္ကို အခ်က္အလက္ရွာေဖြေရး ခရီးထြက္လာတဲ့အခါ (၂) ရက္ေလာက္ပဲ အခ်ိန္ေပးပါတယ္။ သံ႐ံုးတခုကဆိုရင္ မယ္လဒုကၡသည္စခန္းထဲ နာရီပိုင္းေလာက္ လာၾကည့္ၿပီးေနာက္ ထိုင္းႏိုင္ငံသား ကရင္ရြာေတြထက္ သာတယ္လို႔ေတာင္ ေျပာသြားပါတယ္။
အန္ဂ်ီအို စီမံခန္႔ခြဲေရး အစီအစဥ္ေတြဟာ စာရြက္ေပၚေရးထားတာကေတာ့ ရႊန္းရႊန္းေဝပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ပကတိအေနအထားေအာက္ အမ်ားႀကီးေရာက္ေနပါတယ္။ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္း ဆိုတဲ့စကားမွာ ‘အစိုးရမဟုတ္ေသာ’ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္က တျဖည္းျဖည္း ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္လာေနတယ္လို႔ မေက်နပ္တဲ့ အန္ဂ်ီအိုဝန္ထမ္းေတြက ေျပာၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အစိုးရေတြ ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြအတိုင္း လိုက္လုပ္တဲ့ အန္ဂ်ီအိုေတြ မ်ားလာလို႔ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ အဲသလို လိုက္မလုပ္ရင္ အစိုးရေတြဆီက ရန္ပံုေငြမရဘဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာကူညီေရးအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ အန္ဂ်ီအိုေတြဟာ အစိုးရေတြဆီက အေထာက္အပံ့၊ ကုလသမဂၢ၊ ဥေရာပသမဂၢ (အီးယူ) နဲ႔ ဘာသာေရးအသင္းႀကီးေတြက အေထာက္အပံ့ကို ဘိန္းစြဲသလို စြဲေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ အေရးေပၚ ေထာက္ပံ့ကူညီေရး လုပ္ငန္းႀကီးဟာ တႏွစ္ကို ေဒၚလာဘီလီယံနဲ႔ခ်ီ လည္ပတ္ေနတဲ့ အထိန္းအခ်ဳပ္ အကြပ္အကဲမဲ့ (ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမဲ့) စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးတခု ျဖစ္ေနပါၿပီ။
အန္ဂ်ီအိုနဲ႔ ကုလသမဂၢအတိုင္ပင္ခံေတြ၊ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ တည္းခိုစရိတ္၊ ခရီးစရိတ္အျပင္ တိုင္ပင္ခအျဖစ္ တရက္ကို ေဒၚလာ (၁,၀၀၀) အထိ ယူေနတာလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အန္ဂ်ီအို အတိုင္ပင္ခံေတြနဲ႔ ေဒသခံဝန္ထမ္းေတြအၾကား မနာလိုတာေတြ ခြက္ေစာင္းခုတ္တာေတြလည္း ျပင္းထန္လာပါတယ္။ ကုလသမဂၢ ေအဂ်င္စီေတြနဲ႔ တျခားေထာက္ပံ့ ကူညီေရးအဖြဲ႔ႀကီးေတြရဲ႕ အေနာက္တိုင္းသား ဝန္ထမ္းေတြဟာ ဧရာမလစာေတြ ခံစားေနၾကပါတယ္။ အတိုင္ပင္ခံအရာရွိေတြနဲ႔ ႐ံုးခ်ဳပ္ဝန္ထမ္းေတြရဲ႕ လစာေတြ၊ ခရီးစရိတ္၊ စားေသာက္ဧည့္ခံစရိတ္ေတြ၊ ေန႔တြက္စရိတ္ေတြ ထုတ္ေပးလိုက္ၿပီးရင္ သူတို႔ကူညီရမယ္ဆိုတဲ့ လူထုေတြအတြက္ ကူညီေပးစရာ ဘာမွမက်န္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေစတနာ့ဝန္ထမ္း လူသားခ်င္းစာနာေရးသမားေတြကေတာ့ ေဒသႏၲရအေျခအေနနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ လစာနည္းနည္းေလးေတြနဲ႔ အက်ဳိးေဆာင္ေနၾကပါတယ္။
