Posts
eaglecentre.blogspot.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
ရန္ကုန္၊ေအာက္တိုဘာ ၇
နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္သင္႔ ေဒသ အႏွံ႔အျပားတြင္ ၾကြက္ၿမီးတစ္ေခ်ာင္းလွ်င္ ၂၅၀ က်ပ္ႏွင္႔ ၅၀၀ က်ပ္ၾကား အေရာင္းအဝယ္ ျဖစ္လ်က္ရွိေၾကာင္း လပြတၱာခရိုင္အတြင္းရွိ ေက်းရြာမ်ားမွ ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကားသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္း ျဖစ္ပြားၿပီး တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔အၾကာ၌ အဆိုပါ ေဒသတြင္ လယ္ၾကြက္မ်ား သိသိသာသာေပါမ်ားၿပီး စပါးခင္းမ်ားကို ဖ်က္ဆီးေနသျဖင္႔ စစ္ေဒသမွ အိမ္ေထာင္စုတစ္စုလွ်င္ ၾကြက္ၿမီး ၅ ေခ်ာင္းမွ ၁၀ ေခ်ာင္းခန္႔အထိ စုေဆာင္းေစၿပီး ေက်းရြာအုပ္စုအလိုက္ ၾကြက္ၿမီး မီးရိႈ႕ပြဲမ်ား က်င္းပရန္ ညႊန္ျပထားသျဖင္႔ ၾကြက္ၿမီးမ်ား ေစ်းကြက္ဝင္လာျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေလွ်ာ္ေခ်ာင္းေက်းရြာအုပ္စုမွ ရြာသားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
“ရြာေတြေရာက္လို႔ ဥကၠ႒ကို ေမးလို႔ရွိရင္ ၾကြက္ၿမီးရိႈ႕ပြဲသြားေနတယ္လို႔ ရြာတိုင္းေျပာၾကတယ္” ဟု NGO တစ္ခုမွ စားနပ္ရိကၡာေဝျခမ္းေရး ဝန္ထမ္းတစ္ဦးက ၎အေတြ႕အႀကံဳကို ေျပာၾကားသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင္႔ ၾကြက္ကို စားသံုးေသာ ေျမြမ်ား ေသဆံုးသြားၿပီး ေျမြေပါက္ဖြားႏႈန္းႏွင္႔ ၾကြက္ေပါက္ဖြားႏႈန္း အခ်ိဳးမညီသျဖင္႔ ၾကြက္မ်ား ေပါမ်ားလာသည္ဟု ဆိုသည္။ ၾကြက္သည္ တစ္ႏွစ္ကို ၄ သား ခန္႔ ေပါက္ၿပီး တစ္ခါေပါက္လွ်င္ ၅ ေကာင္အနည္းဆံုးရွိသည္။ နာဂစ္ေၾကာင္႔ ေသဆံုးရသူမ်ား၏ ပိုင္ရွင္မဲ႔ လယ္ေျမလြတ္မ်ားတြင္ စပါးထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးသူမ်ား မရွိ၍ ၾကြက္မ်ား သိသိသာသာေပါမ်ားရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ကညင္ကုန္းရြာသားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
ပံုမွန္အားျဖင္႔ လယ္ၾကြက္ဆိုသည္မွာ စပါးမွည္႔ခ်ိန္က်မွ ေပါေပါမ်ားမ်ား ေတြ႕ရေၾကာင္း၊ ယခုစပါးစတင္စိုက္ပ်ိဳးခ်ိန္ ပ်ိဳးႀကဲစဥ္ကပင္ ၾကြက္မ်ား ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရကာ ၿပီးခဲ႔သည္႔ႏွစ္က နာဂစ္ေၾကာင္႔ လယ္အၿပီး မစိုက္ႏို္င္မည္ကို စိုးရိမ္ခဲ႔ရေၾကာင္း ယခုႏွစ္တြင္ လယ္အၿပီးစိုက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ၾကြက္ရန္ေၾကာင္႔ စပါးမရမွာကို စိုးရိမ္ေနရေၾကာင္း ကတၱီပါေက်းရြာမွ လယ္သမားတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
ၾကြက္ဖမ္းဆီးရန္ ကၽြမ္းက်င္ေသာ မိသားစုမ်ားအေနျဖင္႔ ၾကြက္ၿမီးကို ဝယ္ယူစုေဆာင္းေနသျဖင္႔ ၾကြက္ၿမီးမ်ား ထူးထူးျခားျခား ေဈးကြက္ဝင္လာသည္ဟု ၎က ဆက္လက္ရွင္းျပသည္။
Welcome
Blog Archive
- ► 2024 (319)
- ► 2013 (1051)
- ► 2012 (1188)
- ► 2011 (1025)
- ► 2010 (2008)
Labels
- Op-Ed (4)
yangonchronicle2010.googlegroups.com
Burma Polls 2010 Sans Suu Kyi!
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေဘးဖယ္ထားမည္ေလာ!
တပ္မေတာ္အစိုးရက အဆိုျပဳထားေသာ ၂၀၁၀ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ႏွင့္အျခားႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ပါ၀င္ခြင့္မေပးဘဲ ထိန္းသိမ္းထားခဲ့လွ်င္ အဓိပၸါယ္ေကာရွိပါေသးရဲ႕ လား! ဟု ေဆာင္းပါးရွင္က ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ၿပီး ဒီမုိကေရစီအေရးလႈပ္ရွားသူ ျပည္ပေရာက္ျမန္မာမ်ား သာမက ထင္ရွားေသာ ႏိုင္ငံတကာလူ႔အခြင့္အေရးအုပ္စုႀကီးမ်ားက လက္ရွိအစုိးရသည္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကို ေဘးဖယ္ထားပါက ႏိုင္ငံတြင္း တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေသာေျပာင္းလဲမႈမ်ား ေဖာ္ေဆာင္ရန္အလြန္ခက္ခဲ လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုထားပါသည္။
ကႏၵီဂ်ာယမ္တီ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္တြင္ မ်ားျပားလွစြာေသာ ဒီမုိကေရစီဘက္ေတာ္သား အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ား ႏွင့္ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕မ်ားသည္ ထက္ျမက္စူးရွသည့္ အယူအဆမ်ားျဖစ္သည့္ “စုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ပါ၀င္ခြင့္ရရန္ အခ်ိန္မီလႊတ္မေပးပါက လာမည့္ ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲသည္ အဓိပၸါယ္ကင္းမဲ့ေနေပလိမ့္မည္။ ၎ေရြးေကာက္ပြဲသည္ လက္ရွိတပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအာဏာကို ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကုိင္ရန္ခင္းေပးေသာလမ္းသာျဖစ္လိမ့္မည္” အစရွိေသာအခ်က္မ်ားကို ကိုင္စြဲရန္ထြက္ေပၚလာခဲ့ ၾကသည္။
ေအာက္တိုဘာ၂ရက္ေန႔က နယူးေဒလီတြင္ အိႏၵိယႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းေပါင္း ၅၀ေက်ာ္ကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ ဘားမားစင္တာေဒလီက အိႏၵိယႏိုင္ငံလံုးဆုိင္ရာကြန္ဂရက္ေကာ္မတီဥကၠဌ ဆိုနီယာဂႏၵီထံ အယူခံလႊာတင္သြင္းခဲ့ၾကၿပီး ၎စာထဲတြင္ “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား၂၁၀၀ေက်ာ္ကို လႊတ္မေပးပါက မည္သူမဆို ပါ၀င္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္တည္မႈလမ္းစဥ္တစ္ခု ပိုလာမည္မဟုတ္သလို လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲလည္း မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးစံႏႈန္းဆိုင္ရာ ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားလည္း ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းစြာေဖာ္ျပထားသည္။
၎စာတြင္ ဆက္လက္၍ ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒပါ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း မ်ားကို ဒီမုိကေရစီစံႏႈန္းမ်ားႏွင့္ကိုက္ညီေအာင္ ျပန္လည္သံုးသပ္ျပင္ဆင္ျခင္းႏွင့္ ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရးႏွင့္ ပါ၀င္ပတ္သက္ခြင့္ျပဳေရးတို႔ကို ေဖာ္ေဆာင္မည္မဟုတ္ဘဲ တပ္မေတာ္အစိုးရအာဏာ ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားႏိုင္ေရးကိုသာ ေဖာ္ေဆာင္လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္။
အဆိုပါဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ဒီမုိကေရစီဆိုင္ရာ စံႏႈန္းမ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လႊတ္ေပးေရး စေသာအခ်က္မ်ား ေထာက္ခံေတာင္းဆုိခဲ့ၾကသည္။
ယေန႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ(၂)ရက္သည္ ႏုိင္ငံတကာအၾကမ္းဖက္မႈပေပ်ာက္ေရးေန႔ ျဖစ္ၿပီး မဟတၱမဂႏၵီႀကီး၏ အႀကိမ္၁၄၀ေျမာက္ ေမြးေန႔ျဖစ္ပါသျဖင့္ မဂၤလာရွိေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္လည္းျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ သင္၏သနားၾကင္နာေသာ အေလးဂ႐ုထားမႈႏွင့္အတူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား အမွတ္ရေစျခင္းအလို႔ငွာ ယခုေကာင္းခ်ီးမဂၤလာမ်ားကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ေဆာင္ၾကည္းခဲ့ပါေၾကာင္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခ်ီးျမႇင့္ျခင္း ခံရေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆု အပါအ၀င္ အျခားေသာႏုိင္ငံတကာမွ ဆုမ်ားအေၾကာင္းကို ၎စာထဲတြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားပါသည္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကာလကတည္းကပင္ တရားမွ်တေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရေပၚထြန္းေရးစသည့္ အခ်က္မ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေတာင္းဆိုခဲ့ေသာ ျမန္မာဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားသည္ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ျခင္း၊ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ ညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္ျခင္းႏွင့္အသက္ဆံုး႐ႈံးျခင္း မ်ားကို ခံစားခဲ့ၾကရသည္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၁၀၀ေက်ာ္ကို ဖမ္းဆီးထားၿပီး ၎တို႔အနက္ အမ်ားစုမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေထာင္ဒဏ္က်ခံေနရၿပီး အခ်ိဳ႕မွာ ႐ံုးတင္စစ္ေဆးျခင္းမရွိဘဲ ေထာင္ဒဏ္၁၀၆ႏွစ္ခန္႔ ခ်မွတ္ခံရသူမ်ားျဖစ္သည္။
“မိမိတို႔သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေၾကာင္း၊သူမႏွင့္ သူမ၏ NLD ပါတီတို႔သည္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အျပတ္အသတ္အႏိုင္ ရရွိခဲ့ေသာ္လည္း တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္မရခဲ့ေၾကာင္း၊ တပ္မေတာ္အစိုးရသည္ ျပည္သူလူထု၏ ရပိုင္ခြင့္ မ်ားကို ႀကိတ္ေျခပစ္ခဲ့ၿပီး သူမအား ၁၄ႏွစ္ေနအိမ္တြင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေဆာင္းပါးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
၁၉၈၈ခုႏွစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဆႏၵျပလႈပ္ရွားမႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့စဥ္ကပင္ထိုစဥ္က အိႏိၵိယ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာဂ်စ္ဂႏၵီက ေထာက္ခံအားေပးခဲ့ၿပီး ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားကိုလည္း လက္ခံ ကာကြယ္ခဲ့ ေၾကာင္းႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အိႏၵိယသံ႐ံုးကပင္လွ်င္ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒီမ်ား အိႏၵိယသို႔ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ႏုိင္ရန္ ေငြေၾကးကူညီပံ့ပိုးခဲ့ေၾကာင္း နယူးေဒလီအေျခစိုက္ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာဒီမုိကေရစီအေရးလႈပ္ရွားမႈ အဖြဲ႕သား တစ္ဦးက သတိတရျပန္လည္ေျပာျပခဲ့သည္။
အထက္ေဖာ္ျပပါ အယူခံစာလႊာကို ႏိုင္ငံတကာ NGO ႏွင့္ Advocacy အဖြဲ႕အစည္းေပါင္း ၅၈ဖြဲ႕က ေထာက္ခံလက္မွတ္ထိုးခဲ့ၾကၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ ဒီမုိကေရစီျဖစ္ေပၚထြန္းကားေရးစေသာ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရန္ နယူးေဒလီကို တုိက္တြန္းထားသည္။
ယခုေနာက္ဆံုး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ ခ်မွတ္ထားေသာ တရား႐ံုးဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တရားမွ်တမႈေပ်ာက္ဆံုးေနျခင္းကို ညႊန္ျပ႐ံုသာမကဘဲ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ သူမပါ၀င္ႏိုင္ ျခင္းမရွိေစရန္ တားျမစ္ထားေသာ တပ္မေတာ္အစိုးရ၏ ႀကိဳးပမ္းမႈပင္ျဖစ္ေၾကာင္း နယူးေဒလီအေျခစိုက္ ဘားမားစင္တာေဒလီမွ ေဒါက္တာ အလာနာဂိုလ္မီးက ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
သူမကဆက္လက္၍ ယခုကိစၥသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရး ျဖစ္တည္မႈလမ္းစဥ္ တြင္ တားဆီးပိတ္ဆို႔မႈတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ၏ သေဘာထားကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒကို ဖိႏွိပ္ေသာ ၎တို႔၏ စိတ္ရင္းကိုျပသျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံတြင္းစစ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို အျမစ္တြယ္ေစမည့္ အတုအေယာင္ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ အေယာင္ေဆာင္ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံျခင္းမျပဳရန္ အိႏၵိယအစိုးရအား အေလးအနက္တိုက္တြန္းအပ္ပါေၾကာင္း စသျဖင့္ ေျပာၾကားကာ သူမ၏ စကားကို အဆံုးသတ္ခဲ့ပါသည္။
