Transparency Myanmar

transparency.myanmar@gmail.com

International media (1)

Snapshot of the item below:
International media (1)

ဘာသာျပန္သတင္းမ်ား

အိႏၵိယ-ျမန္မာ နယ္စပ္မေျပလည္မႈကုိ ေျဖေလွ်ာ့ၾကည့္ျခင္း

(Bangkok Post မွ 21 Jan 2013 ရက္စြဲပါ Easing the India-Myanmar border tiff ကုိဘာသာျပန္ဆုိသည္)

အိႏၵိယ-ျမန္မာ အျပန္အလွန္ဆက္ဆံေရးသည္ လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္ ၂ ခုတာကာလအတြင္း တျဖည္းျဖည္းခ်င္းေျပာင္းလဲလာခဲ့သည္။ ႏွစ္ႏုိင္ငံဆက္ဆံေရး၏ ႀကီးမားေသာ အေျပာင္းအလဲမွာ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္၊ အိႏၵိယအစိုးရက “အေရွ႕ေမွ်ာ္မူဝါဒ” စတင္က်င့္သုံးမႈမွစတင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ယင္းအေျပာင္းအလဲႏွင့္အတူ အိႏၵိယအစိုးရသည္ ယခင္က ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီအင္အားစုမ်ားကုိ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳခဲ့ရာမွ စစ္အစိုးရလုိလားေသာ အင္အားစုမ်ားကုိ ေျပာင္းလဲေထာက္ပံ့မႈျပဳလာသည္။

ေဒသတြင္းပါဝါႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္ေသာ အိႏၵိယသည္ ျမန္မာႏွင့္ ျပည့္ဝေသာ သံတမန္ဆက္ဆံေရး ထူေထာင္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ ၎၏ လုံၿခံဳေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားေရးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အက်ိဳးစီးပြားကုိ တုိးခ်ဲ႕ရန္ႀကိဳးပမ္း လာသလုိ အာရွေဒသတြင္း တ႐ုတ္၏ မဟာဗ်ဴဟာက်ေသာ ၾသဇာလႊမ္းမုိးမႈကုိ တန္ျပန္ခ်ိန္ခြင္လွ်ာမွ်ရန္ပါ လုပ္ကုိင္လာသည္။

အိႏၵိယႏွင့္ မုိင္ ၁၀၀၀ ရွည္လ်ားသည့္ နယ္နမိတ္ခ်င္းထိစပ္ေနသည့္ တစ္ခုတည္းေသာ အေရွ႕ေတာင္ အာရွႏုိင္ငံျဖစ္သည့္ ျမန္မာသည္ အိႏၵိယအတြက္ အျခားေသာ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံ ၁၀ ႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္သြယ္ေပးမည့္ ဂိတ္ေပါက္တစ္ခုသဖြယ္ျဖစ္ေနသည္။

ျမန္မာ-အိႏၵိယဆက္ဆံေရးမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရွိခဲ့ၿပီး အျပန္အလွန္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမႈမ်ားေပၚထြန္းခဲ့ေသာ္လည္း လတ္တေလာအိႏၵိယအေရွ႕ေျမာက္ဘက္ မဏိပူရျပည္နယ္တြင္း နယ္စပ္အျငင္းပြားမႈက ေဒသခံျပည္သူမ်ားသာမက ျပည္နယ္ႏွင့္ ဗဟုိအစိုးရအရာရွိႀကီးမ်ားအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္စရာျဖစ္လာသည္။ အျခားေသာႏုိင္ငံမ်ားႀကံဳေတြ႕ေနရသလုိပင္ အဆုိပါကိစၥတြင္ အျငင္းပြားစရာမ်ားကား ျပည့္ႏွက္ေနသည္။