အန္ဂ်ီအိုေတြရဲ႕ နဂိုမူလ လူသားဝါဒ စိတ္ကူးစံေတြကို လက္ေတြ႔ပဓာနအလုပ္ျဖစ္ေရးဝါဒက ေဘးဖယ္ထုတ္လိုက္ၿပီး ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားနဲ႔ ကိုယ့္တည္တန္႔ေရးကပဲ လႊမ္းမိုးသြားပါတယ္။ ေဒသခံေတြနဲ႔ ဝပ္ေရွာ့ေတြလုပ္တဲ့အခါ ေပၚလစီအေျပာင္းအလဲေတြကို ‘တိုင္ပင္ညႇိႏႈိင္းၿပီးမွ လုပ္တာ’ ‘ေအာက္ေျခထုေတြ သေဘာေပါက္နားလည္ၿပီးမွ လုပ္တာ’ ဆိုတဲ့ ပံုစံဖမ္းဖို႔ သက္သက္ျဖစ္ၿပီး ဒီဝပ္ေရွာ့ေတြ ဆယ္မီနာေတြဟာ လူမႀကိဳက္တဲ့ ေပၚလစီေတြကို ‘ရာဘာတံဆိပ္တံုးထု အတည္ျပဳေပးတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ’ လို႔ စိတ္ပ်က္ေနတဲ့ ေဒသခံဝန္ထမ္းေတြက သမုတ္ၾကပါတယ္။
မဲေဆာက္မွာ အန္ဂ်ီအို အနည္းဆံုး (၅၀) ေလာက္ (၂၀၀၆ ခုစာရင္း) ရွိေနေပမယ့္ မဲေဆာက္နဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ပုလိပ္အဖမ္းခံရ၊ အ႐ုိက္ခံရ၊ အလုခံရ၊ အသတ္ခံရ၊ မုဒိမ္းက်င့္ခံရတဲ့ ဗမာ၊ မြန္၊ ကရင္ စတဲ့ တုိင္းရင္းသားဦးေရက တႏွစ္ထက္တႏွစ္ မ်ားလာပါတယ္။ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မဟာမင္းႀကီး႐ံုးအပါအဝင္ အန္ဂ်ီအိုေတြက အမ်ားအားျဖင့္ အဲဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အသံထြက္တာ အေတာ္နည္းပါတယ္။ ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြ၊ ထိုင္းလူဆိုးဂိုဏ္းေတြ လက္တံု႔ျပန္မွာကို ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသံထြက္ေပးတဲ့ အနည္းစု အန္ဂ်ီအိုေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြအေနနဲ႔ေတာ့ အသံထြက္ေပးရင္ ထြက္ေပးသေလာက္ မတရားမႈက်ဴးလြန္ခံရသူေတြအတြက္ သက္သာရာရသြားေစတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
Source: http://www.padaukmyay.blogspot.com/
ေမာင္စူးစမ္း
(စက္တင္ဘာလ ၂၈ရက္ေန႔ထုတ္ Favourite News ဂ်ာနယ္ မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ ဆရာ ေမာင္စူးစမ္း၏ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါ တယ္။အခုတစ္ေလာေခတ္စားေနတဲ့ တတိယအုပ္စုဆိုတဲ့အယူအဆအေပၚ သံုးသပ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ )
အလယ္ဗဟိုေရႊ႕
ႏိုင္ငံေရးပါတီတို႔ကို လက္ဝဲယိမ္း၊ လက္ယာယိမ္။ စသည္ျဖင့္ ခြဲျခားေလ့ ရွိသည္။ လက္ဝဲယိမ္းႏွင့္ လက္ယာယိမ္းတို႔ ေခတ္စားခဲ့ၿပီးသည့္ ေနာက္ လက္ဝဲယိမ္းကလည္း အလယ္ဗဟိုသို႔ ေရႊ႕သည္။ လက္ယာယိမ္းကလည္း အလယ္ဗဟိုသို႔ ေရႊ႕သည္။ အလယ္ဗဟိုသို႔ မေရႊ႕ဘဲ၊ အစြန္းဘက္ေရႊ႕ သြားေသာ ပါတီတို႔လည္း ေပၚလာတတ္သည္။ လက္ဝဲ အစြန္းေရာက္ လက္ယာ အစြန္းေရာက္ ဆိုၿပီး ေပၚတတ္သည္။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး သမိုင္းတြင္ အျခား ထူးျခားခ်က္ ႏွစ္မ်ဳိး ေပၚခဲ့သည္။
ပထမ ထူးျခားခ်က္မွာ ဝိုင္အမ္ဘီေအလို၊ ဂ်ီစီဘီေအလို၊ ဖဆပလလို အမ်ဳိးသား အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေပၚျခင္းျဖစ္သည္။ ဒုတိယ ထူးျခားခ်က္သည္ ပါတီခ်င္း၊ ဖြဲ႕ျခင္းျဖစ္သည္။ ပါတီစနစ္၊ အမ်ဳိးသား ညီၫြတ္ေရး စနစ္စသည္ျဖင့္ ေပၚသည္။ လူမ်ဳိးစုတို႔ ကလည္း လူမ်ဳိးစုခ်င္း စုဖြဲ႕ၾကသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္လွ်င္ ပါတီလုိက္ ဝင္ျခင္းလည္း ရွိသည္။ ပါတီေတြ မဟာမိတ္ ဖြဲ႕၍ ဝင္ျခင္းလည္း ရွိသည္။