Source: http://eaglecentre.blogspot.com/
အစိုးရမဟုတ္ေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားရဲ့ ဖြံ႔ျဖိဳးေရးလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ရႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးကေန ေျပာဆိုတင္ျပၾကတာေတြကို စုစည္းထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လူထုစိန္၀င္းေရးတဲ့ အတၱပရဟိတလုပ္ငန္း၊ အဲဒါကို ျပန္ေျပာထားတဲ့ ကိုေအာင္သူျငိမ္းရဲ့ counter perspective နဲ႔ ေခတ္ျပိဳင္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အင္ဂ်ီအိုဆိုတဲ့ အစိုးမရ တို႕ကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
အတၱပရဟိတလုပ္ငန္း
လူထုစိန္၀င္း
အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းလုိ႔ေခၚၾကတဲ့ “အင္ဂ်ီအို” ေတြ “အိုင္အင္ ဂ်ီအို” ေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔အစည္းလို႔ဆုိတဲ့ အဖြဲ႔ေတြအေၾကာင္း မ ၾကာခဏဆိုသလို ေရးခဲ့ပါတယ္။ အခုတေလာေတာ့ ခပ္စိပ္စိပ္ကေလး ကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴးေတြလည္း ေျဖခဲ့ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အ ေၾကာင္းမသိသူတခ်ဳိ႕က ဘာေၾကာင့္ ဒါေလာက္မ်က္ မုန္းက်ဳိးေနတာ လဲလို႔ ေမးၾကပါတယ္။ “ျမန္မာေတြ ေမ်ာက္ျဖစ္ကုန္မွာစိုးလို႔” လုိ႔ပဲ လုိ တိုရွင္းေျဖေလ့ရွိပါတယ္။
အတုျမင္ အတတ္သင္မွာစိုး
ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်။ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းသူေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ လူမ်ဳိး မသိမသာနဲ႔ ေမ်ာက္ျဖစ္ေနၾကတာေတာ့ အေတာ္ေလးၾကာေန ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွမေျပာခဲ့ပါဘူး။ အခုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ကိုယ္တုိင္က ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို ေမ်ာက္အျဖစ္လက္ညိႇဳးထုိးျပၿပီး ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းသူ ျဖစ္လာၾကတာမ်ဳိးေတြ တေန႔တျခား မ်ားသထက္ မ်ားလာေနတာေၾကာင့္ ခပ္စိပ္စိပ္ေလး ေျပာေနေရးေနရတာျဖစ္တယ္။ ေစတနာရွင္းသန္႔တဲ့ လူငယ္ေလးေတြ “အတုျမင္ အတတ္သင္” ျဖစ္ကုန္ၾကမွာစိုးလုိ႔ပါ။ တႏွစ္ကို တႀကိမ္ေလာက္၊ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ သတိေပး ေရး သားေနရင္းကေတာင္ တန္႔သြားမယ့္အစား ပိုပိုၿပီး က်ယ္ျပန္႔လာတာေၾကာင့္ ခုလုိ ခပ္စိပ္စိပ္ ေျပာရေရးရတာ ျဖစ္တယ္။
ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးနဲ႔
ဘယ္ထိ အေျခအေနဆုိးတယ္ဆုိတာ ေျပာျပပါမယ္။ မွတ္မွတ္ရရေျပာရရင္ ဒီလုိအဖြဲ႔အစည္းေတြ အေၾကာင္းစ ၿပီး ေဝဖန္ေရးသားခဲ့တာ ပထမအႀကိမ္က ကုလသမဂၢနဲ႔ပတ္သက္တာျဖစ္ၿပီး ေနာက္တႀကိမ္ကေတာ့ အိုင္အင္ ဂ်ီအိုတခုနဲ႔ ပတ္သက္တာျဖစ္တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးႏွစ္ေလာက္က “ဂမ္ဘာရီ” ဆုိတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ႀကီး ျမန္မာ့ႏုိင္ ငံေရးကိစၥ ၾကား၀င္ ေျဖရွင္းဖုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာမယ္ဆုိတုန္းက ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏိုင္ငံေရးေလ့လာသူေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဂု႐ုေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီးေတြက ဂမ္ဘာရီလာမွာကိုပဲ သိၾကားမင္းႀကီး ဆင္းလာသလုိ အူျမဴးေနၾက တာေတြကို ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့အတြက္ ျမန္မာ့ကိစၥကို ျမန္မာေတြ ကိုယ္တုိင္ရွင္းမွရမယ္။ ကုလသမဂၢလည္း မ ကယ္ႏိုင္ဘူး။ အေမရိကန္လည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ အီးယူလည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးနဲ႔၊ ကိုယ့္ အားကိုယ္ကိုးၿပီး ကိုယ္ဟာကိုယ္ ေျဖရွင္းၾကလုိ႔ ေရးလုိက္ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းကလည္း စာဖတ္ပရိသတ္နဲ႔ လူငယ္ေတြက သေဘာက် ေထာက္ခံၾကပါတယ္။
ဆရာေကာင္း တပည့္ေတြ
အဲဒီတုန္းက “ဆရာေရးတာ သိပ္မွန္တာပဲ” တို႔၊ “ေရးတာ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္” တို႔ ေျပာခဲ့ၾကတဲ့ လူ ငယ္တခ်ဳိ႕ေတာင္ အခုေတာ့ အင္ဂ်ီအို ဆုိင္းဘုတ္ကိုယ္စီနဲ႔ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရး ရေျပာရျပန္တာပါ။ ဒီလူငယ္ေတြဟာ အစကေတာ့ သန္႔ရွင္းတဲ့ အျဖဴထည္ေတြပါ။ ေနာက္က်မွ ဟိုႏိုင္ငံ ဒီႏိုင္ငံ ေတြမွာ ဟိုသင္တန္း ဒီသင္တန္း ဆုိတာမ်ဳိးေတြ တပတ္ေလာက္၊ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ သြားတက္္ခဲ့ၾကၿပီး ျပန္ ေရာက္လာေတာ့ သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္ ဆုိင္းဘုတ္ေထာင္ကုန္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ တပတ္ႏွစ္ပတ္ သင္တန္းတက္ၿပီး ဘာေတြတတ္လာတယ္ဆုိတာေတာ့ မသိဘူး။ လက္ေတြ႔ျမင္ရတာကေတာ့ သူတို႔ကိုယ္တုိင္ “အင္ဂ်ီအို” ကုန္ ၾကတာပဲျဖစ္တယ္။ မျဖစ္ဘဲေန႐ိုးလား၊ သူတုိ႔ကိုေခၚၿပီး သင္တန္းေပးသူေတြကိုယ္တုိင္က သူတုိ႔ကို ေမ်ာက္အ ျဖစ္ လက္ညႇဳိးထုိးျပၿပီး ဆန္လည္းေတာင္းသူေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကိုး။ အတုျမင္ အတတ္သင္ပဲ ေျပာမလား။ “ဆ ရာေကာင္း တပည့္ပဲ” ေျပာမလား မသိေတာ့ပါဘူး။
ဂိုရင္းအဘေရာ့ဒ္
ဆရာေကာင္း တပည့္ေတြ ပန္းေကာင္းပန္ေနၾကတာေတြကေတာ့ မျမင္ခ်င္အဆံုးပါပဲ။ တခ်ဳိ႕က ေအ့ဒ္စ္ဆိုင္း ဘုတ္ ကိုင္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က သဘာဝပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ဆုိင္းဘုတ္ေထာင္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္ဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က မိေက်ာင္းထိန္းသိမ္းေရးဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ဒီေရေတာဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ပလတ္စတစ္ဆုိင္းဘုတ္ စသျဖင့္ ... စသျဖင့္ ဆုိင္းဘုတ္ေတြကေတာ့ စံုသလား မေမးနဲ႔။ အမယ္ ... ဆုိင္းဘုတ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား အားလံုးပဲ “လန္း” ၾကသဗ်။ “ဝပ္ေရွာ့” ဆုိတာေတြ တက္ဖုိ႔ “ဂိုးရင္းအဘ ေရာ့ဒ္” ဆုိတာေတြလည္း ခဏခဏ ျမင္ေနရ၊ ေတြ႔ေနရ၊ ၾကားေနရသဗ်။ ေနာက္တက္လာတဲ့ ကေလးေတြ ဆက္ၿပီး ဆရာေကာင္းတပည့္ ျဖစ္ကုန္ၾကမွာေတာင္ စိုးရိမ္ရတဲ့ အေျခအေနလုိ႔ေျပာရင္ မလြန္လွဘူးလုိ႔ ထင္ ပါတယ္ခင္ဗ်။
စံျပပုဂိၢဳလ္လုိတယ္
ကေလးေတြအတြက္ ေမတၱာအပို႔ခံၿပီး ဒီလုိ ေရးေနေျပာေနရတာပါ။ အင္ဂ်ီအိုအားလံုး မေကာင္းဘူးလုိ႔ ဆုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေစတနာအစစ္၊ ေမတၱာအစစ္၊ က႐ုဏာအစစ္နဲ႔ လုပ္ေနၾကတဲ့ အင္ဂ်ီအုိေတြနဲ႔ ရွင္းသန္႔တဲ့ လူ ငယ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစစ္အမွန္သမားေတြက ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းသူေတြလုိ “ေျပ (ျပည္) ေပၚမွာ ေရႊေၾကာ္ျငာထုတ္” တဲ့အလုပ္မ်ဳိးေတြ လုပ္ေလ့မရွိေတာ့ သူတုိ႔အေၾကာင္း ကေလးေတြက မသိၾကဘူး။ ကေလးတုိ႔၊ လူငယ္တို႔ဆုိတာ သူတုိ႔အားက် အတုယူရတဲ့ “စံျပဳပုဂိၢဳလ္” (Role Model) ေတြ ရွိဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ရွာၿပီျဖစ္တဲ့ လူ႐ိုးလူေကာင္းႀကီး ျမန္မာ့အလင္း ဦးတင္ အေၾကာင္းကို ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္ ေလာက္ ေရးျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ တုိက္အုပ္ ဦးတင္က ဘုိးဘြားရိပ္သာကို မူလေနရာ ႏွင္း ဆီကုန္းကေန စစ္ၿပီးေတာ့ လက္ရွိေနရာကို ေရႊ႕ေျပာင္းႏိုင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရႊ႕ၿပီးတဲ့ ဘုိးဘြားရိပ္သာမွာ မနက္တုိင္း ႐ံုးလာထုိင္ပါတယ္။ ၿပီးမွ ျမန္မာ့အလင္းတုိက္ကို သြားပါတယ္။
ပရဟိတသမားစစ္စစ္
ဦးေလးတင္ ဘုိးဘြားရိပ္သာ ႐ုံးခန္းေရာက္ေတာ့ ဝန္ထမ္းေတြက ေကာ္ဖီတုိ႔၊ မုန္႔တုိ႔ ယူလာၿပီး ဧည့္ခံပါတယ္။ အဲဒီအခါ ဦးေလးတင္က သူ႔ျခင္းထဲ အျမဲပါေနက် ေကာ္ဖီ ဓာတ္ဘူးနဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းဘူးကို ထုတ္ၿပီး “ငါ့မွာ အ ကုန္ပါတယ္။ ဧည့္ခံစရာ မလုိဘူး။ အလွဴရွင္ေတြ လွဴတာက ဘုိးဘြားေတြအတြက္ လွဴတာ၊ တုိ႔အတြက္မပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ငါလည္း မစားဘူး။ မင္းတုိ႔လည္း မစားၾကနဲ႔” လုိ႔ ဆံုးမပါတယ္။ ဦးေလးတင္ဟာ သူ႔ေကာ္ဖီေလး သူ ထည့္ေသာက္၊ သူ႔ေရေႏြးၾကမ္းေလး သူ ထည့္ေသာက္တာပါ။ ဦးေလးတင္ရဲ႕ စည္းကမ္းတိက်မႈနဲ႔ သမာဓိကို သိတာေၾကာင့္ ဖဆပလအမႈေဆာင္ ေရြးတဲ့အခါမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ႏိုင္ငံေရး ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့ တဲ့ ဦးတင္ကို မရရေအာင္ေခၚၿပီး ေငြကိုင္ရတဲ့ ဘ႑ာေရးမွဴး ခန္႔ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဦးႏုက သူ႔ကိုပဲ ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီး ခန္႔ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရပါတယ္။ ပရဟိတသမား ဆုိတာ အဲဒီလုိပုဂိၢဳလ္မ်ဳိးကိုမွ ေခၚႏိုင္တာပါ။ ကိုယ္က်ဳိးတစံုတရာ ရယူခံစားၿပီး လုပ္တယ္ဆုိကတည္းက ပရဟိ တသမား မစစ္ေတာ့ပါဘူး။ (အတၱဟိတ+ ပရဟိတ) ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီး “အတၱပရဟိတ” သမား “အတၱပရဟိတ လုပ္ငန္း” လုိ႔ပဲ ေခၚသင့္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အတၱဟိတအတြက္ ပရဟိတလုပ္ငန္း လုပ္တာမဟုတ္လား။
လူထုစိန္၀င္း
(Weekly Eleven Journal - September 9 - 2009 ထုတ္မွ ...)
................................................
လမ္းသစ္ (တုံ႔ျပန္ေခ်ပခ်က္ေဆာင္းပါး)
ေအာင္သူၿငိမ္း
ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ဘာသာျပန္ထားတဲ့ “မိုးၾကယ္မို႔လားနဲ႔ လမ္းသစ္၀တၳဳတို မ်ား” ထဲက ‘လမ္းသစ္’ ဆိုတဲ့ ၀တၳဳကေလးကို တခါတေလ သတိရမိ ေသးတယ္။ အေသးစိတ္ေတာ့ မမွတ္မိေပမယ့္ မ်ဳိးဆက္ကြာျခားလာ တဲ့ သူေတြအၾကားက ျပႆနာေတြ၊ ပဋိပကၡေတြကို ေဖာ္ျပတာလို႔ အ မွတ္ရေနမိတယ္။ ဒီ ‘လမ္းသစ္’ ဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးက တ႐ုတ္ျပည္ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ေျပာင္းကာလ ၁၉၅၀ ကာလမ်ားကို အေျခခံထား တာပါ။ ၿမိဳ႕ကေလးတခုမွာ လမ္းသစ္ႀကီးတခု ျဖတ္ေဖာက္ဖို႔လုပ္ေတာ့ ျပႆနာရွိလာပါတယ္။ အဖိုးအိုတေယာက္ရဲ႕ ႐ိုးရာစဥ္ဆက္ အသက္ ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္စားလာတဲ့ (ေရေႏြးဆိုင္လို႔ထင္တယ္) လုပ္ငန္းပါ လမ္းေဖာက္လို႔ ဖ်က္ရမယ့္အထဲပါလာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအဖိုးရဲ႕သား လို႔ထင္တယ္၊ လူငယ္ကေလးကေတာ့ လမ္းေဖာက္တာကို ေထာက္ခံ တယ္။ သူ႔အိမ္တစိတ္တပိုင္း ဖ်က္ေပးလိုက္ရမွာကိုေတာင္ စြန္႔လႊတ္ဖို႔ အသင့္ရွိေနပါတယ္။ သူကေတာ့ ဒီလမ္းမႀကီးဟာ ေခတ္မီေရး၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးေတြကို ေဆာင္ၾကဥ္းလာ မယ့္အရာလို႔ ျမင္ထားသလို သူ႔ဘ၀အနာဂတ္နဲ႔လည္း ယွဥ္ျမင္ထားပါတယ္။ အဖိုးအိုကေတာ့ ေျမႀကီးထဲမွာ ႏွစ္ ရွည္ၾကာ အျမစ္စြဲေနတဲ့ သူ႔ေရေႏြးအိုးႀကီးနဲ႔ ဆိုင္ကို မဖ်က္ခ်င္ဘဲ ခင္တြယ္ေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းပါ။
ျခံဳေျပာရရင္ မ်ဳိးဆက္ေတြ ကြာျခားလာတဲ့အေလ်ာက္ ႐ႈျမင္ပံု၊ သံုးသပ္ပံု၊ ေတြးေခၚပံုေတြ ကြာျခားလာတာပါပဲ။
က်ေနာ္ ဒီလိုအစခ်ီေရးရတာက ဆရာလူထုဦးစိန္၀င္း ေ၀ဖန္ေရးသားတဲ့ အဲန္ဂ်ီအို၊ ႏိုင္ငံတကာ အဲန္ဂ်ီအိုအ ေပၚ အျမင္မေကာင္းတဲ့ကိစၥ ေဆာင္းပါး “အတၱပရဟိတလုပ္ငန္း” အေပၚ တုံ႔ျပန္ေရးသားခ်င္လို႔ပါ။ ေယဘု ယ် သူ႔ေဆာင္းပါးအေပၚ ေကာက္ခ်က္ခ်ရရင္ ...
