Posts
 | yangonchronicle2011 Op-Ed |
၁၃.၈.၂၀၁၂
ေဆာင္းပါးက႑
- စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ
*****************************************
ေဆာင္းပါးက႑
စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ
ႏိုင္ေမာ္
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ၁၉၉၇ခုႏွစ္မွစ၍ ႏိုင္ငံတကာမွစီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈမ်ားတစ္ခုၿပီးတစ္ခု ျပဳလုပ္အေရးယူမႈ ခံရသည္။ အစိုးရ၏ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားေၾကာင့္ အေရးယူပိတ္ဆို႔ခံရျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ေက်ာ္ သူ႔ကၽြန္ဘဝ က်ေရာက္ခဲ့သည္။ ထိုမွတစ္ဖန္ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀နီးပါး အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္တြင္ လြတ္လပ္မႈမ်ား မျပည့္မဝျဖင့္ ေနခဲ့ရသည္။ အဆိုပါ လက္ဝါးႀကီးအုပ္ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား၏ လက္ ေအာက္တြင္ ျပည္သူတို႔၏ဘဝမွာ သူတို႔ျပဳသမွ် ႏုခဲ့ရသည္။ မိမိတို႔၏ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးမ်ား ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရသည္။ အစြမ္းအစမ်ားကို အျပည့္အဝ အသံုးခ် ႏိုင္မႈ မရွိခဲ့ေပ။
ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီလက္ထက္တြင္ ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ေခတ္သစ္ဆီသို႔ ဟူေသာ စကား ရပ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ၾကားခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါပန္းတိုင္သည္ အမွန္စင္စစ္ မေရာက္ခဲ့ပါ။ ထိုေခတ္တြင္ ဦးေဆာင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ား လက္ထက္တြင္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ေသာ္လည္း အဆိုပါ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးသည္ နီးစပ္ရာ ေဆြမ်ိဳးေကာင္းစားေရးကို ဦးစားေပးေသာ ႏိုင္ငံ၏စီးပြားေရးက႑မ်ားကို အစိုးရက အမ်ိဳးမ်ိဳး ျခယ္လွယ္ခ်ဳပ္ကိုင္၍ မ်က္ႏွာလိုက္ေသာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ျဖစ္သည္။ တနည္း အားျဖင့္ ေျခလက္အဂၤါမျပည့္စံုေသာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးသာ ျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္မ်ား ၎တို႔ လိုရာကို အကြက္က်ပံုေဖာ္ထားေသာ စနစ္ျဖစ္သည္။
၁၉၉၁ခုႏွစ္တြင္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစတင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၇ခုႏွစ္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွစတင္ေသာ အာရွစီးပြားေရးအက်ပ္အတည္းႏွင့္အတူ ျမန္မာ့စီးပြားေရး မွာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးအစမွာပင္ အထိနာခဲ့သည္။ အဆိုပါ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ေအာက္တြင္ ျမန္မာျပည္သူတို႔သည္ ၎တို႔၏ စီးပြားေရးကို တည္ေဆာက္ ပံုေဖာ္ခဲ့သည္။
ထိုအခ်ိန္ကာလႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္း ၁၉၉၇ခုႏွစ္ အေမရိကန္သမၼတ ကလင္တန္လက္ထက္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈ စတင္ခဲ့သည္။
ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ျမန္မာတို႔၏ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးသည္ ဆန္ရွင္ႏွင့္အတူ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားခဲ့ရသည္ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ မႈ၏ အက်ိဳးဆက္အေနျဖင့္ ျမန္မာတို႔သည္ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္ေသာ စီးပြားေရးအဆက္အသြယ္ကို မိမိတို႔ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ မရၾကေပ။ ထိုအေျခအေနတြင္ အခ်ိဳ႕ေသာႏိုင္ငံမ်ား အထူးသျဖင့္ တ႐ုတ္ႏွင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕က အာဏာရွင္အားေပးအေနျဖင့္ ကူညီခဲ့ၾကသည္။ ၎တို႔၏ ကူညီမႈသည္ ျမန္မာျပည္သူတို႔အတြက္မဟုတ္ဘဲ အဆိုပါ အထက္လူႀကီးမ်ားအတြက္သာ ျဖစ္ခဲ့သည္။ တနည္းေျပာရလွ်င္ ၎တို႔၏ သေဘာ ထား မမွန္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ထိုသို႔ေျပာရသည္မွာ အဆိုပါႏိုင္ငံမ်ားကို အျပစ္ေျပာျခင္းမဟုတ္ေပ။ ရွိခဲ့ေသာအေျခအေနကို ပကတိ အတိုင္း ႐ႈျမင္ျပျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဆန္ရွင္ (Sanction)ေၾကာင့္ အက်ိဳးအျမတ္ရသြားသည္မွာ အဆိုပါႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ မွားမည္မဟုတ္ပါ။
ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းအေနျဖင့္ ၎တို႔၏ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈသည္ ျမန္မာအစိုးရအေပၚ အျပည့္အဝသက္ေရာက္မႈ မရွိသေလာက္ပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ျမန္မာအစိုးရသည္ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ သဘာဝတြင္းထြက္သံယံဇာတကို ပိုင္ဆိုင္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ အရင္းအျမစ္ကား အျခားမဟုတ္။ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ျဖစ္သည္။
ထို႔ျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အျခားေသာ အာဖရိကႏိုင္ငံမ်ားကဲ့သို႔ေသာ အေျခအေနမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ သဘာဝအရင္းအျမစ္ရွိျခင္း ပတ္ဝန္းက်င္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားမွာလည္း ခၽြတ္ၿခံဳက်ေနေသာ ႏိုင္ငံမ်ားမဟုတ္ဘဲ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအတန္အသင့္ေရာက္ေနေသာ ႏိုင္ငံမ်ားရွိေနျခင္း၊ ၂၁ရာစုတြင္ ႏိုင္ငံတကာ မွ အာ႐ံုစိုက္ရေသာ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသတြင္ တည္ရွိေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ Sanction ၏ လႊမ္းမိုးမႈသည္ အျပည့္အဝ သက္ေရာက္မႈမရွိခဲ့ပါ။
အျပည့္အဝလႊမ္းမိုးမႈမရွိ၍ အရာမထင္ဘူးလားဟု ေမးစရာရွိသည္။ ထိုသို႔ဆိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ႏွင့္ ေရစုန္ေမ်ာသည့္ သေဘာ သက္ေရာက္ခဲ့သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ သက္ေရာက္သည္မ်ားရွိသကဲ့သို႔ မသက္ေရာက္သည္မ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။ ေအာက္ေျခလူတန္းစားကို တိုက္႐ိုက္ သက္ေရာက္မႈမရွိေသာ္လည္း အထက္လႊာမ်ား အစိုးရအဆင့္ျမင့္အရာရွိႀကီးမ်ားႏွင့္ ၎တို႔၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ား ၎တို႔ႏွင့္ မ်က္ႏွာသင့္ေနေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ (Crony) မ်ားအတြက္ ႀကီးမားေသာ အဟန္႔အတား ျဖစ္ခဲ့သည္။
