Transparency Myanmar

transparency.myanmar@gmail.com

Document yangonchronicle2011 Op-Ed
yangonchronicle2011 Op-Ed

၁၈.၇.၂၀၁၂

ေဆာင္းပါးက႑

  1. တို႔တိုင္းျပည္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး

*****************************************

ေဆာင္းပါးက႑

တို႔တိုင္းျပည္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး

ဘဘ

ဇူလိုင္လ(၁၈)ရက္ေန႔ထုတ္ ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ(၂)အမွတ္(၁၀၃)တြင္ပါရွိသည့္ ေဆာင္းပါးမွ ကူးယူတင္ျပသည္။

ဘဘကဒီေန႔လည္းပဲ ခါတိုင္း လိုနံနက္ခင္းမွာေစာေစာထအမွ်ေပးေဝေမတၱာပို႔ ပုတီးစိပ္၊ တရားထိုင္တာေပါ့။ အဲဒါေတြ အားလံုးၿပီးရင္ ျမန္မာ ျပည္နဲ႔ ကမာၻမွာ ဘာျဖစ္ပ်က္ေနလဲ သိရေအာင္ ေရဒီယိုသတင္းေတြကိုေတာ့ နားေထာင္ပါတယ္။ အဲဒါေတြၿပီးေတာ့ ဘဘက သံုးသပ္ၾကည့္မိတယ္။ ဘဘက အသက္ႀကီးၿပီ။

ဘဘဟာဂ်ပန္ေခတ္ လြတ္လပ္ေရးအႀကိဳေခတ္၊ လြတ္လပ္ေရးႀကီးရၿပီးစ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ရန္ကုန္နားအထိ ေရာက္ခဲ့တဲ့ေခတ္။ ေနာက္ ဦးႏုတို႔ ဒီမိုကေရစီ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္၊ ေနာက္ တပ္မေတာ္ အစိုးရစတာေတြ ႀကံဳခဲ့၊ မီွခဲ့လို႔ ျပန္ၿပီးသံုးသပ္လိုက္ေတာ့ ဘဘေမြးကတည္းက ဗံုးသံ၊ ေသနတ္သံ၊ တိုက္ပြဲသံေတြနဲ႔ ႀကီးလာခဲ့ရတာ အခုထိလည္းတို႔ တိုင္းျပည္ႀကီး အဆင္မေျပေသးပါလားလို႔ သံုးသပ္မိတယ္။ တို႔တိုင္းျပည္ႀကီးကို ပတ္ၿပီး ၾကည့္ၾကရေအာင္။ ေတာင္ပိုင္းမွာ ကမြန္တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့သူေတြမေက်နပ္ၾကလို႔  တိုက္ခဲ့အခ်င္းခ်င္း သတ္ခဲ့ၾကတယ္ေနာ္။ ဒီကေန နည္း နည္း အေရွ႕ေျမာက္ဘက္မွာေတာ့ ကရင္ျပည္နယ္ အဲဒီေနရာမွာေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ လက္ႏွက္ႀကီး လက္နက္ငယ္ေတြနဲ႔ ပစ္ၾက အခ်င္းခ်င္း သတ္ၾကတာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွိခဲ့တယ္။ အခုဘာၾကာေသးသလဲ။ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲၾကတယ္ ၾကားတာပါပဲ။ ေနာက္ကရင္ျပည္ နယ္ေျမာက္ဘက္က အဲဒီမွာလည္း ကယန္းတိုင္ရင္းသားေတြ ပေဒါင္အစရွိတာေတြနဲ႔ အစိုးရတပ္ေတြလည္း အခ်င္းခ်င္းစစ္ခင္းၿပီး တိုက္ၾကတာပါပဲ။ ေနာက္တစ္ခါ တို႔ရဲ႕ ရွမ္းျပည္နယ္၊ အဲဒီမွာလည္း ရွမ္းအမ်ိဳးသားေတြ၊ ပအိုဝ္တိုင္းရင္းသားေတြကလည္း သူတို႔ရဲ႕ အမ်ိဳးသားေရးမွာ သူတို႔ရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈကို ထိန္းသိမ္းခြင့္ မရလို႔၊ သူတို႔အတြက္ အခြင့္အေရး မရလို႔အစရွိတဲ့ အစရွိတဲ့ သေဘာမတူၾကတဲ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြရွိၾကလို႔ တိုက္ၾကခိုက္ၾကတာေတြလည္း ၾကားေနရတာပါပဲ။ အဲဒီဘဘတို႔ ရွမ္းျပည္ရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းမွာၾကေတာ့လည္း တိုက္ၾကခိုက္ခဲ့ၾကတာပါပဲ။ အဲဒီေနရာကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထား တာ အေတာ္ေလးၾကာသြားၿပီလို႔ ေျပာရမယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေနရာေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကတဲ့ ဆရာႀကီးေတြက မူးယစ္ေဆးဝါး ထုတ္လုပ္မႈကို မထိန္း သိမ္းႏိုင္ၾကေတာ့တို႔ တိုင္းျပည္ကို အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာကအဲဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လက္ညႇိဳးထိုးၾကလို႔ တို႔တေတြ မ်က္ႏွာငယ္ေနရတယ္ေနာ္။ အဲဒီေနရာမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထားၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ဆရာႀကီးေတြက ကိုယ္တိုင္ပါဝင္ေနတယ္လို႔လည္း စြပ္စြဲသံေတြ ၾကားေနရတာပဲေနာ္။တို႔တိုင္းျပည္ ရွမ္းျပည္ရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ အစြန္းမွာကိုးခမ္းနယ္။ အဲဒီမွာေနတဲ့ လူအမ်ားစုကတရုတ္မ်ိဳးႏြယ္ေတြျဖစ္ေပမယ့္ တို႔တိုင္း ရင္းသားလို႔ သတ္မွတ္ရမွာ ပါ။ သူတို႔ေစာ္ဘြား၊ ကိုးခမ္းေစာ္ဘြားဆိုတာ ဟိုးေရွးကတည္းက သိန္းနီေစာ္ဘြားေအာက္မွာ ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး လြတ္လပ္ေရးရေတာ့လည္း အဲဒီ ကိုးခမ္း ေစာ္ဘြားက ေလ်ာ္ေၾကးမယူဘဲ အာဏာစြန္႔ခ့ဲတယ္ဆိုတာ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြ ရွိပါတယ္။