ႏုိင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈ
ပါတီစနစ္တို႔ျဖင့္ ပါတီႏိုင္ငံေရး လုပ္ၾကရင္း စစ္ဘက္ အာဏာသိမ္းမႈ တို႔လည္း ေပၚခဲ့သည္။ လက္တင္အေမရိက ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္တုိ႔က ႏုိင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈ အေၾကာင္းကို သံုးသပ္ၾကရာတြင္ -
(၁) လူထု၏ပါဝင္မႈ၊
(၂) ႏိုင္ငံေရးပါတီတို႔ ပါဝင္မႈ၊
(၃) မဟာမိတ္ စုဖြဲ႕၍ ပါဝင္မႈႏွင့္
(၄) အာဏာသိမ္းမႈတို႔ကို ထည့္သြင္း တြက္ခ်က္သည္။ အာဏာသိမ္းမႈ coup ကို ႏုိင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈထဲ ထည့္သြင္း သည္မွာ သဘာဝက်သည္။
ပါဝင္ပံု ႏွစ္မ်ဳိး
ႏိုင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္တို႔က လူထု၏ ပါဝင္ ပတ္သက္မႈကို ႏွစ္မ်ဳိးခြဲသည္။ သမား႐ိုးက် ပါဝင္ပတ္သက္မႈႏွင့္ သမား႐ိုးက် မဟုတ္ေသာ ပါဝင္ပတ္သက္မႈတို႔ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ သမား႐ိုးက် ပါဝင္ ပတ္သက္မႈသည္ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္၍ သမား႐ိုးက် မဟုတ္ေသာ ပါဝင္ပတ္သက္မႈ ႏိုင္ငံေရး ထိပ္လႊာ Political elite တို႔က ႀကီးမွဴး က်င္းပေသာ ဆႏၵျပပြဲတုိ႔တြင္ ပါဝင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္တုိ႔က ႏိုင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈကို သံုးသပ္ရာတြင္ လမ္းေပၚ ႏိုင္ငံေရးတို႔ကိုလည္း ထည့္သြင္း စဥ္းစားသည္။
အခ်ဳိ႕ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္တို႔က အိုင္ဒီအိုလိုဂ်ီေခၚ ႏုိင္ငံေရး ဝါဒတို႔ကိုလည္း ႏိုင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈထဲ ထည့္သြင္း စဥ္းစား သည္။ ႏုိင္ငံေရး ပါတီတို႔၏ ဝါဒစြဲ၊ လူထု၏ ဝါဒစြဲတို႔ကို ထည့္သြင္း သံုးသပ္သည္။ အထက္တြင္ ေဖာ္ျပသည့္ လက္ယာယိမ္း၊ လက္ဝဲယိမ္း ဆိုၿပီး ခြဲၾကည့္သည္မွာ ဝါဒအေပၚ အေျခခံခြဲျခင္း ျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက ဝါဒစြဲေတြ သိပ္ျပင္းထန္ခဲ့သည္။ ဝါစြဲ ျပင္ထန္သလို ပါတီစြဲတို႔လည္း အေတာ္ ျပင္းထန္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံေရး ရင့္က်က္လာလွ်င္ အလယ္ဗဟိုသုိ႔ ေရႊ႕ၾက သည္။
လာမည့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ ဝါဒ အေျခခံျဖင့္ ပါတီေတြ ကြဲျပားမွာလား သို႔မဟုတ္ ေခါင္းေဆာင္မႈ အေျခခံၿပီး ကြဲျပားမွာလား မသိႏုိင္ေသးေပ။ ဤအခ်က္သည္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒႏွင့္ ပါတီမ်ား ဥပေဒေတြ ထြက္လာၿပီးမွ အကဲခတ္ႏုိင္ လိမ့္မည္ဟု ထင္သည္။
ထိမ္းျမား
