![]() | yangonchronicle2011 Op-Ed |
၂၈.၈.၂၀၁၂
ေဆာင္းပါးက႑
- ေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္း
*****************************************
ေဆာင္းပါးက႑
ေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္း
ေအာင္ေအာင္(ID)
(ၾသဂုတ္ ၂၆ ရက္ေန႔ထုတ္ Messenger ဂ်ာနယ္ အတြဲ(၃)အမွတ္(၁၄)မွ ထုတ္ယူေဖာ္ျပခ်က္။)
ေဆာင္ပုဒ္ဆိုသည္မွာ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ လုပ္ေဆာင္လိုမႈ၊ ပန္းတိုင္ စသည္တို႔ကို အက်ဥ္းခ်ဳံးေဖာ္ျပထားေသာ စကားစုျဖစ္ သည္။ တိတိရွင္းရွင္းထိထိမိမိႏွင့္ မိမိ၏ဆိုလိုရင္းကို တစ္ပါးသူထံ၊ အမ်ားျပည္သူထံ အခ်က္ျပေသာ Message တစ္မ်ိဳးလည္း ျဖစ္သည္။ ေဆာင္ပုဒ္တိုင္း သည္ ရွင္းလင္းျပတ္သားရန္ လိုသလို လံႈေဆာ္မႈလည္း ပါရသည္။ ပို၍အေရးႀကီးသည္မွာ ေဆာင္ပုဒ္၏ေနာက္တြင္ အဆိုပါေဆာင္ပုဒ္ပါ ေဖာ္ျပခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္ လိုက္နာေဆာင္ရြက္သည့္ အျပဳအမူ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားပါရွိရန္ လိုအပ္ျခင္းျဖစ္သည္။
စာေရးသူတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေဆာင္ပုဒ္မ်ားစြာ ရွိပါသည္။ The Land of Motto ဟု ဆိုရေလာက္ေအာင္ ေဆာင္ပုဒ္မ်ား မ်ားခဲ့ပါသည္။ သို႔ရာ တြင္ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္သည့္ အပိုင္းတြင္မူ မ်ားစြာ အားနည္းေနသည္ကို ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။ ဆိုၾကပါစို႔ အမ်ားျပည္သူသံုး ဘတ္စ္ကားေပၚမွ စိတ္ရွည္သည္းခံလမ္းေၾကာင္းမွန္ ေမာင္းရန္ေမာ္ေတာ္ကား ဆိုေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကို ကပ္ထားသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာရွိခဲ့ၿပီ။ ကား ဆရာအမ်ားစုသည္ စိတ္လည္းမရွည္ၾကပါ။ သည္လည္းမခံပါ။ လမ္းေၾကာင္းလည္းမမွန္ပါ။ ေရးသားတင္ျပရန္ပင္ လိုမည္မထင္ပါ။ ေမာင္းသည့္ေမာ္ ေတာ္ကား တစ္ခုပဲမွန္ပါသည္။ စိတ္ရွည္သည္းခံ လမ္းေၾကာင္းမွန္ခဲ့ပါကလည္း ကားဆရာမ်ားအေနျဖင့္ ေခါက္ေရမျပည့္ဘဲ ေနာက္တစ္ေန႔ေမာင္းရန္ ေမာ္ေတာ္ကားပင္ ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာျပည္မွ ဘတ္စ္ကားစနစ္သည္ စီးသူ၊ ေမာင္းသူအားလံုး အလြန္အႏၲရာယ္မ်ားလွေၾကာင္း ေဆာင္းပါး မ်ားတြင္ မၾကာခဏ ဖတ္ရႈရပါသည္။ ယခုထိ မျပင္ႏိုင္ေသးပါ။ စာေရးသူ UN တြင္လည္း အလုပ္လုပ္စဥ္ ႏိုင္ငံျခးသားဝန္ထမ္းမ်ားအတြက္ ျမန္မာျပည္ တြင္ အသက္အႏၱရာယ္ရွိေစမည့္ အဓိကအခ်က္မွာ သူပုန္ရန္၊ ဓားျပရန္မဟုတ္ဘဲ လမ္းေပၚရွိ ဘတ္စ္ကား၊ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ား၏ အႏၱရာယ္ျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္သားခဲ့ဖူးပါသည္။ သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ကားပိုင္ရွင္မ်ားႏွင့္ ကားဆရာ၊ စပယ္ယာမ်ားစုေပါင္းအေျဖရွာသင့္ပါသည္။ အေျဖရွာစဥ္ကာလႏွင့္ အေျဖမရစဥ္ကာလကို အဆိုပါေဆာင္ပုဒ္ကို ေက်းဇူးျပဳ၍ ျဖဳတ္ထားေပးပါ။