တစ္ခါရွမ္းျပည္နဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္စပ္မွာေတာ့ ကခ်င္အုပ္စုေတြကလည္း တျခားတိုင္ရင္းသားေတြလိုပဲ မေက်နပ္ၾကလို႔ ျပန္တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကတာပဲ  မဟုတ္လား။ ေနာက္ တို႔တိုင္းျပည္ရဲ႕ေျမာက္ပိုင္း ကခ်င္ျပည္နယ္မွာကေတာ့ အခုတေလာ စစ္ေတြျဖစ္ၾကလို႔ တို႔တိုင္းရင္းသားေတြ အိုးအိမ္ေတြ စြန္႔ပစ္ ၿပီး ေျပးရ၊လႊားရ၊ ဒုကၡေရာက္ၾက။ တို႔ကခ်င္တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ဟိုးတရုတ္ျပည္ထဲအထိ ေတာင္သြားၿပီး ခိုေအာင္းေနၾကရတယ္ေနာ္။ ေပါက္ေဖာ္ႀကီး ေတြကလည္း “ေရနစ္သူဝါးကူ ထိုး”ဆိုသလို မကူညီၾကဘူးတဲ့။ အဲဒီလိုဘဘတို႔ တိုင္းျပည္ႀကီးကိုပတ္ၿပီး ေလ့လာလိုက္ေတာ့ စစ္ကိုင္းတိုင္းထဲ ေရာက္ သြားေရာ။ စစ္ကိုင္းတိုင္းသာ ဆိုေပမယ့္ အဲဒီမွာလည္းတို႔ တိုင္းရင္းသားညီအစ္ကိုေတြ ေနၾကတာအမ်ားႀကီးပါ။ အဲဒီမွာေတာ့ ‘နာဂ’ညီအစ္ကိုေတြေလ။ သူတို႔ကလည္း သူတို႔အေၾကာင္းနဲ႔သူတို႔ လက္နက္ကိုင္ၿပီး ျပန္ျခားနားၾကတာပါပဲ။ အဲဒီကေနတဆင့္ ခ်င္းျပည္နယ္။ အဲဒီမွာလည္း ခ်င္းတိုင္းရင္သား ညီအစ္ကိုေတြက သူတို႔ရဲ႕ ခရစ္ယာန္ဘာသာကို ကိုးကြယ္ခြင့္ မရွိလို႔၊ သူတို႔ဆီကိုဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ လုပ္ငန္းေတြမရရွိလို႔ အေၾကာင္းေတြနဲ႔ ျခားနားၾကတာပါပဲ။ ဒီလိုပါပဲဘဘတို႔ ပတ္ၾကည့္တဲ့လမ္းေၾကာင္း တစ္ပတ္ျပည့္ကာနီးမွာ ရခိုင္ျပည္ကို ေရာက္သြားပါေလေရာ။ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားေတြဆိုတာက ဘဘတို႔ ဗမာေတြ နဲ႔ စကားမွာလည္း အလြန္နီးစပ္ၿပီး ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာကလည္း အတူတူပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ရခိုင္မွာလည္း အျခားတိုင္းရင္း သားညီအစ္ကိုေတြ လိုပဲ မေက်နပ္ခ်က္ေတြရွိေတာ့ သူတို႔ဆီမွာလည္း ျခားနားတဲ့လူေတြ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ေတြနဲ႔ပါပဲ။ အခုတေလာ အဲဒီရခိုင္အဖြဲ႔နဲ႔လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္လို႔ ေရဒီယိုမွာၾကားေနရပါတယ္။ ရခိုင္ျပည္နယ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အခုတေလာေၾကာက္စရာ၊ ေၾကာက္ခန္းလိလိ ျဖစ္ပ်က္ေနတာ ကေတာ့ တို႔တိုင္းရင္သားကို တို႔ဆီမွာ လာေနတဲ့ ဧည့္ႏိုင္ငံသားေတြက သတ္ၾကလို႔ရြာေတြ အိမ္ေတြ မီး႐ိႈ႕ၾကလို႔၊ တို႔လူေတြ အခုထိေတာင္ ကိုယ့္ရြာကိုယ္ မျပန္ရဲၾကဘူး ဆိုပဲ။ အဲဒီကိစၥကေတာ့ တို႔တိုင္ရင္းသား ညီအစ္ကိုအခ်င္းခ်င္း မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ႏိုင္ငံျခားက ပေယာဂပါဝင္မႈ၊ ေငြေၾကး အေထာက္အပံ့ စတာေတြကို စိုးရိမ္ရတယ္ေနာ္။