မည္သုိ႔ပင္ ျဖစ္ေစ၊ အလယ္ဗဟိုသို႔ ဦးတည္ေစမည့္ အိုင္ဒီယာ တစ္မ်ဳိးေတာ့ ေပၚလာသည္ ဤအိုင္ဒီယာကို တတိယလမ္း third way ဟု ေခၚသည္။ ဤ တတိယလမ္းကို ဥေရာပမွ စသည္။ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးဝါဒ အတြဲအစပ္ကို အေျခခံ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္သည္။ ပထမလမ္း၌ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးသည္ လစ္ဘရယ္ဝါဒႏွင့္ တြဲစပ္သည္။ အေမရိကန္ ပံုစံ ျဖစ္သည္။ ဒုတိယလမ္းသည္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးႏွင့္ အာဏာရွင္ စနစ္တို႔ တြဲစပ္သည့္ တ႐ုတ္ပံုစံ ျဖစ္သည္။ ယခု တတိယ လမ္း တို႔ ေပၚထြက္လာသည္။ ယင္းမွာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးကို ဆိုရွယ္ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဖက္စပ္ျခင္း၊ ထိမ္းျမားျခင္း ျဖစ္သည္။
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီသည္ ပဲ့ကိုင္ ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္မည္ ျဖစ္ေလရာ အကယ္၍ တတိယလမ္း လိုက္ရမည္ဟု ဆိုလွ်င္ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ပဲ့ကိုင္ ဒီမိုကေရစီကို ထိမ္းျမားေပးရမည္။ ဆိုရွယ္ ဒီမိုကေရစီ ဆိုသည္မွာ ေစ်းကြက္၏ ဒိုင္းနမစ္ပါဝါ ျဖစ္စဥ္ကို ဖန္တီးၿပီးလွ်င္ ဓနကို တရားမွ်တစြာ ခြဲေဝေပးရန္ဟု ေဟာျခင္းျဖစ္သည္။
ယခု တတိယလမ္း ဆိုေသာ ေလသံၾကားရသည္။ ဤတတိယလမ္းသည္ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ဆိုရွယ္ဒီမိုကေရစီကို ေပါင္းစပ္ေပးေသာ တတိယလမ္းလား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ လက္ဝဲလည္း မဟုတ္ လက္ယာလည္း မဟုတ္ အလယ္ဗဟို အေနအထားကို ၫႊန္းေသာ တတိယလမ္းလား ဟူ၍ သဲကြဲစြာ မသိရေသးေပ။ မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ ၿဗိတိန္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးသည္ လစ္ဘရယ္ဝါဒႏွင့္ ေပါင္းစပ္ ခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္ ယခု ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ဆိုရွယ္ ဒီမိုကေရစီကို ထိမ္းျမား ေပးရမည္ ဟု ေဟာေနၾကသည္။ ဤ ထိမ္းျမားမႈကိုပင္ တတိယလမ္းဟု ေခၚေနသည္။
Source: http://eaglecentre.blogspot.com/
စက္တင္ဘာ ၂၃ ရက္ေန႔ထုတ္ေဝတဲ႔ ေၾကးမံုသတင္းစာပါ ေက်ာ္ရဲမင္းရဲ႕ ေဆာင္းပါးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ျဖစ္လာတာနဲ႔ ဒီစာ ေရးလိုက္ပါတယ္။ လက္ရွိအစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြဟာ တစ္ခါတစ္ရံမွာ မသတီစက္ဆုပ္ဖြယ္ရာ အေရးအသားေတြနဲ႔ စာဖတ္သူကို ေစာ္ကားေနတယ္လို႔ ခံစားရလို႔ပါ။ အခုလည္း ေၾကးမံုသတင္းစာမွာ ေက်ာ္ရဲမင္းက ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဆိုတာ ျပည္သူမ်ားရဲ႕ မိဘသာ ျဖစ္တဲ႔အတြက္ အက်ဥ္းက်ခံရသူေတြကို အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါေပၚ မူတည္ၿပီး လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔ေပးျခင္း ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဟာ မိဘျဖစ္တယ္။ ျပည္သူဟာ သားသမီးျဖစ္တယ္လို႔ ေရးထားတာ ေတြ႕ရတယ္။