Sanction ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ား ေရာက္ရွိလာမႈတြင္ အားနည္းသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားလုပ္ငန္းႀကီးမ်ားမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို စီးပြားေရးအရ အဆက္အဆံမျပဳရန္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားျခင္းမျပဳသေလာက္ ရွားခဲ့သည္။ ၎တို႔က ျပဳလုပ္ခ်င္သည့္တိုင္ ၎တို႔ႏိုင္ငံမ်ား၏ မူဝါဒအရ လုပ္ေဆာင္ခြင့္မရွိျခင္းမ်ိဳးလည္း ပါသည္။
ျပင္သစ္မွ TOTEL စေသာ ေရနံကုမၸဏီႀကီးမ်ားက လာေရာက္ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံတာ ရွိတာပဲဟု ေျပာစရာရွိသည္။ သူတို႔သည္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ဟူ ေသာ စြမ္းအင္အရင္းအျမစ္ေၾကာင့္သာ မႀကိဳက္ေသာ္လည္း ေအာင့္ကာနမ္းရေသာသေဘာ ျဖစ္သည္။ အတိအက်ေျပာႏုိင္သည္မွာ ႏိုင္ငံတကာ ရင္းႏွီး ျမွဳပ္ႏွံမႈ အျပည့္အဝေရာက္ရွိျခင္း မရွိသည့္သေဘာ၊ အလားအလာရွိေသာ ႏိုင္ငံပင္ျဖစ္ေစကာမူ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္း၏ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္းခံထားရ သည့္ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္သည္။
ယခုအခ်ိန္တြင္ ဆန္ရွင္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အေလးထား ေျပာဆိုလာၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအတြက္ ဆန္ရွင္ကို မျဖစ္မေန ဖယ္ရွားဖို႔လိုေၾကာင္း ႐ႈျမင္လာၾကသည္။
ျပည္သူလႊတ္ေတာ္ စတင္ေခၚယူစဥ္အခ်ိန္အတြင္းကလည္း လႊတ္ေတာ္အမတ္တစ္ဦးမွ လႊတ္ေတာ္တြင္ ဆန္ရွင္ကို ကန္႔ကြက္ေၾကာင္းအထိ တင္သြင္းခ့ဲသည္။ လႊတ္ေတာ္တစ္ရပ္လံုးကပင္ အဆိုကို ေထာက္ခံခဲ့သည္။
မၾကာေသးမီက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္စည္းအေဝးတြင္ပင္ ဆန္ရွင္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ဒီမုိကေရစီစနစ္ေဖာ္ေဆာင္ရာတြင္ အဟန္႔အတားျဖစ္ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚခ်မွတ္ထားသည္႔ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔မႈအား အျမန္ဆံုးရုပ္သိမ္းေပးရန္ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သူ မည္သူ႔ကိုမဆုိ မည္သည့္နည္း လမ္းကို အသံုးျပဳ၍ျဖစ္ေစ ညွိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ေပးရန္ တုိက္တြန္းေၾကာင္းအဆို တင္သြင္းခဲ့ျခင္းကို သတင္းေဖာ္ျပရာတြင္ ၾကားသိခဲ့ရသည္။
ထိုသို႔ျဖစ္ေပၚေနေသာ အခ်င္းအရာသည္ ျဖစ္ရပ္အေပၚတြင္သာ ေျပာဆိုေနၾကၿပီး ဘယ္လိုလုပ္ရမည္ဟူေသာနည္းလမ္းမပါ တနည္းအားျဖင့္ အကာသာရွိၿပီး အႏွစ္မပါေသာသံုးသပ္ခ်က္မ်ား ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
လႊတ္ေတာ္အမတ္မင္းတင္ျပသေလာက္ ေျပာ႐ံုျဖင့္ မၿပီးဘဲ မိမိတို႔၏ အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားကို ဖယ္ရွားပစ္ဖို႔သာ ပိုအေရးႀကီးသည္။ အျမန္ဆံုး ႐ုပ္သိမ္းေပးဖို႔ဆိုရာတြင္ တာဝန္ရွိသူမ်ားကေရာ အျမန္ဆံုး ႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းက်ေသာ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကို မည္မွ် အျမန္ဆံုး လုပ္ေပးႏိုင္သည္ဆိုသည့္အေပၚတြင္ မူတည္ေနသည္။
