Transparency Myanmar

transparency.myanmar@gmail.com

Theworldtoday.org, By Ashley South, May 2010

ယခုႏွစ္ ေႏွာင္းပုိင္းတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပရန္ အတြက္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရသည္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ ငါးခုကို မတ္လ ၈ ရက္ေန႔က ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ အခ်ဳိ႕ အတိုက္အခံမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲကို သပိတ္ေမွာက္လိမ့္မည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အခ်ဳိ႕က ၁၉၉၀ ေနာက္ပိုင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ ရရွိသည့္ အခြင့္အေရးတြင္ ပါဝင္ရန္ ျပင္ဆင္လ်က္ ရွိၾကသည္။

ေရြးေကာက္ပြဲသည္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ အစီအမံမ်ားပင္ ျဖစ္ၿပီး၊ သူ၏ ေနရာ ဆက္ခံေရး မဟာဗ်ဴဟာကို ျပသျခင္း ျဖစ္သည္။ ၎ကိုယ္တိုင္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ကိုင္တြယ္ေနရေသာ တိုင္းျပည္ေရးရာမ်ားမွ ႐ုန္းထြက္လိုဟန္ ရွိၿပီး၊ အႂကြင္းမဲ့ အာဏာကို မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး တစ္ေယာက္ကိုမွ် မေပးခဲ့ရန္ စီမံထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ကန္႔လန္႔ကာ ေနာက္ကြယ္မွ အာဏာ ဆက္လက္ ခ်ဳပ္ကိုင္ေရး အစီအမံ တစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။

အကယ္၍ ဦးသန္းေရႊႏွင့္ သူ၏ အတြင္းစည္း အသိုင္းအဝိုင္းသည္ ယခု လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ ၎တို႔ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈ မျပဳလုပ္ႏိုင္ဟု ယူဆလာသည့္ တစ္ေန႔တြင္ ယခု ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို ဖ်က္ပစ္ႏိုင္ ေသးသည္။ ယခု ဇာတ္ၫႊန္းတြင္ အာ႐ံုလႊဲရန္ လွည့္ဖ်ားခ်က္ အေနျဖင့္ တိုင္းျပည္၏ အေရးေပၚ အေျခအေနဟု အထင္ေရာက္ေစမည့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡ အသစ္တစ္ဖန္ ျဖစ္ေစရန္ ဆြေပးျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။ အမွန္တကယ္တြင္မူ အဆိုပါ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ခန္႔ကပင္ စစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္ရန္ သေဘာတူညီထားခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

အစိုးရသည္ ေရွ႕ဆက္ သြားလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ရၿပီး၊ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စစ္တပ္၏ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈကို စုစည္းမိေစၿပီး တရားဝင္ေစရန္ ဖန္တီးေပးလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ ထိုအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ပင္ အတိုက္အခံ လႈပ္ရွားသူ အမ်ားစုသည္ အဆိုပါ ျဖစ္စဥ္ကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုအထဲတြင္ ႏိုဘယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) သည္ အစိုးရ၏ အစီအစဥ္ အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ ျငင္းဆိုခဲ့သည္။ မၾကာေသးမီက NLD သည္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ေရး အတြက္ မွတ္ပံုတင္ လိမ့္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ မည္သို႔ဆိုေစကာမူ အစိုးရက ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမႈ မရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၊ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ေနေသာ အဖြဲ႕မ်ား ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ရန္ ျပင္ဆင္ေနသူမ်ားလည္း ရွိသည္။ အဆိုပါ ျပင္ဆင္ေနေသာ အဖြဲ႕မ်ားတြင္ တုိင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္ အခ်ဳိ႕လည္း ပါဝင္သည္။ တုိင္းရင္းသားမ်ားသည္ တိုင္းျပည္ လူဦးေရ၏ သံုးပံုတစ္ပံုခန္႔ ရွိသည္။

