Transparency Myanmar

{Yangon Chronicle 2010:430} ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အယူခံလႊာႏွင့္ အီးယူ၏ ေစ့စပ္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား

Posted by Transparency Myanmar 2010

Tuesday, December 8, 2009

Bangkok Post ,4 Dec 2009

စစ္ဖက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဗဟုိတရား႐ုံးက ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ သက္တမ္း တုိးျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အယူခံလႊာကုိ ၾကားနာရန္ သေဘာတူလုိက္သည္ဟု တာဝန္ရွိသူ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက ေသာၾကာေန႔တြင္ ေျပာၾကားပါသည္။

အေမရိကန္ လူမ်ဳိးတစ္ေယာက္ သူမ၏ ၿခံဝင္းအတြင္းသုိ႔ ေရကူး ဝင္ေရာက္ခဲ့မႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ကာ လြန္ခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လက ေနာက္ထပ္ ၁၈ လ အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံရန္ တရား႐ုံးက အမိန္႔ ခ်မွတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္တုိင္း တရား႐ုံးက သူမ၏ ကနဦး အယူခံလႊာကုိ ေအာက္တုိဘာလတြင္ ပယ္ခ်ခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

ဗဟုိတရား႐ုံးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေတာင္းဆုိမႈကုိ ၾကားနာရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါသည္။ ေရွ႕ေနမ်ားသည္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္မတုိင္မီ တရား႐ုံးသုိ႔ ေလွ်ာက္လဲခ်က္မ်ား တင္သြင္းရမည္ဟု အမည္မေဖာ္လုိသူ အရာရွိက ေျပာပါသည္။

ျမန္မာအစုိးရ၏ တရားဝင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚလာျခင္းမွာ ဥေရာပသမဂၢက ျမန္မာအစုိးရႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးမႈမ်ား အဆက္မျပတ္ စတင္ျပဳလုပ္ေတာ့မည္ဟု ေၾကညာခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ၿပီး၊ အေမရိကန္ႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ပုိမုိ ရင္းႏွီးလာေသာ ဆက္ဆံေရး၏ ေနာက္ဆက္တဲြအျဖစ္ အီးယူက ေၾကညာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု အာဆီယံ သံအမတ္တစ္ဦးက ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ေျပာၾကားခဲပါသည္။

သံအမတ္ႀကီး David Lipman သည္ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ရက္က သံတမန္ ဆုိင္ရာ အသိအမွတ္ျပဳမႈ ရရွိရန္ ေနျပည္ေတာ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

မိနစ္ ၃၀ ၾကာ ေတြ႕ဆံုမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ Lipman က ေျပာျပသည္မွာ ဥေရာပ သမဂၢႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအၾကား အနာဂတ္ ဆက္ဆံေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေကာင္းမြန္စြာ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး ေရွ႕ေရးကုိ ေမွ်ာ္ေတြးခဲ့ၾကသည္ဟု ဆုိပါသည္။

ျမန္မာအစုိးရသည္ ဥေရာပသမဂၢႏွင့္ ေဆြးေႏြးရန္ လုိလာပံုရသည္ဟု မိမိ ယူဆေၾကာင္း၊ ၎တုိ႔သည္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း စသျဖင့္ Lipman က ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

--
Yangon Chronicle သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းရွိ ဖတ္သူမ်ား ေဒါင္႔စုံ သတင္းရေအာင္ ေဖာ္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ျပီး ဘာသာျပန္ ဆိုေဖာ္ျပခ်က္ အားလုံးသည္ မူရင္းမီဒီယာ မ်ား၏ အာေဘာ္သာ ျဖစ္၍ Yangon Chronicle ၏ သေဘာထား မဟုတ္ပါေၾကာင္း။

The information from this group yangonchronicle2010 were allowed to be reposted on the website named http://transparencymyanmar2010.blogspot.com/ upon their request.

{Yangon Chronicle 2010:429} သတင္း လြတ္လပ္ခြင့္အတြက္ ႏုိင္ငံတကာ ေထာက္ကူမႈ လုိ

Posted by Transparency Myanmar 2010

comments (0)

Op Ed News ,By Zin Linn,4 Dec 2009

ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ဆံုမွတ္တစ္ခုသုိ႔ ေရာက္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ တာဝန္ရွိေသာ တပ္မေတာ္အစုိးရ သည္ ယေန႔ အေျခအေနကုိသာ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းထားလုိၾကၿပီး၊ လူအမ်ားစုကမူ ေျပာင္းလဲမႈ အသစ္တစ္ခုကုိ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကပါသည္။ ျပည္သူမ်ားက လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ဖဲြ႕စည္းခြင့္မ်ားကုိ ေတာင္းဆုိေနေသာ္လည္း အစုိးရကမူ ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ အေျခခံ ရပုိင္ခြင့္မ်ားကုိ ခြင့္ျပဳရန္ ေခါင္းမာစြာ ျငင္းဆန္ေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ျပည္သူအမ်ားစုသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဧၿပီလ ၂၉ ရက္ေန႔က အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ေၾကညာခ်က္တြင္ ပထမ အခ်က္အေနျဖင့္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒသည္ ဒီမုိကေရစီမူမ်ားႏွင့္ မကုိက္ညီေသာေၾကာင့္ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ေပးရန္ ေတာင္းဆုိထားၿပီး၊ ဒုတိယအခ်က္အေနျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြ တြင္ အားလံုး ပါဝင္ေစရမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေစရန္ ႏုိင္ငံတကာ ႀကီးၾကပ္မႈေအာက္တြင္ ျပဳလုပ္ရန္ ေတာင္းဆုိထားပါသည္။

ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအဝန္းကလည္း ႏုိင္ငံတကာ ေထာက္ခံမႈ ရရွိေစရန္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြ မတုိင္မီ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား အားလံုး လြတ္ေပးရန္ ျမန္မာအစုိးရအား တုိက္တြန္းထားပါသည္။

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုမွ ဒု လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Scott Marciel တုိ႔သည္ ႏုိဝင္ဘာလ ၃ ရက္ႏွင့္ ၄ ရက္ ၎တုိ႔၏ ျမန္မာႏုိင္ငံ ခရီးစဥ္တြင္ ဘာမွ် မည္မည္ရရ ေအာင္ျမင္မႈ မရရွိခဲ့ေပ။ ၎တုိ႔သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အျပင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ အတုိက္အခံမ်ားႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ တုိင္းရင္သား ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ လည္းေကာင္း ေတြ႕ဆံုခဲ့ရပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ၎တုိ႔ အဘယ္ေၾကာင့္ တစ္ဦးတည္းေသာ အာဏာရွင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ ေတြ႕ခြင့္ မရခဲ့သနည္း ဆုိသည္ကုိမူ ၎တုိ႔ ကုိယ္တုိင္ မသိရွိရေပ။

အခ်ဳိ႕ေသာ သံုးသပ္သူမ်ား၏ အဆုိအရ အေမရိကန္ ကုိယ္စားလွယ္အဖဲြ႕ လာကတည္းက မီဒီယာမ်ားကုိ ပုိမုိကန္႔သတ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူမ်ားကုိ ပုိမုိ ခ်ဳပ္ကုိင္လာျခင္း၊ ဖမ္းဆီးမႈမ်ား ပုိမုိ လုပ္ေဆာင္လာျခင္းႏွင့္ တုိင္းရင္းသားမ်ားကုိ ပုိမုိ တုိက္ခုိက္လာျခင္း စသည္တုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္လ်က္ ရွိပါသည္ဟု ဆုိပါသည္။

အကယ္၍ အစုိးရသည္ ဒီမုိကေရစီ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႐ုိးသားခဲ့မည္ဆုိလွ်င္ မီဒီယာမ်ားကုိ လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အားေကာင္းေသာ ဒီမုိကေရစီ ျဖစ္ေစေရးအတြက္ သတင္း အခ်က္အလက္ ရရွိမႈသည္ အေရးႀကီးပါသည္။ Universal declaration of Human Rights အပိုဒ္ ၁၉ တြင္ "လူတုိင္းသည္ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ခြင့္မ်ား ရွိရမည္။ အဆုိပါ ရပုိင္ခြင့္မ်ားတြင္ မိမိတုိ႔ ထင္ျမင္ ယူဆခ်က္မ်ားကို အေႏွာင့္အယွက္မရွိ လြတ္လပ္စြာ ကုိင္စဲြထားႏုိင္ခြင့္၊ သတင္းမ်ားႏွင့္ အႀကံဥာဏ္မ်ားကုိ မီဒီယာမ်ားမွ တစ္ဆင့္ ရွာေဖြခြင့္၊ လက္ခံခြင့္၊ ဖလွယ္ခြင့္ ရွိရမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ အကန္႔အသတ္မဲ့ ျဖစ္ေစရမည္"ဟု ဆုိပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ႏုိင္ငံေရး အတုိက္အခံမ်ား၊ သတင္းစာဆရာမ်ားႏွင့္ မီဒီယာပုဂၢိဳလ္ မ်ားသည္ အာဏာရွင္အစုိးရ လက္ေအာက္တြင္ အတင္းၾကပ္ဆံုး ကန္႔သတ္မႈမ်ား ေအာက္တြင္ ေနၾကရပါသည္။ တုိင္းျပည္အမ်ားစုတြင္ သတင္းစာဆရာမ်ားႏွင့္ မီဒီယာ လုပ္ကုိင္သူမ်ားသည္ ကိုယ့္အလုပ္ ကုိယ္လုပ္၍ ေအးခ်မ္းစြာ ေနႏုိင္ၾကပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ တပ္မေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္မူ မီဒီယာသည္ အလြန္ အႏၱရာယ္မ်ားၿပီး ဆူးခင္းေသာ လမ္းကုိ ေလွ်ာက္ေနၾကရသည္။ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးသတင္းစာ ဆရာ Kenji Nagai သည္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ အသတ္ခံခဲ့ရၿပီး၊ အျခား ျမန္မာ သတင္းစာဆရာမ်ားလည္း ေထာင္ထဲတြင္ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။