ျမန္မာမႈနယ္ပယ္တြင္ “အဆို” တစ္ခုရွိသည္။ “သင္ေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္မဆိုးပါ”ဟူေသာအဆို ျဖစ္သည္။ ဤအဆိုအရ တစ္ဦး၏ျပဳမူပံုအရ ေနာက္တစ္ဦးက ျပဳမူသည့္ပံုစံ ေျပာင္းလဲသည့္သေဘာ ျဖစ္သည္။ ထိုစကားပံုအတိုင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ယေန႔ေျပာင္းလဲလာေသာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ ျမန္မာအရပ္သားအစိုးရတို႔၏ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာေျပာင္းလဲမႈကို လိုလားေသာ မူဝါဒ သေဘာထား မ်ားႏွင့္အညီ ႏိုင္ငံတကာမွလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအား ၎တို႔၏ မူဝါဒကို ေျပာင္းလဲစျပဳလာသည္ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈကို တစ္ႏွစ္ဆိုင္ငံ့မႈ ျပဳသည္။ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားကလည္း စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေျဖေလွ်ာ့မႈမ်ား ျပဳလုပ္လာသည္။ အေျခအေနတိုးတက္လာသည့္သေဘာဟု ဆိုရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈကို ဆိုင္းငံ့ထားသင့္ၿပီး ေျဖေလွ်ာ့မႈမ်ားကို ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း ေဆာင္ရြက္သင့္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ထိုသိုေျပာၾကားခ်က္အေပၚ ႏိုဗယ္ဆုရစီးပြားေရးညာရွင္ ဂ်ိဳးဇက္စတစ္ဂလစ္ကမူ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈမရွိလည္း စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးႏိုင္ေၾကာင္း တ႐ုတ္၊ စင္ကာပူ အစရွိေသာ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ေျပာဆိုသည္။
ကၽြန္ေတာ့္အျမင္အရေျပာရလွ်င္မူ အာမခံခ်က္မရွိေသာႏိုင္ငံတြင္ မည္သည့္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မွ စိတ္ခ်လက္ခ်ျဖင့္ မိမိတို႔၏ ေငြအရင္းအႏွီး မ်ားကို ပံုေအာရင္းႏွီးမည္မဟုတ္ေပ။ လုပ္ခဲ့လွ်င္လည္း က်ီးလန္႔အစာစားသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
ထိုသို႔ ေျပာေနဆိုေနၾကေသာ္လည္း ေအာက္ေျခလူတန္းစားမ်ားကမူ Sanction ကို ေဝဖန္ဖို႔ေနေနသာသာ ေကာင္းစြာနားမလည္သူမ်ားပင္ ရွိေနၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔၏ဘဝကို ဘယ္လိုလႊမ္းမိုးသက္ေရာက္မႈရွိေၾကာင္း နားလည္ေကာင္းမွ နားလည္ေလစဟုပင္ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိသည္။
လက္ရွိအေျခအေနတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနျဖင့္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အျငင္းအခံုျဖစ္ေန႐ံုျဖင့္ လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနေသာ ကိစၥရပ္ မ်ား၊ ျပႆနာမ်ား ေျပလည္သြားလိမ့္မည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈမ်ား အၿပီးတိုင္ ဖယ္ရွားေရးကိစၥသည္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ အေမရိကန္ သမၼတဘားရက္အုိဘားမားတို႔ လက္ဝါးခ်င္း႐ိုက္႐ံု၊ ဟီလာရီကလင္တန္ ၾကားဝင္ေျဖရွင္း႐ံုျဖင့္ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ႏိုင္မည့္အေရးမဟုတ္။ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္တစ္ေယာက္တည္းႏွင့္လည္း မရႏိုင္။
ဒီမိုကေရစီရင့္က်က္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအရ အားၿပိဳင္ေနေသာ အေမရိကန္လႊတ္ေတာ္အတြင္း အဆိုတစ္ခုခု ဥပေဒတစ္ခုခုတင္သြင္းၿပီး အတည္ျပဳ ျခင္း၊ ပယ္ဖ်က္ျခင္းသည္ လြယ္ကူလွေသာကိစၥေတာ့ မဟုတ္ေပ။
