Posts
 | yangonchronicle2011 Op-Ed |
၆.၇.၂၀၁၂
ေဆာင္းပါးက႑
- အျမင္မတူၾကသူမ်ား
*****************************************
ေဆာင္းပါးက႑
အျမင္မတူၾကသူမ်ား
ေအာင္ျမင္သူ
(ေနျပည္ေတာ္တိုင္း(မ္)ဂ်ာနယ္ အတြဲ(၁) အမွတ္(၃၂) မွ ထုတ္ယူေဖာ္ျပသည္။)
စာေရးဆရာႀကီး အဂၢစႏိုးေရးသားေသာ “The other side of the river” စာအုပ္ကို အေမလူထုေဒၚအမာက ဘဝျခင္းမတူသည့္ တ႐ုတ္ျပည္ဟု ဘာသာျပန္ခဲ့ပါသည္။ ငယ္စဥ္ကျပန္ဆိုထားသည့္ အဓိပၸါယ္ကို ေကာင္းစြာ မစဥ္းစားမိပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ေရာက္ၿပီး မဲေခါင္ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္း လာအိုႏိုင္ငံတြင္ တဲကေလးေတြ ေတြ႔ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရာက္ေနသည့္ ထိုင္းႏိုင္ငံဘက္တြင္ တိုက္တာအေဆာက္အအံုမ်ား ျဖစ္သည္။ ျမစ္တစ္စင္းသာျခားေသာ ႏိုင္ငံႏွစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ပါသည္။
ပန္းလႈိင္ေဂါက္ကြင္းဝင္းထဲသို႔ ဝင္လိုက္သည္ႏွင့္ လမ္းေဘးဝဲယာတြင္ ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းစိုစိုႏွင့္ အိမ္ေျခတိုက္တာမ်ား ေတြ႔ရသည္။ ေဂါက္ကြင္း တြင္ စိမ္းေနေသာ ႏိုင္ငံျခားျမက္ခင္း၊ ပြင့္ေနေသာ ပန္းေရာင္စံု ေအးျမၾကည္လင္ေသာ ေရကန္မ်ားႏွင့္ သာယာလွပလွပါသည္။ လႈိင္ျမစ္ကမ္းဘက္တြင္ ျပြတ္သိပ္ေနေသာ တဲပုတ္ေလးမ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ျမစ္ေလးျခားသြားေသာ ေနရာပင္ျဖစ္သည္။
အေမလူထုေဒၚအမာ၏ ဘာသာျပန္ထားသည့္အဓိပၸါယ္မွာ ေလးနက္ေၾကာင္း သတိထားလိုက္မိပါသည္။
အၿငိမ္းစားမ်ား၏ ထံုးစံအတိုင္း အားလပ္သည္ႏွင့္ တီဗီြေရွ႕တြင္ ထိုင္မိသည္။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီးဦးေ႐ႊမန္း စက္မႈလက္မႈ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ေနသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ား ေအာက္ေျခသို႔ ဆင္းေနသည္မွာ ဝမ္းသာစရာျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ထက္ ေအာက္ေျခက်သည့္ အလုပ္သမားမ်ား ႏွင့္လည္း ေတြ႕သင့္ သည္။
တိုင္းျပည္အက်ိဳး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအက်ိဳးဟု ေရွ႕တန္းတင္ေျပာေနေသာ္လည္း ေနာက္ဆံုးရာႏႈန္းျပည့္ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံသူမ်ား ဝင္လာလွ်င္၊ ဓနအင္အား၊ နည္းပညာအင္အားႀကီးမားၾကသူမ်ား ဝင္လာလွ်င္ မိမိတို႔ ေစ်းကြက္ေပ်ာက္မည့္အေရးတြင္ အဆံုးသတ္သြားသည္။ သတၱိရွိရွိ အၿပိဳင္အဆိုင္ လုပ္မည္ဆိုသူ တစ္ေယာက္မွ်မေတြ႔ရပါ။