Burma Media Association and Reporters Sans Frontieres ၏ အဆုိအရ ၂၀၀၈ ေမလ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပဲြႏွင့္ နာဂစ္ ဆုိင္ကလုန္းအၿပီး သတင္းစာဆရာ အနည္းဆံုး ၁၂ ဦးခန္႔ႏွင့္ အျခား မီဒီယာလုပ္ကုိင္သူ ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာ ဒါဇင္ေပါင္း မ်ားစြာသည္ ေထာင္ထဲတြင္ ရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။

အခ်ဳိ႕ ေထာင္ႏွစ္ရွည္ ျပစ္ဒဏ္က်ခံရသူမ်ားတြင္ ဒါ႐ုိက္တာႏွင့္ လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာႏွင့္ Blogger ေနဘုန္းလတ္တုိ႔ ပါဝင္ပါသည္။ ကဗ်ာဆရာ ေစာေဝသည္ Valentine Day ကဗ်ာတြင္ အာဏာမက္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊအား ရည္ရြယ္ ေရးသားထားမႈေၾကာင့္ ၂၀၀၈ ဇန္နဝါရီတြင္ အဖမ္းခံရၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္ အျပစ္ေပး ခံခဲ့ရပါသည္။

နယူးေယာက္ အေျခစုိက္ သတင္းစာဆရာမ်ားအား အကာအကြယ္ေပးေရး ေကာ္မတီ (CPJ) ကလည္း ေအာက္တုိဘာ ၂၈ ရက္ေန႔က အလြတ္ သတင္းစာဆရာႏွင့္ Blogger ပုိင္စုိးဦး (ေခၚ) ေဂ်ပုိင္အား ဖမ္းဆီးမႈအား ျပင္းထန္စြာကန္႔ကြက္ခဲ့ပါသည္။ ၎သည္ နာဂစ္ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္အားေပးအဖဲြ႕ လင္းလက္ၾကယ္မွ အဖဲြ႕ဝင္တစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး ၎အား ခ်က္ခ်င္း လႊတ္ေပးရန္ CPJ က ေတာင္းဆုိခဲ့ပါသည္။ ၎အား ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္းျဖင့္ ဒီမုိကေရစီ လမ္းေၾကာင္းေပၚ သြားမည္ ဆုိသည့္ တပ္မေတာ္အစုိးရကုိ ယံုၾကည္မႈ ကင္းမဲ့ေစသည္ဟု ဆုိပါသည္။

CPJ ၏ အေရွ႕ေတာင္အာရွ အႀကီးတန္း ကုိယ္စားလွယ္ Shawn W Crispin က ျမန္မာအစုိးရသည္ ဒီမုိကေရစီ လမ္းေၾကာင္းသုိ႔ ဦးတည္ေနသည္ ဆုိေသာ္လည္း သတင္းစာဆရာမ်ားကုိ မွန္မွန္ ဖမ္းဆီး ထိန္းသိမ္းလ်က္ ရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ သတင္းစာ လြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမင္သာသည့္ တုိးတက္မႈမ်ား ရွိမွသာ ႏုိင္ငံတကာ ဖိအားေပးမႈမ်ားကုိ ေလ်ာ့ခ်ႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္ဟု ၎က ေျပာပါသည္။

အမည္မေဖာ္လုိသူ အလြတ္ သတင္းစာဆရာတစ္ဦးက ေျပာၾကားရာတြင္ ေအာက္တုိဘာ တတိယအပတ္မွ စ၍ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသမားမ်ား၊ စာေရးဆရာမ်ား၊ သတင္းလုပ္ကုိင္သူမ်ားကုိ ဖမ္းဆီးလ်က္ရွိရာ အေယာက္ ၂၀ ခန္႔ ရွိသြားၿပီ ျဖစ္ပါသည္ဟု ဆုိပါသည္။ ေအာက္တုိဘာ ၂၁ ရက္မွ ၂၈ ရက္ အတြင္း ဖမ္းဆီးျခင္း ဝရမ္းမပါဘဲ အဖမ္းခံရေသာ သူမ်ားမွာ The Voice, The Favorite, ျပည္ျမန္မာ ႏွင့္ ကႏၱရဝတီ ဂ်ာနယ္မွ ဝန္ထမ္းမ်ား ပါဝင္သည္ဟု ဆုိပါသည္။

၎က ရဲမ်ားႏွင့္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ၎တုိ႔၏ ေနအိမ္မ်ားတြင္ လာေရာက္ ဖမ္းဆီးသြားျခင္းျဖစ္ၿပီး ၈ ဦးခန္႔ကုိ အမည္ႏွင့္တကြ ေျပာျပႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ အလကၤာ ဝတ္ရည္ဂ်ာနယ္မွ ဒီဇုိင္းဆရာႏွင့္ ကဗ်ာဆရာ ခန္႔မင္းထက္၊ The Foreign Affairs မွ အယ္ဒီတာ သန္႔ဇင္စုိး၊ အလြတ္ သတင္းေထာက္ ညီညီထြန္း (ခ) မီးဒုတ္၊ အလြတ္သတင္းေထာက္ႏွင့္ Blogger ပုိင္စုိးဦး (ခ) ေဂ်ပုိင္တုိ႔ ျဖစ္ၿပီး က်န္ေလးဦးမွာ ဒဂံုတကၠသုိလ္မွ ေက်ာင္းသားမ်ား ျဖစ္ေသာ ေအာင္ျမတ္ေက်ာ္သူ၊ သက္ကုိ၊ ျမင့္သိန္းႏွင့္ မင္းမင္းတုိ႔ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။

အဖမ္းခံရသူမ်ားမွာ ယမန္ႏွစ္က နာဂစ္ ကယ္ဆယ္ေရးအဖဲြ႕တစ္ခု ျဖစ္ေသာ လင္းလက္ၾကယ္ အဖဲြ႕မွ အဖဲြ႕ဝင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ အဆုိပါအဖဲြ႕သည္ ရန္ကုန္ အေျခစုိက္အဖဲြ႕ ျဖစ္ၿပီး အဖဲြ႕ဝင္ ၄၀ ခန္႔ ရွိ၍ သတင္းေထာက္မ်ား၊ လူမႈေရး တက္ႂကြသူ လူငယ္မ်ား ပါဝင္ပါသည္။ ၎တုိ႔သည္ နာဂစ္ေဒသမွ မိဘမဲ့ ကေလးမ်ားကုိ ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းစရိတ္မ်ား ေထာက္ပံ့ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္ တပ္မေတာ္က အာဏာမသိမ္းခင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ၏ သတင္းစာ လြတ္လပ္ခြင့္ ရွိေသာ ႏုိင္ငံမ်ားစာရင္းတြင္ ထိပ္က ရွိခဲ့ပါသည္။ အဂၤလိပ္၊ တ႐ုတ္၊ ဟိႏၵဴဘာသာ တုိ႔ျဖင့္ ေရးသားေသာ သတင္းစာမ်ား အပါအဝင္ သတင္းစာေပါင္း ၃ ဒါဇင္ခန္႔ကုိ ၁၉၄၈-၁၉၆၂ အတြင္း အရပ္ဖက္ အစုိးရ လက္ေအာက္တြင္ ထုတ္ေဝခဲ့ပါသည္။ သတင္းေထာက္မ်ားသည္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္႐ုံးကုိပင္ ဝင္ထြက္ခြင့္ ရွိၿပီး ႏုိင္ငံတကာ သတင္းေအဂ်င္စီမ်ားႏွင့္လည္း လြတ္လပ္စြာ ဆက္သြယ္ခြင့္ ရွိခဲ့ပါသည္။