(၁) ျမန္မာေတြ ေမ်ာက္ျဖစ္ကုန္မွာ စိုးတယ္။ အဲန္ဂ်ီအိုေတြက ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းေနၾကတယ္။
(၂) ဘယ္သူ႔အားမွမကိုးနဲ႔။ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ေျဖရွင္းၾက။
(၃) အဲန္ဂ်ီအိုေတြ ဆိုင္းဘုတ္စံုလာတယ္။ ေျပာေနရင္းနဲ႔ မ်ားလာတယ္။ ႏိုင္ငံျခားခဏသြား၊ ခဏ သင္တန္း တက္ၿပီး အဲန္ဂ်ီအို ျဖစ္လာၾကတယ္။
(၄) ပရဟိတသမားအစစ္ ျမန္မာ့အလင္း ဦးတင္လို ႐ိုးသားသမာဓိရွိတာကို အတုယူၾကလို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါ တယ္။
ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ ျပန္လည္ေျဖရွင္းစရာ၊ ေထာက္ျပေဆြးေႏြးစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိလာပါတယ္။ ခင္ဗ်ားက အဲန္ဂ်ီအိုကို ကိုယ္စားျပဳလို႔ ေျဖရတာလားဆိုရင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မိတ္ေဆြတဦးက ဒီေဆာင္းပါးနဲ႔ ပတ္ သက္လို႔ အဲန္ဂ်ီအိုလူငယ္ေတြအၾကား ေျပာဆိုပြဲဆူျဖစ္ၾကရတာေလးေတြကို ေပးပို႔လာေတာ့ က်ေနာ္အတြက္ စဥ္းစားစရာ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူျဖစ္ရပါတယ္။ ျပန္လည္ေျဖရွင္းသင့္တယ္ ထင္လို႔လည္း ေရးရတာပါ။
ဒီေဆာင္းပါးမွာ လူမႈေရးကို အေၾကာင္းျပလို႔ လုပ္စားေနၾကတာေတြ သေဘာမေတြ႔လို႔ ေထာက္ျပတာဆိုရင္ ေတာ့၊ ၾကံ႕ဖြံ႔တို႔၊ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္တို႔၊ မိခင္နဲ႔ကေလးေစာင့္ေရွာက္ေရး စသျဖင့္တို႔ရဲ႕ လူမႈေရးလုပ္ငန္း ေတြကိုလည္း ေထာက္ျပဖို႔သင့္တာေပါ့၊ ဒါမွ မွ်မွ်တတျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ အဲန္ဂ်ီအိုေတြကို တင္း တင္းက်ပ္က်ပ္ ကိုင္တြယ္ရမယ္ဆိုတဲ့ စစ္အစိုးရရဲ႕မူအေပၚမွာလည္း ေထာက္ခံရာေရာက္ေနသလားလို႔လည္း အေတြးပြားစရာပါ။
က်ေနာ္တင္ျပခ်င္တဲ့ အခ်က္ေတြကေတာ့ ဒါေတြပါ။
(၁) ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း
ဆရာလူထုဦးစိန္၀င္းက အဲန္ဂ်ီအိုလို႔ ေယဘုယ်သမုတ္တဲ့၊ ႏိုင္ငံတကာစာေပေတြမွာ civil society အရပ္ဖက္ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းလို႔ ေခၚၾကတဲ့ အင္အားစုေတြက ကမၻာလႊမ္းပတ္ဆက္သြယ္မႈမွာ အင္အားႀကီးတခုလို ျဖစ္လာ ပါတယ္။ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းကို ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ တြန္းအားတခုလို႔ ေျပာၾကသလို ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာခဲ့တဲ့ ရလဒ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။
အခုအခါ အရင္းရွင္စီးပြားေရးအင္အားစုနဲ႔ အစိုးရေတြအၾကား ထိန္းညိႇေပးႏိုင္မယ့္ အင္အားစုအျဖစ္ အရပ္ဖက္ လူထုထူေထာင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို အင္အားႀကီးတရပ္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံလာၾကရပါၿပီ။ Global civil society လို႔ ေခၚဆိုလက္ခံၾကရတဲ့ အဆင့္ထိေတာင္ ရွိလာခဲ့ပါၿပီ။
ဒီအဖြဲ႔ေတြက ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြသာမက အျခား အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားမႈ ေခါင္းစဥ္ေပါင္းစံု လႈပ္ရွားမႈေတြမွာလည္း ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အရင္က မရွိ ဘူးတဲ့ ႏိုင္ငံတကာစာခ်ဳပ္စာတမ္းအမ်ားက (လက္ေတြ႔အားကိုးမရသည္ထားဦး) ကမၻာေပၚမွာ ရွိလာပါတယ္။ အဲဒါအျပင္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္းေတြ ကိုယ္ႏိႈက္ကလည္း အဲန္ဂ်ီအိုေတြကို ေနရာေပးဆက္ဆံေနၾကရပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုး ကမၻာ့ဘဏ္၊ အိုင္အမ္အက္ဖ္မွာေတာင္ သူတို႔စီမံကိန္း၊ ပေရာဂ်က္ေတြအတြက္ ေဒသခံလူထု၊ အဲန္ ဂ်ီအိုေတြ၊ စိတ္၀င္စားသူ အုပ္စုေတြ (concerned groups) ေတြရဲ႕ အသံကို နားေထာင္ရမယ္လို႔ ေနရာေပး လာတာ၊ သူတို႔ကို စင္ျမင့္ေပးလာရတာေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး အာဆီယံပဋိညာဥ္စာတမ္းကိုယ္ႏိႈက္ မွာက အဖြဲ႔၀င္အစိုးရေတြက အဲန္ဂ်ီအိုေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ အသိအမွတ္ျပဳထားၾကပါၿပီ။ ဒါကို ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္းေနၾကတဲ့အဖြဲ႔ေတြ၊ ဆိုင္းဘုတ္စံုလြန္းတယ္လို႔ ျမင္ရင္ေတာ့ မသင့္ေလ်ာ္လွပါလို႔ ထင္ပါတယ္။
(၂) ျပႆနာမ်ားက ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္ကို ဂ႐ုမစိုက္ၾကပါ။
အခ်ဳိ႕ျပႆနာေတြက ႏိုင္ငံအစိုးရေတြေတာင္ သူတို႔ခ်ည္းသက္သက္ မေျဖရွင္းႏိုင္ၾကဘူး ျဖစ္လာပါတယ္။ အ ခု ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါ၊ ၀က္တုပ္ေကြးေရာဂါ အပါအ၀င္၊ လူကုန္ကူးေရာင္းခ်မႈ၊ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီ/ေအအိုင္ဒီ အက္စ္ျပႆနာေတြ၊ သဘာ၀၀န္းက်င္ျပႆနာေတြက ႏိုင္ငံအစိုးရတခုတည္း ေျဖရွင္းရလို႔ ရႏိုင္တာမဟုတ္ ေတာ့ပါဘူး။ ႏိုင္ငံစံုပူးေပါင္းေျဖရွင္းၾကရသလို၊ ႏိုင္ငံအစိုးရမဟုတ္တဲ့ ကြၽမ္းက်င္သူအဖြဲ႔ေတြ၊ အဲန္ဂ်ီအိုေတြနဲ႔ပါ ပူးေပါင္းေျဖရွင္းေနၾကရတာေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဆိုတာ အစိုးရေတြရဲ႕ တာ၀န္ပဲ၊ သူတို႔လက္ထဲမွာခ်ည္း ထားမွာလား၊ အဲန္ဂ်ီအိုလို႔ေခၚ တဲ့ အဖြဲ႔ေတြအခ်င္းခ်င္းေရာ ႏိုင္ငံတကာပူးေပါင္းဆက္ဆံမႈေတြ မလုပ္ရေတာ့ဘူးလားလို႔ ဆရာဦးစိန္၀င္း ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ ေမးခြန္းပြားစရာပါပဲ။ ကမၻာႀကီးမွာ ျပႆနာေတြ မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် အဲန္ဂ်ီေတြ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ေရးလည္း တိုးမ်ားလာစရာရွိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ဆိုင္းဘုတ္စံုလာစရာလည္းရွိပါတယ္။
(၃) ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပႆနာဟာ ျပည္တြင္းက ေျဖရံုနဲ႔ လံုေလာက္ႏိုင္ပါသလား
အခ်က္အလက္ေတြအရ ျမန္မာႏိုင္ငံျပႆနာက သူ႔ဘာသာ မေျဖရွင္းႏိုင္ေတာ့တာ အေသအခ်ာပါပဲ။ အခု ထိုင္းႏိုင္ငံထဲမွာတင္ ႏိုင္ငံေရးဒုကၡသည္ေတြ သိန္းခ်ီရွိေနသလို၊ စီးပြားေရးအရ ခိုး၀င္ေ႐ႊ႕ေျပာင္း အလုပ္လုပ္ ၾကသူေတြလည္း (၄) သန္းေလာက္ ရွိေနပါတယ္။ အရင္က က်ေနာ္တို႔က ဗီယက္နမ္ေလွစီးေျပး ဒုကၡသည္ဆို တာမ်ဳိး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက ႐ိုဟင္ဂ်ာ ေလွစီးေျပးဒုကၡသည္ ဆိုတာေတြလည္း ႏိုင္ငံတကာ အစည္းအေ၀းေတြမွာ ေဆြးေႏြးရတဲ့အဆင့္ ျဖစ္လာပါတယ္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ နာဂစ္မုန္တိုင္းမွာတင္ လူတသိန္းေလးေသာင္းေက်ာ္ အသက္ဆံုးရၿပီး၊ (၂.၄) သန္းေက်ာ္ အိုးအိမ္ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုကပ္ေဘးဒုကၡေတြကို ျမန္မာ့အလင္းဦးတင္လို တပိုင္တႏိုင္ ေစတနာရွင္ေတြ ေလာက္နဲ႔ေတာ့ ေျဖရွင္းလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ ေလ့လာခ်က္ေတြအရ လူေပါင္း ၂၄၀,၀၀၀ ေလာက္က အိပ္ခ်္အိုင္ဗီြ ကိုယ္ခံအားက်ေရာဂါပိုး ရွိေနတယ္။ HIV ေရာဂါရွင္ ၇၆,၀၀၀ ေလာက္ ေဆးေသာက္ဖို႔ လိုအပ္ေနတယ္။ အဲဒါအျပင္ တီဘီ၊ ငွက္ဖ်ား၊ အာဟာရခ်ဳိ႕တဲ့မႈ၊ အျခားကူးစက္ေရာ ဂါေတြအတြက္ အေျခအေန အစီရင္ခံစာေတြကလည္း စိုးရိမ္စရာခ်ည္းပါပဲ။ ဒီလိုအစီရင္ခံစာေတြကလည္း မ ဟုတ္မဟတ္လုပ္ဇာတ္ခင္းၿပီး ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြကို ေမ်ာက္အျဖစ္ျပေနၾကတာလားလို႔ ေစာေၾကာဖြယ္ရွိလာ ေတာ့တာေပါ့။
(၄) ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဲန္ဂ်ီအိုေတြ သိပ္မ်ားေနၿပီလား
ျမန္မာႏိုင္ငံက ေဒသအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီရတာ အနည္းဆံုးပါ။ စာရင္းေတြအရ ျမန္မာႏိုင္ငံက ရတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီဟာ လူတဦးကို တႏွစ္မွာ (၃) ေဒၚလာပဲရပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဗီယက္နမ္ ႏိုင္ငံက လူတဦးခ်င္းကို (၂၃) ေဒၚလာရၿပီး၊ လာအိုႏိုင္ငံကေတာ့ လူတဦးကို ေဒၚလာ (၅၀) ရပါတယ္။ တႏွစ္ ကို (၃) ေဒၚလာရတာနဲ႔ေတာင္ အဲန္ဂ်ီအိုေတြ သိပ္မ်ားလာၿပီ၊ စိုးရိမ္စရာျဖစ္ေနၿပီလို႔ ထင္ရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ပြင့္လင္းလာလို႔ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီေတြ ပိုမိုရရွိလာတဲ့အခါ ဘယ္လို က်ေနာ္တို႔ ခန္႔မွန္းထားရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။
တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအဲန္ဂ်ီအိုေတြ၊ အဲန္ဂ်ီအိုေတြ၊ အကူအညီေတြနဲ႔အတူ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ၊ အျခား ကြၽမ္းက်င္မႈပိုင္းဆိုင္ရာ ကိစၥေတြလည္း အတူကပ္ပါလာေလ့ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး အေတြ႔အၾကံဳ ကစလို႔၊ အရည္အေသြးျမႇင့္ သင္တန္းေတြကတဆင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈ စသျဖင့္ ကြၽမ္းက်င္မႈအရည္အ ေသြးေတြကိုလည္း ရလာေလ့ရွိၾကပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပုဂၢလိက စီးပြားေရးက႑ကလည္း မပြင့္လင္း၊ ပညာေရးကလည္း ခက္ခဲ၊ အစိုးရလုပ္ငန္းေတြ မွာလည္း ေနရာနည္းေနတဲ့ကာလမွာ လူငယ္ေတြက အဲန္ဂ်ီအိုက႑မွာ ျပံဳတိုးေနတာ၊ အခြင့္အလမ္းတခုလို ျမင္ေနၾကတာကေတာ့ နားလည္မႈေပးႏိုင္ပါတယ္။ သိပ္မ်ားေနၿပီလို႔ မဆိုေလာက္ေသးဘူး ထင္ပါတယ္။
(၅) လူမႈအရင္းအႏွီး
လူမႈအရင္းအႏွီး (social capital) ဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႔ အခ်ဳိ႕ေသာသူေတြက က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အဲန္ဂ်ီအိုပဲေခၚေခၚ၊ လူထုထူေထာင္အဖြဲ႔အစည္းပဲေခၚေခၚ တိုးပြားေစဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကပါတယ္။ လူဆိုတာက တဦးတည္းေနရင္ အားမရွိလွပါ။ ဒီလူေတြကို ေပါင္းကူးဆက္စပ္ၿပီး စုစည္းေပးတဲ့အခါ Bridging and bonding အားျဖစ္လာပါ တယ္။ ဒီအားဟာ အခုကာလ လူမႈေရး၊ ကယ္ဆယ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြအတြက္သာမက တခ်ိန္ျပန္ လည္ ႏိုင္ငံထူေထာင္ေရးကာလေတြအတြက္ပါ အားျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။
လူမႈအရင္းအႏွီးအားေကာင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ပဋိပကၡေျဖရွင္းဖို႔ လြယ္သလို၊ ဒီမိုကေရစီအျမစ္ခိုင္ဖို႔၊ တိုးတက္မႈ ရေစဖို႔လည္း ျမန္ေစပါတယ္။
"ခဏ သင္တန္းေလးတက္ၿပီးေတာ့ ျပန္လာတဲ့အခါ အဲန္ဂ်ီအို ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္" ဆိုတဲ့ ေ၀ဖန္ခ်က္ကလည္း မသင့္လွဘူးထင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီသင္တန္းေတြမွာ အဖြဲ႔အစည္းတခု လည္ပတ္စီမံပံု၊ ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ၊ စီမံခ်က္တခုကို ဘယ္လိုရလဒ္ရွိရွိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမယ္ဆိုတဲ့ Logical framework ဆိုတာမ်ဳိး အနည္းနဲ႔အမ်ား ရရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ယခင္ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ေ၀းေနခဲ့တဲ့ gender လိင္ကြဲျပားမႈအ ေပၚ အျမင္ကိစၥေတြ၊ ပဋိပကၡေျဖရွင္းနည္းေတြ၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ သေဘာတရားေတြကိုလည္း သူ တို႔ ေလ့လာရရွိခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီသင္တန္းေတြက ဘာမွတတ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုတာမ်ဳိးကေတာ့ အထင္အ ျမင္ေသးရာက်ပါတယ္။