တစ္ခ်ိန္တုန္းက တံခါးပိတ္ထားလို႔ မတိုးတက္တာ တံခါးပိတ္ထားလို႔ တုံးေနၾကတာဟု ေျပာေနသူမ်ား တကယ္ဖြင့္မည္ဟုဆိုခ်ိန္တြင္ ျပန္ပိတ္ ေပးရမလို ျဖစ္ေနသည္။ ႏိုင္ငံမွ လုပ္ငန္းရွင္သူေ႒းမ်ား ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အခြန္မည္မွ် ေပးေဆာင္ၾကသည္ကိုၾကည့္လွ်င္ သူ႔တို႔ႏိုင္ငံအေပၚ ထားလိုသည့္ ေစတနာကို သိႏိုင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသားမ်ား မညံ့ၾကဟု ေျပာၾကသည္။ မွန္ပါသည္ မညံ့ပါ။ "လက္ေတာ့ပ္" အသံုးျပဳတတ္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳတတ္သည္။ ဟန္းဖုန္း၊ တီဗြီ ဖြင့္တတ္သည္။ ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ အသံုးျပဳသည္။သို႔ေသာ္ အထဲမွ အစိတ္အပိုင္ေလးတစ္ခုမွ မလုပ္တတ္ပါ။
အေမလူထုေဒၚအမာ ဘာသာျပန္ထားသကဲ့သို႔ ဘဝျခင္းမတူသျဖင့္ အျမင္ခ်င္းလည္း တူမည္မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ အက်ိဳး၊ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံသူအက်ိဳး၊ အလုပ္ရွင္၊ အလုပ္သမား၊ စာသံုးသူအက်ိဳး ဘက္စံုၾကည့္ဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ ဥေရာပခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဘက္စံုမွ အကူအညီေပးဖို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတာင္းခံသည္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အေထာက္အကူျပဳ အရင္းအႏွီး ျမွပ္ႏွံမႈမ်ားကို ဖတ္ေခၚခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားလည္း ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အေထာက္အကူျပဳေစမည့္ အစီအစဥ္မ်ား ေရးဆြဲေနၾကပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့္အိမ္နီးခ်င္းတြင္ ပလပ္စတစ္ဆံညွပ္ေလးမ်ားကို မိသားစုအေသးစားလုပ္ေနသည့္ အေသးစားလုပ္ငန္းေလးတစ္ခု ရွိခဲ့သည္။ ယေန႔ လုပ္ငန္း ရပ္သြားသည္။ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမွ လွိမ့္ဝင္လာသည့္ ေစ်းလည္းသက္သာေသာ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ မယွဥ္ႏိုင္၍ပင္ မည္သည့္နည္းႏွင့္ လွိမ့္ဝင္လာသည္မသိ။ ယေန႔ ဝင္ေရာက္လာေသာ ဆီမ်ား စားသံုးရန္မသင့္ဟု စစ္ေဆးေတြ႔ရွိခ်ိန္တြင္ မည္သူ႔တြင္ တာဝန္ရွိမည္နည္း။ ကၽြန္ေတာ္ SME အေသးစားႏွင့္ အလတ္စား စက္မႈလုပ္ငန္း ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ေရးလုပ္ငန္းအဖြဲ႕တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္က ပါဝင္ခဲ့သည္။ ၃၀၉၂ မီးႀကိဳးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွ ထုတ္လုပ္သည္မွာ စံခ်ိန္မီ သည္။ ႏိုင္ငံျခားမွ ဝင္လာေသာႀကိဳးမ်ား ေစ်းသက္သာသည္။ အ႐ြယ္အစားေသးသည္။ အႏၱရာယ္ရွိသည္ကို ျပည္သူတို႔မသိၾကပါ။ ေစ်းသက္သာသည္ကို ဝယ္သံုးၾကသည္။ ၿခံဳ၍ေျပာရေသာ္ အားလံုးတြင္ တာဝန္ရွိပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ စီးပြားေရးဂ်ာနယ္တစ္ခုတြင္ စက္႐ံုတြင္လုပ္ေနေသာ လူငယ္စာေရးဆရာ ေနသာထက္ႏွင့္ ဆရာေအးတူးတို႔ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ သူတို႔ကိုယ္ေတြ႔ေလးေတြ ေရးေနသည္မွာ ပညာယူရမည့္ ေဆာင္းပါးေလးမ်ားျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ႏွင့္ လုပ္ေနေသာကုမၸဏီတြင္ လူအင္အားတစ္ေထာင္ခန္႔ ရွိသည္။ သူတို႔စက္႐ံုမွပစၥည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ အသံုးျပဳသည္။ လစဥ္ မန္ေနဂ်ာအဆင့္ဝန္ထမ္းမ်ား လက္စံုစားပြဲရွိသည္။ တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ဝန္ထမ္းအားလံုး လက္စံုစားပြဲရွိသည္။ တစ္ႏွစ္လွ်င္ တစ္လစာ ေဘာက္ဆူးေပးသည္။ စက္႐ံုတြင္ ေဆးခန္းရွိသည္။ ထိခိုက္မိလွ်င္ ေလ်ာ္ေၾကးေပးသည္။ အလုပ္သမားမ်ား ေငြစုရသည္။ အတိုးေပးသည္။ ေငြေခ်းႏိုင္သည္။ အတိုးႏႈန္း သက္သာသည္။ မိသားစုႀကီးတစ္ခုလို ျဖစ္ေနသည္။ သူေ႒းျဖစ္သူမွာ ငယ္႐ြယ္သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။
စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္ လက္ရွိအလုပ္လုပ္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ့္တပည့္တစ္ဦး လက္ရွိလုပ္ကိုင္ေနသည့္ဌာနတြင္ သူတို႔ႏိုင္ငံ ဥပေဒအရ ႏိုင္ငံသား (၇)ဦးတြင္ ႏိုင္ငံျခားသား (၃)ဦးသာ ခန္႔ထားခြင့္ရွိသည္။ ဥပေဒအားျဖင့္ (၈+၂)သို႔ ျပင္မည္ဟု ၾကားရသျဖင့္ အလုပ္သစ္ရွာေနရသည္။
ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ေဘးမွ “သဲသဲ” ကေလးမေလး ကြန္ပ်ဴတာျဖင့္ဘြဲ႕ရသည္။ ေအးဂ်င့္မွတစ္ဆင့္ ဘ႐ူႏိုင္းတြင္ သြားေရာက္အလုပ္လုပ္သည္။ ေလဆိပ္ ေရာက္သည္ႏွင့္ ကုမၸဏီသို႔ဖုန္းဆက္လိုက္သည္။ ကုမၸဏီမွ ကားငွားလာရန္ေျပာသျဖင့္ ငွားသြားသည္။ ေရာက္သည္ႏွင့္ ကားခရွင္းေပးသည္။ ေအးဂ်င့္သို႔ ေငြ ၅သိန္းေပးခဲ့ရသည္ကို သိသည္ႏွင့္ ကုမၸဏီမွ ေအးဂ်င့္ကို အားလံုေပးထားၿပီးျဖစ္၍ ေအးဂ်င့္သို႔ လွမ္းဆူသည္။
အလုပ္ခ်ိန္ ၈နာရီ။ အခ်ိန္ပိုအလုပ္ဆင္းလွ်င္ သာမာန္လစာကထက္ အခ်ိန္ပိုလစာက ပိုမ်ားသည္။ ေဆး႐ံုတြင္ အလုပ္သမား တစ္ဦးခ်င္း အမည္ျဖင့္ ေငြစာရင္းဖြင့္ေပးထားသည္။ ဖ်ားနာလွ်င္ ပ်က္ရက္အတြက္ ေငြမျဖတ္ပါ။ အတူတူသြားသူ ငါးဦးအနက္ ေလးဦးသာ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္တြင္ ျပန္လာသည္။ တစ္ဦးမွာ ကင္ဆာေရာဂါေတြ႕သျဖင့္ ျပန္မလႊတ္ပါ။ ေရာဂါလံုးဝေပ်ာက္မွ ျပန္ခြင့္ေပးမည္ဟု သိရသည္။ ေရာဂါကုရန္ သူ႕စာရင္းမွေငြျဖင့္ မေလာက္သျဖင့္ သူ႔သူငယ္ခ်င္း မ်ားက သူတို႔ရေသာေငြကို ဝိုင္းရွယ္ၾကသည္။ ျပန္လာေသာ “သဲသဲ”ကို ဘ႐ူႏိုင္းသို႔ျပန္မသြားဘဲ စင္ကာပူတြင္ လုပ္ရန္ေျပာသည့္အခါ သူမမွ ဘ႐ူႏိုင္းမွာ လုပ္ရသည္မွာ အဆင္ေျပေၾကာင္း၊ လမ္းထြက္လွ်င္ စကတ္တိုျဖင့္ ထြက္ခြင့္မရွိ၍ အိေျႏၵရေၾကာင္း၊ စည္းကမ္းရွိ ၍ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ သင့္ေတာ္သည္ကို အေၾကာင္းျပၿပီး ျပန္သြားသည္။ အျပန္အတြက္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ထုတ္ေပးလိုက္သည္။ ျပန္ေရာက္ သည္ႏွင့္ ခြင့္ျပန္သည့္ ႏွစ္လစာရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကျငာသည္။