၁၉၆၂ စစ္တပ္က အာဏာ သိမ္းလုိက္ေသာအခါ အေနအထားမ်ား ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ပါသည္။ သတင္းစာအားလံုးကုိ စစ္တပ္က ျပည္သူပုိင္သိမ္းခဲ့ၿပီး စာေပစိစစ္ေရး ဘုတ္အဖဲြ႕ကုိ ဖဲြ႕စည္းကာ သာေရးနာေရး ေၾကာ္ျငာမ်ား အပါအဝင္ ပံုႏုိပ္စာေပ အားလံုးကုိ တင္းၾကပ္စြာ စိစစ္ ျဖတ္ေတာက္ခဲ့ပါသည္။

အစုိးရသည္ စာေပစိစစ္ေရးႏွင့္ မွတ္ပံုတင္ေရးဌာနကုိ အဓိက လက္ကုိင္ထား၍ ခ်ဳပ္ကုိင္ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ပါသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အေျခအေနသည္ လြတ္လပ္ေသာ အေျခအေနမွ ေထာင္ႏႈတ္ခမ္း ဝေလွ်ာက္ရေသာ အေျခအေနသုိ႔ ထုိးက်ေနပါသည္။ ေန႔စဥ္ သတင္းစာမ်ား၊ ေရဒီယုိ၊ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား အစီအစဥ္မ်ားသည္ အစုိးရ၏ ႀကီးၾကပ္မႈ၊ ဆင္ဆာမ်ားေအာက္တြင္ ရွိပါသည္။ ပုဂၢလိက ဂ်ာနယ္မ်ား၊ မဂၢဇင္းမ်ားသည္လည္း အစုိးရ စာေပစိစစ္ေရး ေအာက္တြင္ စိစစ္ၿပီးမွ ထုတ္ေဝရပါသည္။ မည္သည့္ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝမႈမွ် စာေပစိစစ္ေရး၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ မပါဘဲ ထုတ္ေဝခြင့္ မရွိေခ်။

ေရဒီယုိ၊ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားႏွင့္ အျခားမီဒီယာမ်ားကုိ အစုိးရက ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးအတြက္ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားၿပီး၊ အတုိက္အခံမ်ားအတြက္ ခြင့္ျပဳမထားပါ။ ယခု လတ္တေလာ ေပၚေပါက္လာေသာ FM အစီအစဥ္မ်ားသည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ စစ္တပ္ ေထာက္ခံသူ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား မဲဆြယ္ေရး အတြက္ အသံုးျပဳလိမ့္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

စစ္အစုိးရသည္ FM ေရဒီယုိ၏ လူႀကိဳက္မ်ားမႈကုိ အခြင့္ေကာင္းယူလိမ့္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ျပည္ပ မီဒီယာမ်ား နားမေထာင္ႏိုင္ေစရန္ FM အစီအစဥ္မ်ားကို လႊင့္ထုတ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အတုိက္အခံ ပါတီမ်ား ေနရာ မရေစေရးအတြက္ မီဒီယာကုိ ကိရိယာ တစ္ခုသဖြယ္ အသံုးျပဳေနပါသည္။

အစုိးရအေနျဖင့္ လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ထုတ္ခြင့္၊ ဖဲြ႕စည္းခြင့္မ်ား ပါဝင္ေသာ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားကုိ အာမခံျခင္း မရွိခဲ့လွ်င္၊ ေရြးေကာက္ပဲြသည္ အဓိပၸာယ္ မဲ့ေနဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ဒီမုိကေရစီ၏ အသက္သည္ သတင္းအခ်က္အလက္ လြတ္လပ္စြာ စီးဆင္းျခင္းႏွင့္ ဆုိင္ပါသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ မီဒီယာ လုပ္ကိုင္သူမ်ားသည္ ႏုိင္ငံတကာ မီဒီယာအဖဲြ႕မ်ား၏ ေထာက္ခံမႈ ကူညီမႈမ်ားကို ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။ သုိ႔မွသာ တုိင္းျပည္၏ အသြင္ေျပာင္းမႈတြင္ မီဒီယာသည္ က႑တစ္ခုမွ ပါဝင္ ကျပႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ မရွိဘဲႏွင့္ေတာ့ တုိင္းျပည္ တစ္ခုတြင္ လူမႈေရး သာတူညီမွ်မႈ သုိ႔မဟုတ္ ဒီမုိကေရစီ မရရွိႏုိင္ေပ။

{Yangon Chronicle 2010:428} ျမန္မာႏိုင္ငံ မည္သည့္ လူမႈ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို က်င့္သံုးသင့္ပါသနည္း

Posted by Transparency Myanmar 2010

comments (0)

Mizzima News,5 - Dec - 2009

ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ စီးပြားေရးစနစ္ကို ေရြးခ်ယ္ျခင္းသည္ အဆိုပါ ႏိုင္ငံ၏ တိုးတက္ျခင္း (သို႔) က်ဆံုးျခင္း တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုကို ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္ပါသည္။ ယခင္က လြဲမွားမႈမ်ားသည္ လမ္းမွား ေရာက္သြားေသာ ႏိုင္ငံကို ကာကြယ္ မေပးႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း အေကာင္းကို ေမွ်ာ္လင့္ထားပါသည္။ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ စီးပြားေရး စီမံခန္႔ခြဲမႈ မွားယြင္းျခင္း၏ အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္ ၂၀၁၀ ေနာက္ပိုင္းတြင္ တိုင္းျပည္အား ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ႏိုင္ရန္ မွန္ကန္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို စိစစ္ ေရြးခ်ယ္ရန္ အေျခအေန ျဖစ္ေပၚလာပါသည္။

ပထမ ကမာၻစစ္ အလြန္ ကမာၻႀကီးတြင္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးစနစ္ ပံုစံ (၅) ခု ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။

(၁) အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လြတ္လပ္ေသာ ေစ်းကြက္ဆိုင္ရာ ပုဂၢလိက ထိန္းခ်ဳပ္ေသာ စီးပြားေရးစနစ္ (အေမရိကန္ ပံုစံ)

(၂) အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီ၏ စီမံခန္႔ခြဲမႈ ေအာက္တြင္ ေစ်းကြက္ကို ေဖၚေဆာင္သည့္ စနစ္ (ဥေရာပပံုစံ)

(၃) ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ေစ်းကြက္ကို တိုက္႐ိုက္ က်င့္သံုးသည့္ စနစ္ (အာရွက်ားတို႔၏ ပံုစံ)

(၄) အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ တြဲထားေသာ စီမံကိန္း စီးပြားေရးစနစ္ (အိႏၵိယပံုစံ)

(၅) ကြန္ျမဴနစ္ ဝါဒက လမ္းညႊန္ေသာ စီမံကိန္း စီးပြားေရးစနစ္ (ယခင္ ဆိုဗီယက္ ႐ုရွား ပံုစံ) စသည္တို႔ ျဖစ္ပါသည္။

၁၉၈၉ ဘာလင္ တံတိုင္း ၿပိဳက်မႈႏွင့္အတူ ႏိုင္ငံေပါင္းမ်ားစြာသည္ တစ္ပါတီ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ က်င့္သံုးေနခိုက္ စီမံကိန္း စီးပြားေရးစနစ္ကို ေရြးခ်ယ္ရန္ သင့္ / မသင့္ကို ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ သြားၾကပါသည္။ ၎အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္ပင္ ဆ႒မေျမာက္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံ အသစ္တစ္ခု ထပ္တိုးလာခဲ့ပါသည္။ တစ္ပါတီ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးစနစ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ တ႐ုတ္၊ လာအို၊ ဗီယက္နမ္ တို႔သည္ အထက္ပါ ဆ႒မပံုစံကို က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ၿပီး ႐ုရွားကမူ စစ္ေအးတိုက္ပြဲ အၿပီးတြင္ ပံုစံ (၅) မွ ပံုစံ (၃) သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ကာ အိႏၵိယက ပံုစံ (၄) ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး ပံုစံ (၁) သို႔ ကူးေျပာင္းပါသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ကမာၻလံုး ဆိုင္ရာ စီးပြားပ်က္ကပ္ ျဖစ္ပြားလာေသာအခါ အေမရိကန္စနစ္ ပံုစံ (၁) မွာ ေရပန္းစားမႈ ေလ်ာ့က်သြားၿပီး ဥေရာပစနစ္ ပံုစံ (၂) ကို ပိုမို ႏွစ္သက္လာၾကပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဥေရာပစနစ္ ပံုစံ (၂) ႏွင့္ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရး က်င့္သံုးေသာ တစ္ပါတီစနစ္ ပံုစံ (၆) ကို အႀကီးအက်ယ္ စိတ္ဝင္စားလ်က္ ရွိၾကပါသည္။