(၆) ေခတ္ေျပာင္းခဲ့တယ္
ပထမအခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ကိုယ့္ဘာသာ တံခါးပိတ္ေနလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔က ဘာျဖစ္ လို႔ ေမ်ာက္လို႔ အထင္မခံခ်င္ရတာလဲဆိုတာလည္း ေမးခြန္းျဖစ္မိပါတယ္။ ႏိုင္ငံ့သိကၡာက်ေစတယ္၊ လူမ်ဳိး သိကၡာက်ေစတယ္၊ အရွက္ရေစတယ္လို႔ ျပန္ေျဖမယ္ထင္မိပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အ လားတူ မေကာင္းတာ၊ ဆင္းရဲေနတာ၊ ဆိုးရြားေနတာေတြ ႏိုင္ငံတကာက မျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ တခါက ႏိုင္ငံတ ကာအစည္းအေ၀းတခုမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ အကူအညီ (၁) ဘီလီယံေဒၚ လာေပးမယ္ ကမ္းလွမ္းေတာ့ ျမန္မာေတြက ေမ်ာက္ေတြမဟုတ္ဘူးလို႔ အဲသည္အခ်ိန္က ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ျဖစ္သူက ျပန္ေျပာတာ အမွတ္ရမိပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဆင္းရဲတယ္ဆိုတာ ရွက္စရာမဟုတ္ပါ။ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံႀကီးကေတာင္ သူ႔ဆီမွာ လူမႈေရးမညီမွ်တာ၊ အခ်ဳိ႕ဆင္းရဲက်န္ေနတဲ့ ေဒသက ျပႆနာေတြကို ဦးစားေပး ေျဖရွင္းရမယ္ေျပာေနတာ ဖတ္ရပါတယ္။ အိႏၵိယကလည္း သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးလို႔ ေျပာေန တုန္းပါ။ အရွက္နဲ႔ လူလုပ္ၿပီး ကိုယ္ဆင္းရဲေနတာ ဖံုးဖိေန၊ ကိုယ့္ျပႆနာေတြ လူမ်ားမသိေစနဲ႔ဆိုတဲ့ ေခတ္က ေတာ့ ကုန္ၿပီထင္ပါတယ္။
ျမန္မာ့အလင္း ဦးတင္လို ပရဟိတ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ လူမႈေရးေဆာင္ရြက္သူေတြကေတာ့ ေလးစားစရာပါ။ သို႔ ေသာ္လည္း ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳးေရးသေဘာတရားနဲ႔ ၾကည့္တဲ့အခါ သူ႔လုပ္ငန္းက အလွဴေပးေရး (charity) အဆင့္မွ် သာပဲရွိပါတယ္။ အကယ္၍ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ သူ႔လိုလူေတြေပၚလာ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ထူေထာင္ကူညီၾကတယ္ ပဲထားဦး၊ Gender လို႔ေခၚတဲ့ လိင္ကြဲျပားမႈကိစၥေတြ စဥ္းစားမိဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကိစၥ ေတြလည္း လုပ္ေဆာင္မိၾကပါ့မလား။ Empowerment လို႔ေခၚတဲ့ လူထုအင္အားဖြံ႔ၿဖိဳးလာေစေရး ကိစၥေတြ ကိုလည္း စဥ္းစားမိၾကဖို႔ရွိသလား။ ဒီလိုျပည္တြင္းက အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ ေခတ္သစ္ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ စီမံခန္႔ခြဲ ေရးပညာေတြကို ဘယ္သူေတြက ေပးမွာလဲ။ ဒီလို ျပည္တြင္းေစတနာရွင္အဖြဲ႔ေတြက ပညာေရးကို ဘယ္ပံုနဲ႔ သစ္ၾကမွာလဲ။ နာဂစ္မုန္တိုင္းအၿပီး ေဆာင္ရြက္ၾကသလို စစ္တမ္းေကာက္ယူတာေတြ၊ စီမံခ်က္ ေသခ်ာဆြဲၿပီး ေဆာင္ရြက္တာေတြ ရွိမွာလား။ ျပည္တြင္းက အရင္းအျမစ္ေတြကေရာ တခ်ိန္ျပန္လည္စုစည္းလိုက္ရင္ လုပ္ ငန္းႀကီးေတြ လုပ္ေလာက္ေအာင္ ေလာက္ေလာက္လားလားက်န္ေသးရဲ႕လား။ ႏိုင္ငံတကာက စာခ်ဳပ္စာတန္း ေတြ၊ ပဋိညာဥ္ေတြ၊ ကမၻာ့အဖြဲ႔အစည္းေတြက ေနရာေပးထားတဲ့ အဲန္ဂ်ီအိုေတြအတြက္ စင္ျမင့္ေတြကို ျပည္ တြင္းအဲန္ဂ်ီအိုေတြက ၀င္ယူၾကမွာလား။ တို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူးဆိုၿပီး ထားၾကမွာလား … က်ေနာ္ကေတာ့ ဦးတင္တို႔ ေခတ္ အေျခအေနနဲ႔ အခုအေျခအေန ကြာခဲ့ၿပီလို႔ ျမင္မိပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ သမာဓိကို အတုယူစရာျဖစ္ေပမယ့္ အလွဴေပးလုပ္ငန္းေလာက္နဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူးလို႔ထင္ပါတယ္။
အဲန္ဂ်ီအိုေတြမွာ မူမမွန္တာ၊ ျခစားေနတာ၊ ပ်ံ႕က်ဲလြန္းေနတာ အားမရစရာေတြရွိေကာင္းရွိေနႏိုင္ပါတယ္။ တ ကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ မထိေရာက္တာေတြလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြကိုလည္း ေထာက္ ျပဖို႔လိုသလို သူတို႔ လိုက္နာက်င့္သံုးရမယ့္ က်င့္၀တ္ (code of conduct) ေတြကိုလည္း ျပန္လည္ ေထာက္ျပဖို႔ လိုပါတယ္။ ေ၀ဖန္စရာရွိရင္လည္း ေ၀ဖန္ဖို႔လိုပါတယ္။ အခုကာလမွာ လူငယ္ေတြက တေယာက္ၿပီးတ ေယာက္ အဲန္ဂ်ီအိုဆိုင္းဘုတ္ေတြ ေထာင္လာၾကတယ္ဆိုတာ မေကာင္းတဲ့ကိစၥလို႔ မျမင္မိပါ။ မုဒိတာပြားသင့္ပါ ေၾကာင္း တင္ျပလိုပါတယ္ခင္ဗ်ား။
ေအာင္သူၿငိမ္း
.................................................................--
မိမိကုိယ္ကို ႏွိမ့္ခ်ျပီး ရိုးသားၾကိဳးစားမႈအစြမ္းျဖင့္ အမိျမန္မာျပည္သာယာ၀ေျပာေအာင္စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါေစ။
စိုးမုိးသူ
အန္ဂ်ီအို ဆိုတဲ့ အစိုးမရ
ဂါမဏိ
၅ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉
ေဆာင္းရာသီေရာက္ရင္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ကို ႏိုင္ငံျခားသားပညာရွင္ေတြ၊ အလြတ္သတင္းေထာက္ေတြ၊ သာသနာျပဳေတြ၊ ရန္ပံုေငြရွာသူေတြ ဖံုးလႊမ္းသြားတတ္ပါတယ္။ တည္းခိုခန္းေတြ၊ ဟုိတယ္ခန္းေတြ မအားေတာ့သလို အေနာက္တိုင္း စားေသာက္ဆိုင္ေတြ၊ အေနာက္တိုင္း ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြ ဘားဆိုင္ေတြလည္း ျပည့္ကုန္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္စခန္း၊ မယ္ေတာ္ေဆးခန္း၊ (အက်ဥ္းသားကူညီေရးအဖြဲ႔တို႔လို) တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြဆီ မျဖစ္မေနသြားၾကလို႔ ေခ်ာင္းေပါက္မတတ္ ျဖစ္ရပါတယ္။ တိုင္းတပါးသား ကူညီကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႔သားေတြ၊ ျမန္မာ့အေရး သို႔မဟုတ္ လူသားခ်င္းစာနာေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ၊ ေစတနာ့ဝန္ထမ္းသမားေတြ၊ စြန္႔စြန္႔စားစား ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ဝါသနာပါသူေတြဟာ အေနာက္တိုင္းအႀကိဳက္ ေကာ္ဖီဆိုင္ ဘားဆိုင္ေတြထိုင္ရင္း ေခါင္းျဖတ္လူသတ္မႈေတြအေၾကာင္း၊ ဒုကၡသည္စခန္းရန္ပံုေငြေတြ ဘံုးခံရတဲ့အေၾကာင္း၊ နအဖ-ထိုင္း-စီအိုင္ေအ ေထာက္လွမ္းေရးေတြအေၾကာင္း၊ မိုက္ေၾကးခြဲေငြညႇစ္မႈ၊ ေလာင္းကစားမႈ၊ လက္နက္ခဲယမ္း မူးယစ္ေဆးဝါး ျပည့္တန္ဆာနဲ႔ လိင္မႈကိစၥ အႀကံအဖန္႐ိုက္ ျခစားမႈေတြအေၾကာင္း တေယာက္ထက္ တေယာက္သာေအာင္ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုး အဆိုးဆံုးျဖစ္ရပ္ေတြကို ေဖာက္သည္ခ်ၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ဒီအန္ဂ်ီအိုေတြ၊ အေနာက္တိုင္းသားေတြမွာ ဘာမွေၾကာက္စရာမရွိပါဘူး။ နအဖနဲ႔ ထိုင္းေထာက္လွမ္းေရး ႏွစ္ဖက္စလံုးက ဘယ္အေနာက္ႏိုင္ငံသားဟာ ဘာအဖြဲ႔အတြက္ လုပ္တယ္ဆိုတာ သိေနပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြကို စာသင္ေပး၊ ေဆးကုေပး၊ ထမင္းေကြၽးတဲ့အတြက္ ဒီအန္ဂ်ီအိုေတြကို ရန္သူလို႔ ဘယ္သူမွ မသတ္မွတ္ပါဘူး။ ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ရဲ႕ မယ္ေတာ္ေဆးခန္းကို ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ေနတဲ့ ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ အေနာက္တိုင္း အန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႔ႀကီးတဖြဲ႔က ေဆးခန္းရဲ႕ ေငြေၾကးသံုးစြဲပံုကို လာေရာက္စစ္ေဆးရာမွာ ႐ံုးခန္းထဲထိုင္ၿပီး ဆရာမႀကီးကို လုပ္ငန္းတာဝန္ ေၾကညာစာတမ္း (Mission Statement)၊ ဦးတည္ခ်က္ (Objectives)၊ မဟာဗ်ဴဟာ (Strategy) ေတြအေၾကာင္း ႏႈိက္ႏႈိက္ခြၽတ္ခြၽတ္ အခ်ိန္အမ်ားႀကီးယူ ေမးျမန္းစစ္ေဆးခဲ့ေပမယ့္ ေဆးခန္းထဲကိုေတာ့ ဒါေလာက္အခ်ိန္ယူ လွည့္လည္စစ္ေဆးတာ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ေငြေၾကးသံုးစြဲမႈ ထိေရာက္ေရးအတြက္ လာစစ္ေဆးၾကပ္မတ္တဲ့ အဲဒီအန္ဂ်ီအို ကိုယ္စားလွယ္ မိန္းမ (၄) ေယာက္ဟာ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕က ေစ်းအႀကီးဆံုးဟုိတယ္မွာ တည္းသြားခဲ့ပါတယ္။ အန္ဂ်ီအို ႐ံုးခ်ဳပ္ေတြကေန နယ္စပ္ကို အခ်က္အလက္ရွာေဖြေရး ခရီးထြက္လာတဲ့အခါ (၂) ရက္ေလာက္ပဲ အခ်ိန္ေပးပါတယ္။ သံ႐ံုးတခုကဆိုရင္ မယ္လဒုကၡသည္စခန္းထဲ နာရီပိုင္းေလာက္ လာၾကည့္ၿပီးေနာက္ ထိုင္းႏိုင္ငံသား ကရင္ရြာေတြထက္ သာတယ္လို႔ေတာင္ ေျပာသြားပါတယ္။
အန္ဂ်ီအို စီမံခန္႔ခြဲေရး အစီအစဥ္ေတြဟာ စာရြက္ေပၚေရးထားတာကေတာ့ ရႊန္းရႊန္းေဝပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ပကတိအေနအထားေအာက္ အမ်ားႀကီးေရာက္ေနပါတယ္။ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္း ဆိုတဲ့စကားမွာ ‘အစိုးရမဟုတ္ေသာ’ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္က တျဖည္းျဖည္း ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္လာေနတယ္လို႔ မေက်နပ္တဲ့ အန္ဂ်ီအိုဝန္ထမ္းေတြက ေျပာၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အစိုးရေတြ ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြအတိုင္း လိုက္လုပ္တဲ့ အန္ဂ်ီအိုေတြ မ်ားလာလို႔ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ အဲသလို လိုက္မလုပ္ရင္ အစိုးရေတြဆီက ရန္ပံုေငြမရဘဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာကူညီေရးအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ အန္ဂ်ီအိုေတြဟာ အစိုးရေတြဆီက အေထာက္အပံ့၊ ကုလသမဂၢ၊ ဥေရာပသမဂၢ (အီးယူ) နဲ႔ ဘာသာေရးအသင္းႀကီးေတြက အေထာက္အပံ့ကို ဘိန္းစြဲသလို စြဲေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ အေရးေပၚ ေထာက္ပံ့ကူညီေရး လုပ္ငန္းႀကီးဟာ တႏွစ္ကို ေဒၚလာဘီလီယံနဲ႔ခ်ီ လည္ပတ္ေနတဲ့ အထိန္းအခ်ဳပ္ အကြပ္အကဲမဲ့ (ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမဲ့) စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးတခု ျဖစ္ေနပါၿပီ။
အန္ဂ်ီအိုနဲ႔ ကုလသမဂၢအတိုင္ပင္ခံေတြ၊ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ တည္းခိုစရိတ္၊ ခရီးစရိတ္အျပင္ တိုင္ပင္ခအျဖစ္ တရက္ကို ေဒၚလာ (၁,၀၀၀) အထိ ယူေနတာလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အန္ဂ်ီအို အတိုင္ပင္ခံေတြနဲ႔ ေဒသခံဝန္ထမ္းေတြအၾကား မနာလိုတာေတြ ခြက္ေစာင္းခုတ္တာေတြလည္း ျပင္းထန္လာပါတယ္။ ကုလသမဂၢ ေအဂ်င္စီေတြနဲ႔ တျခားေထာက္ပံ့ ကူညီေရးအဖြဲ႔ႀကီးေတြရဲ႕ အေနာက္တိုင္းသား ဝန္ထမ္းေတြဟာ ဧရာမလစာေတြ ခံစားေနၾကပါတယ္။ အတိုင္ပင္ခံအရာရွိေတြနဲ႔ ႐ံုးခ်ဳပ္ဝန္ထမ္းေတြရဲ႕ လစာေတြ၊ ခရီးစရိတ္၊ စားေသာက္ဧည့္ခံစရိတ္ေတြ၊ ေန႔တြက္စရိတ္ေတြ ထုတ္ေပးလိုက္ၿပီးရင္ သူတို႔ကူညီရမယ္ဆိုတဲ့ လူထုေတြအတြက္ ကူညီေပးစရာ ဘာမွမက်န္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေစတနာ့ဝန္ထမ္း လူသားခ်င္းစာနာေရးသမားေတြကေတာ့ ေဒသႏၲရအေျခအေနနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ လစာနည္းနည္းေလးေတြနဲ႔ အက်ဳိးေဆာင္ေနၾကပါတယ္။