 ေျပာင္းလဲမႈ တစ္ခုခု အတြက္

လြတ္လပ္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရန္ အဘယ္ေၾကာင့္ စိတ္ဝင္စားရသနည္း။ ၎တို႔သည္ အစိုးရက တင္းၾကပ္စြာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ အေပၚ စိတ္ဝင္စားမႈ တစ္ခုတည္းေၾကာင့္ မဟုတ္ေပ။ ၎တို႔သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အေျဖအတြက္ နည္းလမ္း တခ်ဳိ႕ေတြ႕ရွိထားၿပီး ထိုနည္းလမ္းကို အစိုးရ စီမံေသာ လမ္းေၾကာင္း အတြင္းမွသာ လုပ္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕ကိစၥမ်ားတြင္ အလားအလာ ေကာင္းေသာ အခြင့္အလမ္းမ်ား အခ်ဳိ႕ကိုပင္ လင္းလက္ ေရာင္ျခည္ သန္းေနသည္ကို ေတြ႕ေနရၿပီ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံကဲ့သို႔ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား ရွိေသာ တုိင္းျပည္တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲမွ ႏိုင္ငံေရး ကြက္လပ္မ်ား ဖန္တီးေပးႏိုင္လိမ့္မည္ ဟူေသာ သီးသန္႔ ခံယူခ်က္မ်ား ရွိလာခဲ့သည္။ အမွန္တကယ္ပင္ အစိုးရသည္ စစ္တပ္ႏွင့္ ပတ္သက္ ရင္းႏွီးေသာ စီးပြားေရးသမားမ်ား အပါအဝင္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအား ၎တို႔ အက်ဳိးစီးပြား အတြက္ ပိုမို က်ယ္ျပန္႔ေသာ အခြင့္အလမ္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ ေလ့လာသူ အမ်ားစုကမူ ယခုလို လိပ္ခဲတည္းလည္း အေျခအေနထက္ စာလွ်င္ ေျပာင္းလဲမႈ တစ္ခုက ပိုေကာင္းသည္ဟု ခံယူၾကသည္။ စစ္တပ္မွ ထုတ္ျပန္ေသာ ဥပေဒ ေအာက္တြင္ ေနရသည္ထက္စာလွ်င္ ျပႆနာမ်ား ရွိေနသည္ ဆိုဦးေတာ့၊ အေျခခံ ဥပေဒ တစ္ခုမွ ထုတ္ျပန္ေသာ ဥပေဒမ်ား ေအာက္တြင္ ပို၍ ေနလိုေပသည္။ အမွန္တကယ္ပင္၊ ယခု ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ ထြက္ေပါက္ မဟာဗ်ဴဟာ (Exit Strategy) ပင္ ျဖစ္ျငားလည္း အားေပးသင့္သည္ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေျပာင္းလဲမႈကို လုိလားသူ အမ်ားစုက ဆိုၾကသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး ႐ႈခင္းကို ေလ့လာသူ အမ်ားစုကမူ အတိုက္အခံ၏ အဓိက အခက္အလက္ ႏွစ္ခုကို သိရွိ နားလည္ၾကေသာ ၿမိဳ႕ျပ အေျခခံေသာ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျဖစ္သည္။ ေနာက္တစ္ခုမွာ စုစည္းမႈ သိပ္မရွိေသာ တိုင္းရင္းသား သူပုန္မ်ား ျဖစ္သည္။ တုိင္းရငး္သား သူပုန္မ်ားသည္ တစ္ခ်ိန္က တိုင္းျပည္ တနံတလ်ား လႈပ္ရွားခဲ့ၾကေသာ္လည္း မၾကာေသးမီႏွစ္မ်ား အတြင္း ထိုင္းနယ္စပ္ ကြက္ကြက္တြင္သာ လႈပ္ရွားႏိုင္ေတာ့သည္။ ျမန္မာ အစိုးရသည္ အဆိုပါ နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္ သူပုန္မ်ားကို တိုက္ခိုက္မႈမ်ား အဆက္မျပတ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာေသာ အရပ္သားမ်ား ထြက္ေျပးခဲ့ၾကရသည္။

 တတိယ အင္အားစု

သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး ႐ႈခင္းတြင္ အျခား အေရးႀကီးေသာ နယ္ပင္ က႑မ်ားလည္း ရွိေနေသးသည္။ ထိုအထဲတြင္ စစ္အစိုးရ အေပၚ အလံျဖဴ ျပလိုက္ေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အသိုင္းအဝုိင္းမွ အေပၚလႊာမ်ား (Political Elites) မ်ား ပါဝင္သည္။ အဆိုပါ Political Elites မ်ားသည္ လက္နက္ကိုင္ထားသူမ်ား မဟုတ္ၾကဘဲ၊ အစိုးရ ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္ ၾကားမွပင္ ေျပာင္းလဲမႈ အတြက္ လမ္းေၾကာင္းရွာ အလုပ္လုပ္ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

အစိုးရႏွင့္ ရန္လိုျခင္း မျပဳဟု သေဘာထား ထုတ္ျပထားေသာ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားတြင္ ျပင္ဆင္မႈ အားအေကာင္းဆံုးမွာ ကခ်င္ တိုင္းရင္းသားမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္က အစိုးရႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထားေသာ KIO မွ ထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္ အခ်ဳိ႕သည္ မၾကာေသးမီက KIO မွ အၿငိမ္းစား ယူခဲ့ၾကၿပီး၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ တိုးတက္ေရး ပါတီ (Kachin State Progressive Party) ေထာင္၍ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ရန္ ျပင္ဆင္လ်က္ ရွိသည္။

အဆိုပါ ပါတီသည္ ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ဖ်ားရွိ ကခ်င္ လူဦးေရ ႀကီးမားေသာ လူထု၏ ေထာက္ခံမႈ ရရွိလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအခြင့္အလမ္းမွာလည္း ျငင္းပယ္ခံရဖြယ္ ရွိေနရာ အကယ္၍ အစိုးရက KIO အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားကို ေရြးေကာက္ပြဲ မတုိင္မီ အစိုးရတပ္ လက္ေအာက္ သြပ္သြင္းေရးကို ဆက္လက္ ႀကိဳးစားေနပါက၊ အခြင့္အလမ္း လက္လြတ္ရဖြယ္ ရွိသည္။ အစိုးရ၏ ႀကိဳးပမ္းမႈမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္ အပါအဝင္ နယ္စပ္မ်ားတြင္ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡမ်ား ျပန္လည္ ျဖစ္ပြားရန္ အကြက္ဆင္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။