သို႔ရာတြင္ သတၱမေျမာက္ပံုစံ တခုျဖစ္သည့္ (၂၁) ရာစု ေခတ္မွီႏိုင္ငံမ်ား၏ အျမင့္ဆံုး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို အဆံုးစြန္ သံုးသပ္ထားေသာ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ဆိုရွယ္ ဒီမိုကေရစီကို ေပါင္းစပ္ထားသည့္ စနစ္ ပံုစံ (၇) လည္း ထြက္ေပၚလာျပန္ပါသည္။

ဆိုရွယ္ ဒီမိုကေရစီကို ဆိုရွယ္လစ္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ေရာေထြး၍ မစဥ္းစားသင့္ပါ။ ဆိုရွယ္ ဒီမိုကေရစီသည္ ပါတီစံုစနစ္ ျဖစ္ပါသည္။ အလယ္အလတ္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္လည္း မတူဘဲ လူအဖြဲ႕အစည္းအတြင္း လူမႈေရး မွ်တမႈကို ဦးစားေပးထားသည့္ ပံုစံအစား ပုဂၢလိက လြတ္လပ္ခြင့္ကို အေျခခံေသာ ပံုစံကို ပိုမို ရည္ညႊန္းသည့္ စနစ္ ျဖစ္ပါသည္။ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးႏွင့္ ဒီမိုကရက္တစ္ အစိုးရ၏ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေပါင္းစည္း က်င့္သံုးမည့္ ပံုစံသစ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။

စကင္ဒီေနးဗီးယန္း ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ေနာက္ဆံုးစနစ္ ပံုစံ (၇) ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ က်င့္သံုး၍ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေအာင္ျမင္မႈ ရႏိုင္သည္ကို နားလည္ လက္ခံခဲ့ၾကသည္။ ထို႔အျပင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္လည္း ယခု ေနာက္ဆံုးစနစ္ကို က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံမ်ား စာရင္းတြင္ ပါဝင္လာႏိုင္သည္ဟု မွန္းဆမႈမ်ားလည္း ရွိေနပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ စီးပြားေရး ႏိုင္ငံေရး ဦးတည္ခ်က္၏ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သို႔ ရွိႏိုင္ပါသနည္း ဟု ေမးစရာ ရွိပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ၿဗိတိန္ထံမွ လြတ္လပ္ေရး ရသည့္အခ်ိန္မွ စ၍ ကာလ (၃) ခုကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။

(၁) ၁၉၄၈ - ၁၉၆၂ ကာလ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏု၏ လက္ေအာက္တြင္ ပံုစံ (၂) ကို စမ္းသပ္ က်င့္သံုးခဲ့သည္။

(၂) ၁၉၆၂ - ၁၉၈၈ ကာလ၊ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေအာက္တြင္ ပံုစံ (၅) ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။

(၃) ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွ ယခုအခ်ိန္ထိ ကာလ၊ တပ္မေတာ္ အစိုးရသည္ ႏိုင္ငံေရး အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏာကို လက္မလႊတ္ဘဲ စီးပြားေရး က်ဆင္းမႈကို ေျဖရွင္းရန္ နည္းလမ္းအျဖစ္ ပံုစံ (၆) ကို က်င့္သံုးခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အလြန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ပံုစံ (၃) ကို လက္ခံ က်င့္သံုးမည့္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ကို သိသာထင္ရွားစြာ ေတြ႕ျမင္ေနရပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ပံုစံ (၇) ႏွင့္ အနီးစပ္ဆံုး ဆင္တူသည့္ စနစ္တခုကို ေျပာင္းလဲမည့္ အေနအထားလည္း ရွိေနႏိုင္ပါသည္။ ထို႔အျပင္ ေခတ္မီ စက္မႈႏိုင္ငံအျဖစ္ အမွန္တကယ္ တိုးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးရန္ အလ်င္အျမန္ သေဘာေပါက္ သြားႏိုင္သည္ဟုလည္း ယခုတိုင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရွိပါေသးသည္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ပံုစံ (၇) ျဖင့္ အနာဂါတ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ေအာင္ျမင္လိုပါက ၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပရမည္ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ လာမည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကိုသာ ပယ္ခ်ခဲ့ပါက ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အေျခအေနသည္ လမ္းေၾကာင္းမွန္ရန္ ႀကိဳးစားေနျခင္းမွ လံုးဝ အလွမ္းကြာသြားမည္ ျဖစ္ၿပီး မူလ ဒံုရင္း အေျခအေနသို႔ ျပန္ေရာက္သြားပါလိမ့္မည္။ သို႔ျဖစ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး အလႊာအေနျဖင့္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ၎တို႔၏ ပါဝင္ ပတ္သက္မႈႏွင့္ ရပ္တည္မႈ က႑ကို အေသအခ်ာ စဥ္းစားရပါလိမ့္မည္။ ၎တို႔ အေလးအနက္ထား၍ စဥ္းစား သံုးသပ္ရမည့္ အခ်က္မွာ ၎တို႔ ပါဝင္ လႈပ္ရွားျခင္း (သို႔) ဘာမွ မလႈပ္ရွားျခင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ "ျပန္လည္ ဦးတည္မႈ" ၏ အနာဂါတ္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် အခြင့္အလမ္းမ်ား အေပၚတြင္ မည္သို႔ အက်ဳိး သက္ေရာက္ႏိုင္ပါသနည္း ဟူေသာ အခ်က္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

{Yangon Chronicle 2010:427} ULFA ေခါင္းေဆာင္ ဘာ႐ူး တ႐ုတ္ျပည္ ေရာက္သြားျပန္ျခင္း

Posted by Transparency Myanmar 2010

Monday, December 7, 2009

comments (0)

telegraphindia.com,6 - Dec - 2009

ULFA ဦးစီးခ်ဳပ္ Paresh Barue သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသို႔ ၿပီးခဲ့သည့္ အပတ္က ျပန္ေရာက္သြားေၾကာင္း သတင္းမ်ားက ဆိုပါသည္။

Barue သည္ ဒီဇင္ဘာလ (၂) ရက္ေန႔အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး၊ ထိုသို႔ ေနထိုင္စဥ္ ၿဂိဳလ္တုဖုန္းျဖင့္ ၎၏ အာသံမွ အဆက္အသြယ္မ်ားျဖင့္ အဆက္မျပတ္ခဲ့ေၾကာင္း အဆိုပါ သတင္းမ်ားက ဆိုပါသည္။

၎သည္ ၎၏ အဆက္အသြယ္မ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ယူနန္ျပည္နယ္သို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းခဲ့ေၾကာင္း၊ ၎အဆက္အသြယ္မ်ားမွာ People's Liberation Army မွ ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ဆိုပါသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားအတြင္း ဘာ႐ူးသည္ တ႐ုတ္ျပည္တြင္း၌ ဝင္လိုက္ ထြက္လိုက္ လႈပ္ရွားေနခဲ့ၿပီး National Socialist Council of Nagalim ကဲ့သုိ႔ေသာ သူပုန္အဖြဲ႕မ်ားထံမွ အကူအညီ ရရွိခဲ့သည္ဟု သိရပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ဟာသတစ္ခုအေနႏွင့္ NSCN ဝါရင့္ေခါင္းေဆာင္က ဘာ႐ူး၏ ရပ္တည္မႈ ခက္ခဲလာျခင္းကို ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ရာတြင္ အကယ္၍ ဘာ႐ူးသာ အျခား အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ဆက္လက္ ဆက္သြယ္ေနပါက အိႏၵိယ အစိုးရအေနႏွင့္ ၎ႏွင့္ မည္သို႔ ေဆြးေႏြးမည္နည္းဟု ဒင္မာမူမွ ဖုန္းျဖင့္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

အၾကမ္းဖက္ နည္းလမ္းမ်ားသည္ အၿမဲတမ္း အဆင္မေျပပါ။ တစ္စံုတစ္ရာကို ၎အေနႏွင့္ ေရြးခ်ယ္သင့္သည္ဟု NSCN ေခါင္းေဆာင္က ျဖည့္စြက္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

{Yangon Chronicle 2010:426} ဘင္လာဒင္ အာဖဂန္ နစၥတန္တြင္ တစ္ခါတစ္ရံ ရွိေနဆဲ

Posted by Transparency Myanmar 2010

comments (0)

AP,7^th - Dec - 2009

အမ်ဳိးသား လံုၿခံဳေရး အႀကံေပး James Jones က တနဂၤေႏြေန႔က ေျပာၾကားခဲ့ရာတြင္ အယ္ေကဒါ ေခါင္းေဆာင္ ဘင္လာဒင္သည္ ယခုအခ်ိန္အထိ အာဖဂန္ နစၥတန္ ႏိုင္ငံတြင္း၌ တခါတရံ ရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