အန္ဂ်ီအိုေတြရဲ႕ နဂိုမူလ လူသားဝါဒ စိတ္ကူးစံေတြကို လက္ေတြ႔ပဓာနအလုပ္ျဖစ္ေရးဝါဒက ေဘးဖယ္ထုတ္လိုက္ၿပီး ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားနဲ႔ ကိုယ့္တည္တန္႔ေရးကပဲ လႊမ္းမိုးသြားပါတယ္။ ေဒသခံေတြနဲ႔ ဝပ္ေရွာ့ေတြလုပ္တဲ့အခါ ေပၚလစီအေျပာင္းအလဲေတြကို ‘တိုင္ပင္ညႇိႏႈိင္းၿပီးမွ လုပ္တာ’ ‘ေအာက္ေျခထုေတြ သေဘာေပါက္နားလည္ၿပီးမွ လုပ္တာ’ ဆိုတဲ့ ပံုစံဖမ္းဖို႔ သက္သက္ျဖစ္ၿပီး ဒီဝပ္ေရွာ့ေတြ ဆယ္မီနာေတြဟာ လူမႀကိဳက္တဲ့ ေပၚလစီေတြကို ‘ရာဘာတံဆိပ္တံုးထု အတည္ျပဳေပးတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ’ လို႔ စိတ္ပ်က္ေနတဲ့ ေဒသခံဝန္ထမ္းေတြက သမုတ္ၾကပါတယ္။
မဲေဆာက္မွာ အန္ဂ်ီအို အနည္းဆံုး (၅၀) ေလာက္ (၂၀၀၆ ခုစာရင္း) ရွိေနေပမယ့္ မဲေဆာက္နဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ပုလိပ္အဖမ္းခံရ၊ အ႐ုိက္ခံရ၊ အလုခံရ၊ အသတ္ခံရ၊ မုဒိမ္းက်င့္ခံရတဲ့ ဗမာ၊ မြန္၊ ကရင္ စတဲ့ တုိင္းရင္းသားဦးေရက တႏွစ္ထက္တႏွစ္ မ်ားလာပါတယ္။ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မဟာမင္းႀကီး႐ံုးအပါအဝင္ အန္ဂ်ီအိုေတြက အမ်ားအားျဖင့္ အဲဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အသံထြက္တာ အေတာ္နည္းပါတယ္။ ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြ၊ ထိုင္းလူဆိုးဂိုဏ္းေတြ လက္တံု႔ျပန္မွာကို ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသံထြက္ေပးတဲ့ အနည္းစု အန္ဂ်ီအိုေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြအေနနဲ႔ေတာ့ အသံထြက္ေပးရင္ ထြက္ေပးသေလာက္ မတရားမႈက်ဴးလြန္ခံရသူေတြအတြက္ သက္သာရာရသြားေစတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
Source: http://www.padaukmyay.blogspot.com/
ေမာင္စူးစမ္း
(စက္တင္ဘာလ ၂၈ရက္ေန႔ထုတ္ Favourite News ဂ်ာနယ္ မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ ဆရာ ေမာင္စူးစမ္း၏ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါ တယ္။အခုတစ္ေလာေခတ္စားေနတဲ့ တတိယအုပ္စုဆိုတဲ့အယူအဆအေပၚ သံုးသပ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ )
အလယ္ဗဟိုေရႊ႕
ႏိုင္ငံေရးပါတီတို႔ကို လက္ဝဲယိမ္း၊ လက္ယာယိမ္။ စသည္ျဖင့္ ခြဲျခားေလ့ ရွိသည္။ လက္ဝဲယိမ္းႏွင့္ လက္ယာယိမ္းတို႔ ေခတ္စားခဲ့ၿပီးသည့္ ေနာက္ လက္ဝဲယိမ္းကလည္း အလယ္ဗဟိုသို႔ ေရႊ႕သည္။ လက္ယာယိမ္းကလည္း အလယ္ဗဟိုသို႔ ေရႊ႕သည္။ အလယ္ဗဟိုသို႔ မေရႊ႕ဘဲ၊ အစြန္းဘက္ေရႊ႕ သြားေသာ ပါတီတို႔လည္း ေပၚလာတတ္သည္။ လက္ဝဲ အစြန္းေရာက္ လက္ယာ အစြန္းေရာက္ ဆိုၿပီး ေပၚတတ္သည္။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး သမိုင္းတြင္ အျခား ထူးျခားခ်က္ ႏွစ္မ်ဳိး ေပၚခဲ့သည္။
ပထမ ထူးျခားခ်က္မွာ ဝိုင္အမ္ဘီေအလို၊ ဂ်ီစီဘီေအလို၊ ဖဆပလလို အမ်ဳိးသား အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေပၚျခင္းျဖစ္သည္။ ဒုတိယ ထူးျခားခ်က္သည္ ပါတီခ်င္း၊ ဖြဲ႕ျခင္းျဖစ္သည္။ ပါတီစနစ္၊ အမ်ဳိးသား ညီၫြတ္ေရး စနစ္စသည္ျဖင့္ ေပၚသည္။ လူမ်ဳိးစုတို႔ ကလည္း လူမ်ဳိးစုခ်င္း စုဖြဲ႕ၾကသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္လွ်င္ ပါတီလုိက္ ဝင္ျခင္းလည္း ရွိသည္။ ပါတီေတြ မဟာမိတ္ ဖြဲ႕၍ ဝင္ျခင္းလည္း ရွိသည္။
ႏုိင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈ
ပါတီစနစ္တို႔ျဖင့္ ပါတီႏိုင္ငံေရး လုပ္ၾကရင္း စစ္ဘက္ အာဏာသိမ္းမႈ တို႔လည္း ေပၚခဲ့သည္။ လက္တင္အေမရိက ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္တုိ႔က ႏုိင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈ အေၾကာင္းကို သံုးသပ္ၾကရာတြင္ -
(၁) လူထု၏ပါဝင္မႈ၊
(၂) ႏိုင္ငံေရးပါတီတို႔ ပါဝင္မႈ၊
(၃) မဟာမိတ္ စုဖြဲ႕၍ ပါဝင္မႈႏွင့္
(၄) အာဏာသိမ္းမႈတို႔ကို ထည့္သြင္း တြက္ခ်က္သည္။ အာဏာသိမ္းမႈ coup ကို ႏုိင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈထဲ ထည့္သြင္း သည္မွာ သဘာဝက်သည္။
ပါဝင္ပံု ႏွစ္မ်ဳိး
ႏိုင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္တို႔က လူထု၏ ပါဝင္ ပတ္သက္မႈကို ႏွစ္မ်ဳိးခြဲသည္။ သမား႐ိုးက် ပါဝင္ပတ္သက္မႈႏွင့္ သမား႐ိုးက် မဟုတ္ေသာ ပါဝင္ပတ္သက္မႈတို႔ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ သမား႐ိုးက် ပါဝင္ ပတ္သက္မႈသည္ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္၍ သမား႐ိုးက် မဟုတ္ေသာ ပါဝင္ပတ္သက္မႈ ႏိုင္ငံေရး ထိပ္လႊာ Political elite တို႔က ႀကီးမွဴး က်င္းပေသာ ဆႏၵျပပြဲတုိ႔တြင္ ပါဝင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္တုိ႔က ႏိုင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈကို သံုးသပ္ရာတြင္ လမ္းေပၚ ႏိုင္ငံေရးတို႔ကိုလည္း ထည့္သြင္း စဥ္းစားသည္။
အခ်ဳိ႕ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္တို႔က အိုင္ဒီအိုလိုဂ်ီေခၚ ႏုိင္ငံေရး ဝါဒတို႔ကိုလည္း ႏိုင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈထဲ ထည့္သြင္း စဥ္းစား သည္။ ႏုိင္ငံေရး ပါတီတို႔၏ ဝါဒစြဲ၊ လူထု၏ ဝါဒစြဲတို႔ကို ထည့္သြင္း သံုးသပ္သည္။ အထက္တြင္ ေဖာ္ျပသည့္ လက္ယာယိမ္း၊ လက္ဝဲယိမ္း ဆိုၿပီး ခြဲၾကည့္သည္မွာ ဝါဒအေပၚ အေျခခံခြဲျခင္း ျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက ဝါဒစြဲေတြ သိပ္ျပင္းထန္ခဲ့သည္။ ဝါစြဲ ျပင္ထန္သလို ပါတီစြဲတို႔လည္း အေတာ္ ျပင္းထန္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံေရး ရင့္က်က္လာလွ်င္ အလယ္ဗဟိုသုိ႔ ေရႊ႕ၾက သည္။
လာမည့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ ဝါဒ အေျခခံျဖင့္ ပါတီေတြ ကြဲျပားမွာလား သို႔မဟုတ္ ေခါင္းေဆာင္မႈ အေျခခံၿပီး ကြဲျပားမွာလား မသိႏုိင္ေသးေပ။ ဤအခ်က္သည္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒႏွင့္ ပါတီမ်ား ဥပေဒေတြ ထြက္လာၿပီးမွ အကဲခတ္ႏုိင္ လိမ့္မည္ဟု ထင္သည္။
ထိမ္းျမား
မည္သုိ႔ပင္ ျဖစ္ေစ၊ အလယ္ဗဟိုသို႔ ဦးတည္ေစမည့္ အိုင္ဒီယာ တစ္မ်ဳိးေတာ့ ေပၚလာသည္ ဤအိုင္ဒီယာကို တတိယလမ္း third way ဟု ေခၚသည္။ ဤ တတိယလမ္းကို ဥေရာပမွ စသည္။ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးဝါဒ အတြဲအစပ္ကို အေျခခံ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္သည္။ ပထမလမ္း၌ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးသည္ လစ္ဘရယ္ဝါဒႏွင့္ တြဲစပ္သည္။ အေမရိကန္ ပံုစံ ျဖစ္သည္။ ဒုတိယလမ္းသည္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးႏွင့္ အာဏာရွင္ စနစ္တို႔ တြဲစပ္သည့္ တ႐ုတ္ပံုစံ ျဖစ္သည္။ ယခု တတိယ လမ္း တို႔ ေပၚထြက္လာသည္။ ယင္းမွာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးကို ဆိုရွယ္ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဖက္စပ္ျခင္း၊ ထိမ္းျမားျခင္း ျဖစ္သည္။
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီသည္ ပဲ့ကိုင္ ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္မည္ ျဖစ္ေလရာ အကယ္၍ တတိယလမ္း လိုက္ရမည္ဟု ဆိုလွ်င္ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ပဲ့ကိုင္ ဒီမိုကေရစီကို ထိမ္းျမားေပးရမည္။ ဆိုရွယ္ ဒီမိုကေရစီ ဆိုသည္မွာ ေစ်းကြက္၏ ဒိုင္းနမစ္ပါဝါ ျဖစ္စဥ္ကို ဖန္တီးၿပီးလွ်င္ ဓနကို တရားမွ်တစြာ ခြဲေဝေပးရန္ဟု ေဟာျခင္းျဖစ္သည္။
ယခု တတိယလမ္း ဆိုေသာ ေလသံၾကားရသည္။ ဤတတိယလမ္းသည္ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ဆိုရွယ္ဒီမိုကေရစီကို ေပါင္းစပ္ေပးေသာ တတိယလမ္းလား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ လက္ဝဲလည္း မဟုတ္ လက္ယာလည္း မဟုတ္ အလယ္ဗဟို အေနအထားကို ၫႊန္းေသာ တတိယလမ္းလား ဟူ၍ သဲကြဲစြာ မသိရေသးေပ။ မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ ၿဗိတိန္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးသည္ လစ္ဘရယ္ဝါဒႏွင့္ ေပါင္းစပ္ ခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္ ယခု ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ဆိုရွယ္ ဒီမိုကေရစီကို ထိမ္းျမား ေပးရမည္ ဟု ေဟာေနၾကသည္။ ဤ ထိမ္းျမားမႈကိုပင္ တတိယလမ္းဟု ေခၚေနသည္။
Source: http://eaglecentre.blogspot.com/
စက္တင္ဘာ ၂၃ ရက္ေန႔ထုတ္ေဝတဲ႔ ေၾကးမံုသတင္းစာပါ ေက်ာ္ရဲမင္းရဲ႕ ေဆာင္းပါးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ျဖစ္လာတာနဲ႔ ဒီစာ ေရးလိုက္ပါတယ္။ လက္ရွိအစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြဟာ တစ္ခါတစ္ရံမွာ မသတီစက္ဆုပ္ဖြယ္ရာ အေရးအသားေတြနဲ႔ စာဖတ္သူကို ေစာ္ကားေနတယ္လို႔ ခံစားရလို႔ပါ။ အခုလည္း ေၾကးမံုသတင္းစာမွာ ေက်ာ္ရဲမင္းက ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဆိုတာ ျပည္သူမ်ားရဲ႕ မိဘသာ ျဖစ္တဲ႔အတြက္ အက်ဥ္းက်ခံရသူေတြကို အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါေပၚ မူတည္ၿပီး လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔ေပးျခင္း ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဟာ မိဘျဖစ္တယ္။ ျပည္သူဟာ သားသမီးျဖစ္တယ္လို႔ ေရးထားတာ ေတြ႕ရတယ္။
ေက်ာ္ရဲမင္းဟာ ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔ အစိုးရကို ကြဲကြဲျပားျပား မသိတာလား။ သူတို႔ရဲ႕ တာဝန္ဝတၱရားေတြကို မသိလို႔ပဲလား။ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီႏွစ္ခုကို ေပါင္းၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဆိုတဲ႔ စကားလံုးနဲ႔ စာဖတ္သူကို မလိမ္႔တပတ္လုပ္ၿပီးေတာ႔မွ ျပည္သူဆိုတာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရရဲ႕ သားသမီးေတြသာ ျဖစ္တယ္လို႔ အၿပီးသတ္ေစာ္ကားၿပီး ေဆာင္းပါးကို စဖြင္႔ထားပါတယ္။
အစိုးရဆိုတာ ဘာလဲ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဆိုတာ အဘိဓာန္ဖြင္႔ၿပီး ရွင္းျပစရာ မလိုသလို ျပည္သူဆိုတာ အစိုးရကို ေရြးခ်ယ္ေပးတဲ႔သူ၊ ျပည္သူကသာ မိဘဆိုတာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အထူးရွင္းျပစရာ မလိုပါဘူး။ ေက်ာ္ရဲမင္းက ဒါနဲ႔တင္ အားမရလို႔ လက္ရွိႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရဆိုတာ မိဘျဖစ္လို႔ ျပည္သူကို လိုအပ္ရင္ ရိုက္ႏွက္ဆံုးမရမယ္လို႔ေတာင္ အဆင္အျခင္မဲ႔ ဆင္ဆာမဲ႔ ထပ္မံေစာ္ကားထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။
သူ႔ေဆာင္းပါးမွာ- လက္ရွိလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔နဲ႔ဲ ပတ္သက္လို႔ အစိုးရအဆက္ဆက္အေပၚ ခ်ီးမြမ္းခန္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ျပည္သူကို ႏွိမ္ခ်ေရးသားထားတယ္။ ဒို႔တာဝန္အေရးသံုးပါးနဲ႔ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာသံုးရပ္ကို ေရာေထြးပံုမွားရိုက္ၿပီး လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ရဲ႕ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕ေတြကို ထပ္ခါတလဲလဲ ေအာ္ဂလီဆန္ရေလာက္ေအာင္ ခ်ီးမြမ္းထားျပန္တယ္။
လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လံုးဝမရွိဘူး၊ ႏိုင္ငံအက်ိဳးစီးပြား ဖ်က္ဆီးသူေတြသာ အက်ဥ္းက်ခံေနရတယ္။ လက္ရွိအက်ဥ္းက်သူ အားလံုးဟာ ႏိုင္ငံသား အက်ဥ္းသားေတြသာ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားနဲ႔ ႏိုင္ငံသားအက်ဥ္းသား အတူတူပဲလို႔ သူက ေျပာထားေသးတယ္။
လက္ရွိျမန္မာျပည္မွာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အဖမ္းခံထားရသူေတြဟာ ႏိုင္ငံအက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေအာင္ လုပ္ခဲ႔တာလား ? စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္ေစလို႔လားဆိုတာ တစ္ကမၻာလံုးက အသိပါ။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားနဲ႔ ႏိုင္ငံသားအက်ဥ္းသား အတူတူပဲဆိုတာကလည္း ဒီအစိုးရလက္ထက္မွာပဲ ရွိတယ္။ တိုင္းတပါးအစိုးရ (အဂၤလိပ္) ေအာက္ကေတာင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကို (B Class) ေပးၿပီး သာမန္အက်ဥ္းသားနဲ႔ ခြဲျခားၿပီး ဆက္ဆံခံရတယ္။ ကိုယ္႔လူမ်ိဳးခ်င္း အာဏာသိမ္း အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ႔မွပဲ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဟာ ခါးပိုက္ႏိႈက္၊ သူခိုး ဂ်ပိုးနဲ႔ တန္းတူျဖစ္သြားရေတာ႔တယ္။
ဒါေတြအားလံုးကို ၿခံဳၿပီး ၾကည္႔ရင္ ေက်ာ္ရဲမင္းရဲ႕ ေဆာင္းပါးဟာ
၁ - ျပည္သူဆိုတာ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရတစ္ရပ္ကို ျပဌာန္းသတ္မွတ္တာ မဟုတ္ဘဲ အစိုးရဆိုတာ ႏိုင္ငံေတာ္ကဲ႔သို႔ အစဥ္အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ႔ေနေသာ မိုးက်ေရႊကိုယ္ ဘုန္းေတာ္ရွင္ ျဖစ္တယ္။
၂ - အစိုးရဆိုတာ မိဘျဖစ္လို႔ လိုအပ္ရင္ ျပည္သူကို ရိုက္ႏွက္ဆံုးမမယ္
၃ - လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္လာရင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလည္း သူခိုး ဂ်ပိုးလို အဆက္ဆံခံရမယ္။
တကယ္ကေတာ႔ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔ဆိုတာဟာ လႊတ္ေပးရန္မသင္႔တဲ႔ ရာဇဝတ္သားမ်ားကို လႊတ္ေပးၿပီး ေက်ာ္ရဲမင္းေျပာတဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကို ရာဇဝတ္သားမ်ား၊ ရာဇဝတ္မႈမ်ားနဲ႔ ျဖည္႔ဆည္းေပးတဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တစ္ခုထက္ မပိုပါဘူး။
ေခတ္မီဖံြ႕ၿဖိဳးၿပီး စည္းကမ္းျပည္႔ဝတ႔ဲ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္တစ္ရပ္ကို သြားဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ဆိုတဲ႔ လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ မီဒီယာေတြကေန Power Struggle မလုပ္ဘဲ ကိုယ္႔အိမ္ထဲ ကိုယ္ေနတဲ႔ ျပည္သူကို အသားလြတ္ေစာ္ကားေနတာကေတာ႔ ရပ္တန္းက ရပ္သင္႔တယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
Source: http://eaglecentre.blogspot.com/
က်ိဳင္းတံုကားေလလံ စိတ္ဝင္စားမႈက်ဆင္း
လိုင္စင္မဲ႔ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား တင္သြင္း၍ လိုင္စင္ရွိေမာ္ေတာ္ယာဥ္ႏွင္႔ လဲလွယ္ေသာ လံုးခ်ိန္းစနစ္ကို အဆင္ေျပေျပ ျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားေသာ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို နအဖမွ ခက္ခဲေအာင္ ျပဳလုပ္လိုက္၍ လာမည္႔အပတ္ က်ိဳင္းတံုတြင္ ျပဳလုပ္မည္႔ ေလလံပြဲသည္ စိတ္ဝင္စားစရာ မေကာင္းေတာ႔ေၾကာင္း ကားဝယ္ေရာင္းမ်ားက ေျပာဆိုသည္။
လိုင္းေပၚကကား ဟု ဝယ္ေရာင္းမ်ားက ေခၚၾကသည္႔ တိုယိုတာဗင္ အပါအဝင္ ကားမ်ားအစီး ၈၀၀ ေက်ာ္ ေလလံတင္မည္႔ က်ိဳင္းတံုေလလံသည္ လိုင္စင္မဲ႔ကားတင္သြင္းခြင္႔ လိုင္စင္ခက္ခဲျခင္း၊ ကညနလုပ္ငန္း ခက္ခဲျခင္းတို႔ေၾကာင္႔ စိတ္ဝင္စားမႈေလ်ာ႔သြားသည္ဟု ဆိုသည္။ ကညနသည္ လံုးခ်ိန္းကားမ်ားကို အလြယ္တကူ လိုင္စင္ထုတ္ေပးခဲ႔ေသာ္လည္း ယခုအခါ အမွတ္(၂) စက္မႈထုတ္သည္ဆိုေသာ စက္မႈ(၂)က တင္သြင္းေရာင္းခ်သည္႔ လိုင္စင္မဲ႔ကားမ်ားကိုပင္ လိုင္စင္ေပးရန္ ျငင္းဆန္ခဲ႔သျဖင္႔ စက္မႈ(၂) ပါဂ်ရိုကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားထံမွ ဝယ္ယူထားသူမ်ား၊ D4D ပစ္ကပ္ ဝယ္ယူထားသူမ်ား လိုင္စင္မရႏိုင္ေတာ႔ေၾကာင္း သိရသည္။
အဓိက အခက္အခဲမွာ ကညနက အင္ဂ်င္ေျပာင္းႏွင္႔ ေဘာ္ဒီေျပာင္း ၿပိဳင္တူျပဳလုပ္ခြင္႔ကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္၍ ျဖစ္သည္။ ျမဝတီ ရန္ကုန္ With-out တင္သြင္းသည္႔ လမ္းေၾကာင္းကိုလည္း ပိတ္ခဲ႔သည္ဟု ဆို၏။
လူ႕အခြင့္အေရးေကာင္စီ ဓေလ့ထံုးတမ္းဆိုင္ရာတန္ဖိုးမ်ား မဲခြဲမႈႏွင့္ ဂါဇာ ေလာင္းရိပ္မိသြားေသာ တိုးတက္မႈေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား
yangonchronicle2010.googlegroups.com
လူ႕အခြင့္အေရးေကာင္စီ ဓေလ့ထံုးတမ္းဆိုင္ရာတန္ဖိုးမ်ား မဲခြဲမႈႏွင့္ ဂါဇာ ေလာင္းရိပ္မိသြားေသာ တိုးတက္မႈေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား
Geneva (Oct 2, 2009)
ကုလသမဂၢလူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီအစည္းေဝးတြင္ အမ်ိဳးအမ်ိဳးေသာရလာဒ္မ်ား ျဖင့္အဆံုးသတ္ခဲ့ေၾကာင္း လူ႔အခြင္႔အေရးေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔က ေအာက္တုိဘာ ႏွစ္ရက္က ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခဲ့သည္။
ယင္းေကာင္စီသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆိုမာလီယာ ဟြန္ဒူးရပ္စ္ ႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံ မ်ား၏ လူ႔အခြင့္အေရးအေျခအေနမ်ားကို ေစ့စပ္အေျဖရွာရာတြင္ အသံုးတည့္မည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မ်ားႏွင့္လြတ္္လပ္စြာေရးသားေဖာ္ျပႏိုင္ခြင့္၊ေရြ႕ေျပာင္းေနထုိင္သူမ်ား၏ အခြင့္အေရးမ်ား၊ HIV ႏွင့္ AIDS ဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ အေထာက္အကူျပဳမည့္ တခဲနက္ဆံုး ျဖတ္ခ်က္မ်ားကို္ ခ်မွတ္လက္ခံခဲ့သည္။
သို႔ရာတြင္ လတ္တေလာ ဂါဇာအၾကပ္အတည္းႏွင့္ ေျမဇာပင္ျဖစ္ေနရေသာ အရပ္သားမ်ားအတြက္ တရားမွ်တမႈမ်ားေပ်ာက္ဆံုးေနမႈႏွင့္ပတ္သက္ေသာ Richard Rolestone ၏ အစီရင္ခံစာေပၚတြင္ အေရးယူ လႈံ႕ေဆာ္မႈမရွိခဲ့ေပ။
၎အျပင္ ဓေလ့ထံုးတမ္းဆိုင္ရာတန္ဖိုးမ်ား၊လူ႕အခြင့္အေရးစံႏႈန္းမ်ား၊ေဘာင္မဝင္ ေသာအလြဲသံုးစားခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားကို လစ္လွ်ဴရႈျခင္းမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ အျငင္းပြားဖြယ္အႏၱ ရာယ္မ်ားေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို လက္ခံခဲ့ျခင္းလည္းျဖစ္သည္။
လူ႔အခြင့္ေရးေကာင္စီသည္ ဟြတ္ဒူးရပ္စ္ကိစၥကို ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းႏွင့္ အျခားေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၏ လူ႔အခြင့္အေရးစံႏႈန္းဆိုင္ရာကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း အတြက္မူ ခ်ီးက်ဴးေလးစားထိုက္ပါေၾကာင္း ဂ်နီဖာလူ႔ခြင့္အေရးေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရးအ ဖြဲ႔ညႊန္ၾကားေရးမွဴး Julie De Rivero ကေျပာၾကားခဲ့ျပီး အာဖကန္နစၥတန္၊ရုရွ၊အီသီရိုးပီးယားႏွင့္ သီရိလကၤာအပါအဝင္ အျခားေဒသေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိလူ႔အခြင့္အေရးခ်ိုဳးေဖာက္ မႈမ်ားကို လူ႕အခြင့္အေရးေကာင္စီက လစ္လ်ဴရႈေနျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ မည္သို႔လုပ္ေဆာင္ ၾကမည္နည္းဟုလည္းေမးခြန္းထုတ္လိုက္သည္။
ဟြန္ဒူးရပ္စ္ႏိုင္ငံအေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ ေကာင္စီ၏ေျဖရွင္းမႈသည္ အစီအစဥ္သစ္ တစ္ခုျဖစ္ျပီး မူလအစီအစဥ္တြင္မပါဝင္ေသာ ႏုိင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအား ပထမဆံုးအၾကိမ္အေရး ယူေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ယင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ဟြတ္ဒူးရပ္စ္ႏိုင္ငံအတြင္း လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ား ကိုအျမန္ဆံုးရပ္ဆိုင္းရန္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ တရားဥပေဒကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရန္ တိုက္တြန္းခဲ့သည္။
ထို႔ျပင္အာဏာသိမ္းပြဲအျပီးမွစတင္ကာက်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္ မႈႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အစီရင္ခံစာကို ကုလအေထြေထြညီလာခံႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္ စီ၏ ေနာက္တစ္ၾကိမ္အစည္းေဝးသို႕တင္ျပရန္ လူ႕အခြင့္အေရးဆိုင္ရာကုလသမဂၢ ဝန္ရွင္ေတာ္မင္းၾကီးရံုးအားေတာင္းဆိုထားသည္။
ရိုးရာဓေလ႔မ်ားႏွင္႔ ဆက္ႏြယ္ေနေသာ လူ႔အခြင္႔အေရးစံႏႈန္းမ်ားကို လက္ခံရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔ၾကျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းကုိ လူ႔အခြင္႔အေရး ေစာင္႔ၾကည္႔ေလ႔လာေရးအဖြဲ႕က ဤသို႔ေျပာၾကားခဲ႔သည္။ လူ႔အခြင္႔အေရးစံႏႈန္းမ်ားကို ကာကြယ္ရန္ႏွင္႔ ျမင္႔တက္လာေစရန္ အထူးေဆာင္ၾကဥ္း ပံ႔ပိုးေပးႏိုင္ေသာ ရိုးရာဓေလ႔ထံုးစံမ်ားလည္း ရွိသည္ဟု ယူဆေသာေၾကာင္႔ မိမိတို႔ လက္ခံဆံုးျဖတ္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသမီးအဂၤါ ျဖတ္ေတာက္ျခင္းကဲ႔သို႔ ေဘးအႏၱရာယ္မ်ားေသာ ဓေလ႔ထံုးစံမ်ားမွာမူ ၎တို႔မွန္ကန္ေၾကာင္းအလို႔ငွာ ရိုးရာဓေလ႔ကို သက္ေသထူေနျခင္းျဖစ္ရာ လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ႔သည္။ မက္ဆီကန္သံအမတ္ႀကီးက ရိုးရာဓေလ႔ တန္ဖိုးမ်ားဟူေသာ စကားလံုးကို အထက္ပါအတိုင္း အဓိပၸါယ္ဖြင္႔ဆိုျခင္း မျပဳပါက ယဥ္ေက်းမႈဓေလ႔ ကြဲလြဲျခင္း၏ မွားယြင္းေသာ အယူအဆမ်ားကို မိတ္ဆက္ေပးသကဲ႔သို႔ ျဖစ္သြားႏိုင္ေၾကာင္း ဆက္လက္ ေျပာၾကားသြားသည္။
ယခုဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ၂၆ မဲ/ ၁၅ မဲ (ၾကားေန ၆ မဲ) ျဖင္႔ အတည္ျပဳ လက္ခံခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ ယခုဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အားလံုးက လက္ခံ အသိအမွတ္ျပဳရန္ ခက္ခဲမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင္႔ ႏိုင္ငံေရးႏွင္႔ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားက ရိုးရာဓေလ႔တန္ဖိုးဟု အဓိပၸါယ္ဖြင္႔မည္႔ ဓေလ႔ထံုးစံေပါင္းမ်ားစြာမွာ ႏိုင္ငံတကာလူ႔အခြင္႔အေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒႏွင္႔ လြဲေခ်ာ္ေနလိမ္႔မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ရီဗီယိုက ဆက္လက္ ေျပာၾကားခဲ႔သည္။
လူ႔အခြင္႔အေရးေကာင္စီက ဆက္လက္၍ လူဦးေရ ၂၅ သန္းခန္႔မွာ HIV/ AIDS ေရာဂါေၾကာင္႔ ေသဆံုးခဲ႔ၾကၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္အတြင္းက လူဦးေရ ၂.၇ သန္းခန္႔မွာ ေရာဂါကူးစက္ခံခဲ႔ရေၾကာင္း စာရင္းမ်ားအရ တင္ျပခဲ႔သည္။ သို႔ရာတြင္ မူးယစ္ေဆးသံုးစြဲသူမ်ား၊ လိင္မႈဆိုင္ရာလုပ္သားမ်ား၊ လိင္တူဆက္ဆံသူမ်ား အစရွိေသာ ေရာဂါကူးစက္ ျဖစ္ပြားႏိုင္ေျခရွိသူမ်ားအား ကာကြယ္မႈေပးရာတြင္ လိုအပ္သည္႔အရာမ်ား မလံုေလာက္ေၾကာင္းလည္း သိရွိရသည္။