ထိုေၾကာင့္ အေလးထားလုပ္ရမည္မွာ အေမရိကန္လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားအပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းမွ ျမန္မာျပည္သည္ လူ႔အခြင့္ အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားမရွိေၾကာင္း သိေအာင္လုပ္ျပဖို႔ လိုသည္။
သိေအာင္လုပ္သည္ဆိုရာတြင္ လိမ္ညာဟန္ေဆာင္သေယာင္သာ လုပ္ျပျခင္းမ်ိဳးကို မဆိုလိုပါ။ ျပန္လည္၍ ျပည္သူမ်ား၏ အခြင့္အေရးႏွင့္ ရပ္တည္ခ်က္မ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳရမည္၊ မိမိတို႔လုပ္ကိုင္ေနသမွ်တြင္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိေနဖို႔လည္း လိုအပ္သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္၊ အစိုးရမ်ားအေနျဖင့္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရ၊ ဒီမိုကရက္တစ္တပ္မေတာ္ အစရွိေသာ လကၡာဂုဏ္အင္မ်ားႏွင့္အညီ ဒီမိုကေရစီဆန္ဆန္ ျပည္တို႔၏ လြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေပးရမည္ ျဖစ္သည္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကို ဦးစီးဦးေဆာင္ျပဳသည္ကို အျပည့္အဝ ယံုၾကည္သည္။ ဒါဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရာ သူ႔ကိုကူညီဖို႔ မလိုဘူး လားဟု စဥ္းစားၾကရမည္။ ႏိုင္ငံတကာကေျပာေျပာေနသည့္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြမရွိေအာင္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီ၏ အခြင့္အေရးကို အသိအမွတ္ ျပဳဖို႔ လိုသည္။ မီဒီယာေတြကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို စဥ္ဆက္မျပတ္ တင္ျပရမည္။
အထူးသတိျပဳရမည့္အခ်က္မွာ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈမ်ားသည္ အျပစ္ရွိ၍ ဒဏ္ခတ္ထားျခင္းျဖစ္သည္ဆိုေသာအခ်က္ ျဖစ္သည္။ ေၾကြးသစ္မဟုတ္ ယခင္အစိုးရ၏ ေၾကြးေဟာင္းျဖစ္သည္။ လက္ရွိတာဝန္မွာ အဆိုပါေၾကြးေဟာင္းကို ဆပ္ဖို႔ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပဳသမွ် အျပစ္ကို အျပစ္လို႔ျမင္၍ အမွန္ ျပင္ဖို႔ျဖစ္သည္။ အမွန္တရားကိုရွာေဖြေနေသာ ႏိုင္ငံႏွင့္ အစိုးရအတြက္ ႏိုင္ငံတကာမွထိုင္ၾကည့္ေနမည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ သက္ဆိုင္ရာ ပါဝင္သူ တာဝန္ ရွိသူအားလံုးတို႔ကို အထူးသတိေပးလိုသည္မွာ မိမိတို႔၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို မဆုတ္မနစ္ လုပ္သြားပါ၊ ျပည္သူေတြကို အခြင့္အေရးေပးပါ၊ အားလံုးကို ခ်န္မထားပါနဲ႔၊ အတူတူသြားၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံကို အရိပ္လိုမိုးေနသည့္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ (Sanction) မ်ား လြတ္ေျမာက္သြားပါလိမ့္မည္။
သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယခင္အစိုးရလက္ထက္မ်ားက ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ဟာကြက္မ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားကို လက္ရွိအစိုးရႏွင့္ တာဝန္ရွိသူမ်ားကသာ ျပန္လည္ေျဖရွင္းႏိုင္ျခင္းမရွိသ၍ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားရွိေနသ၍၊ ညီညြတ္မွ်တေသာ လြတ္လပ္မႈမ်ားမရွိသ၍ ျမန္မာ ႏိုင္ငံႏွင့္ ဆန္ရွင္သည္ကား ဒြန္တြဲေနမည္သာ……။
*****************************************
Google Drive: create, share, and keep all your stuff in one place.