ျမန္မာ့အားကစား ကမာၻကိုလႊမ္းရမည္ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္အေၾကာင္းကိုလည္း ေရးခ်င္ပါတယ္။ ေၾကြးေၾကာ္သံလို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ဒီေဆာင္ပုဒ္ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ တကယ္ကို ရွင္းလင္းတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခုပါ။ ရည္မွန္းခ်က္ကလည္း အင္မတန္မွႀကီးမားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ကို ထည့္မတြက္ဘူး။ အေရွ႕ေတာင္အာရွကို လႊမ္းရမည္ဆိုလွ်င္ေတာ္ေသး၊ အာရွကိုလႊမ္းရမည္ဆိုလွ်င္လည္း ဟုတ္ေသး၊ ျပည္သူေတြၾကား မွာေတာ့ “လႊမ္းရမည္” ဆိုတဲ့ စကားအစား “လြမ္းရမည္” ဆိုတဲ့စကားသာ ဟာသအျဖစ္ က်န္ခဲ့တယ္။ အခုလာမယ့္ Sea Game အတြက္ ေဆာင္ပုဒ္ ေတာ့ လူသိရွင္ၾကား မေတြ႕မိေသးဘူးလားပဲ။ “စိတ္သစ္၊ လူသစ္၊ ျမန္မာသစ္” ဆိုၿပီး မၾကြားဝါတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္မ်ိဳးေလးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။
“ကူညီပါရေစ” ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ေလးဆီ လွည့္ပါရေစ၊ ေဆာင္ပုဒ္ေလးက ရွင္းပါတယ္။ အဓိပၸါယ္လည္းရွိတယ္။ ယဥ္လည္းယဥ္ေက်းတယ္။ ဖတ္ လိုက္ရတာနဲ႔ အားေတာင္နာသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေဆာင္ပုဒ္နဲ႔အညီ ထိေရာက္တဲ့ အကူအညီေတြ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူ ယံုၾကည္ကိုးစား ေလာက္တဲ့ အကူအညီမ်ိဳးေတြ ေပးသင့္ပါတယ္။ မ်က္စိနီေၾကာင္ေၾကာင္၊ နီေထြးေထြးသြားေတြနဲ႔ ယူနီေဖာင္းမသပ္မရပ္ဝတ္တဲ့ အျပဳအမူေတြ ဆင္ျခင္ရ ပါမယ္။ ဟုတ္တာမဟုတ္တာအပထား ျပည္သူၾကားမွာေတာ့ ျပည္သူ႔ရဲေတြကို မျဖစ္မေန အေျခအေနမ်ိဳးမွသာ အားကုိးခ်င္ၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ ခဲ့တဲ့ အာရွႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရဲတပ္ဖဲြ႔ဆိုတာ ျမင္လိုက္တာနဲ႔ ရွိန္သြားၾကပါတယ္။ လူေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္အားကိုးပါတယ္။ ထစ္ကနဲဆို ရဲကို ဖုန္းဆက္ေခၚၾကတာပါ။ ကိုရီးယားမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ အင္ဒိုနီးရွားသူငယ္ခ်င္း ကိုယ္တိုင္လမ္းေပ်ာက္လို႔ ဟိုေလွ်ာက္ေမး၊ ဒီေလွ်ာက္ေမး လုပ္ေနတုန္း အနီးကရဲကားတစ္စီးက လမ္းႀကံဳတယ္ဆိုၿပီး တင္ေခၚသြားခဲ့ဖူးပါတယ္။ အေမရိကားဆိုတာ ေရာက္ဖူးတဲ့သူမွ သိပါမယ္။ ရဲကအုပ္ခ်ဳပ္တာ ပါ၊ ဆိုလိုတာက ဘယ္မွာၾကည္ၾကည့္ ရဲကားေတြ အၿမဲသြားေနတာပါ။ ပဲြေတာ္၊ ပဲြခင္းရွိရင္ ရဲကားေတြ ေနရာတိုင္းမွာ မျမင္ခ်င္မွအဆံုးပါ။ ဘယ္လိုကိစၥ ျဖစ္ျဖစ္ ဖုန္းဆက္ေခၚရင္ ရဲက ၅ မိနစ္အတြင္း ေရာက္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ေရွ႕မွာတင္ လမ္းေပၚမွာ လင္မယားခ်င္းစကားမ်ား၊ မယားလုပ္သူက ဖုန္းဆက္ေခၚလို႔ ၅ မိနစ္အတြင္း ရဲကားေရာက္ၿပီး ေျဖရွင္းၾကပါတယ္။ (တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ ျခြင္းခ်က္ရွိပါတယ္။ ေခၚတိုင္းေရာက္မလာပါဘူး။ အသားအေရာင္ခဲြျခားမႈသေဘာထားေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။) အေမရိကားနဲ႔ ႏႈိင္းစရာလားလို႕ ေမးစရာရွိပါတယ္။ အေမရိကန္ရဲလို ျမန္နႈန္း၊ ျပည္သူလူထု ရဲ႕ အားကိုးမႈစံႏႈန္းမ်ိဳးရေအာင္ဆိုၿပီး ကိုရီးယားတို႔၊ ဂ်ပန္တို႔၊ ထိုင္းတို႔မွာ လုပ္ေနၾကတာပါ။ အဓိကက ဘတ္ဂ်က္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲတပ္ဖဲြ႕မွာ ဘတ္ဂ်က္ မ်ားမ်ားရၿပီး ထိေရာက္တဲ့ စီမံခန္႔ခဲြမႈနဲ႔ ျပည္သူခ်စ္ရတဲ့ရဲေတြ ျဖစ္လာပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။
“လာဘ္ေပးလာဘ္ယူတို႔ရန္သူ” ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ေအာက္မွာ ျမန္မာ့ဝန္ထမ္းေလာကႀကီး ဘာျဖစ္သြားသလဲ။ ေဆာင္ပုဒ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္း အထက္က အခ်ိဳ႕လူေတြ သေဘာထားမမွန္ရင္ ေဆာင္ပုဒ္ကေဆာင္ပုဒ္ပဲ။ ၁၀၀ ရရင္ ၁၀ ေလာက္ေတာ့ စားေပါ့ဆိုတဲ့ Unwritten policy ေအာက္မွာ၊ ႏႈတ္ထြက္စကားေတြေအာက္မွာ ၁၀၀ ရရင္ ၅၀ စားတဲ့သူေတြ၊ ၁၀၀ ရရင္ ၁၀၀ အေပ်ာက္ေဖ်ာက္တဲ့သူေတြ ရွိလာၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာ ႏိုင္ငံတကာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ ညႊန္းကိန္းမွာ ဘယ္အထိ ေရာက္သြားခဲ့သလဲ။ သီတင္းကၽြတ္လက္ေဆာင္၊ ႏွစ္သစ္ကူးလက္ေဆာင္ဆိုတဲ့ စကား လွလွေလးေတြေအာက္မွာ အထုပ္ႀကီးငယ္နဲ႔ ဝင္ၾကေပေတာ့။ အဲဒီ ကန္ေတာ့လက္ေဆာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးဝယ္ဖို႔ ဝန္ထမ္းငယ္ေတြ၊ ဝန္ထမ္းလတ္ေတြ ရွာၾက ေပေတာ့၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈမွာ မပတ္သက္ခ်င္တဲ့သူေတြ၊ ကင္းေအာင္ေနတဲ့သူေတြ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရမယ္ရွာခံရမယ္။ ႏွိပ္ကြပ္ခံရမယ္။ အခု ေတာ့ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ တိုက္ဖ်က္တဲ့ဥပေဒ ထြက္လာေတာ့မယ္ဆိုပဲ။