ေနာက္တစ္ခုမွာ ကရင္ တိုင္းရင္းသား အသိုင္းအဝိုင္းမွ ထြက္ေပၚလာျခင္း ျဖစ္သည္။ ကရင္လူမ်ဳိး ပါတီ ႏွစ္ခု ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ရန္ ရွိၿပီး၊ တစ္ခုမွာ ကရင္ျပည္နယ္မွာ ထြက္ေပၚလာမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ အျခားတစ္ခုမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ အေျခစိုက္မည္ ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ အေျချပဳမည့္ ပါတီသည္ ကရင္စစ္စစ္မ်ား ေနထိုင္သည့္ မဲဆႏၵနယ္မ်ား မဟုတ္သည့္ ဧရာဝတီတိုင္းမွ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားပါ ေရာေထြး ေနထိုင္သည့္ ကရင္ရြာမ်ားထံမွ ဆႏၵမဲမ်ား ရရွိရန္ ႀကိဳးပမ္းလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။

အေရးႀကီးေသာ အခ်က္တစ္ခုမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ပေလယာမ်ားမွာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၏ တတိယ အင္အားစု (Third Force) ႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ တတိယ အင္အားစုသည္ မူရင္းအားျဖင့္ ျမန္မာအမ်ားစုအား အေရြ႕အတြက္ အကူအညီေပးရန္ ႀကိဳးစားေနေသာ အင္အားစု ျဖစ္သည္။ ထိုအရပ္ဖက္ ကြန္ယက္ (Civilian Network) သည္ စစ္အစိုးရ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳ ပါတီမ်ားကို မေရြးခ်ယ္မိေစရန္၊ ပါတီမ်ား အတြက္ ျဖစ္သည္။ NLD ႏွင့္ မဆိုင္ လြတ္လပ္စြာ ရပ္တည္ေသာ ႏိုင္ငံေရးအရ NLD ႏွင့္ အျမင္မတူသူမ်ားကို ဆိုလိုသည္။

တိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡမ်ား ႏွစ္ေပါင္း ေျခာက္ဆယ္ခန္႔ ၾကာၿပီးေနာက္ ယခု က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ တုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ အျခား အီလစ္ (Elite) အုပ္စုမ်ား အတြက္ ႏိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ပံုေဖာ္ရန္ႏွင့္ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး စင္ျမင့္တြင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရန္ ရေတာင့္ရခဲ အခြင့္အေရးပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ ေျပာရျခင္းမွာ တုိင္းရင္းသား ပါတီ အမ်ားစုသည္ အမ်ဳိးသား အဆင့္ လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ခုထက္စာလွ်င္ မိမိတို႔ ေဒသဆိုင္ရာ လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ အႏိုင္ရရန္ အာ႐ံုျပဳထားၾက သည္။ ၎တို႔သည္ သက္ဆိုင္ရာ ျပည္နယ္ တိုင္းလႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ အမတ္ေနရာ မ်ားမ်ားရရွိျခင္း အားျဖင့္ တိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားၾကား ရာစုႏွစ္ တစ္ဝက္ေက်ာ္ၾကာ ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြားေနေသာ ကိစၥရပ္မ်ား အတြက္ ေျပရာေျပေၾကာင္း စကားေျပာရာတြင္ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈ ရွိလိမ့္မည္ ျဖစ္ေပသည္။

တိတိက်က် ဆိုရေသာ္ တုိင္းရင္းသား ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား ေမွ်ာ္လင့္ေသာ အခ်က္မ်ားမွာ ၎တို႔ လူမ်ဳိး အမ်ားစု ေနထိုင္ရာ ေဒသ ေက်ာင္းမ်ား၊ ႐ံုးမ်ားတြင္ ၎တို႔ တိုင္းရင္းသား ဘာသာ သင္ၾကားခြင့္၊ အသံုးျပဳခြင့္ ရရွိေရး၊ ၎တို႔ ေဒသရွိ သဘာဝ သယံဇာတမ်ား ထုတ္ယူ သံုးစြဲခြင့္ ရရွိေရးႏွင့္ အစိုးရထံမွ ရန္ပံုေငြ ခြဲေဝ ရရွိေရးမ်ား ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ၎တို႔က ႏိုင္ငံေရး ကြက္လပ္မ်ား ပိုမို ဖန္တီးႏိုင္ေရး၊ သို႔မွသာ အရပ္သား လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို အေျခခံ၍ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တိုးတက္မႈ ရွိေစႏိုင္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ၾကသည္။ ထို႔အျပင္ ေရရွည္ ေအာက္ေျခမွ စ၍ ဒီမိုကေရစီ က်က် ခံစားရရွိႏိုင္ေရးကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ျခင္းျဖင့္ အစိုးရ၏ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို တရားဝင္ အသိအမွတ္ ျပဳလုိက္သကဲ့သို႔ ျဖစ္ျခင္း၊ စစ္တပ္မွ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို စုစည္းေနမႈအား ေထာက္ခံလိုက္သကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ေနျခင္း စသည့္ အမ်ားက အထင္မွား အျမင္မွားႏိုင္သည့္ အႏၲရာယ္ႏွင့္ ရင္းၾကရသည္။ ထို႔အျပင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ျခင္းေၾကာင့္ ၎တို႔၏ ရပ္တည္ခ်က္ အေပၚ တိုင္းရင္းသား အသိုင္းအဝုိင္းက စိတ္ပ်က္ျခင္းကို ခံရကာ အင္အားခ်ိနဲ႔ လာႏိုင္ေပေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၎တို႔၏ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲမႈကို ျဖစ္ေစရန္ ႀကိဳးစားမႈသည္ မယိမ္းမယိုင္သည့္ မူရွိသည္ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ ရဲရဲဝ့ံဝ့ံ ဆံုးျဖတ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရေပမည္။