ဘင္လာဒင္သည္ ပါကစၥတန္ ႏိုင္ငံတြင္း၌ ရွိေနသည္ဟု လက္ရွိ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက မ်ားေသာအားျဖင့္ ယူဆေနပါသည္။ သို႔ရာတြင္ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး Jones ကမူ ဘင္လာဒင္သည္ ေျမာက္ဝါဇီရစၥတန္ နယ္တြင္း တစ္ေနရာ၌ ပုန္းေအာင္းေနၿပီး တစ္ခါတစ္ရံတြင္ နယ္ျခား၏ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ ပါကစၥတန္ႏွင့္ အာဖဂန္ နစၥတန္တြင္ ရွိေနတတ္သည္ဟု မွန္းဆ ေျပာၾကားလုိက္ပါသည္။

အထက္ပါ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ Jones က ေဆြးေႏြးခဲ့ရာတြင္ အလြန္႔ အလြန္ ခက္ခဲ ၾကမ္းတမ္းေသာ ေတာင္တန္းမ်ား ထူထပ္သည့္ နယ္ေျမ ျဖစ္ပါသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ မထိန္းခ်ဳပ္ ႏိုင္ခဲ့ေသာ ေဒသကို ရရွိေအာင္ မိမိတို႔ လုပ္ေဆာင္ေနၿပီး ယခုတစ္ႀကိမ္ ေပၚထြက္လာေသာ ၎ကို ေျပးခြင့္ ေပးမွာလား၊ ဖမ္းဆီးႏိုင္မွာလား၊ ပစ္သတ္ႏိုင္မွာလား ဆိုသည့္ အခ်က္မွာ အလြန္ အေရးႀကီး၍ ေသခ်ာေအာင္ ျပဳလုပ္ရပါလိမ့္မည္ဟု ဆိုပါသည္။

ဘင္လာဒင္ မည္သည့္ေနရာတြင္ ရွိေနသနည္း ဆိုေသာအခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ တိက် ေသခ်ာေသာ ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းေကာင္းမ်ား မရသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း အတန္ၾကာခဲ့ၿပီဟု ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ေရာဘတ္ဂိတ္က ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ဘင္လာဒင္ကို အာဖဂန္ နစၥတန္တြင္ လတ္တေလာ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရသည္ဟူေသာ အစီရင္ခံစာကို မိမိအေနျဖင့္ အတည္မျပဳႏိုင္ေသး ဟုလည္း ဆိုပါသည္။

အကယ္၍ မိမိတို႔ သံသယ ရွိသည့္အတိုင္း ဘင္လာဒင္သည္ ေျမာက္ဝါဇီရစၥတန္တြင္ ရွိေနသည္ ဆုိပါက ၎နယ္ေျမသည္ ပါကစၥတန္ အစိုးရ ယႏၱရား လက္လွမ္းမမွီေသာ ေဒသျဖစ္ၿပီး တခါတရံ လံုးဝအုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ျခင္းပင္ မရွိခဲ့ဟု ဂိတ္စ္က ေျပာပါသည္။

ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္က ဘင္လာဒင္ႏွင့္ အျခား အယ္ေကဒါ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဖမ္းဆီးရန္ (သို႔) သတ္ျဖတ္ရန္ ကိစၥမွာ အလြန္ အေရးႀကီးပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း လက္ရွိ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ တိုးတက္မႈ အေျမာက္အျမားကို ေသခ်ာစြာ ျပဳလုပ္ႏိုင္ရမည္ဟု ေျပာၾကားပါသည္။

ဆီနိတ္တာ ဂၽြန္မက္ကိန္းကမူ ဘင္လာဒင္သည္ အေဝးသို႔ ထြက္သြားလိုက္၊ ျပန္လာလိုက္ျဖင့္ လႈပ္ရွားေနသည္ဟု ေဒသခံ ျပည္သူမ်ားက ၎အား ေျပာၾကားသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ဘင္လာဒင္အား အနံ႔ခံ ရွာေဖြေနမႈေၾကာင့္ ေလ့က်င့္ေရး အေျခစိုက္စခန္းမ်ား ထူေထာင္ျခင္းႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မ်ားအား လက္နက္ တပ္ဆင္ျခင္းကို တားဆီးႏိုင္ခဲ့သည္ဟုလည္း ၎က ေျပာပါသည္။ မက္ကိန္းက ဆက္လက္၍ အကယ္၍မ်ား အယ္ေကဒါ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ ပို႔ေပးႏိုင္ခဲ့ပါက (သတ္ႏိုင္ခဲ့ပါက) "ဘင္လာဒင္ မရွိဘဲ အယ္ေကဒါ အဖြဲ႕ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဟု မထင္လုိက္ပါနဲ႔" ဟု သံုးသပ္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

Jones က CNN ၏ State of the Union အစီအစဥ္၊ ေရာဘတ္ဂိတ္စ္ႏွင့္ ကလင္တန္က ABC ၏ This week, NBC ၏ Meet the press၊ CBS ၏ Face the Nation၊ မက္ကိန္းက NBC စေသာ မီဒီယာမ်ားတြင္ ေတြ႕ဆံု ေျပာၾကား ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

{Yangon Chronicle 2010:425} British Columbia တြင္ ေနအိမ္ႏွင့္ ေဟာ္ကီကို ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိသြားေသာ ျမန္မာ ဒုကၡသည္မ်ား

Posted by Transparency Myanmar 2010

comments (0)

Canada.com,5 - Dec - 2009

အခ်ိန္မွာ မနက္ခင္း ေဝလီေဝလင္း ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရွ႕ပိုင္းေဒသ ရြာတစ္ရြာမွာ (၁၃) ႏွစ္ အရြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္သည္ ေခြးတစ္အုပ္ ထိုး၍ ေဟာင္လုိက္ေသာ အသံကို ၾကားလိုက္ရပါသည္။ သူမ၏ မိဘမ်ားသည္ သူမတို႔ ေမာင္ႏွမ တစ္စုကို အျမန္ စုစည္းလုိက္ၿပီး အစိုးရ စစ္တပ္က စက္ေသနတ္မ်ား ပစ္ခတ္၍ တဲမ်ား မီး႐ႈိ႕ေနေသာ ဇာတိရြာမွ သူတို႔ မိသားစု (၁၀) ဦး ထြက္ေျပးလာခဲ့ပါသည္။

အနီးအနားရိွ ေတာအုပ္အတြင္းမွ ျမစ္ကမ္းေဘးတြင္ မိသားစု ပုန္းေအာင္း၍ ရြာတြင္းမွ ျမင့္တက္လာေသာ မီးခိုးလံုးမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ၾကပါသည္။ ညပိုင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ေတာထဲမွ ထြက္၍ ျမစ္ကို ျဖတ္ကူးကာ အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွ ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားသို႔ ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါသည္။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္ ျဖစ္ပါသည္။

ယခုအခါ ႀကီးျပင္းလာေသာ ကရင္လူမ်ဳိး ဇစ္ပိုရာမင္းသည္ "ကရင္လူမ်ဳိးကို ရွာေတြ႕ႏိုင္မည့္ တစ္ခုတည္းေသာ ေနရာမွာ ျပတိုက္ပင္ ျဖစ္သည္" ဟု ႀကံဳးဝါးခဲ့သည့္ ျမန္မာစစ္ အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ျပန္လည္ သတိရေနပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ကေနဒါ ႏိုင္ငံ အႏွံ႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔ ေနထိုင္ၾကသည့္ ေနရာမ်ားအနက္မွ တစ္ခုျဖစ္ေသာ ကေနဒါ အေနာက္ဖက္ ကမ္း႐ိုးတန္းတြင္ ေနထိုင္ေသာ ကရင္လူမ်ဳိးစု အသိုင္းအဝိုင္းေလးက ဘာမ်ား ေျပာႏိုင္ပါဦးမည္နည္း။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္တြင္ ကေနဒါႏိုင္ငံ Langley, BC တြင္ ပထမဆံုး အေျခခ် ေနထိုင္ခြင့္ရေသာ ကရင္လူမ်ဳိး ဒုကၡသည္ (၃၅၀) ၌ ဇစ္ပိုရာမင္းလည္း ပါဝင္ခဲ့ပါသည္။

သူမသည္ ယခုအခါ ေဒသတြင္း ခ႐ိုင္ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းတြင္ အလုပ္လုပ္ေနၿပီး BC (British Columbia) တြင္ ဘဝကို ေနသားက်ေအာင္ ႀကိဳးစားေနေသာ ကရင္လူငယ္မ်ားကို ကူညီေနပါသည္။ သူမ ကူညီေနေသာ မိဘစံုတြဲမ်ားအနက္ (၂) ဦးမွာ ေအလီရွာ (၄၃ ႏွစ္) ႏွင့္ ၎၏ ဇနီး ႏြဲ႕ႏြဲ႕ (၃၆ ႏွစ္) တို႔ ျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္က ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ ဒုကၡသည္ စခန္းတြင္းရွိ ဝါးတဲကေလးမွ ထြက္ခြာခဲ့စဥ္က မိမိတို႔ မိသားစု အလြန္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့သည္ဟု ေအလီရွာက ေျပာျပပါသည္။