အဲဒါေၾကာင့္ ဘဘကေတာ့ အးလံုးပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့ ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရွိတဲ့ အစိုးရအပါအဝင္ တို႔တိုင္ရင္းသားေတြ အားလံုးကို ေတာင္းပန္ ပါရေစ။ တို႔အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးရမယ္ေလ။ “ႏြားကြဲရင္ က်ားဆြဲ”ဆိုတဲ့ စကားပံုရွိတာ မဟုတ္လား။ က်ားက ကိုယ့္ၿခံထဲမွာ ေရာက္ေနၿပီေနာ္။ အဲဒီလို ဘဘတို႔ရဲ႕ တိုင္းျပည္ကို တစ္ပတ္ပတ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္တာ တို႔တိုင္းျပည္မွာ ေအးခ်မ္းၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ေနရာဆိုတာ အေတာ္ရားပါးပါလားလို႔ သံုးသပ္ရတယ္။ တို႔ညီအစ္ကို တိုင္းရင္းသားေတြမွာလည္း သူတို႔မေက်နပ္ရာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကလို႔ လက္နက္ႀကီးေတြကိုင္ၿပီး ျပန္ခ်တာလို႔ပဲ သုံးသပ္ရမွာပါပဲ။ အဲဒီ ေတာ့ တို႔တစ္ေတြ ရြာထဲမွာရန္ျဖစ္ရင္ ပြႀကီးနဲ႔ ဘယ္သူနဲ႔လဲလို႔ေျပာရမယ့္ အေနအထားလားဆိုတာ စဥ္းစားဖို႔ေတာ့ လိုၿပီထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘဘက အဆိုးျမင္ဝါဒီလမ္းကို မလိုက္လိုပါဘူး။ အခုတေလာ လြန္ခဲ့တဲ့လေတြမွာေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးၾက၊ယူၾကတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း ေတြလည္း တိုးတိုးလာတာလည္း ၾကားေနသိေနၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘဘက ဒီေဆာင္းပါးမွာ တို႔တိုင္းျပည္မွာ အခုလို လူသတ္လက္နက္ႀကီးေတြ ကိုင္ၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ တိုက္ခိုက္သတ္ေနၾကတာေတြရဲ႕ ျမစ္ဖ်ားခံပံု၊ အေၾကာင္းရင္းခံေတြကို ေျပာျပတင္ျပၾကၿပီး တို႔တေတြ စည္းလံုးညီ ညြတ္ၾကပါလို႔ ေျပာမလို႔ပါ။အျဖစ္ကေတာ့ ဘဘတို႔တစ္ေတြ အခ်င္းခ်င္းစၿပီးတိုက္ခဲ့ သတ္ခဲ့ ၾကတာေတြကေတာ့ အတိုခ်ံဳး လိုက္ရင္ နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ရင္ ႏို္င္ငံျခားပေယာဂေၾကာင့္လို႔ ဘဘကေတ့လက္ညွဳိးထိုးၿပီးရဲရဲႀကီးစြပ္စြဲလိုပါတယ္။