 ႏိုင္ငံတကာ၏ ထည့္သြင္း စဥ္းစားမႈ

ေရြးေကာက္ပြဲ အေပၚ ႏိုင္ငံတကာ၏ အျမင္ကို အေလးထား စဥ္းစားရမည္ ဆိုလွ်င္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ အေနအထားမွာ အေရးတႀကီး ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည့္ အခ်က္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေျမာက္ဖက္ရွိ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံႀကီးသည္ ၎၏ အဓိက ပထဝီ မဟာဗ်ဴဟာအရ ဆရာႀကီး ျဖစ္ေနသည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ ဥပေဒမဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကို ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီကဲ့သို႔ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ အကာအကြယ္ ေပးခဲ့ၿပီး၊ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ သဘာဝ သယံဇာတမ်ားကို ခံစားခြင့္ ရခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ အာဆီယံ အဖြဲ႕ႀကီးမွ ႏိုင္ငံမ်ား အေပၚတြင္မူ ၎တို႔၏ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈ မရွိေသာ္လည္း အေလး ဂ႐ုေတာ့ ျပဳရသည္။ ထိုႏိုင္ငံမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ နယ္နိမိတ္ျခင္း ထိေနၾကၿပီး ႏိုင္ငံ တည္ၿငိမ္ေရးႏွင့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ အခြင့္အလမ္းမ်ားကိုသာ ရွာေဖြေနၾကသည္။

ဥေရာပႏွင့္ အေမရိကန္တို႔၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေပၚ သေဘာထားမ်ားသည္ နားေထာင္၍ ေလးစားဖြယ္ ေကာင္းေသာ္လည္း ႐ိုးသားမႈ မရွိေသာေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး အေပၚ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈ သိပ္မရွိလွေပ။ ၿဗိတိသွ် အစိုးရက ျဖစ္ေစ၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ျဖစ္ေစ၊ ဥေရာပ သမဂၢက ျဖစ္ေစ၊ ႀကိဳက္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ ျဖစ္ေစ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို က်င္းပေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲ မက်င္းပ ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ေသာ္မွ၊ အေနာက္ႏိုင္ငံ၏ ဖိအားမ်ားေၾကာင့္ကား မဟုတ္ေပ။ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးတြင္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈ မရွိရျခင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး၏ သဘာဝကို နားလည္မႈ လြဲျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ရန္ ႀကိဳးစားေနသူမ်ားသည္ အစိုးရ၏ အကန္႔အသတ္မ်ား ၾကားမွ ထြက္ေပါက္ အနည္းငယ္ အတြင္းမွ အေကာင္းဆံုး ေမွ်ာ္လင့္၍ ႀကိဳးစားေနၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။ ၎တို႔သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပင္ပမွ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား ထက္စာလွ်င္ အမွန္တကယ္ ေနရာ ပိုရသင့္ၿပီး၊ ၎တို႔ကို နားလည္ ေပးၾကရသူမ်ားမွာလည္း ႏိုင္ငံတြင္းရွိ အကန္႔အသတ္မ်ားႏွင့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကို ခ်ိန္ထိုး စဥ္းစားၿပီးမွ နားလည္ေပးၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။

--
Yangon Chronicle သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းရွိ ဖတ္သူမ်ား ေဒါင္႔စုံ သတင္းရေအာင္ ေဖာ္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ျပီး ဘာသာျပန္ ဆိုေဖာ္ျပခ်က္ အားလုံးသည္ မူရင္းမီဒီယာ မ်ား၏ အာေဘာ္သာ ျဖစ္၍ Yangon Chronicle ၏ သေဘာထား မဟုတ္ပါေၾကာင္း။
 
The information from this group yangonchronicle2010 were allowed to be reposted on the website named http://transparencymyanmar2010.blogspot.com/ upon their request.

The Nation, 31st May 2010

ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ၁၈၇၄ ကို ခ်ဳိးေဖာက္မႈအျဖစ္ သံသယ အျဖစ္ လက္နက္မ်ား တင္ေဆာင္လာသည့္ ေျမာက္ကိုရီးယား သေဘၤာတစ္စင္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယခင္လက ဆိုက္ကပ္ခဲ့ေၾကာင္း အတည္ျပဳခဲ့ၿပီးေနာက္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက လ်င္ျမန္စြာ တုန္႔ျပန္လႈပ္ရွား ခဲ့သည္။ ရက္အနည္းငယ္ ၾကာၿပီးေနာက္ ဧၿပီလ တတိယပတ္ အတြင္းတြင္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဌာနက အာဆီယံၿမိဳ႕ေတာ္မ်ားသို႔ အေရးေပၚ အေၾကာင္းၾကားလႊာ ေပးပို႔ခဲ့ရာတြင္ ေမ ၃ ရက္ မွ ၅ ရက္အထိ ဆီယက္တယ္ႏွင့္ ဝါရွင္တန္ဒီစီတြင္ က်င္းပရန္ စီစဥ္ထားေသာ အာဆီယံ - အေမရိကန္ စီးပြားေရး ဝန္ႀကီးမ်ား ေတြ႕ဆံုပြဲကို ျမန္မာ ကိုယ္စားလွယ္ အဆင့္အတန္း အားလံုး မပါဝင္ဘဲ ျပဳလုပ္ရန္ အႀကံျပဳခဲ့သည္။ ထိုသို႔ လြန္ကဲေသာ အျပဳအမူသည္ အာဆီယံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အံ့အားသင့္ေစခဲ့သည္။