ကေနဒါ အစိုးရက ၎၏ မိသားစုကို လက္ခံလိုက္ေၾကာင္း ၾကားသိရသည့္ အခ်ိန္တြင္ ေအလီရွာ ေတြးမိသည္မွာ "အကယ္၍ မိမိတို႔သာ ကေနဒါ ေရာက္သြားခဲ့ပါက သြားခ်င္ရာကို လြတ္လပ္စြာ သြားႏိုင္ၿပီ၊ ကေလးမ်ားအတြက္လည္း ေမွ်ာ္လင့္စရာ အနာဂတ္ ရွိလာၿပီ" ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

မိသားစုလိုက္ Langley သို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီး ဆီးႏွင္းဖံုးေသာ ေတာင္တန္းမ်ား အနားသတ္ထားသည့္ ေတာင္ၾကားေဒသကို ေတြ႕ရသည့္အခါ ဒီေနရာမ်ဳိးကို အိမ္မက္ေတာင္ မမက္ဘူးပါဟု ေတြးေတာမိေၾကာင္း ၎က ေျပာပါသည္။

ေဒသတြင္း ခ႐ိုင္ေက်ာင္းမွ အေျခခ် အလုပ္သမားတစ္ဦး ျဖစ္သူ လီဇာဆက္ဒလာ က ေျပာင္းေရႊ႕ အေျခစိုက္ေသာ မိသားစုမ်ားကို Seasonal Donation Bank က ကူညီ ပံ့ပိုးေၾကာင္း၊ ေဟာ္ကီ အားကစားကလည္း ကရင္လူငယ္မ်ား၏ ႀကံခိုင္ေရးကို အေထာက္အကူ ျပဳေၾကာင္း ဝမ္းပန္းတသာ ေျပာျပပါသည္။ "စုစည္း ညီညြတ္ေအာင္ အမွန္တကယ္ အေထာက္အကူ ရပါတယ္၊ ကေနဒါ ကေလးမ်ားႏွင့္လည္း ေတြ႕ဆံု ခင္မင္ခြင့္ ရပါတယ္" ဟု သူမက ရွင္းျပပါသည္။

ယခင္ႏွစ္က ကရင္ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ေဟာ္ကီ ကစားကြင္း ပစၥည္းမ်ားကို Donation Bank က ေပးအပ္ ကူညီခဲ့ပါသည္။ လူငယ္ေလးမ်ားသည္ road hockey ကစားခြင့္ရၾကၿပီး ဆယ္ေက်ာ္သက္ လူငယ္ (၄၀) ခန္႔မွာ NHL အသင္းေဟာင္း Trevor Linden ၏ အစီအစဥ္မ်ားတြင္ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲ ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

"အခုအခ်ိန္မွာ သူတို႔ကို သူတို႔ ကေနဒီယမ္ လို႔ေတာင္ ထင္ေနၾကၿပီ။ ၿပီးေတာ့ အရင္က ေရခဲကိုေတာင္ မျမင္ဘူးတဲ့ ကေလးေတြ အတြက္ေတာ့ သိပ္ကို အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေပါ့ရွင္" ဟု ဇစ္ပိုရာမင္းက ဆက္လက္ ေျပာၾကားပါသည္။

ကေနဒါ ႏိုင္ငံသား တေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို အေလးထားတတ္ေအာင္ Langley အသိုင္းအဝိုင္းက အမွန္တကယ္ စည္း႐ံုး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္ဟု ဆက္ဒလာက ခ်ီးက်ဴးပါသည္။

ဒီကို ေရာက္လာတဲ့ မိသားစုေတြရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြကို ၾကားရာတြင္ အလြန္ ရင္နာမိသည္ဟု ေျပာခဲ့သူ ဆက္ဒလာက အခု ကေနဒါမွာ ေနထိုင္ခြင့္ရတာ ေခါင္းေပၚမွာ လံုၿခံဳတဲ့ အမိုးရွိေနသလို အရမ္း ကံေကာင္းတယ္လို႔ ခံစားမိပါတယ္ဟု ဖြင့္ဟ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

{Yangon Chronicle 2010:424} ျမန္မာအစုိးရ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ ေဆးကုသမႈ ေပးရန္ ျငင္းဆုိ

Posted by Transparency Myanmar 2010

comments (0)

Scoop Independent News , Terry Evans, 6 Dec 2009

ျမန္မာႏုိင္ငံ အစုိးရသည္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအား ေဆးကုသမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးရန္ စနစ္တက် ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ျငင္းဆုိေနေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ အဓိက ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦး ျဖစ္ေသာ မင္းကုိႏုိင္ႏွင့္ ဦးဂမီၻရ တုိ႔သည္ ၿပီးခဲ့သည့္ လမွစ၍ တျဖည္းျဖည္း က်န္းမာေရး ခၽြတ္ယြင္းလာခဲ့ပါသည္။ ၎တုိ႔ႏွစ္ဦး အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၁၃၀ ခန္႔သည္ က်န္းမာေရး အေျခအေန ဆုိးရြားလ်က္ ရွိၿပီး မည္သည့္ ေဆးကုသမႈကုိမွ် မခံခဲ့ၾကရပါ။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စုစုေပါင္း ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၁၇၃ ဦး ရွိပါသည္။

၎တုိ႔တြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ၂၅၁ ပါး၊ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ၁၂ ဦး၊ ေက်ာင္းသား ၂၈၄ ဦး၊ အမ်ဳိးသမီး ၁၇၉ ဦး၊ NLD အဖဲြ႕ဝင္ ၄၃၃ ဦး၊ လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္ေရးႏွင့္ လႈံ႕ေဆာ္သူ ၃၄ ဦး၊ တုိင္းရင္းသား ၂၀၆ ဦး၊ ဆုိင္ကလုန္း နာဂစ္ လုပ္အားေပး ၃၀ ဦး၊ ေက်ာင္းဆရာ ၂၆ ဦး၊ မီဒီယာ လႈပ္ရွားသူ ၄၃ ဦး၊ ေရွ႕ေန ၁၂ ဦးႏွင့္ ေနမေကာင္းသူ ၁၃၀ ဦး ပါဝင္ပါသည္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး အၿပီးတြင္ တက္ႂကြစြာ လႈပ္ရွားသူ ၁၁၇၆ ဦးကုိ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ယခုတုိင္ ထိန္းသိမ္းထားဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ ေထာင္ထဲတြင္ ၎တုိ႔သည္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းေသာ ႏွိပ္စက္မႈမ်ားကုိ ႀကံဳေတြ႕ၾကရသည္။ လွ်ပ္စစ္ႏွင့္ တုိ႔ျခင္း၊ အဓမၼ ျပဳက်င့္ျခင္း၊ အသားနီ လန္သည္အထိ သံတုတ္ႏွင့္ ပြတ္ျခင္း၊ ျပင္းထန္စြာ ႐ုိက္ႏွက္ျခင္း၊ တုိက္ပိတ္ျခင္း စသည့္ ျပင္းထန္ေသာ ႏွိပ္စက္မႈမ်ားကုိ ခံၾကရပါသည္။ ေထာင္သား အမ်ားစုသည္ အခန္းထဲတြင္ ၂၄ နာရီ ေနၾကရၿပီး အစာေရစာ ျပည့္စံုေအာင္ မေပးသျဖင့္ က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕ယြင္းလ်က္ ရွိပါသည္။

{Yangon Chronicle 2010:423} ကားျပပဲြ၏ အာ႐ုံကို ဆဲြေဆာင္ခဲ့ေသာ နံပါတ္ဝမ္း၏ ေျမး

Posted by Transparency Myanmar 2010

comments (0)

Irrawaddy,Dec 2009

ႏုိဝင္ဘာလက က်င္းပေသာ ရန္ကုန္ ေမာ္ေတာ္ကားျပပဲြသုိ႔ လာေရာက္ေသာ ဧည့္သည္ ပရိသတ္မ်ားကုိ အမွန္တကယ္ ဆဲြေဆာင္ခဲ့သည့္ အရာမွာ အေရာင္အေသြး စံုလင္သည့္ အေပါစား ကားမ်ား မဟုတ္ဘဲ အစုိးရအဖဲြ႕ နံပါတ္ ၁ ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၏ ေျမး ၁၈ ႏွစ္သား လူ႐ႈပ္ကေလး ေနေရႊေသြးေအာင္ ျဖစ္ပါသည္။