အမ်ိဳးသမီးမ်ား ခြဲျခားဆက္ဆံခံရျခင္း ကိစၥမ်ား ပေပ်ာက္ေရး ေဆာင္ရြက္မည္႔ အစီအစဥ္မ်ား ေဖာ္ေဆာင္မႈ အားနည္းေနျခင္းကို ေဆြးေႏြးရန္ စိတ္မေကာင္းစြာရပ္ဆိုင္းခဲ႔ၿပီး ၎အစား ကုလသမဂၢ ဝန္ရွင္ေတာ္မင္းႀကီး ရံုးမွ က်ယ္ျပန္႔စြာ ေဆာင္ရြက္ၿပီးစီးေနေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သာတူညီမွ်ေရး၊ ဥပေဒထုတ္ျပန္ေရး စီမံကိန္းကို ေလ႔လာေရး၊ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ေရးအတြက္ တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္ေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ခဲ႔သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးရာတြင္ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင္႔တကြ အားလံုးေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ျခြင္းခ်က္မရွိ လႊတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ႔သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေပါင္း ၂၁၀၀ ေက်ာ္ အက်ဥ္းက်ခံေနရၿပီး လြန္ခဲ႔ေသာ ၂ ႏွစ္ကထက္ ၂ ဆခန္႔ မ်ားျပားလာခဲ႔သည္ဟု ဆိုသည္။ လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားေၾကာင္႔ ျပစ္တင္ေဝဖန္ခံေနရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ယခင္က ကာကြယ္ေပးေနက် အိႏိၵယႏွင္႔ တရုတ္ႏိုင္ငံမ်ားကပင္ ယခုေတာင္းဆိုခ်က္ကို ေထာက္ခံခ႔ဲၾကၿပီး ႏိုင္ငံအားလံုး၏ တခဲနက္ ဝိုင္းဝန္းေထာက္ခံမႈျဖင္႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၁၀၀ ေက်ာ္္အား ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းထားျခင္းကို လက္ခံႏိုင္ဖြယ္မရွိေၾကာင္း၊တပ္မေတာ္အစိုးရက လြဲလွ်င္ လူတိုင္း နားလည္သေဘာေပါက္ေၾကာင္း ဒီရီဗီယိုက ေျပာၾကားခဲ႔ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို လႊတ္မေပးပါက လာမည္႔ႏွစ္ က်င္းပမည္႔ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ အတုအေယာင္သာ ျဖစ္လိမ္႔မည္ဟူသည္႔ တိက်ရွင္းလင္းေသာ အေၾကာင္းၾကားလႊာကို လူ႔အခြင္႔အေရးေကာင္စီက ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေပးပို႔ခဲ႔သည္။
ထို႔ျပင္ ကေမၻာဒီးယားႏွင္႔ ဆိုမာလီယာႏိုင္ငံမ်ားအား ဆက္လက္ ေစာင္႔ၾကည္႔ေလ႔လာသြားရန္ မွန္ကန္စြာ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔ၿပီး ကေမၻာဒီးယားမွ အထူးအရာရွိကို သက္တမ္း တစ္ႏွစ္ တိုးျမွင္႔ခဲ႔သည္။ ဆိုမာလီယာႏိုင္ငံ၏ လူ႔အခြင္႔အေရးစံႏႈန္းမ်ား၊ လူသားခ်င္းစာနာမႈဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားအေပၚတြင္ မ်ားစြာ စိတ္ပူပန္ေနၿပီး ႏိုင္ငံတြင္း ေနရာဖယ္ရွားခံရသူမ်ားႏွင္႔ စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ား၏ အေျခအေနမ်ား ဆိုးဝါးေနမႈကို သတိထားေစာင္႔ၾကည္႔ေနေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ႔သည္။
ဆိုမာလီယာႏိုင္ငံရွိ ကုလ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားကို တစ္ႏွစ္ သက္တမ္းတိုးလိုက္ၿပီး ၎အစီရင္ခံစာကို ၂၀၁၀ မတ္လႏွင္႔ စက္တင္ဘာ အစည္းအေဝးမ်ားတြင္ တင္ျပရမည္ျဖစ္သည္။ ေစာင္႔ၾကည္႔ေလ႔လာေရး အဖြဲ႕သည္ ဆိုမာလီယာျပည္တြင္းမွ ထိန္းခ်ဳပ္စစ္ေဆးမႈမရွိေသာ လူ႔အခြင္႔အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားအေပၚ စိုးရိမ္ပူပန္ေနၿပီး ၎ျပစ္မႈမ်ားကို အေသးစိတ္ ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္၍ လုပ္ငန္းအရွိန္ ျမွင္႔တင္ရန္ လူ႔အခြင္႔အေရးေကာင္စီကို ေတာင္းဆိုထားသည္။
လူ႔အခြင္႔အေရးေကာင္စီသို႔ အေမရိကန္ ျပန္လည္ဝင္ေရာက္လာမႈအေပၚ အႀကီးအက်ယ္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ထားရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။ အစည္းအေဝးမတိုင္မီ တစ္ပတ္က အီဂ်စ္ႏိုင္ငံတြင္း လြတ္လပ္စြာ ေရးသားေဖာ္ျပခြင္႔အတြက္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ခဲ႔ေၾကာင္း အေမရိကန္က ေၾကျငာခဲ႔ၿပီး ယင္းကိစၥသည္ ေကာင္စီအတြင္း အယူအဆကြဲလြဲမႈမ်ားအနက္မွ တစ္ခုျဖစ္ေလသည္။
ေဒသမ်ားစြာကို စည္းရံုးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေသာ အေမရိကန္၏ စြမ္းရည္ႏွင္႔ ယခုေအာင္ျမင္မႈသည္ အေရးပါေသာ ေျခလွမ္းတစ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ေကာင္စီတြင္း အယူအဆ ကြဲလြဲမႈမ်ားကို ေလ်ာ႔ပါးသြားေစမည္ ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားေဖာ္ျပခြင္႔ရွိေရး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မဲဆႏၵ မခံယူဘဲ လက္ခံခ်မွတ္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဂိုးလ္စတုန္း ဦးေဆာင္ေသာ အခ်က္အလက္စုေဆာင္းေရး အဖြဲ႕၏ “ဂါဇာ” ႏွင္႔ ပတ္သက္ေသာ အစီရင္ခံစာကို မဲခြဲဆံုးျဖတ္ရန္ ၂၀၁၀ မတ္လ အစည္းအေဝးအထိ ဆိုင္းငံ႔ထားၿပီး စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ဦးမည္ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ႏွင္႔ အီးယူက ၎အစီရင္ခံစာကို ေထာက္ခံရန္ ျငင္းပယ္ခဲ႔အၿပီး၌ ယခုကဲ႔သို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ အမွားအယြင္းေတြ ဗလပြနဲ႔ အစီရင္ခံစာဟု အေမရိကန္က ေဝဖန္ထားသည္။
လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုေရးသားခြင္႔ ရရွိေရးအတြက္ အေမရိကန္၏ ႀကိဳးပမ္းမႈကို ႏိုင္ငံအားလံုးက ေထာက္ခံၾကဖြယ္ ရွိၿပီး အမွန္စင္စစ္ ေထာက္ခံၿပီးသေလာက္ပင္ ျဖစ္သည္ဟု ဒီရီဗီယိုက ေျပာၾကားခဲ႔သည္။ သို႔ရာတြင္ ဂိုးလ္စတုန္း၏ “ဂါဇာ” အစီရင္ခံစာကို ဆိုင္းငံ႔ထားခဲ႔ေသာ အေမရိကန္၏ ရပ္တည္ခ်က္ေၾကာင္႔ ယခုေအာင္ျမင္မႈမွာ ေလာင္းရိပ္မိသြားခဲ႔ေၾကာင္း သံုးသပ္တင္ျပလိုက္ပါသည္။
yangonchronicle2010.googlegroups.com
တရုတ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အား ေျမာက္ကိုရီးယားေခါင္းေဆာင္က ေလဆိပ္တြင္ ႀကိဳဆိုႏႈတ္ဆက္
VOA News
05th October, 2009
ေျမာက္ကိုရီးယားေခါင္းေဆာင္ ကင္ဂ်ံဳအီသည္ တရုတ္ႏိုင္ငံ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဝမ္က်ားေပါင္အား ၿပံဳးယမ္းေလဆိပ္သို႔ အေရာက္တြင္ ႀကိဳဆိုႏႈတ္ဆက္ပါသည္။ ကင္ဂ်ံဳအီသည္ လူထုေရွ႕သို႔ အလြန္တရာထြက္ခဲေသာ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။
ကင္ဂ်ံဳအီသည္ တနဂၤေႏြေန႔က ၿပံဳးယမ္းေလဆိပ္တြင္ တရုတ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အား ႀကိဳဆိုရန္ ေရာက္ရွိေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သူတို႔သည္ တနလၤာေန႔တြင္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးလိမ္႔မည္ဟု ေမွ်ာ္လင္႔ရသည္။ တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ေျမာက္ကိုရီးယားတို႔အား ၎၏ ႏ်ဴကလီယားလက္နက္ အစီအစဥ္ႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးေနေသာ ေျခာက္ႏိုင္ငံအစည္းအေဝးသို႔ ျပန္လာႏိုင္ရန္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္လိမ္႔မည္ဟု ေမွ်ာ္လင္႔ေနပါသည္။
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ တရုတ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ ကင္ဂ်ံဳအီႏွင္႔ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ျခင္း မရွိသူ ေျမာက္ကိုရီးယားဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ကင္ေရာင္အီႏွင္႔လည္း တနဂၤေႏြေန႔က ေတြ႕ဆံုခဲ႔ပါသည္။ ကင္ေရာင္အီက ၎တို႔၏ ႏ်ဴကလီယာအစီအစဥ္အတြက္ စကားေျပာရန္ လမ္းဖြင္႔ေပးထားပါေၾကာင္း ဝမ္က်ားေပါင္အား ေျပာၾကားခဲ႔ပါသည္။
တရုတ္ႏိုင္ငံမီဒီယာမွ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ကင္ေရာင္အီ၏ ေျပာဆိုခ်က္ကို ကိုးကား၍ ေဖာ္ျပရာတြင္ ေျမာက္ကိုရီးယားသည္ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ျဖစ္ေသာ ႏ်ဴကလီယာကင္းမဲ႔ေသာ ကိုရီးယားကၽြန္းဆြယ္ ျဖစ္ေရးကို ဘယ္ေသာအခါမွ စြန္႔လႊတ္လိမ္႔မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေရးသားထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၿပံဳးယမ္းကမူ ၿပီးခဲ႔သည္႔ ဧၿပီလက ရပ္ဆိုင္းထားခဲ႔ေသာ ေျခာက္ႏိုင္ငံႏ်ဴကလီယာေဆြးေႏြးပြဲ ျပန္လည္စတင္ေရးႏွင္႔ ပတ္သက္၍ တိက်ေသာ ေျပာဆိုမႈမ်ား မရွိေသးပါ။
ကိုရီးယားကၽြန္းဆြယ္ကို ႏ်ဴကလီယားကင္းမဲ႔ဇုံ ျပဳလုပ္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရး နည္းလမ္းသံုး၍ ေဖာ္ေဆာင္သြားေရးသည္ ႏိုင္ငံတကာ၏ စိတ္ဝင္စားမႈတစ္ရပ္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဝမ္က်ားေပါင္က ကင္ေရာင္အီကို ေျပာၾကားေၾကာင္း တရုတ္ ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းဌာနက လႊင္႔ထုတ္ပါသည္။
ဝမ္က်ားေပါင္သည္ ၿပံဳးယမ္းသို႔ တနဂၤေႏြေန႔က ေရာက္ရွိလာရာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရး ႏွစ္ ၆၀ ျပည္႔ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ သံုးရက္ၾကာ ေနထိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ဝမ္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ တရုတ္ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔တြင္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Yang Jiechi ႏွင္႔ ႏ်ဴကလီယာေစ႔စပ္ေဆြးေႏြးသူ (Nuclear Negotiator) Wu Dawei လည္းပါဝင္ပါသည္။ အဆိုပါ တရုတ္ကိုယ္စာလွယ္အဖြဲ႕သည္ တနဂၤေႏြေန႔က စီးပြားေရးႏွင္႔ အျခားသေဘာတူခ်က္မ်ားကို လက္မွတ္ေရးထိုးၾကပါသည္။
ဆင္းရဲႏြမ္းပါးၿပီး အထီးက်န္ျဖစ္ေနေသာ ေျမာက္ကိုရီးယားသည္ စီးပြားေရးႏွင္႔ သံတမန္ေရး ကိစၥမ်ားတြင္ တရုတ္ႏိုင္ငံမွာ တစ္ခုတည္းေသာ မွီခိုအားထားရာ ႏိုင္ငံျဖစ္ေနပါသည္။
ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုင္ငံသည္ ၎၏ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္မႈ အစီအစဥ္မ်ားအေပၚ ႏိုင္ငံတကာ၏ ေဝဖန္မႈမ်ားေၾကာင္႔ ယခုႏွစ္အေစာပိုင္းက ေျခာက္ႏိုင္ငံ ႏ်ဴကလီယားေဆြးေႏြးပြဲကို ရပ္ဆိုင္းခဲ႔ပါသည္။
တရုတ္၊ ရုရွား၊ ေတာင္ကိုရီးယား၊ ဂ်ပန္ႏွင္႔ အေမရိကန္္တို႔သည္ ေစ႔စပ္ေဆြးေႏြးျခင္းကို အသံုးျပဳလ်က္ ၿပံဳးယမ္းအား ႏ်ဴကလီယာလက္နက္ အစီအစဥ္မ်ား ျဖဳတ္သိမ္းေရးအတြက္ အကူအညီမ်ားႏွင္႔ သံတမန္ေရးရာ မက္လံုးမ်ားေပးၿပီး ဆြဲေဆာင္နားခ်ေနၾကပါသည္။
yangonchronicle2010.googlegroups.com
ျမန္မာႏွင့္က်ဴးဘားတုိ႔ကုိ စကားေျပာ ျခင္း