အေမရိကန္၏ ရာဇသံသည္ ေျခာက္လံုး၊ လွန္႔လံုး မဟုတ္ေသာ္လည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေၾကာင္း အမွန္တကယ္ ထုတ္ျပလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေျမာက္ကိုရီးယား အေပၚ အေရးယူ ပိတ္ဆို႔ထားေသာ ကုလသမဂၢ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံက ေလးစား လိုက္နာေၾကာင္း တစ္စံုတစ္ရာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္း မရွိပါက ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အက်ဳိးဆက္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာလိမ့္မည္ ဟူေသာ ျပင္းထန္သည့္ သတိေပးမႈကို ျမန္မာႏွင့္ က်န္အာဆီယံ တစ္ဖြဲ႕လံုးထံ ယခုတစ္ေခါက္ ေပးပို႔ရန္ အေမရိကန္က ဆႏၵရွိေနသည္။ ႏိုင္ငံေရး ကိစၥမ်ားကို အသာထား၍ ယခု ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏ်ဴကလီယာ ရည္မွန္းခ်က္သည္ အနာဂတ္ အာဆီယံ - အေမရိကန္ ဆက္ဆံေရးကို ထိခုိက္ေစလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ - အာဆီယံ စီးပြားေရး ေကာင္စီမွ တဆင့္ အေမရိကန္ ကုန္သြယ္ေရး ကိုယ္စားလွယ္႐ံုး ႏွင့္ အာဆီယံ စီးပြားေရး ဝန္ႀကီးမ်ား အၾကား လအတန္ၾကာ အေသးစိတ္ ႀကိဳတင္ စီစဥ္ထားခဲ့ေသာ ၾသဇာႀကီးမားသည့္ စီးပြားေရး ေတြ႕ဆံုပြဲကို အေမရိကန္က အဆင့္ေလွ်ာ့ က်င္းပခဲ့ျခင္းသည္ ပထမဆံုး အႀကိမ္ ထံုးစံ မဟုတ္ေသာ ေဆာင္ရြက္မႈ တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သည္။

စကၤာပူမွ လြဲ၍ က်န္အာဆီယံ ႏိုင္ငံအားလံုး နီးပါးက ၎တို႔၏ ကုန္သြယ္ေရး (သို႔) စက္မႈဝန္ႀကီးမ်ား ေစလႊတ္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကခ်ိန္တြင္ အေမရိကန္ ေတာင္းဆိုသည့္ အတိုင္း ျမန္မာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား မပါဘဲ ေတြ႕ဆံုပြဲကို ဆက္လက္ စီစဥ္ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း သေဘာတူခဲ့ၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ လုိက္ေလ်ာ ညႇိႏႈိင္းမႈ အခ်ဳိ႕ ျပဳလုပ္အၿပီးတြင္ ဝါရွင္တန္ ဒီစီ ျမန္မာသံ႐ံုးမွ ယာယီသံ႐ံုး တာဝန္ခံ အဆင့္ကို လက္ခံ တက္ေရာက္ခြင့္ ေပးရန္ အေမရိကန္က အေလ်ာ့ေပး သေဘာတူခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ရန္ကုန္မွ သံတမန္မ်ားကို တိုက္႐ိုက္ ေစလႊတ္လိုေသာ ျမန္မာ အစိုးရက ထိုအစီအစဥ္ကို လက္ခံျခင္း မျပဳရန္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ အာဆီယံ၏ သေဘာတူညီမႈ မရွိဘဲ "အေရွ႕ေတာင္အာရွ စီးပြားေရး အသိုင္းအဝုိင္း ေတြ႕ဆံုပြဲ" ဟု နာမည္သစ္ကို သံုးစြဲခဲ့ျခင္းမွာ ရယ္ရႊင္ဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။ ၎မွာ ယခင္က သံုးခဲ့ဖူးေသာ အမည္တစ္ခု ျဖစ္ဖြယ္ ရွိသည္။

လတ္တေလာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ဒုတိယ အႀကိမ္ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ဆိုင္ရာ အေမရိကန္ လက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး Kurt Campbell က စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အမွတ္ ၁၈၇၄ ကို အျပည့္အဝ လုိက္နာ က်င့္သံုးရန္ ဒဲ့ဒိုး ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ဤသည္မွာ ေျမာက္ကိုရီးယားႏွင့္ ျမန္မာအၾကား ဆက္ႏြယ္မႈ ႀကီးထြားလာျခင္းႏွင့္ ႏ်ဴကလီယာ ဆက္စပ္ နည္းပညာမ်ား လႊဲေျပာင္း ေပးပို႔ျခင္းတို႔ အေပၚ ဝါရွင္တန္၏ အျပင္းအထန္ စိုးရိမ္မႈကို ျပသခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ့ေသာ ဇြန္လကလည္း ေျမာက္ကိုရီးယား ကုန္သေဘၤာ ကန္နမ္သည္ အေမရိကန္ ေရတပ္၏ ေနာက္ေယာင္ခံမႈေၾကာင့္ ျမန္မာသို႔ ဦးတည္ေနရာမွ ျပန္လွည့္သြားခဲ့သည္။