အခ်ိန္ကေတာ့ ၁၉၄၆ခုႏွစ္။ တို႔တိုင္းရင္းသားေတြ အားလံုးညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ တို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ ေတြကို တို႔တိုင္းျပည္က ေမာင္းထုတ္ၿပီးစ။ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့မယ့္ အရိပ္အေယာင္ေတြနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲအတြက္ စတင္ၾကရေတာ့မယ့္ အေျခ အေန။ အဲဒီလိုလြတ္လပ္ေရး ႀကီးကိုဦးတည္ၿပီး ညီညီညြတ္ညြတ္ရွိရာကေန ျပန္တိုက္ျပန္ခ်ၾကတဲ့ အုပ္စုႀကီးဟာ ႏွစ္အုပ္စုရွိခဲ့ပါတယ္။ ပထမအုပ္စုႀကီး ကေတာ့ လက္ဝဲဘက္က ကြန္ျမဴနစ္ေတြနဲ႔ အလံနီကြန္ျမဴနစ္လို႔ေခၚၾကတဲ့ သခင္စိုးအုပ္စုနဲ႔ ဒုတိယကေတာ့ လက္ယာလို႔သတ္မွတ္တဲ့ ကရင္တိုင္းရင္း သားေတြထဲက လူနည္းစုျဖစ္တဲ့ အုပ္စုပါ။ ပထမအုပ္စုကြန္ျမဴနစ္ေတြက ဖက္ဆစ္တိုက္ပြဲမွာ ဖဆပလအဖြဲ႔ႀကီးမွာ ပါဝင္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ၁၉၄၆ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ ဘာလအစပိုင္းမွာ ဖဆပလအဖြဲ႔ႀကီးက ထုတ္ပယ္ျခင္းခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၄၇ခုႏွစ္ အဆံုးပိုင္းတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တို႔မရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္း ဦးႏုတို႔နဲ႔ အတူလက္တြဲၿပီး ‘လူသတ္ဝါဒ’ကို ဆန္က်င္တဲ့ ေနရာမွာ ပါဝင္ခ့ဲပါတယ္။

လူသတ္ဝါဒဆိုတာ အဲဒီတုန္းက အဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစံုက လက္နက္ပုန္းေတြ အႏွံ႔အျပားထားၾကလို႔ တိုက္ဖ်က္ၾကတာပါ။ အဲဒီေနာက္ သခင္ သန္းထြန္းနဲ႔ ဂိုရွယ္တို႔ဟာ ၁၉၄၈ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ၄ရက္ေန႔မွာ တို႔တိုင္းျပည္ရဲ႕လြတ္လပ္ေရးပြဲမွာ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကေတာ့ အားလံုးဟာ ညီညီညြတ္ ညြတ္နဲ႔ တိုးတက္ေရးကို ဝိုင္းဝန္းလုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး မၾကာခင္ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာပဲ ကြန္ျမဴစ္ေတြရဲ႕ ညီလာခံမွာ လြတ္လပ္ ၿပီးစ တိုင္းျပည္ေလးေတြက ကြန္ျမဴနစ္ေတြဟာ နက္ကို္င္ေတာ္လွန္ေရးႀကီးကို စ&