ေဆာင္ပုဒ္ေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ ေရးမယ္ဆိုရင္ ဘာတဲ့ “အခြန္ေဆာင္ထား ႏိုင္ငံသား၊ ေလးစားသမႈ တို႔ဂုဏ္ျပဳ”တဲ့။ ႏိုင္ငံသားတိုင္း အခြန္ ေဆာင္ၾကသလား။ ေဆာင္တဲ့သူေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္က ဂုဏ္ျပဳမွာလား။ ဘယ္လိုဂုဏ္ျပဳမွာလဲ။ တျခားႏိုင္ငံေတြမွာ အခြန္စနစ္ဆိုတာ ထင္သာျမင္သာ ရွိတယ္။ လူဆိုတာ အတၱသမားေတြ။ ယူပဲယူခ်င္တာ မေပးခ်င္ဘူး။ အဲဒီမေပးခ်င္တဲ့သူေတြ ေပးခ်င္လာေအာင္ အခြန္ထမ္းေတြ ျပန္ရမယ့္ အခြင့္အေရး ေတြကို ခ်ျပဖို႔လိုတယ္။ ေဆာင္ပုဒ္ေလာက္ တံဆိပ္တံုးေလာက္နဲ႔ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ဂုဏ္ျပဳၾကလိမ့္မယ္။ “အလွဴဒါန ျပဳၾကသူငွာ” ဆိုၿပီး တစ္ဖြဲ႕ၿပီး တစ္ဖဲြ႔၊ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ တန္းစီၿပီး မ်က္ႏွာလွည့္ပတ္ ဓာတ္ပံုအရိုက္ခံတာ ျပည္ပမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိပ္မေတြ႔မိဘူးပဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ လွဴ တယ္ဆိုရင္ အျပတ္ပဲ။ ရွိတဲ့စည္းစိမ္ရဲ႕ တစ္ဝက္ ခုနစ္ဆယ့္ငါးရာခိုင္ႏႈန္း၊ တခ်ိဳ႕ဆို ေသရင္အကုန္ယူသြားပဲ။ ယံုၾကည္တဲ့အဖဲြ႕အစည္းေတြ အတြက္ ဆိုရင္လည္းေ ဒၚလာသိန္းခ်ီ၊ေသာင္းခ်ီ လွဴၾကတာပဲ။ စာရြက္မွာ၊ စာအုပ္မွာ သူတို႔နာမည္နဲ႔ ေငြပမာဏေလးေတြပဲပါတယ္။ ဘာဖြင့္ပဲြမွမလုပ္ဘူး။ ဘာမုခ္ ဦးမွမရွိဘူး။ ဘာ TV သတင္းမွာမွ မျပဘူး။ “ဒါတို႔ေက်ာင္း တို႔ေကာင္းေအာင္ႀကိဳးစားမည္။”ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္မ်ိဳးကလည္း မလိုလွပါဘူး။ ကိုယ့္ေက်ာင္း ကိုယ္ကပဲ ေကာင္းေအာင္လုပ္ရမွာေပါ့။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ္ကပဲ ေကာင္းေအာင္လုပ္ရမွာပဲ။ ဒါေတြကို လႈံေဆာ္ေနစရာမလိုဘူး။ ေျပာေနရၿပီဆိုမွ လႈံေဆာ္ ေနရၿပီဆိုမွ အဲဒီေက်ာင္းက စာသင္သားေတြ အဲဒီႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံသားေတြ ဘာျဖစ္ကုန္မလဲ။ တို႔ေက်ာင္း ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးမွာ ၁ ျဖစ္ရမယ္။ ျမန္မာ ျပည္မွာ Top 10 ဝင္ရမယ္ ဒီလိုမ်ိဳး ျဖစ္ရမယ္။
စာေရးသူ ႏိုင္ငံတာဝန္မ်ားထမ္းေဆာင္စဥ္၊ ျပင္ပအဖဲြ႔အစည္မ်ား၌ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ စာေရးသူလုပ္ေဆာင္ေနသည့္ အလုပ္မ်ားႏွင့္ နံရံမ်ားတြင္ ခ်ိတ္ထားသည့္ ေဆာင္ပုဒ္မ်ား၊ ဦးတည္ခ်က္မ်ား မကိုက္ညီ၊ မညီညြတ္ပါက ေနာက္ေက်ာမလံုသလို ခံစားရသည္။ စာေရးသူအေနျဖင့္ ေဆာင္ပုဒ္မ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ပါက လုပ္ေဆာင္ႏိုင္သည့္ ဝန္းက်င္ကို မဖန္တီးႏိုင္ပါက အဆိုပါေဆာင္ပုဒ္မ်ားကို ျပင္လိုက္ခ်င္သည္။ အစားထိုးလိုက္ခ်င္သည္။ သို႔မဟုတ္ အနည္းငယ္ကြယ္ရာတြင္ ထားလိုက္ခ်င္သည္။