ဤကမၻာေပၚတြင္ေျပာရ၊ဆုိရအခက္ ခဲဆုံးျဖစ္ၿပီး ျပစ္တင္ေ၀ဖန္မႈမ်ားႏွင့္အ ထုိက္တန္ဆုံးေသာ ႏုိင္ငံမ်ားစာရင္းခ် ေရးရန္ႀကိဳးစားမည္ဆုိပါက ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ထုိစာရင္း၏ထိပ္ဆုံးေနရာကုိရ ယူရန္ ယွဥ္ၿပိဳင္သူတစ္ဦးျဖစ္ေနေပလိမ့္ မည္။ ျမန္မာစစ္ဗုိလ္မ်ား၏ ရက္စက္ ၾကမ္းတမ္းေသာ အာဏာရွင္ဆန္မႈမ်ား၊ ျပည္ သူလူထုကုိ ဆင္းရဲတြင္းထဲမွမ တက္ႏုိင္ ေအာင္ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္မႈမ်ား၊ ႏုိင္ငံတကာအသုိင္းအ၀ုိင္းတြင္ အထီး က်န္တစ္ကုိယ္တည္းျဖစ္ေနမႈမ်ား၊ သ ေဘာထားကြဲလြဲသူမ်ားအေပၚလူမဆန္ သည့္နည္းလမ္းျဖင့္ ၫွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ မႈမ်ား၊ ဒီမုိကေရစီတုိက္ပြဲ၀င္သူတုိ႔အား မတရားေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်မႈမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳထား ေသာ ႏုိဗယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္၊ဒီမုိက ေရစီေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္အား ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ပစ္ဒဏ္ မ်ားမတရားခ်မွတ္ထားမႈမ်ားက အဆုိပါ ႏုိင္ငံမ်ားစာရင္း၏ ထိပ္ဆုံးေနရာကုိရ ယူရန္ႀကိဳးပမ္းေနသည့္အလားပင္ျဖစ္ သည္။
အေမရိကန္သမၼတေဟာင္းမ်ားျဖစ္ ၾကေသာ ဘီကလင္တန္ႏွင့္ ေဂ်ာဒဗလ်ဴ ဘြတ္ရွ္တုိ႔က ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအ၀င္ ႏုိင္ ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀၀၀ေက်ာ္အား ျပန္လည္ေစလႊတ္ၿပီးလြတ္လပ္ခြင္ မေပး ေသးသေရြ႕ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လြတ္ လပ္ၿပီးတရားမွ်တေသာ ဒီမုိကေရစီေရြး ေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ၿပီး သိသာထင္ရွား ေသာျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားမျပဳလုပ္ေသး သေရြ႕ေသာ္လည္းေကာင္း ျမန္မာစစ္ အစုိးရႏွင့္ မည္သည့္အခါမွေတြ႕ဆုံစ ကားေျပာမည္မဟုတ္ဟု သေဘာထား ထုတ္ေဖာ္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚတင္း က်ပ္ေသာ စီးပြာေရးပိတ္ဆုိ႔မႈမူ၀ါဒမ်ား ခ်မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အေမရိကန္ အစုိးရ၏အျပစ္ ေပး အေရးယူသည့္ သေဘာထားအေပၚ အေျခတည္ထားေသာ မူ၀ါဒမွာ သူခ်ည္း သက္သက္ျဖင့္ အလုပ္ျဖစ္အေျဖထုတ္ ႏုိင္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ အျပစ္ေပးရုံမွ်ျဖင့္ ထိ ေရာက္မႈ မရွိခဲ့သည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ရသည္။
မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ ယခုအခါတြင္ ထုိ သမၼတႏွစ္ဦးခ်မွတ္ခဲ့ေသာ မူ၀ါဒကုိ လက္ရွိသမၼတအုိဘားမာက အနည္းငယ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရန္ႀကိဳးစားလာသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ အုိဘားမားက ျမန္မာစစ္ အစုိးရေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္တုိက္ရုိက္ ေတြ႕ဆုံမည္ဟူေသာမူ၀ါဒကုိက်င့္သုံးရန္ ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။ စစ္အစုိးရက ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ လႊတ္ေပးရန္သ ေဘာမတူေသးေသာ္လည္း ေဆြးေႏြးမႈ မ်ားလက္ခံျပဳလုပ္လာရန္ရွိေနသည္။ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားထဲတြင္ ဒုတိယကမၻာစစ္ အတြင္းက ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ေသဆုံးခဲ့ေသာ အေမရိကန္မ်ား ေအာက္ေမ့အမွတ္ရ ဖြယ္ကိစၥမ်ားႏွင့္ ေျမာက္ကုိရီးယားမွ ႏ်ဴ ကလီးယားအကူအညီအေထာက္အပံမ်ား ရယူရန္ႀကိဳးပမ္းေနေသာကိစၥမ်ားပါ၀င္ ႏုိင္သည္။
ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္အား တက္သေရာေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ အေမရိ ကန္ဆီနိတ္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္ ေသာ မစ္ခ်္မက္ေကာ္နယ္လ္က စစ္အစုိး ရသည္ ပိတ္ဆုိ႔အေရးယူမႈမ်ား ပယ္ဖ်က္ ေပးႏုိင္ေရးအတြက္ တစ္စုံတရာေကာင္း မြန္ေအာင္မျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္းသတိေပး ေျပာဆုိသည္။ မက္ေကာ္နယ္လ္ ယင္း သုိ႔သတိေပးသည္မွာမွန္ကန္ေသာလုပ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔အတြက္ေၾကာင့္လည္း ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီလာရီကလင္ တန္က ေစ့စပ္ၫွိႏႈိင္းမႈမ်ားျပဳလုပ္မည္ ဆိုေသာ္လည္း ပိတ္ဆုိ႔အေရးယူသည့္ မူ ၀ါဒမ်ားကုိ ဆက္လက္က်င့္သုံးသြားမည္ ဟုေျပာဆုိခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ ပိတ္ဆုိ႔ အေရးယူမႈခ်ည္းသက္သက္ ျဖင့္အလုပ္ မျဖစ္ႏုိင္သလုိ ေစ့စပ္ၫွိႏႈိင္းရုံသက္သက္ ျဖင့္လည္း အလုပ္ျဖစ္အေျဖမထြက္ႏုိင္ သည္ကုိ ၀ါရွင္တန္ကေကာင္းစြာနား လည္သေဘာေပါက္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မူ၀ါဒႏွစ္ရပ္လုံးကုိ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေရာေႏွာက်င့္သုံးသြားရန္ဆုံးျဖတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။သုိ႔မွသာ ႏုိင္ငံေရးတုိးတက္ မႈလမ္းေၾကာင္းကုိဦးတည္ႏုိင္လိမ့္မည္ ဟု အေမရိကန္ကယုံၾကည္သည္။
ဤကာလအတြင္းအေမရိကန္ ဒုတိယ လက္ေထာက္ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဘီဆာ ၀ီလ်ံသည္ က်ဴဘားႏုိင္ငံမွ အဆင့္ျမင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈ မ်ားျပဳလုပ္သည္။ စစ္ေအးေခတ္ကာလ ေလာက္ကတည္းက က်ဴးဘားအေပၚ လက္နက္တင္ပုိ႔မႈပိတ္ပင္ေရးမူျပဳလုပ္ ခဲ့ေသာ္လည္း မည္သည့္အဓိပၸာယ္ကုိမွ မေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ဟုဆုိသည္။ ပိတ္ပင္ တားဆီးေရးမႈ၀ါဒမ်ားကုိ အေမရိကန္၏ ေရြးေကာက္ပြဲႏုိင္ငံေရးတစ္ရပ္အျဖစ္အစြမ္း ကုန္အသုံးျပဳခဲ့သည္။ က်ဴးဘားႏွင့္ဆက္ ဆံေရးပုံမွန္ျပန္ျဖစ္ေစရန္ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ား ေၾကာင့္ က်ဴးဘားအေမရိကန္လူငယ္ မ်ား၏အားေပးမႈမ်ားကုိသာရရွိခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိလူငယ္မ်ားတြင္ ကက္စထရုိ ကုိ ဆန္႔က်င္မုန္းတီးသည့္ စိတ္ဓာတ္ ေလ်ာ့နည္းေနေသာေၾကာင့္ အလုပ္ျဖစ္ သည္ဟုမဆုိႏုိင္ေပ။
ဆုိပါက စစ္အစုိးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ျမန္မာ ႏွင့္ က်ဴးဘားကဲ့သုိ႔ေသာ ႏုိင္္ငံ မ်ားႏွင့္ စကားေျပာရသည့္ကိစၥမွာ အေျပာင္းအလဲမ်ားဆီကုိ ဦးတည္မည္ မဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ မဟာဗ်ဴဟာက် ေသာမူ၀ါဒမ်ားက်င့္သုံးကာ မတူညီေသာ အျခားအေၾကာင္းကိစၥမ်ားကုိ ေစ့စပ္ၫွိ ႏိႈင္းျခင္းသည္ခရီးရွည္ႀကီးျဖစ္ႏုိင္ေသာ္ လည္း အေျပာင္းအလဲတစ္စုံတရာကို သြားမည့္ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းျဖစ္ႏုိင္ပါ သည္။
ေအာက္တုိဘာလ ၃ ရက္ေန႔ထုတ္ Courier Journal တြင္ပါေသာ Burma's and Cuba's ear သတင္းကုိ ဘာသာျပန္ဆုိထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
yangonchronicle2010.googlegroups.com
တရားမဝင္ျဖတ္ေက်ာ္သူ ထိုင္းမ်ားအား ဟြန္ဆန္ပစ္မိန္႔ ေပး
ကေမၻာဒီးယားဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဟြန္ဆန္ (Hun Sen) သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင္႔ အျငင္းပြားမႈျဖစ္ေနေသာ နယ္ျခားေဒသအတြင္းသို႔ ျဖတ္ေက်ာ္ဝင္ေရာက္လာသည္႔ ထိုင္းလူမ်ိဳးမ်ားအား ပစ္မိန္႔ကို ၎၏တပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ားကို ေပးထားေၾကာင္း တနလၤာေန႔က ေျပာၾကားသည္။ ထိုင္းတို႔၏ နယ္ေျမပိုင္ဆိုင္မႈ ေတာင္းဆိုျခင္းကို ေဒါသႀကီးစြာျဖင္႔ တုန္႔ျပန္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုင္းဆႏၵျပသူမ်ားက (၁၁) ရာစု ပရီဗီဟာ (Preah Viheur) ဘုရားေက်ာင္းအနီးရွိ အျငင္းပြားနယ္ေျမတြင္ ဆႏၵျပၿပီး ေနာက္တစ္ပတ္တြင္ ယခုကဲ႔သို႔ ေျပာဆိုလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ေဒသအတြင္း လြန္ခဲ႔သည္႔ႏွစ္က စတင္ခဲ႔သည္႔ မေျပမလည္ျဖစ္မႈေၾကာင္႔ စစ္သား (၇) ဦး ေသဆံုးခဲ႔ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
“သူတို႔တပ္ ဝင္လာလွ်င္ ပစ္ပါ”ဟု၎အား ၾသဘာေပးေနေသာ အာဏာပိုင္မ်ားေရွွ႕တြင္ လူသိရွင္ၾကား ေျပာၾကားခဲ႔သည္။ အရပ္သားျဖစ္ေစ၊ စစ္တပ္ျဖစ္ေစ၊ က်ဴးေက်ာ္သူရန္သူမ်ားကို တရားမဝင္ ဝင္ေရာက္ပါက ပစ္ရန္ ပစ္မိန္႔ေပးခဲ႔သည္။
စစ္တပ္၊ ရဲတပ္ဖဲြ႕ႏွင္႔ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား အားလံုး အမိန္႔ကို နာခံရမည္။ က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္သူမ်ားကို အကာအရံမ်ားျဖင္႔ ကာကြယ္မည္မဟုတ္ဘဲ က်ည္ဆန္ျဖင္႔ ကာကြယ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကေမၻာဒီးယား ကမၻာလွည္႔ခရီးသည္ ဝန္ႀကီးဌာနရံုးသစ္ဖြင္႔ပြဲ အခမ္းအနားတြင္ ေျပာၾကားသြားသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ေတာင္းဆိုထားေသာ Preah Vihear အနီးရွိ ၄.၆ စတုရန္းကီလိုမီတာရွိသည္႔ နယ္ေျမကိစၥကို ေရွ႕လ အာဆီယံအစည္းအေဝးတြင္ တင္ျပမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေျပာၾကားခဲ႔သည္။
ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံ နယ္ေျမပိုင္ဆိုင္မႈကို တစ္ဘက္အျမင္ျဖင္႔ ေတာင္းဆိုျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ အကယ္၍ ထိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကသာ တစ္ဖက္သက္ေရးဆြဲထားေသာ ေျမပံု ကၽြႏ္ုပ္ေရွ႕တြင္ ရွိလွ်င္ ဆုတ္ဆဲြပစ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံသည္ စစ္ကို မလိုလားေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ မိမိပိုင္နက္အတြင္း ဝင္ေရာက္ေနေသာ ရန္သူမ်ားအား ႏွိမ္နင္းခြင္႔ရွိေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ျပင္းထန္ေသာ တုန္႔ျပန္မႈမ်ား ျပဳလုပ္လာပါက ကုလသမဂၢလံုၿခံဳေရးေကာင္စီသို႔ အဆိုပါကိစၥကို တင္ျပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
ကေမၻာဒီးယားႏွင္႔ ထိုင္းႏိုင္ငံတို႔၏ အဆိုပါေဒသအတြင္း အျငင္းပြားမႈမွာ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ႔ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း လြန္ခဲ႔သည္႔ ဇူလိုင္လက ဘုရားေက်ာင္းကို ကုလသမဂၢ ကမၻာ႔အေမြအႏွစ္ အမည္စာရင္းဝင္အျဖစ္ ေၾကညာၿပီးေနာက္ မၿငိမ္မသက္မႈႏွင္႔ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား ျဖစ္ပြားလာရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ကမၻာ႔တရားရံုးမွ ၁၉၆၂ တြင္ အဆိုပါေဒသကို ကေမၻာဒီးယားက ပိုင္ဆိုင္ေၾကာင္းဆံုးျဖတ္ထားၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း အဆိုပါေရွးေဟာင္းဘုရားေက်ာင္း၏ အဝင္ေက်ာက္ဆစ္ေလွကားႏွင္႔ လက္ရာေျမာက္ေက်ာက္ဆစ္ႏွင္႔ ပန္းပုတို႔သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံအေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ကေမၻာဒီးယားႏွင္႔ ထိုင္းစစ္သားမ်ားက အဆိုပါေဒသတြင္ ကင္းလွည္႔မႈမ်ားျပဳလုပ္ေနၾကၿပီး လြန္ခဲ႔သည္႔ ဧၿပီလတြင္ အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္မႈမ်ားေၾကာင္႔ လူ ၃ ဦး ေသဆံုးခဲ႔ရသည္။ အဆိုပါေဒသရွိ နယ္ျခားစည္းမ်ဥ္းကို သတ္မွတ္ထားခဲ႔ျခင္း မရွိခဲ႔ဘဲ ယင္းနယ္ေျမအတြင္း ကေမၻာဒီးယားစစ္ပြဲ အတြင္းက ေျမျမွဳပ္မိုင္းမ်ားသာ က်န္ရွိေနပါသည္။