ေက်ာ္ရဲမင္းဟာ ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔ အစိုးရကို ကြဲကြဲျပားျပား မသိတာလား။ သူတို႔ရဲ႕ တာဝန္ဝတၱရားေတြကို မသိလို႔ပဲလား။ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီႏွစ္ခုကို ေပါင္းၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဆိုတဲ႔ စကားလံုးနဲ႔ စာဖတ္သူကို မလိမ္႔တပတ္လုပ္ၿပီးေတာ႔မွ ျပည္သူဆိုတာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရရဲ႕ သားသမီးေတြသာ ျဖစ္တယ္လို႔ အၿပီးသတ္ေစာ္ကားၿပီး ေဆာင္းပါးကို စဖြင္႔ထားပါတယ္။
အစိုးရဆိုတာ ဘာလဲ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဆိုတာ အဘိဓာန္ဖြင္႔ၿပီး ရွင္းျပစရာ မလိုသလို ျပည္သူဆိုတာ အစိုးရကို ေရြးခ်ယ္ေပးတဲ႔သူ၊ ျပည္သူကသာ မိဘဆိုတာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အထူးရွင္းျပစရာ မလိုပါဘူး။ ေက်ာ္ရဲမင္းက ဒါနဲ႔တင္ အားမရလို႔ လက္ရွိႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရဆိုတာ မိဘျဖစ္လို႔ ျပည္သူကို လိုအပ္ရင္ ရိုက္ႏွက္ဆံုးမရမယ္လို႔ေတာင္ အဆင္အျခင္မဲ႔ ဆင္ဆာမဲ႔ ထပ္မံေစာ္ကားထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။
သူ႔ေဆာင္းပါးမွာ- လက္ရွိလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔နဲ႔ဲ ပတ္သက္လို႔ အစိုးရအဆက္ဆက္အေပၚ ခ်ီးမြမ္းခန္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ျပည္သူကို ႏွိမ္ခ်ေရးသားထားတယ္။ ဒို႔တာဝန္အေရးသံုးပါးနဲ႔ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာသံုးရပ္ကို ေရာေထြးပံုမွားရိုက္ၿပီး လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ရဲ႕ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕ေတြကို ထပ္ခါတလဲလဲ ေအာ္ဂလီဆန္ရေလာက္ေအာင္ ခ်ီးမြမ္းထားျပန္တယ္။
လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လံုးဝမရွိဘူး၊ ႏိုင္ငံအက်ိဳးစီးပြား ဖ်က္ဆီးသူေတြသာ အက်ဥ္းက်ခံေနရတယ္။ လက္ရွိအက်ဥ္းက်သူ အားလံုးဟာ ႏိုင္ငံသား အက်ဥ္းသားေတြသာ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားနဲ႔ ႏိုင္ငံသားအက်ဥ္းသား အတူတူပဲလို႔ သူက ေျပာထားေသးတယ္။
လက္ရွိျမန္မာျပည္မွာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အဖမ္းခံထားရသူေတြဟာ ႏိုင္ငံအက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေအာင္ လုပ္ခဲ႔တာလား ? စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္ေစလို႔လားဆိုတာ တစ္ကမၻာလံုးက အသိပါ။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားနဲ႔ ႏိုင္ငံသားအက်ဥ္းသား အတူတူပဲဆိုတာကလည္း ဒီအစိုးရလက္ထက္မွာပဲ ရွိတယ္။ တိုင္းတပါးအစိုးရ (အဂၤလိပ္) ေအာက္ကေတာင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကို (B Class) ေပးၿပီး သာမန္အက်ဥ္းသားနဲ႔ ခြဲျခားၿပီး ဆက္ဆံခံရတယ္။ ကိုယ္႔လူမ်ိဳးခ်င္း အာဏာသိမ္း အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ႔မွပဲ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဟာ ခါးပိုက္ႏိႈက္၊ သူခိုး ဂ်ပိုးနဲ႔ တန္းတူျဖစ္သြားရေတာ႔တယ္။
ဒါေတြအားလံုးကို ၿခံဳၿပီး ၾကည္႔ရင္ ေက်ာ္ရဲမင္းရဲ႕ ေဆာင္းပါးဟာ