အဖ်က္စြမ္းအားႀကီး လက္နက္မ်ား တပ္ဆင္ရာတြင္ အသံုးျပဳမည့္ အဆင့္ျမင့္ ပလူတိုနီယံ ထုတ္လုပ္ႏိုင္မည့္ ႏ်ဴကလီယာ ဓာတ္ေပါင္းဖုိ တည္ေဆာက္ရာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေျမာက္ကိုရီးယားက ကူညီ ေထာက္ပံ့ေနသည့္ အေထာက္အထားမ်ားကို ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ကပင္ အေနာက္ႏိုင္ငံ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕မ်ားက စုေဆာင္း ရရွိခဲ့သည္။ ျမန္မာ စစ္တပ္မွ ထြက္ေျပး ခိုလႈံလာေသာ တပ္မေတာ္ အရာရွိ ႏွစ္ဦးထံမွ ရရွိေသာ သတင္းမ်ား၊ တယ္လီဖုန္း ၾကားျဖတ္ နားေထာင္မႈမ်ား၊ ထုိင္း - ျမန္မာ နယ္စပ္မွ ေပးပို႔ေသာ ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းမ်ားကို အသံုးျပဳ တင္ျပထားသည့္ အစီရင္ခံစာမ်ားအား မႏွစ္က ထုတ္ျပန္ခဲ့ရာ သတင္းအခ်က္ အားလံုးက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏ်ဴကလီယာ ရည္မွန္းခ်က္ကို လက္ညႇိဳးၫႊန္ျပ ေနသည္။

ယင္းသို႔ အစီရင္ခံစာမ်ား ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ထြက္လာေသာအခါ စစ္အစိုးရ၏ ႏ်ဴကလီယာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား အေပၚတြင္ စစ္ေရး ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားႏွင့္ မဟာဗ်ဴဟာ ပညာရွင္မ်ား အၾကား သံသယမ်ား ႀကီးထြားလာခဲ့သည္။ အမ်ားစုကမူ အေထာက္အထား ျပည့္စံုမႈ မရွိဟု ဆိုၾကသည္။ အခ်ဳိ႕ကမူ ႏိုင္ငံတကာ အျမင္တြင္ စစ္အစိုးရ သိကၡာက်ေစရန္ ႀကိဳးစားမႈဟု ႐ႈျမင္ၾကသည္။ ေနာက္ဆက္တြဲ ေမးျမန္းစူးစမ္းမႈ အေနျဖင့္ အထူးသျဖင့္ လက္ရွိ လွ်ဳိ႕ဝွက္ ႏ်ဴကလီယာ အစီအစဥ္တြင္ တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ခဲ့သူ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ဗိုလ္မွဴးေဟာင္း စိုင္းသိန္းဝင္းအား ေမးျမန္းခဲ့ရာ ျမန္မာ အစိုးရသည္ ႏ်ဴကလီယာ နည္းပညာကို စံုစမ္း ေလ့လာေနသည္ ဟူေသာ အခ်က္ ရွင္းလင္းစြာ ေပၚထြက္လာသည္။ IAEA တြင္ အလုပ္လုပ္ခဲ့ဖူးေသာ အရာရွိ တစ္ဦးထံမွ ကၽြမ္းက်င္သူ မွတ္ခ်က္ႏွင့္အတူ မ်ားျပားေသာ သတင္း အခ်က္အလက္သစ္မ်ား အေပၚ အေျခခံ တင္ျပသည့္ အထူး အစီရင္ခံစာကို ယခု တစ္ပတ္တြင္ ထုတ္ျပန္မည္ ျဖစ္သည္။

ယခုအတိုင္း ဆိုပါက ၁၉၉၅ အေရွ႕ေတာင္အာရွ  ႏ်ဴကလီယာ လက္နက္ ကင္းစင္ေရးဇံု SEANWFZ ႏွင့္ မျပန္႔ပြားေရး သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့ေသာ အာဆီယံႏွင့္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ား၏ ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ျပည့္ဝရန္ အလွမ္းေဝးေနဦးမည္ ျဖစ္သည္။ ေလာေလာဆယ္တြင္ အာဆီယံသည္ SEANWFZ ဆိုင္ရာ ပဋိဥာဥ္ စာတမ္းကို လက္မွတ္ထိုးရန္ အဓိက ႏ်ဴကလီယာ ပါဝါ ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား အားလံုးကို ခက္ခက္ခဲခဲ စည္း႐ံုးေနသည္။ ၎ပဋိဥာဥ္ကို လက္ခံရန္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကလည္း ေႏွာင့္ေႏွး ၾကန္႔ၾကာေနသည္။