ႏိုင္ငံျခားမွ လာေရာက္လုပ္ကိုင္သူတစ္ဦး မီးဖြားရန္ရွိသျဖင့္ အသြားအျပန္ စရိတ္ေပးသည္။ လစာမျဖတ္ေတာက္သည္အထိ ဂ႐ုစိုက္ေၾကာင္း ေျပာျပ သည္။ အလုပ္ရွင္ႏွင့္ အလုပ္သမားျပႆနာျဖစ္လွ်င္ အလုပ္ရွင္ဘက္ကမွားလွ်င္ ထုတ္ျပန္ထားသည့္ အမိန္႔မ်ား မလိုက္နာလွ်င္ ကုမၸဏီကို ခ်က္ခ်င္းပိတ္သိမ္း သည္အထိ အေရးယူသည္ဟု သိရသည္။
ဥပေဒကို ႏိုင္ငံေတာ္မွ ထုတ္ျပန္ၿပီး မလိုက္နာလွ်င္ တိတိက်က် ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူသည္မွာ နမူနာယူဖို႔ ေကာင္းလွပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့္ညီတစ္ဦး ကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ အလုပ္လုပ္ေနသည္။ တစ္လ ႏွစ္သိန္းရသည္။ အလုပ္တစ္ရက္ပ်က္လွ်င္ က်ပ္ႏွစ္ေသာင္း ျဖတ္သည္။
ယခင္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ လာေရာက္ရင္းႏွီးလုပ္ကိုင္သူမ်ားအတြက္ မက္လံုးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္သမားခ သက္သာသည္။ ေနာက္တစ္ခုမွာ အလုပ္ရွင္ဘက္မွ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ အားကိုးရွိျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ ယေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ ဥပေဒေရးဆြဲၿပီးခ်ိန္တြင္ အလုပ္သမား အမ်ားစု၏ ေနာက္တြင္ အားကိုးအားထားျပဳမည့္ဥပေဒ ရွိလာမည္ျဖစ္သည္။ အလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ စည္းကမ္းတက် တာဝန္ေက်ေက် အလုပ္လုပ္ၾကဖို႔ေတာ့ လိုအပ္ပါမည္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွလည္း ႏိုင္ငံျခားမွ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံမႈျပဳမည့္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ျပည္တြင္းလုပ္ငန္းမ်ား နစ္နာေစမည့္ စည္းမ်ဥ္း ဥပေဒမ်ား ေရးဆြဲမည္ မဟုတ္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ အလုပ္သမားႏွင့္ အလုပ္ရွင္ အျမင္ခ်င္းတူႏိုင္ၾကမည္ မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္မွလည္း မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ နစ္နာမႈမရွိ ဘဲ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အေထာက္အကူျဖစ္မည့္ ဥပေဒမ်ားကိုသာ ေရးဆြဲမည္ဟု ယံုၾကည္ေၾကာင္း ေရးသားလိုက္ရပါသည္။
*****************************************
Google Docs makes it easy to create, store and share online documents, spreadsheets and presentations.