၁ - ျပည္သူဆိုတာ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရတစ္ရပ္ကို ျပဌာန္းသတ္မွတ္တာ မဟုတ္ဘဲ အစိုးရဆိုတာ ႏိုင္ငံေတာ္ကဲ႔သို႔ အစဥ္အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ႔ေနေသာ မိုးက်ေရႊကိုယ္ ဘုန္းေတာ္ရွင္ ျဖစ္တယ္။
၂ - အစိုးရဆိုတာ မိဘျဖစ္လို႔ လိုအပ္ရင္ ျပည္သူကို ရိုက္ႏွက္ဆံုးမမယ္
၃ - လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္လာရင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလည္း သူခိုး ဂ်ပိုးလို အဆက္ဆံခံရမယ္။
တကယ္ကေတာ႔ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔ဆိုတာဟာ လႊတ္ေပးရန္မသင္႔တဲ႔ ရာဇဝတ္သားမ်ားကို လႊတ္ေပးၿပီး ေက်ာ္ရဲမင္းေျပာတဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကို ရာဇဝတ္သားမ်ား၊ ရာဇဝတ္မႈမ်ားနဲ႔ ျဖည္႔ဆည္းေပးတဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တစ္ခုထက္ မပိုပါဘူး။
ေခတ္မီဖံြ႕ၿဖိဳးၿပီး စည္းကမ္းျပည္႔ဝတ႔ဲ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္တစ္ရပ္ကို သြားဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ဆိုတဲ႔ လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ မီဒီယာေတြကေန Power Struggle မလုပ္ဘဲ ကိုယ္႔အိမ္ထဲ ကိုယ္ေနတဲ႔ ျပည္သူကို အသားလြတ္ေစာ္ကားေနတာကေတာ႔ ရပ္တန္းက ရပ္သင္႔တယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
Source: http://eaglecentre.blogspot.com/
က်ိဳင္းတံုကားေလလံ စိတ္ဝင္စားမႈက်ဆင္း
လိုင္စင္မဲ႔ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား တင္သြင္း၍ လိုင္စင္ရွိေမာ္ေတာ္ယာဥ္ႏွင္႔ လဲလွယ္ေသာ လံုးခ်ိန္းစနစ္ကို အဆင္ေျပေျပ ျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားေသာ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို နအဖမွ ခက္ခဲေအာင္ ျပဳလုပ္လိုက္၍ လာမည္႔အပတ္ က်ိဳင္းတံုတြင္ ျပဳလုပ္မည္႔ ေလလံပြဲသည္ စိတ္ဝင္စားစရာ မေကာင္းေတာ႔ေၾကာင္း ကားဝယ္ေရာင္းမ်ားက ေျပာဆိုသည္။
လိုင္းေပၚကကား ဟု ဝယ္ေရာင္းမ်ားက ေခၚၾကသည္႔ တိုယိုတာဗင္ အပါအဝင္ ကားမ်ားအစီး ၈၀၀ ေက်ာ္ ေလလံတင္မည္႔ က်ိဳင္းတံုေလလံသည္ လိုင္စင္မဲ႔ကားတင္သြင္းခြင္႔ လိုင္စင္ခက္ခဲျခင္း၊ ကညနလုပ္ငန္း ခက္ခဲျခင္းတို႔ေၾကာင္႔ စိတ္ဝင္စားမႈေလ်ာ႔သြားသည္ဟု ဆိုသည္။ ကညနသည္ လံုးခ်ိန္းကားမ်ားကို အလြယ္တကူ လိုင္စင္ထုတ္ေပးခဲ႔ေသာ္လည္း ယခုအခါ အမွတ္(၂) စက္မႈထုတ္သည္ဆိုေသာ စက္မႈ(၂)က တင္သြင္းေရာင္းခ်သည္႔ လိုင္စင္မဲ႔ကားမ်ားကိုပင္ လိုင္စင္ေပးရန္ ျငင္းဆန္ခဲ႔သျဖင္႔ စက္မႈ(၂) ပါဂ်ရိုကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားထံမွ ဝယ္ယူထားသူမ်ား၊ D4D ပစ္ကပ္ ဝယ္ယူထားသူမ်ား လိုင္စင္မရႏိုင္ေတာ႔ေၾကာင္း သိရသည္။
အဓိက အခက္အခဲမွာ ကညနက အင္ဂ်င္ေျပာင္းႏွင္႔ ေဘာ္ဒီေျပာင္း ၿပိဳင္တူျပဳလုပ္ခြင္႔ကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္၍ ျဖစ္သည္။ ျမဝတီ ရန္ကုန္ With-out တင္သြင္းသည္႔ လမ္းေၾကာင္းကိုလည္း ပိတ္ခဲ႔သည္ဟု ဆို၏။