အဖြဲ႕ဝင္ ႏိုင္ငံမ်ား အေနျဖင့္ ႏ်ဴကလီယာ စြမ္းအင္ႏွင့္ လံုၿခံဳမႈ အေပၚ တူညီေသာ ပံုစံ တစ္ခုျဖင့္ မည္ကဲ့သို႔ ဆက္လက္ လႈပ္ရွားၾကမည္ ဆိုသည္ကို အာဆီယံ အဖြဲ႕အတြင္း တခဲနက္ သေဘာတူညီမႈ မရရွိျခင္းေၾကာင့္ ယခုကိစၥမွာ ဆက္လက္ ႐ႈပ္ေထြးေနဦးမည္ ျဖစ္သည္။ ႏ်ဴကလီယာ လက္နက္ မျပန္႔ပြားေရး သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ အဖြဲ႕ဝင္ ႏိုင္ငံမ်ား၏ မၾကာေသးမီက က်င္းပခဲ့ေသာ ညီလာခံတြင္ သဘာပတိ အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ကာ ဦးေဆာင္က႑မွ ပါဝင္ေနသည့္ ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံ၏ ႏ်ဴကလီယာ လက္နက္ မတပ္ဆင္ေရး မူဝါဒကို အာဆီယံက ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေထာက္ခံထားသည္။

ထိုင္း၊ ဘ႐ူႏိုင္း၊ ျမန္မာႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားတို႔က ႏ်ဴကလီယာ စမ္းသပ္မႈ အျပည့္အဝ တားျမစ္ခ်က္ စာခ်ဳပ္ကို ယခုတိုင္ လက္မွတ္ မထိုးေသးျခင္းမွာလည္း မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးသည့္ ျပႆနာ တစ္ခု ျဖစ္သည္။ အင္ဒိုနီးရွား၏ ကိစၥကို ၾကည့္လွ်င္ ၎ႏိုင္ငံသည္ စာခ်ဳပ္၏ ေနာက္ဆက္တြဲ ၂ စာရင္းတြင္ ပါဝင္ေနၿပီး သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို ဆက္လက္ က်င့္သံုးရန္အတြက္ အဆိုပါ စာရင္းတြင္ ပါဝင္ေသာ ၄၄ ႏိုင္ငံစလံုးက လက္မွတ္ ေရးထိုးရမည္ ျဖစ္သည္။ လာမည့္ ေအာက္တိုဘာလတြင္ ဟႏြိဳင္း၌ ျပဳလုပ္မည့္ အာဆီယံ ထိပ္သီး ညီလာခံတြင္ အာဆီယံအဖြဲ႕ အတြင္း က်င့္သံုးႏိုင္မည့္ အမ်ားသေဘာတူ အေနအထား တစ္ရပ္ကို အာဆီယံ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေလ့လာ သံုးသပ္ၾကမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ေတာင္တ႐ုတ္ပင္လယ္၊ ရာသီဥတု အေျပာင္းအလဲ၊ ႏ်ဴကလီယာ နည္းပညာ ဆက္စပ္ကိစၥမ်ား စသည့္ အကဲခတ္သည့္ ကိစၥမ်ား အေပၚတြင္ အာဆီယံ အေနျဖင့္ မည္သို႔ ကိုင္တြယ္မည္ ဆုိသည့္ ျပႆနာမွာလည္း က်န္ရွိေနေသးသည္။