ေနေရႊေသြးေအာင္ ကားျပပဲြသုိ႔ ေရာက္လာၿပီး နာရီ အတန္ၾကာ အခ်ိန္ျဖဳန္းခဲ့ျခင္းမွာ ေအာက္တုိဘာ ၂၇ ရက္က ရန္ကုန္ ရာမာဒါဟုိတယ္ အနီးတြင္ ေသနတ္(သုိ႔) ဓားကုိင္ထားေသာ လူတစ္ေယာက္၏ တုိက္ခုိက္ျခင္းကုိ ခံခဲ့ရၿပီး ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သည္ ဟူေသာ အင္တာနက္ေပၚတြင္ တင္ထားေသာ ေကာလာဟလမ်ား ပေပ်ာက္ေစရန္ မ်က္ႏွာျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပံု ရပါသည္။

"First ever sport compact automotive event" ဟု အမည္ ေပးထားေသာ ကားျပပဲြမွာ အမွန္တကယ္ပင္ က်စ္လစ္ သိပ္သည္းၿပီး ကား ၂၃ စီးသာ ျပသထားပါသည္။ MR2, Supra, Sky line, RX2 ႏွင့္ Mark 2 စေသာ ျပည္တြင္းသုိ႔ ဝင္လာသည့္ ကားမ်ားကုိ အနည္းငယ္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲထားေသာ ပံုစံမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။

အခ်ဳိ႕ကားမ်ားကုိ အတြင္းခန္းႏွင့္ ထုိင္ခံုမ်ား ေျပာင္းလဲထားၿပီး အျခားကားမ်ား၏ အျပင္ပုိင္းပံုစံကုိ ၿပိဳင္ကားႏွင့္ တူေအာင္ ျပင္ဆင္ ေျပာင္းလဲထားသည္ဟု ၿပိဳင္ပဲြ စီစဥ္သူတစ္ဦးက ဆုိပါသည္။

ၿပိဳင္ကားမ်ား ပိုင္ဆုိင္ေသာ ကားဝါသနာရွင္ မ်ဳိးေအာင္ခုိင္က ယခုျပပဲြကုိ စီစဥ္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာထိပ္သီး အာဏာပုိင္မ်ား၏ ခ်မ္းသာေသာ မိသားစုမ်ားကုိ ဆဲြေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ပါသည္။

ေက်ာ္ၾကားသူမ်ားအား ေတြ႕ျမင္လုိသူမ်ားက ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ၾသဇာႀကီး ထိပ္တန္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ ဦးေတဇ (ေနအိမ္ ေရွ႕တြင္ ဇိမ္ခံကား ၄ စီးခန္႔ အနည္းဆံုး ထုိးထားသူ) ကုိ ရွာေဖြၾကေသာ္လည္း ၎၏သား ေမာ္ေတာ္ကား႐ူးေလးကို မည္သည့္ ေနရာတြင္မွ် ရွာမေတြ႕ပါ။ "ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ႔မွာ ကားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိၿပီးသားပဲေလ"ဟု ျပပဲြလာ ပရိသတ္တစ္ဦးက မွတ္ခ်က္ေပးပါသည္။

{Yangon Chronicle 2010:422} ျမန္မာႏုိင္ငံ အေနာက္ဖက္ေဒသတြင္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းမ်ား တုိးခ်ဲ႕လ်က္ရွိ

Posted by Transparency Myanmar 2010

comments (0)

Xinhua ,7 Dec 2009

ေဒသတြင္း လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား လိုအပ္ခ်က္ကုိ ျဖည့္ဆည္းရန္အတြက္ အေနာက္ဖက္ေဒသ ရခုိင္ျပည္နယ္တြင္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ ဓာတ္အားေပးစက္႐ုံ ၃ ခု အစုိးရက ထပ္မံ တည္ေဆာက္ေနသည္ ဟု တနလၤာေန႔က ထုတ္ျပန္ေသာ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ဝန္ႀကီးဌာန သတင္းမ်ားအရ သိရွိရသည္။

ဝုိင္ဒင္၊ သူေဌးေခ်ာင္းႏွင့္ ေလးၿမိဳ႕ျမစ္ဟု အမည္ေပးထားေသာ ေရအား လွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းမ်ား အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၈၀၀ သံုးစဲြမည္ ျဖစ္ၿပီး အဆုိပါ စီမံကိန္းမ်ား ၿပီးစီးသြားပါက လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ၆၈၇ မဂၢါဝပ္ ထုတ္လုပ္ေပးႏုိင္မည္ဟု ဆုိပါသည္။

ရခိုင္ျပည္နယ္ တစ္ခုလံုး၏ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား သံုးစဲြမႈမွာ ၃၀ မဂၢါဝမ္သာရွိသျဖင့္ ပုိမုိထြက္ရွိ ေသာ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားကုိ အျခားတုိင္းႏွင့္ ျပည္နယ္မ်ား၊ စီးပြားေရးဇံုမ်ား၊ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားသုိ႔ ျဖန္႔ျဖဴးေပးသြားမည္ ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။

ယခုႏွစ္ ေမလက ရွမ္းျပည္ ေျမာက္ပုိင္းတြင္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ၆၀၀ မဂၢါဝပ္ ထုတ္လုပ္ေပးမည့္ ေရႊလီ ၁ ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းကုိလည္း တည္ေဆာက္ေနပါသည္။

တစ္ခ်ိန္ထဲတြင္ပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အႀကီးဆံုးေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းျဖစ္ေသာ မႏၱေလးတုိင္း ရဲရြာ စီမံကိန္းမွာ ၿပီးစီးလုနီးၿပီျဖစ္၍ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ၇၉၀ မဂၢါဝမ္ထုတ္လႊတ္ေပးႏုိင္မည္ဟု ဆုိပါသည္။

ယခုအခ်ိန္ထိ စုစုေပါင္း စက္တပ္ဆင္ ထုတ္လုပ္မႈ စြမ္းအားမွာ ၆၈၄ မဂၢါဝပ္ ျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၈ - ၂၀၀၉ ရာသီတြင္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား တစ္နာရီလွ်င္ ၆.၆၂ ဘီလ်ံ ကီလုိဝပ္ ထုတ္လႊတ္ေပးႏုိင္မည္ဟု တရားဝင္ စာရင္းဇယားမ်ားအရ သိရွိရပါသည္။

{Yangon Chronicle 2010:421} အေမရိကန္၏ တစ္ဖက္သတ္ ဆက္ဆံေရး အလုပ္မျဖစ္

Posted by Transparency Myanmar 2010

comments (0)

Irrawaddy Magazine Vol 17 No.9 December, By Aung Zaw

အုိဘားမားအစုိးရ၏ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ရန္လုိမႈမ်ား ရပ္ဆုိင္းၿပီး ခ်ဥ္းကပ္ ဆက္ဆံမႈသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံဘက္မွ လုိက္ပါ ေဆာင္ရြက္ျခင္း မရွိပါက ခဏႏွင့္ ရပ္လုိက္ရလိမ့္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတ အုိဘားမားသည္ ၎၏ အာရွတုိက္ ခရီးစဥ္အတြင္း ျမန္မာအစုိးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လႊတ္ေပးရန္ႏွင့္ လာမည့္ႏွစ္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပဲြအား လြတ္လပ္၍ တရားမွ်ေစရန္၊ ပြင့္လင္း၍ ျမင္သာ ထင္သာ ရွိေစရန္ တုိက္တြန္းခဲ့ပါသည္။

Obama ႏွင့္ လိုက္ပါသြားေသာ အာဏာပိုင္မ်ားကလည္း အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ အတုိက္အခံမ်ား၊ တုိင္းရင္းသားအဖဲြ႕မ်ား ပါဝင္ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္မႈမ်ား အားလံုးကို ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးရန္ ထပ္မံ တုိက္တြန္း ခဲ့ပါသည္။

စကၤာပူတြင္ အာဆီယံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ Obama ေတြ႕ဆံုအၿပီး ပူးတဲြ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ရာတြင္လည္း အဆုိပါ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးမႈကုိ တုိက္တြန္းထားပါသည္။

အဆုိပါ ပူးတဲြ ေၾကညာခ်က္ေရာ၊ Obama ၏ ျပန္မေျပာ နားမေထာင္ ျမန္မာအစုိးရအေပၚ အသနားခံမႈမ်ား ျဖစ္ေသာ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ လႊတ္ေပးရန္ ေဆြးေႏြးေရး လမ္းဖြင့္ေပးရန္ ကိစၥရပ္မ်ားသည္ အေရးႀကီးသည္ဟု အခ်က္ျပ႐ုံသာ ျဖစ္ပါသည္။ ၎တုိ႔အားလံုးက ျမန္မာ စစ္အစုိးရသည္ ေ႐ြ႕လိမ့္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း သိၾကပါသည္။

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္ကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပဳလုပ္ရမည့္ အလုပ္မ်ားစြာ ရွိေၾကာင္း ဝန္ခံထားပါသည္။ သူမက ေျပာၾကားရာတြင္ ယခုကိစၥမွာ လြယ္ကူလိမ့္မည္ဟု လည္းေကာင္း၊ ျမန္ဆန္လိမ့္မည္ဟု လည္းေကာင္း ထင္ေယာင္ထင္မွား မျဖစ္ေစလုိေၾကာင္း ထည့္သြင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