စာေရးသူ၏ ျပည္ပအေတြ႕အႀကံဳမ်ားအရ ႏိုင္ငံျခားတြင္ ေဆာင္ပုဒ္အစား အလုပ္ႏွင့္ သက္ေသျပၾကသည္။ ေဆာင္ပုဒ္ရွိသည့္တိုင္ ထင္သာျမင္ သာ မရွိလွေခ်။ အေျခအေနလွၿပီ၊ ေကာင္းၿပီ၊ ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္း ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိၿပီဆိုမွ ေဆာင္ပုဒ္က ေရွ႕ေရာက္လာသည္။ ေဆာင္ပုဒ္ကတစ္မ်ိဳး၊ ျဖစ္ေန တာကတစ္မ်ိဳး၊ ထို႔ထက္ဆိုးသည္မွာ ေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္ ေျပာင္းျပန္ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနပါက ထိုလူ႔အဖဲြ႕အစည္း၏ အေျမာ္အျမင္နည္းမႈကို လူသိရွင္ၾကား ေဖာ္ျပရာေရာက္ပါသည္။
ယခု အလွည့္အေျပာင္းကာလတြင္ ေဆာင္ပုဒ္မ်ား သိပ္မေတြ႕ရေတာ့ဟု ထင္သည္။ ေတြ႕ရသည့္တိုင္ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ မရွိလွေတာ့ ဟု ထင္သည္။ ေဆာင္ပုဒ္မ်ားသည္ မေကာင္းဟု မဆိုလိုပါ။ သို႔ေသာ္ ထိေရာက္ ေရရွည္ခံဖို႔လိုသည္။ ျဖစ္ေနသည့္အရာ၊ ျဖစ္လာမည့္အရာမ်ားကို ေရာင္ျပန္ဟပ္ဖို႔ လိုသည္။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ကို သံုးသပ္ဖို႔လိုသည္။ အဓိက ျပည္သူယံုၾကည္ဖို႔လိုသည္။ ျဖစ္ႏိုင္မွလုပ္ပါ။ ဒီေဆာင္းပါးေရးရင္း ႏိုင္ငံတကာ ေဆာင္ပုဒ္မ်ားအား Internet မွတဆင့္ အနည္းငယ္ ေလ့လာမိသည္။ ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ေဆာင္ပုဒ္မ်ားရွိသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ဥပမာ-အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ motto မွာ “In God We Trust” ျဖစ္သည္။ ဂ်ာမနီမွာ “Unity,Justice and Freedom” ျဖစ္ၿပီး ျပင္သစ္၏ motto မွာ “Liberty,Equality and Fraternity” ျဖစ္သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ motto မွာ “Country,Faith and King” ျဖစ္သည္။ မေလးရွားႏိုင္ငံမွာ “Unity is strength” ျဖစ္ၿပီး အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံကေတာ့ “Unity is Diversity” ျဖစ္သည္။ စင္ကာပူ၏ motto မွာ “Onward Singapore” ျဖစ္ၿပီး ဗီယက္နမ္၏ motto မွာ “Independence,Liberty and Happiness” ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေကာ ႏိုင္ငံေတာ္ေဆာင္ပုဒ္သည္ မည္သို႔ျဖစ္သင့္သနည္း။
*****************************************
Google Drive: create, share, and keep all your stuff in one place.