လတ္တေလာ ဝါရွင္တန္ ဒီစီတြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ႏ်ဴကလီယာ ညီလာခံတြင္ ႏ်ဴကလီယာ စြမ္းအင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသံုးျပဳေရးႏွင့္ မျပန္႔ပြားေရး ဆိုင္ရာ သေဘာထားမ်ား တင္ျပၾကရန္ ဗီယက္နမ္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွားႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အေမရိကန္ သမၼတ ဘားရက္ အိုဘားမားက ဖိတ္ၾကားခဲ့သည္။ ၎တို႔က ႏ်ဴကလီယာ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒကို တားဆီးရန္ ေဆာင္ရြက္မည့္ ညီလာခံ၏ အစီအစဥ္ကို ေထာက္ခံခဲ့ၾကသည္။ အဆိုပါ အာဆီယံ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားတြင္ စြမ္းအင္ရင္းျမစ္ အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသံုးျပဳမည့္ ႏ်ဴကလီယာ ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမ်ား တည္ေဆာက္ရန္ ေရရွည္ အစီအစဥ္မ်ား ရွိေနသည္။ ဗီယက္နမ္က ႏ်ဴဓာတ္အားေပး စက္႐ံု ႏွစ္႐ံု တည္ေဆာက္ရန္ ယခင္ကပင္ ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံကလည္း လာမည့္ ၁၀ ႏွစ္ အတြင္း ႏ်ဴဓာတ္အားေပး စက္႐ံု တစ္႐ံု တည္ေဆာက္ရန္ စီစဥ္ေနသည္။ အင္ဒိုနီးရွားကလည္း ႏ်ဴကလီယာ စြမ္းအင္ကို ေလ့လာရန္ လႊတ္ေတာ္၏ ခိုင္မာေသာ အားေပး ေထာက္ခံမႈကို ရရွိထားသည္။ စကၤာပူ စီးပြားေရး မဟာဗ်ဴဟာ ေကာ္မတီကပင္လွ်င္ ၎တို႔ ကၽြန္းႏိုင္ငံ၏ စြမ္းအင္ ဖူလံုေရး အတြက္ ေရရွည္ ေျဖရွင္းနည္း အျဖစ္ ႏ်ဴကလီယာ စြမ္းအင္ကို စဥ္းစားသင့္ေၾကာင့္ အႀကံျပဳထားသည္။ အိုဘားမားသည္ ယခုလ ဒုတိယပတ္ အတြင္း အင္ဒိုနီးရွားသို႔ သြားေရာက္မည့္ အခ်ိန္တြင္ ယခုကိစၥကို အေသအခ်ာ ထပ္မံ ေဆြးေႏြးဦးမည္ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏ်ဴကလီယာ လုပ္ငန္းစဥ္ အေပၚ ထိုင္းလံုၿခံဳေရး ယႏၲရားက ဂ႐ုတစိုက္ မရွိျခင္းမွာ စိတ္ဝင္စားစရာ အေကာင္းဆံုး အခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။ ယခင္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းက ကာကြယ္ေရး ေကာင္စီ၏ ထံုးစံ မဟုတ္ေသာ အစည္းအေဝး ႏွစ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းမွလြဲလွ်င္ ၾသစေၾတးလ် ေထာက္လွမ္းေရးႏွင့္ ရင္းႏွီးစြာ ဆက္ဆံ လုပ္ကိုင္ေနသည့္ ထုိင္းစစ္ဖက္ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိ လက္တဆုပ္စာ အတြင္း၌သာ ယခုကိစၥကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။ အျငင္းပြားဖြယ္ ႏ်ဴကလီယာ အစီအစဥ္ကို စတင္မည့္ ႏ်ဴကလီယာ စြမ္းရည္ အားလံုးကို ေဖာ္ျပျခင္း မျပဳသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ရည္မွန္းခ်က္ကို ထိုင္းအမ်ဳိးသား လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီက ယခုတိုင္ မယံုၾကည္ေသးပါ။ စိုးရိမ္ ပူပန္ေသာ အရာရွိမ်ားကမူ ျပည္တြင္းေရး ျပႆနာမ်ားအား ဦးစားေပး ေျဖရွင္းေနရဆဲ အေျခအေနကို ေစာဒက တက္လ်က္ ရွိသည္။

 

--
Yangon Chronicle သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းရွိ ဖတ္သူမ်ား ေဒါင္႔စုံ သတင္းရေအာင္ ေဖာ္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ျပီး ဘာသာျပန္ ဆိုေဖာ္ျပခ်က္ အားလုံးသည္ မူရင္းမီဒီယာ မ်ား၏ အာေဘာ္သာ ျဖစ္၍ Yangon Chronicle ၏ သေဘာထား မဟုတ္ပါေၾကာင္း။
 
The information from this group yangonchronicle2010 were allowed to be reposted on the website named http://transparencymyanmar2010.blogspot.com/ upon their request.

ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈအေပၚ ထိေရာက္ေသာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္ေရးအတြက္ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီ အေထာက္အပံ့မ်ား ရရွိရန္ အတူ လက္တြဲ လုပ္ကုိင္သြားမည္ဟု အာဖဂန္ နစၥတန္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ဘူတန္၊ ကေမာၻဒီးယား၊ လာအုိ၊ ေမာ္လဒုိက္၊ ျမန္မာႏွင့္ နီေပါ အပါအဝင္ အီးယူမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား သေဘာ တူညီလုိက္ၿပီ ျဖစ္သည္။

ေမလ ၃၀-၃၁ ရက္ေန႔၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံ၊ ဒါကာၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ ကမာၻ႔ ဥတုရာသီ ေျပာင္းလဲမႈ မဟာမိတ္အဖြဲ႕ (GCCA)၏ အာရွေဒသ ဆုိင္ရာ ကြန္ဖရင့္၌ အဆုိပါ ႏုိင္ငံမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက အာရွေဒသတြင္း ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈ ဆုိင္ရာ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားကုိ ဆင္ျခင္ သုံးသပ္ခဲ့ၾကသည္။

ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ေရးအတြက္ ထိေရာက္မႈ ရွိေသာ ကမာၻလုံးဆုိင္ရာ သေဘာ တူညီခ်က္ ထြက္ေပၚရန္ႏွင့္ ထိေရာက္ေသာ မဟာဗ်ဴဟာမ်ားႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား ျဖစ္ေပၚေစရန္ လုိအပ္ေသာ ဘ႑ာေရး ဆုိင္ရာ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားကုိလည္း ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။

အာရွေဒသရွိ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ နိမ့္က်ေသာ ႏုိင္ငံမ်ား၊ ေသးငယ္ေသာ ကၽြန္းႏုိင္ငံမ်ားအား ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္မႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အကူအညီ အေထာက္အပံ့ ေပးရန္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ကေမာၻဒီးယား၊ ေမာ္လဒုိက္ ႏုိင္ငံႏွင့္ အီးယူမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ပူးတြဲ ေၾကညာခ်က္ တစ္ရပ္ကုိ လက္မွတ္ ေရးထုိးခဲ့ၾကသည္။ အဆိုပါ သေဘာတူ ေၾကညာခ်က္အရ အီးယူသည္ အမ်ိဳးသား ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈ ဆုိင္ရာ မဟာဗ