ရွင္းရွင္းေျပာရလွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေမရိကန္၏ မူဝါဒသည္ ျပည့္စံုေအာင္ ထည့္သြင္းထားၿပီး၊ အေပါင္းလကၡဏာ ေဆာင္ေသာ တံု႔ျပန္မႈမ်ားကုိလည္း လက္ခံရရွိပါသည္။

ပုိ၍ အေရးႀကီးေသာ အခ်က္မွာ အေမရိကန္အေနျဖင့္ ဒီမုိကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ ဆက္လက္ ေထာက္ခံမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပရွိ အတုိက္အခံမ်ားသည္ အေမရိကန္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လက္ရွိ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနအား ဝင္ေရာက္ ညႇိႏႈိင္းေပးႏုိင္သည့္ က႑တြင္ ရွိသည္ဟု သတ္မွတ္ထားၾကပါသည္။

အေမရိကန္၏ မူဝါဒ အသစ္အတြက္ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Kurt Campbell ခ်မွတ္ထားေသာ အေရးႀကီးေသာ အခ်က္မ်ားအေပၚ ေထာက္ခံ အားေပးေသာ တံု႔ျပန္မႈမ်ားျဖင့္ စတင္ ရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ အ႐ုိးစဲြေနေသာ သံသယ တုံ႔ျပန္မႈမ်ားကုိသာ ရရွိပါသည္။

မၾကာေသးေသာ အတိတ္ကာလမ်ားကုိ ျပန္ၾကည့္လွ်င္လည္း ျမန္မာစစ္စုိးရႏွင့္ ဆက္ဆံရန္ ႀကိဳးစားသမွ် အခ်ည္းအႏီွး ျဖစ္ခဲ့သည္ခ်ည္း ျဖစ္သည္ကုိ ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ကုလသမဂၢ အထူး ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၊ ေဒသတြင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႏုိင္ငံေရး ေျဖရွင္းမႈအတြက္ အေျဖရွာေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ သြားေရာက္ခဲ့ဖူးပါသည္။ အားလံုး လက္ဗလာႏွင့္ လွည့္ ျပန္လာရၿပီး၊ အႀကီးအက်ယ္ မေက်နပ္မႈမ်ားကုိ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အာဏာရွင္ ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊသည္ မည္သည့္ လုိက္ေလ်ာမႈမွ် ျပဳလုပ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ယခု တစ္ႀကိမ္တြင္မူ တစ္မ်ဳိး ျခားနားစြာ လုပ္ေဆာင္ရန္ ၎တြင္ အေၾကာင္း ျပခ်က္ မရွိပါ။

အေမရိကန္၏ မူဝါဒသစ္ကုိ ေလ့လာၿပီးေနာက္၊ သန္းေရႊသည္ ၎၏ လက္ေအာက္ငယ္သားအား အေမရိကန္ႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအဝိုင္းသည္ ယခုေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ျပဳလုပ္ရန္ လုိလားေနၾကေၾကာင္း၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ၏ စစ္အစုိးရ၏ အျပဳသေဘာ ေဆာင္ေသာ တုိးတက္မႈမ်ားကုိ သေဘာေပါက္လာၾကၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေျပာေစရန္ တြန္းအားေပးသလုိ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊအေနျဖင့္ ထုိကဲ့သုိ႔ စဥ္းစားလိမ့္မည္ ဆုိသည္မွာ အံ့ၾသစရာေတာ့ မဟုတ္ေပ။ ကမၻာႀကီးက စစ္အစုိးရကုိ ခ်ဥ္းကပ္ပံု ေျပာင္းခဲ့ေသာ္လည္း နည္းလမ္းမ်ားကေတာ့ အလံုးစံု ေျပာင္းလဲ မသြားေသးေပ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအေနျဖင့္ သူ႔လုပ္ရပ္မ်ားကုိ အမ်ားက မွားသည္ဟု ထင္ေနေသာ္လည္း၊ သူ႔အေနျဖင့္ မွန္ကန္သည္ဟု ယူဆ ေနလိမ့္မည္မွာမူ မအံၾသၾကပါႏွင့္။

မည္သုိ႔ဆုိေစကာမူ ၿပီးခဲ့သည့္ ႏုိဝင္ဘာလက ၎တုိ႔၏ အဆင့္ျမင့္ မစ္ရွင္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ေစလႊတ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ အေမရိကန္တုိ႔သည္ ျမန္မာအစုိးရဘက္မွ အဓိပၸါယ္ ျပည့္ဝေသာ အျပဳအမူအခ်ဳိ႕ ျပန္လည္ ျပသရန္ ေမွ်ာ္လင့္ေနေပလိမ့္မည္။

အကယ္၍ သန္းေရႊသည္ Obama ၏ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လႊတ္ေပးရန္ႏွင့္၊ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပဲြ ျပဳလုပ္ေပးရန္ ေတာင္းဆုိမႈမ်ားကုိ ဂ႐ုမစုိက္ခဲ့လွ်င္ အေမရိကန္၏ မူဝါဒ အသစ္သည္ အားနည္းၿပီး ေအာက္က် ခံလြန္းသည္ဟု ဆုိရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအေနျဖင့္ အေမရိကန္တုိ႔သည္ အတုိင္းအဆ မရွိ သည္းခံႏုိင္လိမ့္မည္ဟု လည္းေကာင္း၊ တစ္ဖက္သတ္တည္း ဆက္ဆံေရးကုိ လက္ခံလိမ့္မည္ဟု လည္းေကာင္း၊ မွားယြင္း တြက္ဆ မေနသင့္ေပ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရလွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ေျမာက္ကုိရီးယား မဟုတ္ပါ။ ႐ုိင္းျပေသာ ေျမာက္ကုိရီးယား အစုိးရအေပၚ ၎၏ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားအတြက္ အေမရိကန္တုိ႔က မဟာဗ်ဴဟာအရ စိတ္ပါဝင္စားမႈမ်ားစြာ ရွိေနပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေျမာက္ကုိရီးယားကုိ အေမရိကန္တုိ႔က ဆက္လက္ ဆက္ဆံေနၿပီး ေျခာက္ႏိုင္ငံ ေဆြးေႏြးပဲြသုိ႔ ျပန္လာရန္ အားေပးလ်က္ ရွိပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံကိစၥတြင္မူ၊ အေမရိကန္ အစုိးရသစ္သည္ မုန္႔ေဝေရးေရာ၊ တုတ္ေဝေရးေရာ ပါဝင္သည့္ မူဝါဒကုိ ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး၊ အခြင့္အလမ္း အနည္းငယ္ အဆုိျပဳထားရာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအေနျဖင့္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈ မထားသင့္ေပ။ သုိ႔ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊဘက္မွ တံု႔ျပန္လိမ့္မည္ မဟုတ္သည္မွာ အေသအခ်ာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအေနျဖင့္ ဝါရွင္တန္၏ ဆက္ဆံေရး ထူေထာင္ရန္ အဆုိျပဳခ်က္ကုိ အေလးအနက္ ထားရန္ လံုေလာက္သည့္ ႏုိင္ငံေရး ခံယူခ်က္ မရွိျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဓားစာခံႏွင့္ အေလာင္းအစား ျပဳသူမ်ားသည္ မည္သည့္အခါမွ် လိုက္ေလ်ာ႐ုိး ထံုးစံ မရွိေခ်။ ထုိ႔ ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ အလွည့္ေရာက္မွ ခၽြင္းခ်က္ မရွိႏုိင္ေပ။

ေနာက္ဆံုး တစ္ေန႔တြင္ အေမရိကန္တုိ႔အေနျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအဝိုင္း အလယ္တြင္ ျမန္မာအစုိးရက ဆက္ဆံေရး တုိးတက္မႈမ်ားအတြက္ ျငင္းပယ္ခဲ့မႈေၾကာင့္ အရွက္ရလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ယခု ေတြ႕ဆံု စကားေျပာမႈမ်ား ရပ္ဆုိင္းသြားခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ထပ္ ေျခာက္လအတြင္း အေမရိကန္တုိ႔သည္ ဆက္ဆံေရးကုိ ေက်ာ္ခိုင္းသြားေပလိမ့္မည္။

ထုိအခါ အေမရိကန္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး သက္တမ္း တုိသည္ကုိ ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ ဝါရွင္တန္မွာလည္း သည္းခံမႈ အတုိင္းအတာ ကုန္ဆံုးသြားမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ စစ္အစုိးရအေပၚ အေရးယူမႈမ်ား ပုိမုိ တင္းက်ပ္လာႏုိင္ေပသည္။

တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းမွ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူမ်ားအတြက္လည္း မည္သည့္ ေျပာင္းလဲမႈမွ် ျဖစ္လာလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

Transparency Myanmar