ေတာင္းဆုိမႈမ်ားႏွင့္ တန္ျပန္ေတာင္းဆုိမႈမ်ားက အေျခအေနကုိပုိမုိ႐ႈပ္ေထြးေစသည္။ အဓိကျပႆနာမွာ နယ္နမိတ္တုိးခ်ဲ႕ရယူသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္ေနသည္။

အိႏၵိယသည္ ယင္းနယ္စပ္ေဒသတြင္ ၿခံစည္း႐ုိး တံတုိင္းတည္ေဆာက္ျခင္းအားျဖင့္ ကုန္ပစၥည္း၊ လက္နက္၊ ေငြစကၠဴအတု ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားမႈ၊ မူးယစ္ေဆးေမွာင္ခုိကူးမႈ၊ ပုန္ကန္ထၾကြမႈအပါအဝင္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ တရားမဝင္လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ရပ္ဆုိင္းပစ္ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ယူဆထားသည္။

ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ ဥပေဒေဘာင္ျပင္ပမွ လုပ္ငန္းမ်ား လတ္တေလာႏွစ္မ်ားအတြင္း တုိးပြားလာျခင္းေၾကာင့္လည္း ယင္းသုိ႔ နယ္စပ္ၿခံစည္း႐ုိးတံတုိင္းေဆာက္ရန္ ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔ျဖစ္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ႏွင့္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မ်ားအတြင္း အဆုိပါေဒသ၌ အိႏၵိယလုံၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ားႏွင့္ အရပ္သားမ်ား ေသဆုံးခဲ့မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အိႏၵိယလုံၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕က စိမ့္ဝင္ႏုိင္သည့္ နယ္စပ္ေဒသကုိ ျပစ္တင္ေျပာဆုိခဲ့ၾကသည္။

ထုိသုိ႔ ၿခံစည္း႐ုိး တံတုိင္းတည္ေဆာက္မႈမျပဳမီ ပူးတြဲစစ္တမ္းတစ္ရပ္ေကာက္ယူၾကရန္ အိႏၵိယႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရ အရာရွိမ်ားသေဘာတူညီခဲ့ၾကသည္။ ႏွစ္ႏုိင္ငံျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနတုိ႔က ယင္းစစ္တမ္းကုိ ေျခာက္လအတြင္း အၿပီးသတ္ေကာက္ယူခဲ့ၿပီးေနာက္ နယ္စပ္ေဒသတြင္ ၿခံစည္း႐ုိးတံတုိင္းခတ္ရန္ သေဘာတူညီခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစ အဆုိပါၿခံစည္း႐ုိးတည္ေဆာက္သည့္ လုပ္ငန္းမွာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ကူကီတုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုအပါအဝင္ ေဒသခံျပည္သူမ်ားက ဆႏၵျပမႈမ်ားျပဳလုပ္လာခ်ိန္တြင္ ရပ္ဆုိင္းသြားခဲ့သည္။ ေဒသခံျပည္သူမ်ား၏ အထူးစုိးရိမ္မႈမွာ ၿခံစည္း႐ုိးတည္ေဆာက္မႈေၾကာင့္ ၎တုိ႔၏ ေျမယာမ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းသုိ႔ ေရာက္ရွိသြားမည့္အေရး ကိစၥပင္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ျပင္ ၿခံစည္း႐ုိးတံတုိင္းေၾကာင့္ ေဒသခံျပည္သူမ်ား ႏွစ္ျခမ္းကြဲကာ တစ္ႏုိင္ငံစီေနထုိင္ၾကရ မည္ကုိလည္း စိုးရိမ္ခဲ့ၾကသည္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္မူ အကဲဆတ္သည့္ နယ္စပ္ၿခံစည္း႐ုိးတံတုိင္းတည္ေဆာက္သည့္အေရးကိစၥမွာ နယ္စပ္ေဒသတစ္ေလွ်ာက္ရွိ တုိင္မ်ားပုိင္ဆုိင္မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အျငင္းပြားမႈေၾကာင့္ ပုိမုိ႐ႈပ္ေထြးလာသည&#